5364 resultaten.
´Het begin van dag met de scherven van gisteren´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Ze maken je bitter en vol wrok en houden je vast in het verleden.
Begin de dag liever met de bloemen van vandaag die geuren in je neus en je ziel.
Deze maken je blij en vol hoop om te laten groeien in het heden.…
Vragen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
481 Ken je uit het ver verleden
wat de mensen elders deden,
weet je wat de toekomst brengt?
Alle kan je toch nooit weten,
ook al ben je slimmeRik,
maar we willen samen bouwen
en elkander echt vertrouwen,
ja dat willen jij en ik.…
de droomkus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 verleden tijd
veeg je niet uit met een gommetje,
die blijft je achtervolgen,
die kleeft aan je huid,
die kriebelt, verdorie, in elke porie.…
Veranderde huismuziek
netgedicht
5.0 met 62 stemmen
455 we droegen
voorzichtig
het verleden
de trap af voor
de laatste keer
even stil beneden
toch geen
teloorgang
maar rustig
met eerbied
en respect in
dankbaar besef
wat door onze
handen ging
heeft allemaal op
eigen tijd in volle
belangstelling
gestaan en genoten
zij hebben meerdere
stoelendansen
overleefd en gaan
in verhuizing…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 de uitgedroogde kelk
ik weet nog hoe het hart erin
eens sprankelde en in zich borg
de warme adem van het leven
dat tijd doodstil boetseren kan
met ruwe handen weet te kneden
wat toen nog was in het verleden
onaangetast een maagdelijke lente
kan ooit een tuin nog bloeien
die door de herfst genadeloos
gelouterd is en o hoe broos
nog worstelt…
Mijn bloed kruipt van waar het thuis hoort
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.112 tafereel
twee ranken die samenkomen
hun onderlinge oorsprong één geheel,
te vroeg nog om al te delen
gelukkig zijn heeft meerdere kanten
jonge loten groeien verbazend snel
met snoeien even een pijnlijk moment
om bij stil te moeten staan, terwijl hun
wortels aansporen verder te gaan
veel jaarwisselingen
versterken een vruchtbaar verleden…
XI. (vlees in fragmenten)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 — epiloog voor een lichaam dat zichzelf bekeek
het lichaam is aanwezig
te veel,
te echt
een heup als een heuvel
een buik vol verleden
een borst die druipt
van betekenis
maar het gezicht
is gespleten
in hoeken,
drie ogen,
twee monden
die niets zeggen
en toch
alles
kleur botst met volume
lijn krast in huid
wat overblijft
is…
Vertrouweling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
506 Het wortelen van onze vriendschap
kost de nodige moeite
nu de weg naar dichterbij
plaatsvindt via jouw hart
maar op het dromerige slingerpad
naar jouw vergeten niemandsland
verbindt zelfs mijn
meest eenzame stilte
de eenvoud van jouw dromen
met een nauwkeurige werkelijkheid
die ik met mijn beladen verleden
als onbestaanbaar had…
Onvermijdelijk onverwacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
413 Die herinneringen zijn zo fijn,
Maar steeds gemengd met ’t venijn
Van het verschrikkelijke afscheid,
In een reeds ver verleden tijd.…
Ineengestrengeld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Bewegingloos lang gestrekt,
en in balans zonder te weten hoe,
gutst er leven in haar schoot:
rechttoe naar een altijd begonnen verleden,
op naar een toekomst die nooit komt.
Ineengestrengeld, rechtop, ongekleed,
in wit marmer uitgehakt, gekooid,
verblijven beide lijven zolang in rust
tot evenwicht en eenheid zijn voltooid.…
vlakvulling à la e.
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
339 door vervormende spiegels
kijken naar wiegende wanen
waden door ganse illusies
van compleet symmetrische
beesten die terugkeren naar
noch opgehokt terugkomen
op vervlochten landschappen
van dagen naar vertragende
nachten doordrongen van
dat wegkwijnende verleden
refererende tegendraadse
beelden door strofen heen
verweven ongevoeglijk…
Au temps perdu
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
465 tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad
er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders, maar zijn eigen
bron sprak door het wak van kroos
dwars door de leegte der lacune
tot in de hartklop in zijn keel
à la recherche du temps perdu
leek de vijver op een spiegel
in een hernieuwd verleden…
Op de oprit stranden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
444 Juist als ik de hemel wil betreden
staat mijn verleden te trappelen
mijn vastgeroeste ziel en zaligheid
de weidsheid van eeuwig sappelen.
Reeds lang komt wijsheid van buiten
in gevangenschap, een muur van het blijvende
of ik sta stil in de woorden
en betekenis, wat ik nalaat
is de leugen van die ene waarheid.…
Het onverwachte Stil
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
133 Wat maakt ze af van
wat niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg…
Het onverwachte Stil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
203 Wat maakt ze af van
wat niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg niet…
Mamma mia memo!
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
564 ‘Formatietafel is gedekt, schuif aan!
Ruim baan voor Unilever en voor Shell
We spelen ook ’t bekende memo-spel
Waardoor geen mens meer weet hoe ’t is gegaan
O ja, ik zou het bijna nog vergeten…
Dit drankje is afkomstig van de Lethe!’…
Turnen
snelsonnet
4.1 met 11 stemmen
696 Dat je er enkel met talent niet komt
Ervoeren turnsters van de gouden lichting.
