3533 resultaten.
Lenteleven
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
939 De lente baart overal nieuw leven
en iedere kale tak krijgt weer zijn blad
wintermensen kom je met een blosje al tegen
en de trouwste huismus gaat zelfs weer op pad.…
Dag lieve geschilderde dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 Ja, mijn nu ledige hoofd overziet het paarse,
even verder langs het pad verschuilt zich ook
een kudde bij een web van wrede gedroogde
bloedkleurige lustopwekkende bramenstokken.
Ik bewandel in stilte de contouren van het land,
die in herinneringen ook vol zitten met klimop.…
Schone mama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 En altijd is er weer die zee aan golven,
naast de kleinere stappen op de paden
door de duinen dwars door de weilanden
langs die grotere eiken en sparren dat ene.
Op die dag die merels met hun zanggeluid,
de nesten met vederdons en het bij takjes
rondkijkende in de natuur ook dat ene uur
waarop ook toen alle wolken voorbijtrokken.…
Duurzaam transparant?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
382 De innovatieve beloning
lijkt dé nieuwe ideologische openbaring
het onzichtbare zichtbaar te maken op
elk pad dat we betreden, de toekomst
in lijnen uitzet naar een hemels genot
van ruimte maar tevens in wordt beknot
het lijkt te zijn voorbestemd, een ‘mindset’ dat
elke stap en gedachte is uitgedrukt in cijfers,
elke voetprint is een…
Zin in een vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
594 Verdriet voel ik
heel intens
als de echte liefde niet op mijn pad zal komen
blijf ik van mooie vrouwen dromen
dan gaat er iets in mij verloren
en wil ik voor een stuk
niet meer
als mens tot deze aarde behoren.…
Foto van Hullukug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 grootmoeders
Poolse grootvader en een Belgisch/Nederlandse
van jouw gedichten leren houden in het van kwaad
tot erger en jou horen is indringender dan lezen
vader een lyrische dwerg, je moeder een reuzin
wat ons tegenhoudt is de gewoonte van tegenzin
na een donkere tunnel het licht en de lucht in
Hoe je toch hullukug op momenten bent immers
het pad…
Verdwenen verdriet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 Reizend langs de paden,
wegen, meren en dalen.
Stranden vol kabaal.
Het gewone.
Vooral het gewone
bleef me bij,
zoals de omwonenden
en haar volgelingen.
Wandelend
richting de bergen
stonden we
oog in oog
met de tijd.
De dagen
werden weken,
de maanden jaren.
Het vloog voorbij.…
Kabouter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Het gorgelgargelt in de goten
sijpelt door in droge sloten
Poes blijft thuis, krijgt natte poten
stof wordt modder, paden dras.
Op de keien spettert water
in de regenton geklater
onder het afdak staat er
kabouter in zijn natte jas.
Want die regen blijft maar stromen
mag hij even binnen komen ?…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Zij weten niet van de schaduw
die de bomen langs het pad
beletterend werpen op het gras ?…
Dromengewaad
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
400 zo dikwijls verlangen
de angst om het samen toch niet te redden
nu de zon in droefenis en schaduw ondergaat
van de nacht die ons laat dromen over alles
wat je gezegd hebt is echt waar
ontneem mij mijn laatste geluiden
jij bent het zelf, gevoelige snaar
jij alleen kan mijn tederheid duiden
we gaan slapen straks
niet meer in de nacht op pad…
Onbeschreven blad
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
590 Wij waren samen een onbeschreven blad
Samen op ontdekkingsreis zo betraden wij dit pad.
Maar ons geheim werd ontdekt
Ruw verstoord en gestopt per direct.
Twee vrouwen verliefd, jullie zijn stapelgek
Daar is het gat van de deur en vertrek.
Onze harten vol pijn en tranen in de ogen
Met hangende schouders en het hoofd gebogen.…
Wat ben ik zonder jou
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
455 Wat ben ik blij dat ik jou heb tegengekomen op mijn
pad daar ik kennis maak met verschillende vormen en maten, voel
ook breekbare en kwetsbare fracties die in het geheugen worden opgeslagen
O Muziek, waar jij ook bent laat me het dan maar horen want jij bent er voor ons samen.…
Matten en Rammen met Hari
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 .
_________________________________
HARI
De reus van Arak ramt
hem bij de kladden
Dan knalt diusz ex machina
z'n glazen
En Wrzosekworstelaar neemt Badr te grazen
Het kraakbeen scheurt,
Har schreeuwt om moeders padden
De ramstiersteenbok boogschutschorpioen
Kromt tenen, strompelt, maar...
