4042 resultaten.
Angstig kloppen vele harten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Angstige momenten met iets
van pleinvrees overheersen
de gevaren van de straat.
Een gevoel van angst kan
je beklemmen als je in
afwachting van die belang-
rijke operatie twijfelt over
of het er straks met jou
wellicht iets beter voorstaat.
De claustrofobische
momenten wanneer de angst
paniek zaait in een hart.…
Onbekwaam?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
536 Dat je intiemste geheimen op straat liggen
nog voor je ze aan hem hebt toevertrouwd.
Dat zijn ochtendhumeur bepaalt
hoe hij met dames omgaat: of hij ze straal negeert
dan wel hoffelijk de hand reikt
of ze gewoon by the pussy grijpt.…
Zomerkleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 Ik zie haar op straat in een jurk van geel en rood
Mijn hoofd, de laatste jaren, woog zo zwaar als lood
Die prachtige zomerse kleuren staan haar zo goed
Zij kan zich niet voorstellen wat zij met mij doet
Mijn loden hoofd wordt zo licht als de veer van Novalis
om te beschrijven hoe werkelijk onvervangbaar en mooi zij is
zij in dat gewaad, met haar…
Dakloze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 Zwaar klinken de slagen ter middernachtelijk uur
Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten
En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur
En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten
Lopend in het donker mis ik sterren en maan
Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek
In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan
Verder…
SEPTEMBER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.545 laat uw open grijze vanen
Door koele luchten, schone straten gaan,
Het gave goud ligt op uw zegebaan,
Druipt van uw fijne wapperende manen;
De pure honig laat ge in harten staan:
Gewassen goud in glad-gevlochten spanen,
Uw adem is ons tot het lijf gegaan
En blaast ons, jonge goôn, langs nieuwe banen.
Op kameraden!…
twintig graden celsius in oktober
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 ach kom - laten wij niet zeuren
tot in de treuren - het is de nieuwe tijd
bekleed met hippe zomergeuren
open ik het venster wagenwijd
een boeket om 't huis mee op te fleuren
wandelend door straten als een jonge meid
zonnebloemen naast een bos met okergeuren
kleuren de ezel in een landschap van krijt
ach kom - laten wij niet zeuren
tot…
leven zonder jou.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
721 de tijd gaat vandaag heel traag,
langzaam gaan de minuten voorbij,
mijn hoofd zit vol met die ene vraag,
wanneer kom je nu bij mij,
auto's komen fietsers gaan,
mensen lopen gehaast op straat,
de tijd lijkt hier echt stil te staan,
maar mij is het allemaal waard,
daar ben jij dan, de liefde van mijn leven,
eindelijk sluit ik mijn armen…
Vredige kerstnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Als straks de klokken luiden door de stille nacht
Loopt hij eenzaam door de kille donkere straten
Hij komt van ver en niemand die op hem wacht
Hij moest huis en haard en familie verlaten
Nu loopt hier verdoold als een ontheemde
Nergens wacht een rust plek of een warme haard
Hier is hij slechts een paria niets dan een vreemde
Slechts herinnering…
Meeuwengeschreeuw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Hoe kan ik bij de gedachte aan
het schreeuwen van meeuwen
genieten
door jouw raam 's morgens
ze schreeuwen niet voor patat,
of de korst, noch de worst
nee
`t zijn ook niet die meeuwen op strand
of op 't plein,
in een straat
Nee, die vlak bij jouw raam
die schreeuwen tesaam
dat daar achter dat raam
in dat houten bed
op hen wordt…
Driftig en kordaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 de muren hun echo’s
hadden afgeleerd
