3970 resultaten.
Zierikzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
871 Ach, mocht ik toch `n dichter zijn,
Ik zou in bloem’rijke tale,
De schoonheid van-, m`n heimwee naar
Dit lief`lijk oord verhale(n)
Die plaats is elf eeuwen oud,
Juweel onder de steden!
Gebouwen nog in oude stijl,
Mààr…..denkend in het heden!
Neemt U soms eens een snipperdag,
Gaat U dan dààr eens kijken!…
moord op een 8-jarige
hartenkreet
4.7 met 67 stemmen
2.297 verwacht
wanneer geweld op een kind wordt gericht
Het waarom bedekt de eerste woede
want wat drijft iemand tot deze daad
wie heeft het ooit kunnen vermoeden
dat een gek, aan een kind, de hand slaat
de schooldag zal vrolijk zijn begonnen
het is namelijk snel Sinterklaas
in de klas tekeningen en ballonnen
zij hangen nu op de verkeerde plaats…
myn poëzy
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
664 plak yn myn fersen
meigeand sunder swetsen
slomjend yn slompe
fertoevje yn myn sjongsum fers
it is ivich hâldber
pjuk in foarkje mei soe ik sizze
Vertaling:
geschikt geslepen mijn woorden
langzaam uitgezocht
van beide zijden
gestoffeerd met streepjes
wegwijs in de poëzie van nu
schijnend door de poort van toekomst
op zijn plaats…
Haat
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.729 Je haat degene die er nu voor in de plaats is gekomen..
Je haat het dat anderen zeggen dat je het zo niet mag zien!
Je haat het dat hij dat toch steeds doet..
Je haat het dat je alles in zijn ogen fout doet..
Je haat het dat je alsnog om hem geeft en blij bent dat ie er is..
Je haat degene van wie je eigenlijk heel veel houdt.…
Tweedehands
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
892 Tweedehands winkels ik ben er vaak
Vergeten spullen voor een grijpstuiver mee te nemen
Oude jasjes keurig op de haak
Afgeschreven zijn de boek en plaat
Letters die vragen om nog één keer
Vanuit een luie stoel te worden bekeken
Rijen liedjes op gekrast vinyl
Waar tikken voelen als een warme deken
Tafels staan op elkaar gestapeld…
LIMERICK
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.516 De plaats maakt wel uit, want
het speelde in Duitsland
en meer specifiek: in Berlijn.
Een vrouw in Berlijn dus, vrij oud,
nee, jóng, hè, alweer gaat het fout.
Ze was trouwens Deens,
ach, u kent haar niet eens
dus uiteindelijk laat het u koud.
Nou ja, ooit was ergens een vrouw
of een man, zie maar, net wat u wou.…
Nieuwe deur
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.002 En er was geen plaats meer voor ellende,
Er was geen plek meer voor oude pijn.
Je ogen vertelden me dat het zó moest zijn,
Dat er een wereld was die ik niet kende.
Maar dat ik er geen vreemde zou zijn,
Dat ik er nooit meer kan verdwalen,
Dat ik er alle goeds uit zou kunnen halen,
Uit dat nieuwe land van honing en wijn.…
voor de laatste toon van dit refrein
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.721 ik
aan de leidsels trek
hoeven spatten
vonken uit de straat
als de koets zich langzaam
in beweging zet, nog draven
ze gestrekt, ik kijk niet om
zeg me waarom
we slaan op hol en stijgen
langs ogen vol afgrijzen
bolle koppen nokken
hoeven splijten schedels
uit de weg met het gebedel
om sensatie en iets nieuws
we rijden wolken plat…
verbaal proces
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.210 we rekenen af als volgt m'n vrind:
u levert mij twee ton witte zand
die stort ik op de bank en dan
loopt op die bank een vrachtschip vast
vol kilo's vers kamelenvlees
alert adopteer ik een kamelenwees
neem deel aan een kamelenrace,
die ik als underdog vlotjes win
de eerste prijs: mijn eigen strand
...als het dan wat warmer wordt
plaats…
LANGS MOEDERS GRAF
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.325 “
Het kleine Stijntje werd gedragen,
Ik bij de hand gevat;
Opeens de Kerkstraat ingeslagen,
In plaats van ’t achterpad.
