4375 resultaten.
benauwenis in vroeger tijden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.361 in de droesemige lage landen
al aan de woelige Noordzee
zuchtten wij ons potje mee
de praal lag nog aan banden
grachten in steden waren berucht
stonken een eind in 't rond
alom gevreesd verre van gezond
velen namen speciaal de vlucht
voor natte zomers in ons Amsterdam
voor waar niet te harden klef klam
men bad om frisse wind uit den west…
Zomervakantie
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.988 Einde, voldaan en blij, jammer
voor deze zomer, alweer voorbij.…
De ogen wild
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
659 jij wilde dat
ik galoppeerde
de ogen wild
en staart gestrekt
de zomer tegemoet
heb je in een late lente
ooit ontmoet we graasden
van het malse gras wist
niet dat jij een voorkeur
voor paardenbloemen had
ik schurkte in mijn stal
de onrust weg naar morgen
wilde met je draven weg
van alle zorgen in het stille
groen wat aandacht…
Nieuwe reis
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.341 De zilvren eilanden van Denemarken,
In 't zomers-vroege licht waar ik ze zag,
Lagen als perken in de waterparken
Waardoor ik voer bij 't opgaan van de dag.
Geen morgen was ooit lieflijker, ooit reinder.…
Weer maar verder
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
821 Nu de Nieuwjaarsdrukte weer verstomt
en de glaasjes zijn geledigd
dringt het stilaan weer door tot
ons hart en ons denken dat
er elders oorlog is, dat kinderen sterven
zonder ooit te hebben gezien
hoe de zomer weer komen zal nadat
de lente alles weer in bloei zet.…
Vakantie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
955 Vakantie, genieten van de natuur
Zo mooi in het zomer seizoen
Dat zal een ieder goed doen
En op zoek naar het avontuur.
Vakantie, vier het met dankbaarheid
Vertrouw op Gods bewarende hand
Hij blijft met een ieder verwant
En houdt Zijn vleugelen uitgespreid.…
Je blonde lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
558 dichterbij
uitdagend kijk je naar de mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
je ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan je voeten ligt
vleugjes jij in het passeren
ik zie je wiegen uit mijn zicht
de spanning wordt met een applaus verlicht
je stappen zingen hoger sferen
de hete zomer…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 vandaag
beweegt er niets in de tuin
maar ik voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 De herder telt heel traag zijn schapen,
de zomer leverde zijn vrucht.…
De tijd staat open
gedicht
3.0 met 24 stemmen
12.790 het kraakt in de stokoude boomgaard, zwanger
van wanvruchten galappels wormen
in het huis het gemor van adem, van data
dat de nachtschade hangt aan zijn leven
dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed
dat de groene woorden als kersen bederven
bij vlagen het heden, de vragen, gesteun
van de lage eenmalige bomen om een lange totale
genadige zomer…
eenvoudig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
589 ik wilde weer ademen zo-
als vroeger ik dat deed,
vrij als een kind in de zomer
al kies ik liever voor de lente.
ik wil niet voor me zelf spreken,
maak het wat algemener.
ik ben goed in verbloemen,
de warme inborst klopt
doods in mij, als ik mag
zeggen dit zo.…
Terug naar Texel
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
630 somtijds denk ik aan mijn eerste lief
die plompverloren in mijn ogen dreef
de kroontjespen waarmee ik schreef
heb ik bewaard bij de laatste brief
de lange zomer, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten
zij wisten wel van waterkrachten
het keren van tij was hen vertrouwd
somtijds denk ik aan die laatste dag
waarin woorden…
Besluiteloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 Aan elke zomer gaat een voorjaar voor.
Men kan erna een najaar niet vermijden.
Een winter volgt. Een ringlijn is het spoor
waarop seizoenen volgens schema rijden.
De punctualiteit kan mij verblijden,
wanneer ik weer de lenteklokjes hoor.
Ik moet u iets bekennen tot besluit.
