9413 resultaten.
Nonstop
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
473 Zie de mens, solipsistische woordbraakmachine
Een zelfrepeterende jukebox, nonstop
Sophietje zegt nooit 'Mark,
hou nou maar eens op'
Een kletskop die wèglacht,
da capo al fine
Aldus doctoranda Von Weisglas
tot Water
In 't Binnenhofleven privé psychiater…
prelude
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
884 op de rand van de goot
kwettert in toverlicht
een mussenkoor
een bries streelt vogelveertjes
de winter stierf ongemerkt
een stille dood
argeloze takken weerkaatsen zich
in helder water
in een handvol zonnescherven
de diepten van onze ogen
de opmaat
een prelude voor wat komen gaat…
Avondrood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 voorzichtig brak
het water licht
van de zon
sproeide nevels
van omrollende
golven hun
kleine
regenboogjes in
vele kleuren rond
die dansten op
het oeroude ritme
van eb en vloed
waarbij het
donker rode bloed
strakkend wegliep
in een
spiegelgladde
horizonvloed…
opname
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
519 de stentorstem gooit een
emmer koud water over de
koortsige dromen van iemands slaap
de straal van een zaklamp tast
genadeloos verblinde ogen af
iemand ademt nog
een stilleven zit aan tafel
de sleetse geur van soep sluiert
boven verdoofde hoofden…
Levenscirkel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
136 Het bloed in mijn aderen
is tot water verdund,
stroomt steeds langzamer,
meer is mij niet gegund.
De zon brandt op mijn
lege schedel zonder gedachten,
die vervluchtigd zijn
door duistere, zwarte krachten.
In de ochtendstond valt de avond,
alsof niets is voorgevallen,
is de levenscirkel weer rond,
gevoed met wat was ontvallen.…
Vrije vogel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Zij voelde zich
Op het droge
Als een vis
In het water,
Want zwemmen,
Dát kon ze niet
Zo heel erg goed.
Maar rennen
Én dichten
Des te beter,
Dát kan een vis
Noch zeehond
Allemaal niet.
Maar een vogel,
Kan vliegen,
En dát kan ze niet,
Zou ze wel willen,
Maar zij die
Dát probeerden,
Overleefden
Dat niet.…
Vangst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.031 satanisch gelach uit duist’re gaten
het hellevuur werd reeds ontstoken
Het water rimpelt deze dag
snel haal ik op vol angst
een oneindige rust en Gods glimlach
is mijn wonderlijke vangst.…
Nocturne*
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.540 Mij worden die lichtende wateren thans
Het beeld van mijn eigen ziel,
Waarin als een wonder de zachte glans
Van 't godsverlangen viel...
De hemel heeft zijn licht gelaat
Gehuld in zwarte nacht,
Maar ruisend door het duister gaat
Een schijnsel, vreemd en zacht.…
't Is lang geleden (10)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.193 '
En keek in 't water; en hij zag een zwaan.
En 'k had altijd, wanneer ik 't sprookje las,
Een vreemd gevoel, dat 'k zelf zo'n zwaantje was.…
Weerspiegelingen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.574 herinnering
druppels om tot zilverling
spettervast de brede lach
van zon op zee bij toverslag
en vloeiend blijft de schildering
Terwijl een koele bries
verdwaalt, ontpopt de twinkeling
golvend aan de glinstering
der einderschone waterbrand
in ’t wondersprekend niemandsland
en vloeiend blijft de schildering
Nog steeds betoverend als water…
Kanaal
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Gerimpeld water in de kanaalgeul.
Een vlies van pollen, rotte bladeren
De wijnfles dobbert langs de kademuur.
Dol ben ik op het stille water,
de diepte die je vermoedt
de plons als je een kassei over de reling gooit.
Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen
een minuut de adem ophouden
en dan drogen in de hoogtezon.…
Breda
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.209 Het Venijn
De Andrieskruisen wapperen in karmijn over de stad
de oude haven huilt, rilt nog van haar verloren water
een waterpoort toont geschiedenis, bewaart voor later
haar kloeke mannen, als vent uit Breda, dan had je wat
stad van koepel en kerk, huis van geel en zwart
de Heren van Breda huizen nog altijd in hun burcht
van geadeld bloed…
TSUNAMI (2)
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.161 het zepige water in de zinken teil
begin jaren vijftig woningbouw
wordt huizenhoog opgestuwd
als bevroren kijk ik naar het zeil
waarop het water grote kringen
vormt traag verandert in zwembad
met rimpelingen zand loopsteigers
hete muur voelbare herinneringen
het strand van Schier doemt op
verlatenheid met plukjes mensen
een tractor trekt…
noorse luister
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
674 Lom en Luster
daartussen
de smalle weg hoog op
de kille ongenaakbaarheid
in de breekbare ademlucht
van de koude bergen
zomer en herfst
daartussen
witte kleden op hun rug
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water
staan onwrikbaar de hoge bergen
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het…
[Straal]
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.193 Bij de stap uit het water
druppelen ze langs een lichaam naar
beneden, de metronoom met het
verlaten-liefdes-
tot-gehate-liefde-verworden-
(zoals vaker gebeurd)-oog, in lucht,
met-dode-vliegen-in-een-doos-oog
of was het een voet?…
'L'enfant c'est moi'
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
595 Telkens als ik even
herkende wat ik reeds wist, en
onafhankelijk het water beroer
als huivering door mijn leven en
als rimpels over het water voer
werd dit beeld geleidelijk uitgewist…
Het zwijgen van de golven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.868 Druppels water breken
op de vleugels van de wind.