Verwondring heb ik niet doen blijken;
Benepen zweeg ik stil,
En had het hart niet op te kijken,
Al had ik ook de wil.…
Meneer de directeur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
3.326 Wonderen grepen plaats.
Een kantje haring op de stoep of tante
die aanbelde in ‘t aak'lig zwart en zowaar
een handreiking deed. Jouw werk!
Op het laatst huisde je aan het eind
van de gang en schrok op als ik klopte.
Je vouwde de krant dicht en luisterde.
Maar nu gaat mijn vriend met pensioen
en prompt wordt hem de keel gesnoerd.…
Oudemanhuispoort
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Niets gaat aan het oog verloren
Met dit hof kan ik mijn tijd misschien redden
Deze plaats lijkt wel gemaakt voor vandaag
Alsof ze wisten dat ik nu nodig zou hebben
deze rust; het leven wil niet meer traag…
Zonderling verzoek
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.309 Kortom, 't was met hun plaats gedaan,
Wanneer zij geen pardon voor hunne smid bekwamen.
Allons de stoute schoenen aan! -
Zij gaan en corps de rechters spreken;
Zij harangueren, krijten, smeken;
Vergeefs! de misdaad schreeuwde luid:
Er moest volstrekt, naar recht en orde,
Ten zoen der wet gehangen worden;
De raven wachtten op hun buit.…
Seks in de Vasten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.092 De poëzie ligt op haar gat
Dat komt omdat al die Vlaamse gasten
aan onthouding doen tijdens de vasten
Ze leggen hun pennekes plat
Hoog laag beroeps amateur
maakt niet uit ze stellen allemaal
aan lekker en voos perk en paal
Voor Pasen bekennen ze kleur
De lol haalt men van het neuken
de clerus wil koud op steen in de keuken
en het moet…
Vanzelfsprekend ??
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
734 Op de leuning ervan een schichtig nerveus
gekwetter van musjes, bestrijdend elkaars plaats…
schijnbaar redenloos…
Vlak boven de spiegel van het water, de juffer
ze zoekt weer een landingsplek voor één seconde….…
Maakbaar geluk 1
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
581 blokkeer ik
door rationeel relativeren
dat een bodem legt in verdriet
Gevoel, onze oudste taal,
werkt in symbiose met denken,
blije gedachte geeft ‘n blij gevoel
het paar vormt onze geest
en in onze creatieve uren
dansen beide rond hete vuren
Gevoel beïnvloedt het denken
denken beïnvloedt het gevoel
onze gedachtegang heeft plaats…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 Trotse stijle graven herinneren staand in een rij,
opgeruimd om plaats te maken voor het nieuwe.
Mijmerend roep ik zachte afscheidssvragen op.
De akkergrond die wij mochten ploegen is leeg,
afgerond is het menslijk zijn op deze wereld.
Verlaten bergen doden de vruchten van de velden.
Aan het eind van de dodengang staan graven.…
DE AFGELEGDE WEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
685 liefde
ik was een en al confrontatie
terwijl mijn denken zich voortzette
ging ik verder terug in de tijd
beleefde de eerste levensstuipen
de toekomst diende zich aan
nu zag ik reeds de weg
die begaanbaar voor mij werd gemaakt
aan de hand genomen
keek ik om mij heen
in een stuk herbeleving
was ik een en al oor
en
zo vond ik mijn plaats…
de weg terug
hartenkreet
4.9 met 37 stemmen
970 een rode maan verlicht de nacht
en sterren, als tranen houden de wacht
stille glinsteringen aan de lucht
de zon neemt haar plaats in met een zucht
want een plek om te stralen is hier niet
zelfs de wolken zijn gekleurd door verdriet
in dit heelal van verloren dromen
sluit ik mijn ogen maar kan niet ontkomen
de gewichtsloosheid van mijn bestan…
Opa Hoek
hartenkreet
2.8 met 21 stemmen
2.512 gore pruimtabak
Uitgekauwd en nat
Die hij propte in mijn hand
En de lol die hij dan had
Zijn kokkerellen in de keuken
Geen pan die werd gespaard
De oliebollen die hij bakte
Die je soms nog at in maart
Het koper dat hij snaaide
Op zijn fietsie door de bouw
En hoe oma op hem kankerde
Als hij het smolt stond alles blauw
Zijn Iwan Rebrof platen…
Vuurtoren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
840 De romantiek ervan, van zoiets ouds en
de verhalen die het herbergt spreken tot
de verbeelding, ik had vuurtorenwachter
willen zijn, al was het een zwaar beroep,
ik draag in plaats van vuur wel woorden
aan, om daarmee nog wat goed te maken,
en het houdt me ook wakker 's nachts.-…
OPA 85 JAAR
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
3.610 eigenlijk kan ik dit leven niet meer aan
vooruitzichten zijn mij totaal ontnomen
niemand is met mij begaan
een einde brengen aan mijn lijden
dat toch niet is te vermijden
zou een oplossing en zegen zijn
het liefste weggaan, heel bescheiden
ik wacht de kaart, die dat vertelt niet af
ik ben het, die het leven gaf
op mijn eigen tijd en plaats…
- Vergeef de liefde in mijn ogen -
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
635 Vervuld het diepgeworteld..afgescheiden
de plaats van visie, slechts een illusie.
