7677 resultaten.
De sleutel van mijn hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
858 mijn kind van me gekregen
Wil je in mijn leven komen
Dan zal je de sleutel met mijn kind moeten delen
Maar mijn kind zal altijd de hoofdsleutel dragen
Pas je in ons leven dan kan je na je proeftijd een reservesleutel vragen
Als mijn kind het goed vindt mag je die om je nek dragen
Mensen komen en gaan in het leven
Een reservesleutel kan in het slot…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
is het de herkenning
die de projectie veroorzaakt
of de projectie
die de herkenning raakt
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
vrouwen met zalmneusjes
mannen die lijken op Pinokkio
bij de sloot zitten een paar…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 ik sloot me op in het strandhuis
met alles wat ik wist over eb en vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn…
Oude koeien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 Oude koeien uit de sloot hoor ze
Nog eens loeien. Ze krabbelen
Tegen de walkant op om zich met
Ons heden te bemoeien.
Roodbont, zwart wit gevlekt;
De kosten door de winst gedekt.
Melkkoeien zouden het slechts
Wezen, maar wat overbleef waren
De mageren van de soort die
Weldra werden afgewezen.…
Groots en onverschrokken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Dan stoven wij uiteen door
sloten, op blote voet
door verse flatsen
heen,
Beschermden onze groene
landerijen tot ook
de laatste koe
verdween.…
Ezelsoren en een vouwtje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 heb de titels gelezen
de imposante lay outs
heel duur uitgegeven
mag ik na een lang leven
ook een plaatsje in de rij
ben klein en heb
helaas een slappe kaft
beduimeld door talloze
vingers van hen aan wie ik
mijn droom en zinnen gaf
ezelsoren en een
vouwtje in het blad
gaven aan wanneer het tijd
voor een gezonde nachtrust was
ik sloot…
Lolbroek in uniform
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 HOHO
jouw verrassende
kerstman klokken
sieraden kortom
spulletjes uit
andermans huis
te zuinig
geweest he
geen goede
sloten huis
verder niet
beveiligd weet...…
over leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 en de vrouwen kaal
op de grond buiten ziet hij
het groene jasje van Tamara
-mama had het nog vermaakt-
de blauw-wit gestreepte rok
van Itta ligt er verloren naast
het versperde hart laat geen
traan vrij voor zijn zusjes
het onuitsprekelijke
het huiveringwekkende
kent geen taal
hij overleefde
de hel op aarde
met opgeheven hoofd
sloot…
verlangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
687 we plukten stengels en gooiden de bloemen
aan de kant van de sloot, het ging om de holle stelen
die fluit zouden worden als het tenminste lukte om
er vorm aan te geven en toon uit te krijgen
de bloemen werden later meegenomen
aan haar gegeven als dank voor het late buitenspelen
nadat het eten met grote snelheid was verorberd
nog een boterham…
Accordeonist
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
633 Ik weet nog exact waar het was, in de
halfschemerige zaal van café De Roskam
op de hoek van een brede sloot, die
door de hoofdstraat loopt. Ik weet nog
hoezeer ik genoot van zijn vingervlugheid
en de manier waarop hij handmatig lucht
in zijn zware instrument perste.…
Haast
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
576 Komt het u bekend voor:
Balpen met verdroogde punt
omdat de laatste klik
niet werd gegund
Handdoek gelijk in de was
omdat er geen tijd
voor twee knijpers was
Rol WC papier
los op de pot
De WC zelf nooit op slot
Altijd het gas erop
Elke maand een strop
in blauwe enveloppe
Na middernacht naar bed
om zes uur weer op
De wekker…
Ik draag het mee (De Andes)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