Je maakt pas stappen in de goede richting
Als er gescholden wordt en ook gestompt.
En dat je pas het podium opstapt
Na eerst flink in elkaar te zijn getrapt.…
Was dit wel liefde?
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
2.614 Zal ze met mijn verleden dan nog in mij kunnen geloven?
Zal ik nog naar haar hand kunnen dingen?
Of zal een andere man
met een respectabeler verleden
mij vóór zijn
om haar hand te vragen?…
het mysterie van DNA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
135 Een reis door de tijd, een spiegel van wie we zijn,
het DNA, ons verleden, heden, en toekomst in één lijn.…
Grootvader
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.502 Hem te voorschijn gehaald
uit een doos vol verleden
komt hij met moeite los
van de foto: passepartout
1906 hand in hand
wandelend met hem die mij
nog jaren verborgen moest
houden, arend mijn vader
Om nog beter het weten te weten,
close up zekerheid ga je vergroten
laat je hem waden planten en poten
harken de paden.…
en toch
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.045 nederland
in nederland
nu eens
niet door God
geschapen
noch beleden
als ultiem geloof
zo weinig hier
is zelf gekomen
des te meer
gemaakt gepland
de bodem daalt
de zee zal stijgen
en stortvloed
zet de polder blank
geen schepper
die dit lot belet
elk nedermens
draagt mee
iets van verleden
maar in nieuwland
blijft historie…
Vrijheid
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.903 terug
neem ik wat afstand
om die vrede te bezien
vanuit een andere hoek
kop in de wind
die als een bries
als storm misschien
mij brengt
waar ‘t vrije zijn begint
aan de grens van elk ander leven
bulderend boven de wind
heb ik mijn stem gegeven
aan de zee
zij slaat haar golven op het strand
en wist de sporen van het jongste verleden…
donkere wereld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.019 Doodgaan van angst kan niet meer
want het verleden heeft mijn
ziel allang vermoordt.
Gevochten en gestorven in een strijd
tussen de dood en
het leven dat ik niet wil.
Ik besef dat ik niet meer
gered kan worden
zie geen licht meer
opgeslokt in het duister
leef ik alleen verder
in mijn donkere wereld…
Schaduwen in Tijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
921 levensweg in alledaagsheid vervlochten
Mijn schaduw komt als een tweede bij de lantaarn
Draaiend snelt hij zich strekkend aan me voorbij
Vervaagt en wordt opgenomen door de nacht
Terwijl ik het volgende licht nader voor mij
Daar komt de schaduw opnieuw naast me
Het pad van generaties volgend met vlijt
Oude stappen herleven, onbekend verleden…
rankte de twijg
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
753 ik proefde je wijn
zag de stronken verleden
stond op de grond
waar je wortelt in heden
je pakte de zon
in bloedrood verdwijnen
rankte de twijg
liet bloemen verschijnen
je druifde wat bleek
maar de zomer was heet
je droeg vol dankzij
de krenters hun beet
geplukt en ontveld
wordt de oogst nu geteld
ze flessen het vat na de
rust…
Dansen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.267 misschien is er nog tijd
misschien nog enkele dagen
we spreken verleden tijd
zonder een woord van spijt
maar zolang het nu nog gaat
dromen we extra dagen
blind voor de werkelijkheid
die ons naar het einde leidt
kom nu dansen deze nacht
zoals de eerste keer, willen we meer
speel voor mij nu deze nacht
het is de laatste keer, daarna nooit…
de wurger
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.317 o droom, zelfs jij sprak mij ervan
onstuimig in nacht en ontij
woelde ik de droom, jij brenger van beelden
van heden en verleden
want was er geen pad in het duister
tussen bomen in stilte slechts mijn
angstig gefluister en twijfelende gang
dwaalde er geen waanzin tussen
het lover op zoek naar mijn adem
in een krankzinnige dwang
o droom…
Herinneringen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.169 Open mijn doosje naar het verleden.
Ga even terug in de tijd.
Herinneringen liggen er tevreden,
van hun last bevrijd.
Veel heeft geen waarde, is kitsch.
Maar zitten vol emoties en gevoel.
Mijn jeugd komt voorbij in een flits.
Ze hebben een duidelijk doel.
Mijn kleutertijd, mijn eerste jaren.
Mijn eerste ervaring met verdriet.…
Schone Schijn
netgedicht
2.6 met 20 stemmen
1.533 Tussen beeldjes, bloemen en portretten
Zitten de herinneringen
Uit de tijden van ’t verleden
Er kwamen nieuwe poppen bij te staan
maar ook de tijd is doorgegaan
Zo maar op de vensterbank
Een lijstje aan de muur of uitgestald
in moeders notenhouten kast
Dragen zij voor altijd de herinnering
Dragen zij nog vaak de loden last
Want achter…
Voor Jou
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
6.323 Zomaar, omdat jij mij neemt, zoals ik ben,
nimmer verwachtingen schept,
omdat je, als enige die ik ken,
nooit over het verleden rept.
Mij de ruimte geeft, adem te halen,
mij niet vasthoudt, als ik wil gaan,
die mij leidt over bergen en dalen,
mij de zin in doet zien, van het bestaan.…