3511 resultaten.
Herfsthart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
502 smacht naar alleen al de naam
Liever adem ik jouw sporen in
nagelaten in onwetendheid en onschuld
dan als een dwaas ergens op zoek te gaan
mijn respect kent de regels van afstand
mijn koperen handen reiken naar vergane zomers
ik droom zo'n heel klein oktoberblaadje
dat zich ooit in jouw boom bevond
daar waar jij op uitkeek door je raam…
Zomeravondzoem
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
3.542 Hangend uit mijn kleine slaapkamer raam
boven opoe’s bank, de tuin en de regenput
snuivend de geur van appel en braam
windstille zomer, warm en beschut
De zakkende rode zon half in de ogen
Opa, nog wat schoffelend in de tuin
hoog vliegen zwaluwen met grote bogen
Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin
Zacht zingen van Opoe, buiten op…
kijk papa ik maak een loop
gedicht
2.2 met 17 stemmen
11.613 bouillonspots als een ponskaart op mijn krijtpak
geef ik mijzelf aan met voorgehouden kolenschoppen
en een blik juridisch waterdicht not guilty
bij het kaarten toen we seinden
en vluchtten met de jackpot richting de kruitdampenprairie
de bezoedeling van mijn naam spoelde ik weg met spa
en de boer die volgde was tot in de wijde omtrek
houd ramen…
kersttijd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.093 smaken
Die je zintuigen raken
In de bomen hangen slingers, ballen en strikken
Op de grond zitten kinderen die aan hun lolly likken
Zij kijken naar de lichtjes
De ballen weerspiegelen hun gezichtjes
Onder de boom liggen pakjes
Met kerstkransjes aan de takjes
In de lucht verschijnen witte vlokken
En in de verte luiden de kerkklokken
Op de ramen…
Verloren schat
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.917 morgen
daarvoor nog veel te klein
het gras was altijd groen
we hadden nog geen zorgen
want de wereld die begon achter ons plein
lijkt het maar of gaat alles zo vlug
en komt het nooit meer terug
Mijn oude schoolplein
ligt er verlaten bij
nu de kinderen naar huis zijn
is het eventjes van mij
ik zie de meester
hij staat aan het open raam…
Jaap
poëzie
3.8 met 25 stemmen
3.699 Wie zag ik daar komen
Onder mijn raam door de eikenlaan?
Jaap, mijn jongen,
De vogeltjes zongen
Hoog in de bomen
En alle vinken begonnen te slaan...
Ook in mijn hart ging het zingen aan.
Jaap, Jaap!…
dubbelspel
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.949 een vrijstaand herenhuis met dubbelglazen ramen
waardoor de zon moeizaam haar warme stralen schijnt
dit huis is kil, wij wonen er nog ‘samen’
mijn lichaam is aanwezig, maar mijn hart verdwijnt
ik wil naar buiten en me gaan bekwamen
in het weer vrij zijn, niet meer aangelijnd
jouw glitterwereld en het glamourleven
‘t is niet wat ik wil, ik kan…
Winter ‘05
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
817 Op het kersenmozaïek detail
van een eikenhouten tafel
schaak ik met een lotgenoot
de wereld steekt schuin over
Jaar in jaar uit zie ik kopers verspreid
over meerdere, te vroege avonden
Te kort om Nederland voorgoed
achter de ramen vandaan te drijven
Het mooiste woord dat ik dit jaar voelde
“middellange-termijn-doelen”
en ik slikte iedere…
denkend aan...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.166 dit wat ze verdienden onze vrienden
Schaduwen in de zon Schaduwen op het gras
Kijken strak voor zich uit, omdat zij weten hoe het was
En er blijven de verhalen over stoere moed
Een krans, een naam, maar hij vindt het goed
De uniformen van nu leggen bloemen neer
Schaduwen in de zon, schaduwen op het gras
Op zoek naar vrede opent hij het raam…
uiteen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.326 even dwaalden mijn gedachten af
van de depressieve ogen naar de ramen
de stilte werd verbroken door een merel
in de tuin, welke zijn lied floot.
