Alle inzendingen over goden

7081 resultaten.

Sorteren op:

kompasloos

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 606
Volgens het kompas is het zuiden het noorden maar ik kom pas uit het westen te lang onderweg naar het oosten waar de wijzen wonen in de ban van al hun goden die zij denken te kennen nog beter dan zichzelf Terug naar de bron waar het allemaal begon om te concluderen dat alles al ergens moet zitten in jezelf Leven lijkt de kunst…
Gerardo16 juli 2009Lees meer >

Waarom ik geen journalist werd

gedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.846
Ik luisterde ter hoogte van hun heupen hoe ze hun eigen mythen schiepen waarin een aardappel de gestalte van een god kon aannemen, kwade geesten in de gewassen huishielden en de geschiedenis werd gepeld als een ui die zoals bekend, geen kern heeft. ------------------------------- uit: 'Later wordt alles', 2009…

Oliezee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
God heeft, na sprinkhaan en zuur, de olie ingezet. Een man staart, meewarig, in hetzelfde stukje zee, maar ziet nu regenboog na regenboog. Zijn blik al op de oppervlakte gevangen. De snorkel van de snorkelaar al voor het spuug en zilte water, in het vet gezet. De televisie ratelt door; Ik ga naar bed.…

Afdaling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Vaak terwijl ik lijd aan zelfbedrog waar ik ook ga loop ik verblinding achterna zorg goed voor mij tranen die mij volgen overval mij met voorspoed verstop mij aan de binnenkant van jullie frivole bustehouders laat af en toe God in ons.…

VERBODEN VRAAG

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Wellicht aanvaarden mensen moeilijk dat het hiernamaals slechts "is" willen meer horen en weten van dit "wachtende bestaan" God kent Zijn voornemen verbiedt de zielen die reeds bij Hem zijn het de wereld bekend te maken Hij leidt al wie de hemelse Vader minnend zoeken of de rug toe keren tijdens het vluchtige aardse leven naar hun onvoorstelbaar…

Schepen vergaan....

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Ik zie, het -verlies- kan zij nog niet aan en smeek God, laat mij nog iets langer bestaan.…
Nicoline6 september 2010Lees meer >

Glimlach uit het avondland (4)

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
Als goden straffen, hoeven we niet te vrezen, wij zijn hét gebed. Het lot is geen doel, maar een opdracht anders te kijken naar onszelf. Ervaring is de som die aan de opgetelde fouten blijft kleven. Denken meester te zijn over de wereldgaard niet over eigen aard.…
pama7 oktober 2010Lees meer >

Dat gij als Mengele zijt zot geworden!

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Zo had ge eerst voor vlerken, vlaai en kerk Uw wonderdokters van het UWV -Dit is geen grap, u bent geselecteerd U kunt 3K voltijds weer aan het werk Maar dat ge nu de Gristus uit u mest Voor wild dat gene ene God behaagt Nu asielanten terminaal verjaagd Zo dik van dijken worden uitgezet Awel, ik maak mij zorgen over morgen Dat gij als Mengele…
Fabiola23 januari 2011Lees meer >

Zwaluwen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
In het thuisland van de heimwee tijdens verregende al lang vergeten zomers bij het verdwijnen van mijn zonderlinge gedachten om van mijn innerlijke rust te genieten kijk ik naar zwaluwen in de lucht om mijn bewustzijn te verbazen zie ik ze vliegen ik zie ze vliegen zo dat de zon voorgoed voor God kan spelen strak in blauwe onmetelijke…
mobar27 juli 2011Lees meer >

Filosofietje

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
Wij zijn gevangen in de tijd De ruimte is aan ons gegeven En zodoende het beleven Van de hang naar eeuwigheid Door sterf’lijkheid die ligt besloten In ons ondermaanse lot Creëerde iedereen zijn god Om de kansen te vergroten In de eeuwigheid te komen Zodat dit leven waarde heeft Met een doel om naar te streven Maar eeuwigheid kent dat…

Feestdag op het Land

poëzie
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Trekken we in vrede Veldewaarts mede, Zingen we en bidden; God is in 't midden, Scheppend alom, door het wonderheelal, Liefde in de harten, en bloemen in 't dal.…

BEWUST MAAR VOLGZAAM

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
In Uw handen beveel Ik Mijn geest de bekende woorden van berusting waarmee de Heiland aan het kruis stierf veel mensen vinden het een grote eer om eenmaal met dit gezegde het aardse bestaan te voltooien moge dit evenzeer een spreuk zijn op de levensweg in het vooruitzicht waar Gods volgelingen moeizaam langs gaan zich daarbij toevertrouwen…

LOS _ VAST

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Gods grote Waarheid blijft van het begin tot het einde der tijden steeds zichzelf dringt tegelijk door in menselijke zeden die dikwijls weer nieuwe gedaantes krijgen behoudt daarbij haar vorsende lichtstraal ofschoon ze voor het oog verandert of ook kan verdwijnen zelfs het meest vernuftige denken blijft altijd te klein om de ruime Hemelse…

bedaagd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.840
kromme rughanden ongewassen haar kleefde aan haar voorhoofd afgezakte sokken onthulden steunkousen onder een gerafelde rok haar aan elkaar geplakte bril voor op de neus gegleden een zilte weeïge reukkolom markeerde haar territorium ze liet een spoor van versleten jaren na zonder gebit lachte ze wel eens naar mij mijn God…
enrico19 juli 2012Lees meer >

