Alle inzendingen over water

9413 resultaten.

Sorteren op:

Nonstop

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Zie de mens, solipsistische woordbraakmachine Een zelfrepeterende jukebox, nonstop Sophietje zegt nooit 'Mark, hou nou maar eens op' Een kletskop die wèglacht, da capo al fine Aldus doctoranda Von Weisglas tot Water In 't Binnenhofleven privé psychiater…

prelude

netgedicht
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 884
op de rand van de goot kwettert in toverlicht een mussenkoor een bries streelt vogelveertjes de winter stierf ongemerkt een stille dood argeloze takken weerkaatsen zich in helder water in een handvol zonnescherven de diepten van onze ogen de opmaat een prelude voor wat komen gaat…
J.Bakx13 april 2024Lees meer >

Avondrood

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 430
voorzichtig brak het water licht van de zon sproeide nevels van omrollende golven hun kleine regenboogjes in vele kleuren rond die dansten op het oeroude ritme van eb en vloed waarbij het donker rode bloed strakkend wegliep in een spiegelgladde horizonvloed…
wil melker25 februari 2025Lees meer >

opname

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 519
de stentorstem gooit een emmer koud water over de koortsige dromen van iemands slaap de straal van een zaklamp tast genadeloos verblinde ogen af iemand ademt nog een stilleven zit aan tafel de sleetse geur van soep sluiert boven verdoofde hoofden…
J.Bakx8 januari 2026Lees meer >

Levenscirkel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 136
Het bloed in mijn aderen is tot water verdund, stroomt steeds langzamer, meer is mij niet gegund. De zon brandt op mijn lege schedel zonder gedachten, die vervluchtigd zijn door duistere, zwarte krachten. In de ochtendstond valt de avond, alsof niets is voorgevallen, is de levenscirkel weer rond, gevoed met wat was ontvallen.…

Vrije vogel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 386
Zij voelde zich Op het droge Als een vis In het water, Want zwemmen, Dát kon ze niet Zo heel erg goed. Maar rennen Én dichten Des te beter, Dát kan een vis Noch zeehond Allemaal niet. Maar een vogel, Kan vliegen, En dát kan ze niet, Zou ze wel willen, Maar zij die Dát probeerden, Overleefden Dat niet.…

Vangst

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.031
satanisch gelach uit duist’re gaten het hellevuur werd reeds ontstoken Het water rimpelt deze dag snel haal ik op vol angst een oneindige rust en Gods glimlach is mijn wonderlijke vangst.…

Nocturne*

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.540
Mij worden die lichtende wateren thans Het beeld van mijn eigen ziel, Waarin als een wonder de zachte glans Van 't godsverlangen viel... De hemel heeft zijn licht gelaat Gehuld in zwarte nacht, Maar ruisend door het duister gaat Een schijnsel, vreemd en zacht.…

't Is lang geleden (10)

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.193
' En keek in 't water; en hij zag een zwaan. En 'k had altijd, wanneer ik 't sprookje las, Een vreemd gevoel, dat 'k zelf zo'n zwaantje was.…

Weerspiegelingen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.574
herinnering druppels om tot zilverling spettervast de brede lach van zon op zee bij toverslag en vloeiend blijft de schildering Terwijl een koele bries verdwaalt, ontpopt de twinkeling golvend aan de glinstering der einderschone waterbrand in ’t wondersprekend niemandsland en vloeiend blijft de schildering Nog steeds betoverend als water…

Kanaal

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Gerimpeld water in de kanaalgeul. Een vlies van pollen, rotte bladeren De wijnfles dobbert langs de kademuur. Dol ben ik op het stille water, de diepte die je vermoedt de plons als je een kassei over de reling gooit. Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen een minuut de adem ophouden en dan drogen in de hoogtezon.…
Wimper30 april 2003Lees meer >

Breda

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Het Venijn De Andrieskruisen wapperen in karmijn over de stad de oude haven huilt, rilt nog van haar verloren water een waterpoort toont geschiedenis, bewaart voor later haar kloeke mannen, als vent uit Breda, dan had je wat stad van koepel en kerk, huis van geel en zwart de Heren van Breda huizen nog altijd in hun burcht van geadeld bloed…
Mathieu Bosch28 september 2002Lees meer >

TSUNAMI (2)

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.161
het zepige water in de zinken teil begin jaren vijftig woningbouw wordt huizenhoog opgestuwd als bevroren kijk ik naar het zeil waarop het water grote kringen vormt traag verandert in zwembad met rimpelingen zand loopsteigers hete muur voelbare herinneringen het strand van Schier doemt op verlatenheid met plukjes mensen een tractor trekt…
Jan Blaauw7 januari 2005Lees meer >

noorse luister

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 674
Lom en Luster daartussen de smalle weg hoog op de kille ongenaakbaarheid in de breekbare ademlucht van de koude bergen zomer en herfst daartussen witte kleden op hun rug gehuld in frêle sluiers en afhangend kant van vallend water staan onwrikbaar de hoge bergen de weg krult zich intussen vergenoegd met aan zijn zij het…

[Straal]

gedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.193
Bij de stap uit het water druppelen ze langs een lichaam naar beneden, de metronoom met het verlaten-liefdes- tot-gehate-liefde-verworden- (zoals vaker gebeurd)-oog, in lucht, met-dode-vliegen-in-een-doos-oog of was het een voet?…