737 Hoog in de lucht
Draagt de wind
Tranen van de Andes
Bereiken nooit de oceaan
Ik draag het mee
Lichaamstaal
Handen en voeten
De armoede kleurde
De tranen rood
En ik draag het mee
Nergens was het veilig
Op elke hoek loerden ogen
Ongelukken per ongeluk
Droefheid en frustratie
Ik draag het mee
Tranen mengen zich
Met het leven ten slotte…
Enig kind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
735 En dan die ene
Week bij opa
En oma,
Alleen
Op het grasveldje
Naast hun huis
Met een voetbal
In de weer
Tussen kippenhok
Als doel aan de ene,
En sloot als doel
Aan de andere kant
Speelde ik het
Spannende duel
Tussen Duitsland
En Nederland,
Mijn eerste,
En tot dusver enige,
Interland.…
Hondenopvang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
950 Ik vang honden op in huiselijke kring
omdat ik om die dieren geef en hun
en mezelf wat extra’s gun
~~~~
Terwijl ik de jongedame rondleid en uitleg wat
de voorwaarden zijn en hoe ik te werk ga
om duidelijkheid te scheppen
is zij al die tijd bezig met haar mobiel
aan het appen
Tot slot vraag ik of
de fraaie hond…
Het moest gebeurd zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 We waren bang
betrapt te worden
in de verte reed de trein
naar Schagen, hier
zoemden muggen en stonk het
naar de wc
Toen was het een bouwterrein
achter de sloot keken koeien
naar ons, tussen de schaftkeet
en materiaalcontainers lagen we
op een rubberen plaat
over de modder
Ik voelde mijn vingers
in de warmte van zijn haren
en van binnen…
Zomerballade
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 ochtenddauw
vraag niet om de laatste dans
kijk niet naar het kruipend zweet
roep niet om de ober
maar huil om de honderdduizend
jaren van de volle maan
vergeet dat ik een dichter was
met heet gewassen vleugels
vind mij in de zon
in mijn bloed gevuld met zomer
in mijn hoofd vol warme zinnen
zo zal ik zijn niets meer
dan het slot…
Lysistrata
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
729 "
Ons bed werd een burcht, ons lichaam taboe
en als we ons wasten dan keken ze toe;
Groot en pijnlijk stond hun verdriet
geen rust vond de zwelling in hun tuniek
Geen zwaard was ons wapen, geen leger met ons
wij gaven de mannen gewoon eens de bons;
Tot slot riepen zij: "Wij willen de vrede,
in onze staten en in onze leden!…
Ter lering ende vermaak?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 Uit twee vurige
stenen vonkt het
vuur, ontstaat naast
pijn de warmte waar
verlangen op ontdooit,
spelend plooit een
naam tussen je borsten
gedrapeerd door je
wilde haar, beproefd
in vlees en bloed,
ik door de krachtigste
tintelingen ben gevoed,
loop op de wateren van
temperament op dit
late uur of in zeven
sloten tegelijk…
Deze dagen 1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Lelystad, stad van
bruggen en kanalen
van ooievaarsnesten in bedradingspalen
van koolzaad, balsumpopulieren
van meidoorn en je magere vlieren
van paardenbloem en kersebloesem
van sloten vol met droesem
en je zwanen
je luchthaven die leeg wacht
met je banen
het witte riet zo droog
de bereklauw zo hoog
in de bermen
hyacinten en narcissen…
Onzeker pad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
532 De vloer begint te schuiven
het plafond gaat uit zijn dak
de tijd loopt over naar de vijand
en zegt: 'Sorry voor het ongemak'
Haastige mensen lopen voorbij
als kippen zonder kop
de regen heeft pootjes gekregen
en de brievenbus zit op slot
De wind wiegt het koren
het groen zit goed in zijn blad
de kleedkamer zit als gegoten
maar geen…
Carel Godin de Beaufort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 en het Schwedenkreuz genomen,
na Breitscheid bij het steile stuk gekomen,
zijn zwakte: voorsprong komt in het geding
