4298 resultaten.
De zachte stem van de heggenmus
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
777 Tussen takken schuilt
zijn lied rijst uit de schaduw
stilte in de lucht
Hij kiest de rand van de wereld, waar takken
verstrikt raken in dicht groen, waar licht gefilterd wordt door
een waas van twijgen en onkruid, waar de grond zompig is van vergeten
regen, waar stilte nooit helemaal stil is. Hier weeft hij zijn lied tussen schaduw en blad…
MEERVOUDIG KUNSTWERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 De schrijver Herman Melville
eindigt zijn verhaal van
de gevreesde witte potvis
die wraakgierig een schip ramt
waarna het snel zinkt
met de woorden
en de lijkwade der zee
golfde weer voort zoals het reeds
duizenden jaren geleden deed
dat schone wijde doodskleed
bedekt verdronken mensen
strijd van leven op dood
door alle dieren…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Schaduw in de wind
fluistert langs maanlichtsluiers
vervaagt in de nacht
In het schemerduister,
waar schaduwen fluisteren, vouwt een
nachtvlinder zijn vleugels open, dooft het daglicht in zijn
dans. Hij zoekt het verborgen, stilte die rust tussen blad en zachte bries.
Geketend aan het zilveren
spoor van de maan, zweeft hij tussen de
draden…
WONDERLIJK WEZEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
887 de door jouw gestelde vragen
komen niet uit je mond
het zijn je ogen die spreken
ik heb ze veel te vaak ontweken
heb ze niet altijd begrepen
omdat ik jouw blikken niet verstond
toch lijkt het of jij mijn
gedachten wel kunt lezen
je zult je nooit beklagen
jouw levensvisie bestaat
louter in het teken
van behagen
jij wonderlijk wezen
jij…
[ De poes kijkt me aan ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 De poes kijkt me aan
met lichte ogen, vragend --
vertrouwt ze mijn hand.…
LONDENS RAVEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
468 In Engelands hoofdstad
huizen om de oude Tower
grote waardige vogels
van de rouwstemming
binnen de strenge ommuring
pikken de zwarte reuzen
der zangvogels
neergestrooid voedsel
of zelf gezochte buit op
ze houden speurtochten
door straten langs de Theems
keren steeds terug
naar hun woonkasteel
gevederde muzikanten
van uitvaartklanken…
Vogelgezang
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
560 Het ochtendkoor zingt
weeft door het zachte zonlicht
harmonie ontwaakt
Van ochtendgloren tot het
zachte vallen van de nacht zingen vogels hun
verhalen in flarden van licht. Aubades drijven als dauw door het
ontwakende landschap, terwijl serenades sterven in een schaduw van vergezicht.
De fluiter spreidt zijn zanglijn
als een sluier van…
Fleur onze Maltezer
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.122 Vijftien,
jaren zijn vervlogen
Fleur is niet
in de zondeval geboren
speels is ze
alle dagen
het kwaad kan
haar niet bekoren
ze is als moeder
ons als haar puppy's
te likken
nooit met het verkeerde
been, integendeel
liefde, spraakzaam zacht bekoren
verwoorden.
Feur,
de jaren beginnen te wegen
arthrose, verminderde nierwerking…
Waar het land nog luistert
netgedicht
2.4 met 30 stemmen
516 Grutto op paaltje
grasland fluistert zijn verhaal
de horizon wacht
In de wilde natuur, waar een
ochtendmist het licht dempt, staat hij rechtop:
de grutto, met zijn borst in de wind. Zijn roep snijdt door
de stilte als een oude naam, een teken dat dit land nog leeft, nog luistert.
Onder fluitenkruid en bloemrijk
gras verschuilt zich zijn…
Nestwarmte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
894 Op elk moment meer dan welkom
opengesperde snavels, reikhalzend
warmte ontvangen voelt als aangekleed
ook toen de veerpennen nog ontbraken,
en bij elke terugblik glanst het verenkleed
nu ouderzorg en toewijding zijn gevlogen
blijft ‘t gemis aan nestwarmte ronddwalen
wat schrale takken zijn gebleven
destijds met zorg bijeen gesprokkeld…
Zoals hij daar is
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
482 Stenen onder voet
een vleugel streelt de stilte
niemand die het merkt
Hij zit niet op applaus
te wachten, schuifelt zacht tussen de
voegen van de straat, alsof de stad voor hem alleen werd
uitgetekend. Een windvlaag tilt zijn veren op — een fluistering van herinnering.
Langs gevels waar oude
namen vervagen, kent hij elke stoeprand,
elke…
Regenboogstrijders
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
383 Regenboogstrijders
in stille zuidzeeën
de laatste der
maritieme mohikanen
getuigen dat niet alles
goud is dat blinkt
al wordt alom beweerd
cum grano salis
dat het Spaanse graan
de vanouds bekende oudtestamentische
sprinkhanenplaag
in afzienbare tijd
d.v. zal doorstaan
ondanks de tijding
des onheils van clubs
als die van Rome…
Kleine vlinder
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
426 Witte vlinder
aan mijn zij
waar ik wandel
daar ben jij
vrolijk fladderend
in het rond
hoog in de lucht
of laag bij de grond
onbezorgd
speels en vrij
elke keer weer
volg jij mij
een met de natuur
teer, lieflijk
mooi, zo puur
zonder haast
en alle tijd
vlieg jij tot
in de eeuwigheid…
De reis van een vlinder
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Zacht als morgenlicht
zweeft een vlinder door de tuin
niets raakt ze echt aan
Ik beweeg door de aarde
zoals licht dat danst op rimpelend water,
raak alleen wat zichzelf wil laten raken — mijn breekbare
hart leest stilte als moedertaal en weet wat komt, nog vóór het is gezegd.
