6828 resultaten.
Hun weerbarstig kind
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
692 zie de lagen gaan
gedragen door de wind
ze koppen hun weerbarstig kind
het tikje herfst
lucht even zomer op
in wit blijft blauw de top
klim maar in je vormen'
de donkere onderkant
geeft regen ook een kans
totdat ze botsen en
jij je bliksem schiet
uit veel te hoge wolken
dus hagel maar en
donder op jouw herfst brengt
onze zomer…
Tamar
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.123 Ooit scheen er goud uit mijn palmen,
nu is de aarde in mijn handen donker
en er kronkelen maden aan mijn voeten.
Ik schreeuw.
Ik sleep mijn vleugels door het slijk,
ik ben goddelijk.…
laren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
504 een sombere dag in het gooi
het gesloten singermuseum
donker en de geroofde beelden
eeuwig verdwenen en verkracht
etalages met dior cartier nucci
flanerende geblondeerde blikken
feilloos thuis in behagen en weelde
flauwbegerig wauwelend in leegte
eens schilderden hart nibbrig en mauve
de schaapskuddes op de larense heide
en rauwe mensen…
fjord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
daar ligt de verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
in de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
een wemeling van plankton en anemonen
haaien die…
zag je in het takkenwuiven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
803 ik zag je in het takkenwuiven
kale sprieten zonder hart
er was geen lucht om aan te raken
zelfs het kraken klonk apart
een fluistering van wind
tracht woorden te herinneren
de vaagheid van een spelend kind
meer schiet me niet te binnen
schaduw steekt de vinger op
verwijst naar donkere kanten
ik zie opeens in je gezicht
de trekken van…
Licht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.136 Er zit een kunstenares in mij
eentje die zich niet wil laten kennen
Zij verschuilt zich in het donker
van mijn bewustzijn,
bang om aan het licht te komen
Kon zij zichzelf overwinnen
dan vierde ik victorie
Helaas...helaas, mijn angsten
zijn haar meester
Maar hoe lang nog,
hoor ik haar vragen
Licht, licht, kom tot mij
overweldig mijn…
Vluchtgedrag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 Dus doe ik gauw de gordijnen dicht:
in het donker ben ik pas een koning.…
beeld je niks in
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
947 niet elke dag schijnt de zon
verwacht niets
maar niet voor iedereen
eerst dan staat gij open
in een landauer spoedt zij zich
wellicht naar je toe
ongelikte beren op de weg
je weet gewoon niet
wat je tegenkomt koekhappers
meel in de mond kippenstront
vannacht was het een ijskonijn
in de tunnel van piet hein
na twee donkere silhouetten…
het lied van de stilte
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.043 worden mijn vingers speels opgelicht
en draagt inkt het heelal van eeuwige dagen
geen enkel woord zal op papier geraken
hoe immers moet ik schrijven
om een zachte bomenruis te verbeelden
of met jou de volheid van de leegte te beklijven
als ik het lied van de stilte dicht
zingt de nacht haar ongrijpbare dromen
en luister ik naar wat het donker…
Gevangen in gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
636 Opgesloten in het huis
van mijn geest
knellen van vragen
hoe en waarom
zie ik zelf niet meer
ziende blind
hoor niet of
slecht luisteren
alleen de wind
rondom draaiend
laat nog enkel
woorden toe
licht verdwijnt
zacht naar beneden neer
donker wordt het duister
geluid heel stil gesloten
wie was ik
waarom niet blij
contact verstild…
Voor Annick (vermoord teruggevonden)
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.973 Lieve Annick, blijf hen nabij die om je treuren
en leef in 't licht,
hoe donker ook de tijd die komt
haast alles zal gaan kleuren.…
'T IS STILLE
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.919 Alsof
ik blind ware, om mij henen,
in donkere diepten schijnt het al
verduisterd en verdwenen.
't Is stille! Niets te zien en niets
te horen, - 't doet mij beven! -
als 't altijd naarstig bijten van
de tijdworm aan ons leven!
---------------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
Heelal
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
982 Wanneer de zon
niet meer schijnen zou
de ondergang
verleden tijd
de maan me niet
meer bijlichten wou
de sterren
veel te zijd
als de ochtend
donker blijven moest
de dag steeds
eender verliep
het duister alleen
nog maar telde
de aarde zichzelf
als vernietiging telde
wanneer de zon
niet meer schijnen kan
er gebrek aan zuurstof…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 ik kijk in de herinnering;
je wijst en stilte blijft gezichten
slaan
die ik het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen…
Op het nieuwe doek
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
717 als hang
steeds zwarter wordt
het licht op uitzicht
steeds meer gaat ontnemen
reik ik in het donker
toch een zachte hand
want in het infrarood
zie ik je warme kant
daar waar ultraviolet
ijskoud gedachten gaart
kleur ik in lilapaars
weer een bestaan
laten we ontsnappen
reële kleuren vatten
en op het nieuwe doek
zonder vroege verfspatten…
Wolvenmeisje
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
667 Zij is overal, achter elke boom
gloeien haar robijnrode ogen in het donker,
drukt zij diepe sporen in het zand.
Zij duikt op achter elke schaduw
niet slechts in dromen
maar in elke letter die het papier bevlekt.
Ergens valt het licht
te laat
wis ik al mijn woorden.