waar driftig en
kordaat kaatsen in
een temperamentvol lied
verwelkomend de stenen
jouw zachte rakingsymfonie
jij streelt hun
bestaan met je warme
aanwezigheid je ogen
blikken langs vandaag naar
het jarenlange dienstbaar zijn
waar kleuren
onherkenbaar leken
straalt in jouw nabijheid
de straat…
Feit of fictie?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 de mythe tot op het heden
braaf vanuit het ongekuiste
dicht, blijft ik slaaf van lichte
erotische pennenzeden in
de literaire daad, wars van
moraal en plagiaat, in het hele
scala van muzen in overdaad,
waarin ik hopeloos verdwaal,
meer kan ik niet te geven, ik
vond het gewoon op straat,
daarmee is goed te leven, het
blijft…
Kwetsbaar of ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Choreografie van angst,
het falen een trein net niet
te kunnen halen, lege mand
vol levensidealen, uitgegleden
op de medeklinkers, uiteen
gespat in zinneloze verhalen,
steeds voor dezelfde droom te
moeten betalen, spoorboom
die niet open gaat, vandalen op
de hoeken van elke straat,
talrijk zijn de klinkers met een
broos verleden…
Pius Ziekenhuis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 klap schrikken we op
Van zijn ononderbroken gebrul
En moeder die in een flits toeschiet
Met een kussen om haar kind te ondersteunen
In de kreukels op het asfalt
Ligt hij met geknakt been
Kreunend voor de bumper
Door een oplopende meute bekeken
Wij gestald bij vrouw Kooi
Als de sireneschallende ambulance
Ons broertje per brancard
De straat…
eenzaam koud en kil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 een virus maakt de wereld
tot een doods verlaten stad
waar mensen elkaar mijden
als ooit eerder in vroege tijd
lijders aan lepra pest en cholera
waar ooit vrienden speelden
zijn nu straten en pleinen leeg
kinderen moeten thuisblijven
maken scholen vol van leegte
werken kan of mag niet meer
als het niet thuis aan tafel kan
de familie vrienden…
Heimwee naar keuze
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
707 Heimwee naar de tijd toen we nog
zorgeloos over straat flaneerden
gezellig op terrasjes bivakkeerden
gewoon bij opa en oma logeerden
smakelijk in gezelschap dineerden
juichend op de tribunes verkeerden
a capella met het koor repeteerden
onder veel belangstelling jubileerden
zonder mondkapjes het ov prefereerden
iedereen op een rondje trakteerden…
ELEGIE UNIVERSALIS
netgedicht
4.7 met 107 stemmen
549 er zijn plaatsen waar je nu nooit,
er zijn tijden waarin je eens ooit
je weet niets meer, maar je wás,
je liep door deze straten.
je probeerde, je dacht, je volgde
cirkels en rechte lijnen.
je hebt je blauwe hart, dat is de ziel,
op eigen handen door de tijd gedragen,
ongeschonden aan Gods voet gelegd.…
Heraclied Navajo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 is die man uit Athens in
Ohio
"Dief van het land", zo noemt men een Navajo
Dan liever Hiawatha Overloon
"Hij die rivieren maakt"
als opperhoofd
En wie op voorhand niet in hem gelooft
Is "Vijand" en Apache is zijn zoon
Doch daar waar in de kloof van
't Grote Bekken
De koeienkudden 't water overtrekken
Huist Manitoba als "De straat…
God ziet
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
695 Ze paraderen over straat
en iedereen heeft haast.
Ze kijken niet omhoog.
Alleen maar naar beneden
Ze hebben allemaal een telefoon
en vinden dat heel gewoon.
Dat lijkt allemaal zo rustig.
Vergis U niet, ze maken ook ruzie.
Met veel geweld,
meestal om macht of geld.
En onze vader schudt zijn hoofd.…
De Preek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 De dominee komt Atze toevallig tegen op straat
Houdt hem staande en vraagt hoe het met hem gaat.
“Tot mijn vreugde zag ik je weer in de kerk zondag
Kom je nu weer vaker, als ik zo direkt vragen mag?”