een gezang die mijn oren vulde
mijn gevoel in kleuren deed opwellen
lagen die met elkaar zongen
en mijn hoofd weemoedig deed verlangen naar licht.…
DE REGENBUIE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.431 Hij rotelt aan de ruiten en
hij doet de ramen ronken;
de wind is zijn gebuurman, en
zij boeren, bei te gaar,
om in te zijn; zij vallen en
zij vloeken op malkaar:
men zeggen zou dat ze, alletwee,
bij dranke zijn, en dronken!
De deuren toe!…
Marjolein
hartenkreet
4.3 met 67 stemmen
2.608 klappen te ontwijken
Die haar ziel kreeg uitgedeeld
Nederig nam ze de rol aan
Die haar door anderen werd toebedeeld
Bij gymles altijd de laatste keus
Het leek haar niet te deren
Met opgeheven hoofd maar neergeslagen ogen
Om de spottende blikken af te weren
Ik zie haar nog zitten
Aan haar tafeltje voor de mijne
Starend uit het raam…
Zandloper
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.182 ogen die schrikken)
van de schokjes die gemiste dagen speren
Gesleten klokken razen tijden
of staan stil bij wat eens was
pas geweest, maar toch, die korrels stof
glijden heel snel naar het vergeten
Hart-ver-scheurend of zelfs tergend langzaam
geen moment is van de doorgang ontbonden
verslonden in of door, het overkomt iedereen
`t raam…
De wandelaar
gedicht
4.9 met 7 stemmen
12.069 Kloosterling uit de tijd der Carolingen,
Zit ik met ernstig Vlaams gelaat voor 't raam;
Zie mensen op een zonnig grasveld gaan,
En hoor matrozen langs de kaden zingen.…
Viswedstrijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
774 beginvraag van zijn monoloog
'Omdat hij vast zit aan de riem'
maakte mij klaagmuur en publiek
de wereld kende geen geheim
hij had het hier nu wel gezien
zoon van zigeunerin en viking
zijn hoofd vol rij- en waterwegen
zijn vriend gaf hem een Poolse bruid
toen eenzaamheid zijn dagen vulde
hij zette koffie, bakte vis
zij liep langs 't raam…
De polonaise kan beginnen.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.568 Vlak bij mijn slaapkamer raam,
Achter de heg,
Wat een herrie zeg.
Naar buiten gekeken, het duurt nog weken
Voor het voorjaar
Die vrolijke vakantie waar naar uit wordt gekeken
Of uitgeweken.
Zag ik de pop staan die al was uitgekeken
Al vrolijk in zijn bestaan.…
Vederlichte bariton
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 De meest woeste krijgers vallen als kwetsbare
veertjes door de mand, de ogen te klein voor
het bijtende vocht, zo is het mogelijk dat
aardgnomen een pen hanteren, zoals eekhorens
tegen onze ramen tikken om ons te vertellen
dat ze wakker zijn, hun bruine velletjes glanzen
als moeiteloos tegengif op oersaaie zondagen.…
Soms en vaak
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.693 eens te verzinnen
Vaak is liefdesverdriet een hot item
Vaak is een kind een dankbaar onderwerp ziet men
Vaak is een overleden geliefde een verhaal op zich
Vaak is een ziekte een gedicht als vergezicht
Vaak, legt de mens zijn ziel zo bloot
Vaak, tot in het einde, tot in de dood
Maar soms en vaak gaan altijd samen
Soms en vaak, zie ik dat de ramen…
Koud Kunstje
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.455 Hij maakte daarna als een vorst
een grootse scheppende beweging
om vervolgens met een grijns
zijn hand te zwaaien voor het raam
op - op - op - het ijs is op !