Binnen deze kaders is zelfs de stilte te voelen.…
Waar gods water erodeert
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
809 we bouwden bruggen
hingen kabels aan pilaren
wisten kloven die gescheiden
waren te verbinden
ravijnen te verkleinen
die in licht nog dieper
schijnen omdat de aarde scheurt
en donker laat verdwijnen
zo konden jij en ik
elkaar weer vinden
in een landschap
waar gods water erodeert
hebben geleerd elkaar
de hand te reiken in het
samen…
zonder zwaarte
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
1.105 kom
kom dan
ik zal de dagen tellen
terwijl het buiten donker wordt
er klinkt geluid uit het landschap
dat ik wel begrijp en mij tot volgen stemt
de verte roept als een volmaakte liefde
werpt volle zeeën wanneer de zon
rood ondergaat, met zachte borsten
in de nacht en armen, zo lief
als warme onschuld
kom
kom dan, ik zal je…
Verduisteren
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
762 De gehavende schoenendoos
met her en der een knaaggat
verbergt een prachtig lilalint
gestrikt volgens lang geleden
maar nooit vergeten kalenderdagen
postzegels werden niet meer
gestempeld, de kartelrandjes
golfden langs wel, niet, wel
en het stapeltje groeide en groeide
het onder dagen duiken na weer
een langverwachte donkere nacht
sneed…
Dag Anton Koning
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.850 Het spel tussen licht en donker
sprak al van je sterven, jij dacht
nog in jaren terwijl de matheid
in je ogen me vertelde van
het pas gegraven graf
Al kende ik alleen
je kalme oppervlakte met hier en daar
een stukje diepgang, maar de tijdsgolven
droegen begrip en mededogen
naar elkanders hart
Je boeg stuitte tegen rotsen
en versplinterde…
poort van blauw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 de zomer tweeduizend acht
een koningin had me in haar macht
de koningin van een koude decembernacht
vroeg men genade aan een hogere macht
donker blauw was een poort
rijk te hoog naar de hemel
de smeekbede werd beantwoord
en vleugels gevormd
nu is het wachten op september
de twaalfde om exact te zijn
zal het weer als voorheen zijn
liefde…
toverlantaarn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.132 gemoffeld metaal
streng donkergrijs
geheven slurf
en ronde poten
rechthoekige repen glas
in gezaghebbend karton
dan geleid door vader’s hand
scheidt het donker van het licht
stapt een levensgrote Piggelmee
in de piste op de muur
op zijn stem schuift
de dwerg tussen pot en zee
profeteert den tovervisch
haar les in nederigheid…
De accordeon
gedicht
2.6 met 13 stemmen
1.582 Alles heet naar streken,
twee donkere kinderen
trekken blij een straat uiteen.
We leggen onze harten niet op tafel,
slapen onder velaren.
Kijkend naar twee handen
lopen we terug van de overeenkomst, en heen.
Daarna zijn we ingepakt, nog nat.…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 stilte wacht
beelden komen onverwacht
in kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt…
Ghazal I
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
709 Mijn verleden - een afgehouwen stam
bezweert het donker eert het eerder licht.
De wereld draait nu de schemering in -
flitsend doorkruist een meeuw het licht.
De dichter staat erbij en kijkt ernaar,
verlangend naar oorspronkelijk licht.
tekst 121207 herdicht…
in het ontwaken van de dag
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.190 het ochtendschemer hou ik tegen
als ‘k in jouw armen wakker word
en mij jou heel dichtbij dan voel
in ‘t vage donker zie je ogen glinsteren
tot zich de huid lustvol verwarmt
en warme gloed zich uitbreidt over ons
jouw hand beroert heel zacht mijn wang
terwijl je lippen hunkeren naar mijn mond
en ik jouw adem smaak
wij beiden ons verenen…
Rijk zijn...
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.742 Dromen die lieve kleine mensjes worden,
donkere en blonde krullebollen.
Groeiende zijn in mama's buik,
en ook straks door de tuin heen hollen.
Misschien deze keer twee knullen,
maar ook fijn als het weer meisjes zijn.
Oma vindt alles prima, gezellig en leuk,
en weer zal ik trots zijn op deze mensjes klein...…
Kling
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
840 Donkere wolken jagen de aarde beeft
Zwanen storten neder niets meer leeft
Stormen benemen oerbossen het leven
De natuur verziekt kon niet meer geven
Vuurhaarden verzengend ongeremd
Door niets belemmerd of getemd
Overspoeld door woeste golven
Zijn de continenten bedolven
Maagdelijk sluimert dan de brakke aarde
In eeuwen van rust en ongemoeid…
Een saaie dag, tot morgen.
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.526 Een lome niets doende dag
een saaie geestdodende dag
een vervelende lange dag
een nare donkere dag
een hoofdpijn krijgende dag
een zinloze irritante dag
een dag die je niet teveel
in je agenda moet hebben,
een dag die je het beste
door kunt brengen in je bed,
zodat je morgen kunt zeggen,
die saaie geestdodende
irritante hoofdpijn…
Het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.224 Waarom doet het licht zo raar
het licht dat woont in mijn ogen
alsof ik alleen nog maar staar
en geen tranen meer kan drogen
Duisternis voelt plots geborgen
veilig in een diep donker bestaan
maar straks is er weer een morgen
en gaat helaas het licht weer aan
Waarom doet dat licht pijn
dat licht wat om mij heen dwaalt
alsof ik altijd gelukkig…