Het leven vind ik mooi. Toch ben ik boos.…
Stedelijk nat
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
732 Omringd door de geur
van verse natte straten
verdwijnt de droge blues
van een te vroege zomer
het weinig groen leeft op
door wat het kan absorberen
te midden van het steen
en neergeslagen stof
het is stil in de stad
een eenzame paraplu
haast zich verdwaasd
op weg naar onbekend
twee verslaafden
paffen hun genot
onder de brede luifel…
Reis naar de stilte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
551 Als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder bloesem van de vlierstruik
ruiken we adem van zomerse wind
zonder verstandelijke conflicten
of kleerscheuren van liefde
graven we rivieren om te bevaren
onze jeugdigheid en eerlijk streven
begraven we liefde om te bewaren
als een schat…
rode kersen
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
781 jij wees
naar de hoge kerselaar
vannacht nog
toen hij zijn wilde vruchten
vallen liet
glimlachte je
‘kom je terug morgen’
en zie nu hoe, naakt in het gras,
de dag fladdert in kringetjes
rond roze en wit
‘ja’, roep ik
‘ja’
ik hoef niet verder te gaan
dan de verwondering die jij me geeft
de zomer in
het is als licht, pas…
door mijn schuld
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.125 vergeef me
ik kom van jou geen afscheid nemen
dat heb ik al te vaak gedaan
met handen als vuisten
met volle strot
ongeslikt
vergeef me
ik wil je laatste woorden niet horen
galmend door die hoge zaal
het glas niet vrolijk heffen
nu je van ons weggaat
helemaal
vergeef me
ik trek liever naar die zomer
de dwaze herinnering aan destijds…
Het gedaagdenveld
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 Je keert je om uit herinneringen
neemt me mee naar het gedaagdenveld
waar de oorsprong ligt begraven
we lonken voorzichtig naar de wolken
het lijkt wel of de zomer verlegen is
we kijken schichtig naar de vogels
verzoenen ons niet langer met hartstocht
die we eens voelden in bijzonder verlangen
nooit zonder elkaar door het leven te gaan…
dag bureau
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 de lades zijn eruit getrokken
hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood
valse papieren wimpelen vertrouwen
weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol
dood
wanneer vuur de uiteinden likken zou,
zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald
door harde leugens
eerdaags moet de inhoud sterven
in een oude doos
maar eerst
pak in mijn…
het afgrijzen van het bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 lees de rode loper
in het gebaar waarmee je schrijft
me schraagt in mijn stiel
die me nagenoeg laat strompelen
over het glad gestreken beton
‘k ben niet zo behoeftig
en bedreven of zeg maar gedreven
in het feit dat ik met dubbele woorden spreek
en telkens vergeet te zwijgen als
het woordenboek meer dood dan bladzijdes draagt
ik zie de zomer…
Op hol geslagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 vreemde tekens, de zon
geneest en is de dood
voor niets geweest
alle rondingen in hoekige jaren
hebben mij verdomd verwond, geen
tekens van haat maar wel een verzadigde
blik, voldoening in een met moeite gespaard
colbertje weliswaar met krijtwitte strepen
rafelig en steeds een andere bril maakt het
zicht uitnodigend voor elk gebaar, de zomer…
Als de hemel daalt
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
676 ook al oogt de lucht zomers blauw
en het late groen nog steeds
tot verbeelding spreekt
vult mijn adem de geest al met belegen dauw;
ik word deels van de hemel losgeweekt
de voeten dragen schaduw zwaar
als het gras in zijn lengte gaat berusten
ook de ochtend die steeds meer verlaat
verkort mede het licht op gangbare lusten
neen, het zijn…
Spiegelende beelden
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.088 het regende
toen ik afdaalde
langs ons pad
met ingesleten treden
het was al lang geleden
dat wij hier waren
heb het lang gemeden
ik was het zelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
met zoemende muggen
maar hoor ook de kwetsbare
stilte tussen ons beiden
je sprak in
sprankelende blikken
over jouw luchtige…
Zie
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
1.983 pauwen:
zie zijn wanhoop als hij ruit,
toch komt er weer zelfvertrouwen
straks een verenvolle huid
lees een boekje over zeeën:
zie zijn onrust bij een storm,
toch golft hij straks weer tevreeën
na de vloed in kalme vorm
lees de boekjes mocht het vriezen
zonder zicht op zonneschijn:
zie... de winter zal verliezen
straks zal het weer zomer…
LENTE
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 Ineens vroeg ik me af
komt LENTE van LENTEMENT
langzaam, LENTE
de natuur opent zich
alles krijgt kleur en geur
dieren ontwaken, rekken zich uit
de warmte lokt al enigszins
het tsjilpen, zoemen en kwetteren
vult gelukkig weer de lucht
enthousiasme alom, herleving
de zomer tegemoet, heerlijk positief
eigenlijk gaat alles toch te vlug…
Yippie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
819 Je bent mijn zonnestraal
In deze natte zomer
Het lichtpuntje
In deze donkere tijd
De muze van deze oude dromer
Het besef van mijn verloren jaren
Die ik met jou had moeten delen
Ze zijn vervlogen, kwijt
Jij bent de ster
Waarnaar ik stond te zoeken
Jaar na jaar
Bij iedere heldere nacht
Het cadeau
Dat ik bij toeval heb gekregen
En dat ik…
UITGEDOLD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
746 verloren
Toen ze een dametje op leeftijd was
Sindsdien was ze voortdurend in haar sas
Ze zegende in haar gezicht de voren
Ze voelde zich ervaren en herboren
En tegelijk ook wijs en groen als gras
Ze hief samen met winterpracht het glas
Ze had haar trouw aan Venus afgezworen
Blij als een kind ving ze de eerste vlokken
Ze wilde zich aan zomers…
Sneeuwdoos (Window dressing)
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.978 vasthouden en iedere vorm van spel
Gelaarsd en gepakt gaan we de boer op
spreken we van nestwarmte en een nieuwe dracht
Koperen onderleggers, smaragden vazen
elke kast heeft recht op haar uitzet
O u kan niet tegen knus
het maakt u wee en naar
Dat u dat dan uitlegt aan die man in de straat
zijn gerei is ook vandaag weer van karton
Zomers…
Tweetonig winterlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 De ruwe aard is verraderlijk
weggestoken
in valse vormen van schijnheiligheid
worden de ijskoude tonen verborgen
een arglistig zomers gezicht
dient warme, bekorende beelden op
façades vol venijn
hemels toneelspel
chanson zonder zuiverheid
afgestorven handen strekken zich
hulploos naar het voorgespiegelde seizoen
een hunkering naar…
Vuurwerk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 ik kwam er vroeger, in zwoele zomers
op stampvolle stoepen
naar vuurwerk kijken met mijn vriendin.
Nu in de frisse kou,
ferme pas, in het donker met jou.
Kerstlicht brandde al hier en al daar.
We liepen achter een jong paar
dat hand in hand,
wij de enige wandelaars maar.
De zee één zwart gat.…