Allerheiligen en Allerzielen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.987
Zovelen die hier straalden, die ons van God verhaalden, ze leven nu in ‘t licht. Zovelen die we eren, als heiligen vereren, ze leven nu in ’t licht.…
Adeleyd1 november 2012Lees meer >

BADENDE KNAPEN.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Mild zaait de zon, door 't klaterloof der popels, Haar gouden spranken op het stromend water, Waar, slank en blond, twee vlugge knapen zwemmen, Als zwanen blank en fier als jonge goden. Op hals en armen beeft der blaadren schaduw En vonklend vloeit, van beider brede schouders, In 't golvenblauw een regen van juwelen.…

het is koud en kansarm

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
‘k zag ganzen die niets weten van het vergassen ergens verder een zwaan die wist van zijn eenzaamheid want zij was tot stof vergaan en ik, ik verpoos in twijfel in mijn gehucht van beton en spijt het leven kent de schreeuwers, propaganda van de rechtse kant - het links is de hoek van de schreiers, de weters van het heelal – mijn god…
elze27 januari 2013Lees meer >

Gouden gedichten

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
Ik sta daar in het midden van de samenleving tussen en met ieder voor God en met Gabriël, zoals ik altijd zal geloven Ja, ik zal daar staan boven ieders verwachtingspatroon, ik zo schoon schoongewassen, bevochten door mijn pad. Het is de taak ... als ik zal zegggen: dat is al, alles wat er in zat!…
Petra Hermans16 februari 2013Lees meer >

God doet nooit zomaar iets ( E. )

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
God doet nooit zomaar iets, bracht ons bijeen.…

De goede wijn is een der goede gaven

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.680
De goede wijn is een der goede gaven, Waarmede God ons, armen, heeft bedeeld, De goede dronk, waarmede wij ons laven, Is hemels en een lust, die nooit verveelt.…

De godvergeten bloem

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
ik zal voor jou de godvergeten bloem weer laten bloeien op een kale rots verzamel de verhalen die in fijnmazig splijten uit het gesteente zullen wijken teruggaand in de tijd zullen zij in vorm en kleur hun basis weer herkrijgen waar eens uit scheppers handen bloemen het paradijs konden beroemen zo zal jouw knop uit gods vergetelheid…
wil melker25 januari 2014Lees meer >

In mijn elementen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
en zo zou ik daar geraken waar God me op aarde... achterliet. Hij wéét nog altijd mijn naam me te noemen en benoemen, Hij vergeet me niet!…

Het assyrische rijk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
eonenlang hebben zij de tijd getrotseerd waar macht en kracht al lang zijn verweerd in het assyrische rijk heeft beschaving geheerst zijn goden vereerd voor een plaats in de eeuwigheid maar sektarisme viert hoogtij respect en historie zijn vogelvrij de mens is vervallen tot moord en vernieling in barbarij ook kunst kent die ziekte…

We groeien door de tijd

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.395
We groeien door de tijd met onze reusachtige voeten maken de wereld klein met onze reizen dat maakt ons groot als goden de tijd zit in ons hart de ruimte op zak, in ons hoofd.…

De tiran is dood

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
in zijn luie stoel waant hij zich de god van zijn koninkrijk zich verjagen laat hij niet want in zijn lange leven is zijn wil de wet de dood sluipt naderbij hij voelt diens koude adem als hij ‘s nachts in bed ligt angstaanjagend klinkt zijn schreeuw als zijn uur gekomen is vechtend tot zijn laatste snik na de praal van de begrafenis…

Lang vóor Keulen, lang daarna!

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 479
lang, heel lang geleden hadden vrouwen zeggenschap mannen eerden hen als draagsters van leven vroede vrouwen heelden ziektes met doorgegeven wijsheid en kennis van kruiden mannen behoedden hen langzaam, o zo langzaam moet oude pijn genezen éer Goden met Godinnen dansen zal zonlicht nog vaak ondergaan…

Huizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Hier huizen de goden in loden luchten Hier hullen de halfgoden zich in wolken van sinister zwijgen Hier hebben we heel wat te duchten: onheil en 'wee-je-gebeente' Het is hier dat de wraakgodinnen op zoete wraak zinnen Hier kun je of slaag of 'n pak rammel krijgen Het is hier dat 'een goed beginnen' uit den boze is…

LENTELIED.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 910
Al heeft de Lente lang gemard, Ze is dubbel schoon verschenen: Geef God, de Heer, Nu dank en eer; Uw Winter óok vlood henen!…

Wanhoop

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Als twijfel je wanhopig maakt omdat geloven niet meer gaat en waar je ook gaat op zoek geen stem van God die je roept hoe kan Hij een mens zo verlaten dat zelfs de afgrond gaat gapen en als je er ongemerkt inglijdt en Zijn hand je niet vastgrijpt en de nacht je volledig toedekt Zijn stem je ’s morgens niet wekt -zal Hij dan toch ergens staan…