Ik voel spanning in kamers
waar niets wordt gezegd, vang wat…
Uilskuiken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
687 Het jong van de uil,
die de wijsheid symboliseert,
Wordt om zijn slimheid
toch wat minder hooggeëerd.…
Muizenplaag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
450 Zo verzot op kaas is onze kat
Dat zij haar carnivoriteit vergat
En meteen de kaas op at
Nog voordat er een muis om zat…
Chihuahua pur sang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Indy, jij was een chihuahua pur sang
Mexico, sombrero, een breedgerande
Hoed
Alles dat jij droeg
Stond jou Mexicaans
Goed
Dat vond ook Daisy, jouw grote chihuahua-
Lief
Niets meer noch iets minder dan jouw grote harten-
Dief
Haar het hof makend
Stroomde sneller jouw
Bloed
Helaas is aan jouw leven een einde
Gekomen
Bedankt voor de…
Lieve wespen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
356 De groene bladeren van
het olijfboompje op mijn balkon
zijn door de mieren
met honing zwart gemaakt
het was geen gezicht
maar de wespen
ik geef ze een zoen
kwamen de honing eraf halen
en nu zijn alle olijfboomblaadjes weer groen.…
't LIEVEHEERSBEESTJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De kleine kever zweeft zonder geluid
als een engeltje door zonnige lucht.
Warme trillingen verlichten zijn vlucht.
Waar kijkt dat geliefde diertje naar uit?
Tussen hoog boomblad en dicht bodemkruid
speelt hij menige verrassende klucht
bij het zoeken naar veilig schuilgehucht,
misschien hopen op smakelijke buit.
Klimtochten tegen grassprieten…
Tegenpolen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 Waarom een ijsbeer nooit
Op een maaltje pinguïn wordt beloond,
Komt doordat de eerste op de noord-
en de tweede op de zuidpool woont.…
Echo van tijdloosheid
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
518 De blauwe reiger
rust in het verstild water
zijn spiegelbeeld drijft
In het water, half verborgen,
staat hij op één poot, een stilte die het water
zacht omhelst. Zijn hals reikt naar de lucht, alsof hij de
wereld vasthoudt, en mijn hart volgt elke trilling, een echo van tijdloosheid.
Over de spiegel van de vijver
glijdt hij, het riet buigt…
Sasha het paard
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 Slechts een boogscheut van ons vandaan
graasde Sasha in haar bestaan
Vaak alleen alsof ze achter
was gelaten
kwam ze in draf als
z' iemand zag
Haar machtige prachtige manen
Indiaans bevlekt
fraai als een wereldster
Verblijvend op het gras
had Sasha last van de vliegen
op haar vacht
kon het niet zo goed verdragen
schudde het van…
Rabbit holes
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
351 Een konijnenvriend hoeft niet
per se,
doch wel een dierenliefhebbervriendin,
maar om die omweg nu dan te vermijden
hoewel ik - over liefhebsters van pets
en mannelijke mensensoort gesproken
eerst in mijn dagboeken moet zijn gedoken -
dit onderwerp het liefst nu laat terzijde
Ik vraag mij echter in gemoede af
hoe groot is in de stad…
Poezen rondeel
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
303 Omdat poes alleen maar poes kan wezen
Geeft hij kopjes zacht aan mijn been
Tevreden mauwt hij voor zich heen
Omdat poes alleen maar poes kan wezen
Staat zijn staart omhoog en nooit uiteen
Ik voel zijn pootje licht op mijn teen
Omdat poes alleen maar poes kan wezen
Geeft hij kopjes zacht aan mijn been.
Monique Bense…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 Uit het stille tij
een blauwe flits vliegt omhoog
oog in oog met licht
Langs de oever tuurt hij
stil, zijn vurige borst vangt het zonlicht
dat glinstert in het water. Een scherpe roep snijdt door
de ochtendstilte, een teken van leven in het waterrijke natuurgebied.
Zijn korte, krachtige vleugels
snijden door de frisse lucht, laag over…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Avond in het gras
een dun ritme tilt de lucht
boven de stilte
De avond sluit zich
langzaam rond mij heen. Ik voel elke
beweging van de lucht mijn huid raken, grenzen
vervagen in het stille weefsel. In dat web hoor ik plots een sprinkhaan.
Zijn klank is zo fijn
dat het bijna pijn doet, een draad van
zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn…
De adelaar die boven ons zweeft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
259 De adelaar die boven onze levens zweeft,
Met zijn sterke en krachtige vleugels, die ons hoop geeft.
Hij kijkt neer op de wegen die we gaan,
En fluistert ons toe: Blijf nooit staan.
Zijn ogen zijn scherp, zijn blik doortastend en vrij,
Hij leert ons te stijgen, voorbij de schaduw, voorbij de spij.
In de lucht van dromen, zo wijd en diep,
Vinden…
De eenzame huil(tanka)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
334 Alleen in de kou,
zijn adem stijgt als een mist,
maanlicht op zijn pad,
geen roedel om hem te dragen,
zijn ziel zwerft door de bossen.…
de bij en de blinde bij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 de bij en de blinde bij
die zaten allebei
op een paardenbloem in de wei
de blinde bij zei tegen de bij
was ik maar net als jij, bij
dat een blinde bij geen steek voor ogen ziet
is niet waar, maar steken kan hij niet…
Vogelvlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
552 Koude lucht draagt hen
zuidwaarts zwevend in stilte
lente roept zacht weer
Hoog boven mij trekt een
langzaam golvende lijn, een beweging
die ouder is dan herinnering. Vogels schrijven patronen in
de lucht die niet bedoeld zijn om gelezen te worden, maar slechts om te zijn.
De ruimte wordt oneindig
wanneer ik ze volg met mijn ogen, alsof…