Geruisloos strelen ze
mijn diepste luisteren,
waarin ik een bron
van tranen vind.
Op het strand spoelen
herinneringen aan,
beelden waarin
ik zelf ben
meegegaan.
Duizend korrels zand
leiden me naar
omhelzende verhalen.…
MAART
poëzie
3.0 met 19 stemmen
8.976 Wit scheen de maan uit donker-blauwe nachten
Over de stad, die lag met wijde grachten,
Waar noorden-wind kwam over-heen geblazen,
Dat ’t zilver krinkelde over ’t water blauw
Tussen de huizen-blokken in donkere schauw
En witte muur met glinsterende glazen.
----------------------------------------------…
Noorwegen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.213 witte kleden op hun rug,
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water,
staan onwrikbaar de hoge bergen.
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het huppelende water
van de gletsjerrivier,
tussen de groen-grauwe bergen.…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Een najaarsstorm ver op de oceaan,
met hoog water en wind, heeft de kust ondermijnd,
huizen verdronken. Wij liepen naar het strand
van de binnenbaai, dat geen geweld kan doorstaan.
Zand over het pad, ruwe sporen van water
waar zee door de duinen brak, planten afgerukt
en nog bloeiende, slap op het strand.…
Onzichtbaar kikkerorkest
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
546 hurkend aan de waterkant,
verstomt het geluid tot het stilste stil
en geen orkestlid dat zich tonen wil
Hoezeer ik ook speur in het water en groen,
was het kikkerorkest dan een visioen?…
Kom, bedaar eens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 Op het droogste continent, moet een gemiddeld
gebied
geloof het of niet, het met 166 mm neerslag
per jaar doen
daar op Antarctica
63 jaar volkomen uitgedroogd
overleven; de cyanobacterie
'n micro-organisme hiertoe in staat
Droogste vis is de Afrikaanse longvis
die vier jaar buiten water in leven
kan blijven, slechts gehuld in zijn slijmvlies…
Riviervogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.533 Ik kijk uit over de rivier
maar ik denk aan de zee,
jij bent mijn zonsopkomst
mijn boek in de branding
het brein van mijn intieme gewoonte
boven diepe wateren met vrije vogels
vlieg jij hoger riviervogel
boven het stromend water
naar mijn dromen …
Ik kijk uit over de rivier
maar ik denk aan de zee,
ons liefhebben is nu samen…
Bad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.763 Je zult opnieuw leren ademen, drinken en leven
enkel dan wanneer ik jou laat gaan, bestaan
als we samengaan, in mijn diepe, stille wateren.…
Aanroepinge
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.299 Blomkes, lieve blomkes zoet,
die uw hartjes open doet
bij de eerste morgengroet,
schitter in mijn zangen;
Beekske, klappend beekske klaar,
dat uw blanke waterbaar
over 't zand laat varen, dáár,
vaar ook in mijn zangen;
Hellemende nachtegaal,
gij, gij spreekt de dichtertaal,
laat uw bossen, kom eenmaal
helmen in mijn zangen;…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 in het woud
wild en tam
in koor
de grens tussen wat echt is en wat niet
vervaagt
ambivalentie heerst
niets is meer wat het lijkt
wat lurkt onder het water?…
KROKODIL
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
797 Zonder tegengas
blijft de berg robuust
Daarentegen zal
haar dekmantel als sneeuw
voor zon heengaan
Smeltwater gaat stromen
zich vormen tot rivier
water vindt steeds zijn weg
Tijd zal leren of
wij lering hebben getrokken
uit gemaakte
fouten die ons im-
mer zullen blijven achtervolgen…
Windjammer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
440 Vrijwel allemaal dwars getuigd
bevaren zij de zeven zeeën
ronden de planeet te water
In zowel 19de als 20ste eeuw
was vaak de strijd op het water
de winst aan de wal
heen en weer op alle oceanen
met verkochte handel als prijs
Nadat klippers zijn verdwenen
gingen windjammers het beeld
opeens
enorm effectief bepalen
Stevige wind en stormen…
Afscheid
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.637 Eén ogenblik van het voorbije leven
Als voor 't bewogen spiegelvlak te staan
Van rimplend water, dat met stadig beven,
Het beeld, eer het tot stand komt, doet vergaan.
De vorm te zien, die in het water drijft,
Onzuiver zo van kleuren als contouren,
Die, vluchtig bij het allerlichtst beroeren,
Geen wezen heeft, dat in zichzelf beklijft...…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Maar met zijn water naar de
bron kan gaan om opnieuw de zee
van het heden te betreden.
Een droom die het wint van
het water in de wind.
Een rietstengel die buigend
bijna barst en toch steeds
wint. Een golf van woeste
droefenis die iets wegspoelt
van de diepe duisternis.…