'L'enfant c'est moi'

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 595
Telkens als ik even herkende wat ik reeds wist, en onafhankelijk het water beroer als huivering door mijn leven en als rimpels over het water voer werd dit beeld geleidelijk uitgewist…
pama14 januari 2008Lees meer >

Het zwijgen van de golven

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Druppels water breken op de vleugels van de wind. Geruisloos strelen ze mijn diepste luisteren, waarin ik een bron van tranen vind. Op het strand spoelen herinneringen aan, beelden waarin ik zelf ben meegegaan. Duizend korrels zand leiden me naar omhelzende verhalen.…

MAART

poëzie
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 8.976
Wit scheen de maan uit donker-blauwe nachten Over de stad, die lag met wijde grachten, Waar noorden-wind kwam over-heen geblazen, Dat ’t zilver krinkelde over ’t water blauw Tussen de huizen-blokken in donkere schauw En witte muur met glinsterende glazen. ----------------------------------------------…

Noorwegen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.213
witte kleden op hun rug, gehuld in frêle sluiers en afhangend kant van vallend water, staan onwrikbaar de hoge bergen. de weg krult zich intussen vergenoegd met aan zijn zij het huppelende water van de gletsjerrivier, tussen de groen-grauwe bergen.…
hannah30 augustus 2006Lees meer >

Na de storm

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.670
Een najaarsstorm ver op de oceaan, met hoog water en wind, heeft de kust ondermijnd, huizen verdronken. Wij liepen naar het strand van de binnenbaai, dat geen geweld kan doorstaan. Zand over het pad, ruwe sporen van water waar zee door de duinen brak, planten afgerukt en nog bloeiende, slap op het strand.…

Onzichtbaar kikkerorkest

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
hurkend aan de waterkant, verstomt het geluid tot het stilste stil en geen orkestlid dat zich tonen wil Hoezeer ik ook speur in het water en groen, was het kikkerorkest dan een visioen?…

Kom, bedaar eens

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Op het droogste continent, moet een gemiddeld gebied geloof het of niet, het met 166 mm neerslag per jaar doen daar op Antarctica 63 jaar volkomen uitgedroogd overleven; de cyanobacterie 'n micro-organisme hiertoe in staat Droogste vis is de Afrikaanse longvis die vier jaar buiten water in leven kan blijven, slechts gehuld in zijn slijmvlies…

Riviervogel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Ik kijk uit over de rivier maar ik denk aan de zee, jij bent mijn zonsopkomst mijn boek in de branding het brein van mijn intieme gewoonte boven diepe wateren met vrije vogels vlieg jij hoger riviervogel boven het stromend water naar mijn dromen … Ik kijk uit over de rivier maar ik denk aan de zee, ons liefhebben is nu samen…
mobar22 december 2013Lees meer >

Bad

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.763
Je zult opnieuw leren ademen, drinken en leven enkel dan wanneer ik jou laat gaan, bestaan als we samengaan, in mijn diepe, stille wateren.…

Aanroepinge

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.299
Blomkes, lieve blomkes zoet, die uw hartjes open doet bij de eerste morgengroet, schitter in mijn zangen; Beekske, klappend beekske klaar, dat uw blanke waterbaar over 't zand laat varen, dáár, vaar ook in mijn zangen; Hellemende nachtegaal, gij, gij spreekt de dichtertaal, laat uw bossen, kom eenmaal helmen in mijn zangen;…

Arcanum XVIII De Maan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
in het woud wild en tam in koor de grens tussen wat echt is en wat niet vervaagt ambivalentie heerst niets is meer wat het lijkt wat lurkt onder het water?…

KROKODIL

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 797
Zonder tegengas blijft de berg robuust Daarentegen zal haar dekmantel als sneeuw voor zon heengaan Smeltwater gaat stromen zich vormen tot rivier water vindt steeds zijn weg Tijd zal leren of wij lering hebben getrokken uit gemaakte fouten die ons im- mer zullen blijven achtervolgen…

Windjammer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Vrijwel allemaal dwars getuigd bevaren zij de zeven zeeën ronden de planeet te water In zowel 19de als 20ste eeuw was vaak de strijd op het water de winst aan de wal heen en weer op alle oceanen met verkochte handel als prijs Nadat klippers zijn verdwenen gingen windjammers het beeld opeens enorm effectief bepalen Stevige wind en stormen…

Afscheid

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.637
Eén ogenblik van het voorbije leven Als voor 't bewogen spiegelvlak te staan Van rimplend water, dat met stadig beven, Het beeld, eer het tot stand komt, doet vergaan. De vorm te zien, die in het water drijft, Onzuiver zo van kleuren als contouren, Die, vluchtig bij het allerlichtst beroeren, Geen wezen heeft, dat in zichzelf beklijft...…

Een rietstengel die wacht in de wind.

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 424
Maar met zijn water naar de bron kan gaan om opnieuw de zee van het heden te betreden. Een droom die het wint van het water in de wind. Een rietstengel die buigend bijna barst en toch steeds wint. Een golf van woeste droefenis die iets wegspoelt van de diepe duisternis.…