is kampioen!…
Dolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 jas gestoken
Als mist- of ochtendspook
De stad was nog verlaten
De straat een leeg decor
Niemand om mee te praten
Dus doolde ik maar door
Bij bomen zag ik toen een strijd
Van merel fel en eekhoorn rood
De pluimstaart schoot de kronen door
Met in zijn oog de dood
Toen hij mij in zijn angst betrok
Betrad ik liever een nieuw pad…
Schoonheid van muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Wat ben ik blij dat ik jou heb tegengekomen op mijn
pad daar ik kennis maak met verschillende vormen en maten, voel
ook breekbare en kwetsbare fracties die in het geheugen worden opgeslagen
O Muziek, waar jij ook bent laat me het dan maar horen want jij bent er voor ons samen.…
Verbeelding
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
598 Kijk naar de wolken
stuk voor stuk meesterwerken
taal van een hemel
Wanneer ik in de ochtend mijn raam
open, kijk ik vol bewondering naar boven, een lucht
bekleed met hier en daar verschillende wolken gegoten in ongerept
en uitgestrektheid op hetzelfde moment komen nieuwe ontwikkelingen op het pad.…
PROLOOG
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 elk begin was einde, alle wegen liepen door elkaar
onbegaan de paden, niemand had ooit licht gezien.
het zwarte was het witte, alles liep op niets te loop.
het begon. ’t beloofde einde, liefde en de hoop:
verval viel uit van punt naar punt, nog heel fragiel,
en tijd werd cyclus, tel die van zichzelf beviel.…
Wegdromerij
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
449 Wonderlijk eiland waar natuur rustig
haar gang gaat, hangende palmbomen zorgen voor
schaduw terwijl hun vruchten zoete verfrissende smaak hebben
Wandelen langs kronkelende paden van waar het einde nog niet in zicht is.…
Herfststorm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Na de storm
bladeren op het stille pad
herfst ademt voorbij
Eerste beelden van wind komen voorbij
Dat hij met lang aanhoudende stoten ook nog eens
regelmatig terugkeert als een strijd die in ongekende hevigheid
woedt en publiekelijk wordt uitgevochten, einde is nog niet helemaal in zicht.…
Als herfst me overvalt
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
574 Hoe dan ook beleef en ervaar ik dingen hier
zo diep en intens waarbij ze worden doorvoeld om daarna
los te laten en plaats te maken voor allerhande nieuwigheden op het pad
die evenals worden opgeslagen in mijn breek- en kwetsbaar hart om nooit meer te vergeten.…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Langs wilgen slingeren paden
door het land waar het water de horizon raakt
en ritme der seizoenen zich eindeloos herhaalt. Stilte wordt slechts
verstoord door weemoedige klanken van een kievit of het gebrom van een tractor.
Veenbodem is doordrenkt met
verhalen van vergeten generaties ambachtslieden
en boeren.…
Berg op bestelling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
441 Het pad naar de bron is vaak begaan
met het lot van de rappe hunkeraars;
vertraagde voetstappen verraden
de gang van eeuwige twijfelaars.…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Niet alleen liep jij dit pad,
met collega’s, werkgever die waakten
en zonder haast of duw
de ruimte gaven om op adem te raken.
Want kracht schuilt soms in stilstaan,
in vragen om pauze, in liefde voor jezelf –
dit is geen verhaal van zwakte,
maar van groeien, van leren, van helen.…
Droom
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
670 Ze verblinden niet, maar verdiepen en verrijken eerder
mijn pad; een reis die altijd verder gaat, door de onbegrensde diepte van het onbekende.…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 Jongen wachten,
veren nog pril, tot de lucht hen roept, een onbekend pad van vrijheid.
En als de winter komt, bevriest
het water, hij verdwijnt geruisloos, gedragen
door koude winden. Maar wanneer de vroege lente de oevers
kust, keert hij terug, flitsend boven de heldere plas, klaar om opnieuw te jagen.…
De juiste vorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
304 Toch blijft de weg naar vergoeding
een pad dat telkens oplost
in zand.
Tien milligram breekt niet,
vloeibaar klopt niet,
en ik zelf breek al vaak genoeg
op plekken zonder breuklijn.
Wat heb ik gewonnen?
Een kleine dosis, duur betaald;
een lijf dat nog schrikt van herinneringen;
een hart dat vraagt
hoe verder.…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 Sneeuw bedekt het pad, het dorp,
als fluistering van vergeten tijd.
Alles zwijgt, geen stem, geen spoor,
alleen de winter, wit en wijd.
In witte rijp en nacht gloort weemoed,
een vlam die niemand branden kan.
Het hart dat zoekt, wordt zacht behoed
door sneeuw en schaduw, stil en bang.…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Goud licht op het pad
stammen bewaren stilte
ver weg wacht de dag
De winterzon schuift traag
omhoog en breekt door de nevel. Tussen de
stammen opent zich een bleke hemel boven het bos, waar
alles nog vastzit in een koude omhelzing en elke beweging wordt ingehouden.…
Wanneer de mist ademt
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.279 Bomen wachten langs het
serene pad, hun stammen half opgelost
in de vochtige lucht. Uit de winterse takken vallen
druppels die de ochtend vertragen, tot elke stap bedachtzamer wordt.
Achter dit ademende grijs
wit verzamelt de dag vloeiend zijn licht
en contouren.…
Weten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
276 Want vinden is geen deel van dit—
dit pad dat we bewandelen in het leven.
Om een gelukkig man te zijn, zie ik,
ik kijk binnenin, wat altijd al was:
dat ik nog steeds gelukkig kan zijn,
als ik de keuzes aanvaard die ik nooit durfde te maken.…