“Nou”, zei Atze “veel hangt af van een aantal zaken,
waarvan ik u nu niet meteen deelgenoot zal maken.”…
Vallei en Veluwe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
471 Leden van de Provinciale Staten
Leden van het algemeen bestuur
Der Veluwse Vallei schappen van water
Die zorgen voor herstel van de natuur
Zij hebben oog voor inkomsten en baten
Zij houden allerwegen in de gaten
De gaten in de fietsroutes en straten
En groenvoorzieningen, als magistraten
Drainages van de sloten en de vaarten
Retentie drinkwater…
Het scherm
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
495 Er wonen heel veel schermen
In de straten van de stad
Ze mailen met elkaar
En appen over dit en over dat
Ze hebben mooie namen
Smartphone, laptop en tablet
Er is ook een grote broer
Die wordt op een bureau gezet
De grote schermen kijken
Niet op de kleintjes neer
Ze weten allemaal hetzelfde
Geen verschil in kennis meer
Als één scherm…
Ommegang
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
602 Mannen met baarden en sjofele gewaden, Schuifelend door stoffige straten. Op sandalen.
Kinderen slapen in karren. Grootmoeders dragen hun eigen weerspannige lijf. Het beklijft.
Ik hou het heel hard tegen. Knijp mijn ogen dicht. Een dikke hete druppel rolt richting straatstenen.
Zo ook de heilige Maria. Eén enkele schitterende bloedende traan.…
MOT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 een zwerm gesternte er omheen en het is kern
van niets, en niets is het heelal. ongezien
is het er licht, de lege weg voorbij het einde
van de weg. op doelloos draaiende spaken
spalkt de tijd haar tikkel-tokkel van het vuil
dat willoos waait, het stof op gore straten.
stem schroeit in de sneeuw, kroepoek snijdt op de tong.…
Trots Katwijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 Waar wind zeezout
door straten fluistert.
Woont leven
ingebed door golven.
Mensen, door getijden gesmeed.
Banden die dieper gaan,
dan zand onder hun voeten.
Op de wurft, verhalen,
oud als de branding.
“Hier, waar de vuurbaek waakt begon et.”
Generaties die hard werkten.
Hun blik vaak gericht op de zee,
waar familie soms bleef.…
eerst een thuis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
419 haar allerliefste
over papa buigend
fluistert zij zacht
papa echter slaapt nog
door een falend hart
voor altijd nu
rouwen kan niet
want zonder pardon
besluit de huisbaas kil
niet genoeg zegt hij
verdient haar mama
als bij vingerknip
is bestaan onzeker
wat hen rest nog
is de kilte buiten
nu te overleven
van her naar der
de straat…
Versteend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 Er zijn stenen
verzonken in straten en pleinen
die als historie verslijten
Er zijn mensen
met blijvende herinneringen
die voor toekomst in verdraagzaamheid pleiten
Er zijn tijden
om stil te staan
op verhard steen
om zacht te helen
bewustwording te delen
van dankbare vrijheid dat ooit verdween
Er zijn boeken vol geschreven
met letters…
Het Groene graf
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
301 Langs groenomzoomde
straten, pleinen
wemelt het in
'vorstelijk Baarn'
van oude villa's
langs soms steile
heuvelachtige
terreinen
Ik wandel door
de Javalaan
van Cantonpark
naar Pekingtuin
zie er gordels
van smaragd
en adem onder
oude bomen
de geur van
tempo doeloe in
Het oord kent naast maria
petrus paas en 't witte…
DE TELEFOONCEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
306 Maar vroeger troonde hij op pleinen en straten,
was onmisbaar zijn rol, kleingeld werd vlot geïnd;
dienstbaar aan allen die voldoende munten bezaten,
was zwijgplicht zijn eer, ieder was hij gelijk gezind.…
maanliedje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
283 wolken
uit een mistig verwarde hoop
over de grote zee geeft hij de
loop van een koers zoals begroot
de maan is Sindbad op avontuur
langs kantelen de arabeske havens
waar rijke moedige prinsen uitvaren
door de gladde golven begenadigd
de maan is een reiziger
zonder koffers te pakken
is hij met zijn bleek gelaat
aanwezig boven elke straat…
Dagdromer van bloemen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
295 dronken vlinders
onder frisse lenteregen
in bijzijn van de dieren
in huizen tussen stegen
jij zag ganzen en zag mieren
regenwormen
in en onder aarde klieren
lesbische muizen
binnen steden overleven
heteroseksuele luizen
vol kleuren en plezieren
die van mensen en van stieren
vol hunkering van heilsoldaat
zonder vrees, naakt op straat…