En dan slaakt zeven-achttien nog een kreet,
de Porsche trekt naar links en raakt een boom
en buitelt zo zijn noodlot tegemoet
Het drama nog diezelfde dag compleet,
Godin sterft in een harnaspak van chroom,
er stroomt een sloot…
Drempelvrees
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 hetzelfde
lied het interieur
wekte geen
verbazing meer
alleen de kaarsjes
brandden niet gedoofd
door onverwachte
vlagen de zijramen
schemerden vaag
geruststellend
zong de wind zijn
vertrouwde lied dat
lang geleden door jou
verzonnen moet zijn
toen jij dacht
maria te zien
met het kind die
jij beiden mystiek
in jouw armen sloot…
De snelle pen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 dit is
de snelle pen
de laatste die
ik leeg zal
schrijven om
mijn gedachten
op papier
te krijgen
de anderen zijn
lang meegegaan
met hun vlotte
inkt hebben wij
zeeën vol emoties
aangedaan hebben
veel moeten dopen
en nog meer hopen
de pennen schreven
veelal naar een goede
uitkomst toe maar
soms heb ik naar het
slot de pen vrijwel…
Een schreeuw in de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 alsmaar klagen
van de trompet die een stotend ritme gaf
zijn uithaal was voor mij zeker geen straf
ook toen het stof hem begon te plagen
de vlakte waar ik opgroeide was nu leeg
soms vond je nog wat blues op een vel
waarop ik vader zijn handtekening zag
ik had het moeilijk toen de trompet zweeg
en niet meer opging in de één kwart tel
eens sloten…
De boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
758 er
voorbij
in de euforie
van passeren
konden wij
nog een haaltje
van de ballon
proberen
terwijl vage
lichten streepten
op de ruit
van binnen
beslagen door
verhitte adem
de spanning
moest eruit
dan de stilte
met dodelijk
besef in het
scheuren van
staal draait de
auto zich sloom
om de boom
stuitert de motor
naar de sloot…
Het omgekeerde
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
754 of - je kop slaat op slot.
Om de dag daarop
volkomen fris vast te stellen
dat vooral het omgekeerde geldt:
wakker worden, weten, Doen!
Of je opgewekte studiebol
ook inschatten kan
dat wat je hebt ontdekt
daadwerkelijk wèrkt?
Oei! Bespaar je een ontgoocheling...
Doordenk nog eens wat telt.…
Vannacht met jou gedroomd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Wij sloten onze ogen,
vertrouwend op elkaar.
Onze hoofden iets gebogen,
voorzichtig streelde ik door je haar.
Mijn mond voelde je warme adem,
jouw handen gleden over mijn rug.
Woorden als zoete balsem.
ik wilde niet naar de werkelijkheid terug.
Maar de sterren verbleekten,
bij het aanbreken van het licht.…
BOMMELS BELOERDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 die opeens kunnen opduiken
dan wel lange tijd
achterstallig zijn
oogt als een reuze hamster
schrijdt in keurig kostuum
en een bolhoed op
langs huizen waar wellicht
schuldigen wonen
zijn zwarte tas
straalt onbewogen nuchterheid
naar de omgeving uit
murmelt gevoelloos in zichzelf
toont harde zakengeest
zowel in achterbuurt
als op Slot…
De Troon van Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De tegels koud, de deur op slot,
hier ben ik even wie ik ben, zonder spot.
Een plek van rust, van eenzaamheid,
waar ik ontsnap aan de werkelijkheid.
En als ik opsta, trek ik door,
geen groet, geen drama, geen encore.
Gewoon de deur weer op een kier,
alsof ik nooit echt weg was hier.…
zevenmijlslaarzen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
371 aan het front
lichter dan laaiende
lichtende verten aan de eindeloos uitdijende dichthorizon
las voorts weer nieuwe producties
van signore Lorenzo met de magische toevoeging M
die staat voor het eerste
duizendtal op de site
waar het aantal zijner poëmen
groeit als kool aan de lemen
voeten der reuzen die de tijd
in zeven sloten…