Het vergeven van acceptatie
wil van vergeten ogenblikken houden ..…
VOORJAAR 1965
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 Ik kende de moeilijke jaren
verliet het speelse leven
wilde anders denken voelen
draaide 's zondagmorgens dikwijls
een plaat "Old Mac Donald had a farm"
de wijs ving aan _ slaande maat
zeisen welke zelf maaiden dansten
tussen vrije varkens en kippen
op een rijke boerderij zonder geld
waar het wereldlawaai
verstomde bij zuiver bijengezoem…
ontzagbaar
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
1.148 Dat er mensen zijn die maar
aan kunnen lullen over
de eetgewoonten in Düsseldorf
in de jaren vijftig
Of weken, nee maanden vol
kunnen zijn over
de typische kenmerken van
het Lippizaner paard of
avond na avond bomen over
hoe Lady Gaga het nu weer doet
met die in plaats van die en
dat er mensen zijn
die dat lullen, dat vol zijn…
UITGELACHEN EN UITGEHUILD
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.026 pakken
maar de angst
wederom verlaten te worden
was groter dan mijn steun
het lachen veranderde
in onmogelijke tranen
want je was uitgehuild
het verdriet zat veel te diep
verdrongen, verstopt en ongenaakbaar
vanaf je ongewenste geboorte
geestelijk en lichamelijk
gemarteld, verstoten en vermoord
maar vergeet nooit
in mijn hart is plaats…
Aan de winter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
757 Als kleur verdwijnt in sluier wit
het kille grijze toedekt van het platte lijf
plots richting ijlkoorts onder nul
welk mij verbaast naar buiten drijft
even is het allemaal wel mooi in sfeer
doch uw gelaat misvormt in spiegelende
ronding met een petje op van sneeuw
hangende aan dennen telkens weer
het is voortdurend even wennen onder
luidend…
Bestaanswijze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 dichtbij het openbaar gemak
doet een zot zijn rituele gebaren en begint
met het gezicht op het noorden gericht
groet de boom met een hand om de vuist
in een buiging met een rechte rug
werkt in zwijgen de bewegingen af
Jij bent hier niet geweest om te delen
jij neemt ruimte in en blijft virtueel
rouwt om een roodbruine eekhoorn
bewegingloos plat…
Waslijn ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
539 Geschreven op de zelfkant en
het valse plat der aarde, vallen
teksten over de krommingen van
de snaren van een denkbeeldige
regenboog , worden de kleuren van
de toekomst gerangschikt en geboren
naar de toonaard van de beeldspraak
in een wisselende moraal .…
ZON OP HET PLATDAK
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.235 zij zacht tegen ’t steen sprak
Klanken zweefden uit haar mond
over heel het ongelijke oppervlak
Daar smart geen weerklank vond
zag ze amper de zon op ‘t platdak
‘t Lover ruiste troostend woorden
wijl ‘t naar de zonnestralen wees
Die zich voorbij ‘t lover boorden
en haar verwarmden zonder vrees
Warme zonnestralen landden stil
op ‘t platte…