krijste hij zelf nu bedreven
schoof het raampje langzaam dicht
en trok de ijsbel in zijn gaan
Het waren strontverwende vlegels
ting - ting - ting
ik kom eraan !…
Biecht
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.097 Ik wist niet wat ik moest geloven
tussen gebrandschilderde ramen waar
verguisde - verwilderde zeden
in de ban werden gedaan
door verheven mannen - eens met baarden
die hier nog spraken met behaarde tongen
over het woord van Liefde
en het roemde - verdoemde
ongenadig het dan braken
in overzichtelijke lettergrepen
die tezamen - maar gescheiden…
Zevenslaper
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.733 ging
toen zij zich had omgedraaid
ze hield haar bleke neus omhoog
alsof het zo was afgesproken
en schoot elders velden vol
uit bloemenschoot - ooit uitgezaaid
We bleven hier in blauwe sneeuw
en wreven wintertenen samen
en ik proefde van het zout
waarvan de liefde is gemaakt
maak me maar wakker - zei ik zacht
als bloemen vallen van de ramen…
Add
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.611 Hoor ik achter de ramen,
ik hou me groot en verstop mijn tranen.
Ze heeft zeker weer wat nieuws gekocht,
ze ziet er niet uit, wat een gedrocht!
En hij maar werken,
nou ze zal het merken!
Gelukkig ik ben weer thuis,
in ons nieuwe huis.
Achter het gordijn,
dan ziet niemand de pijn.…
Pornokoningin
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.279 gebiedt me om op
te staan en naar voren te komen, opeens slaat
ze haar zijden rokken met goudborduursel omhoog,
ze ontdoet zich van haar sneeuwwitte slip, een
koninklijke, rijkbehaarde poes glinstert in de
spotlights van dit merkwaardige décor, haar
kwijlende lippen gillen het uit: 'Kom, geile
nar, laat me eens lachen, grijp die forse roede
en ram…
Ik was niet lief.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.416 Zonder ramen en zonder licht en direct voel ik de verdiende ijzeren ketens om mijn voeten.
En de ijzeren keten om mijn hals.
Hier moet ik zitten voor een eeuw.
Er zijn hier geen kleuren,er is hier geen water noch brood.Om mij heen alleen muren en een strafketting om mijn voeten en handen en om mijn hals.…
Noodweer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 De baron keek door een van z'n talrijke ramen,
verheugd, dat-ie binnen vertoefde.
Hij kreeg het te doen met een zielige dame,
die kennelijk bijstand behoefde.
Hij wenkte naar haar om naar binnen te gaan.
De vrouw was bemodderd en drúípnat.
Hij bood 'r z'n hulp in de badkamer aan
en zag 't vlees dat-ie daar in de kuip had.…
‘t Is lentuuuuuuuuuuuuuuu!
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
604 ‘t Is lente, ‘t Is lente juichte tante
bij het ramenlappen uit het raam
sta op me kop, het lapt me op
de zon is gratis: kost geen centen
ik ben zo gek, zo idioot, zo lekker bloot
een echte scheve trekkebek
zelfs de boze buurman vloog
ik van de week zomaar om zijn nek
retteketet vlieg zomers uit me bed
schreeuwde luid, met hele borst vooruit…
’k Zie schapen, witgewold
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.100 In ’t mooie voorjaarsweer,
Gaan bloe- en ramen open.
’k Zie ieder met een bloem,
Zelfs schoo- met anjers lopen.
’k Zie ei- en beuken staan,
En dreu- en andre mussen,
Wijl lij- (geen vrijsters!) slaan,
’k Zie kro- en meisjes kussen.…
ik draag geen zichtbaar schild
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
710 eerste sterren
ter grootte van een handpalm
dwingen mij naar de linkerkant van het raam
de boom, al lijkt hij gespijkerd in zwarte aarde
keert weer om de rest van zijn verhaal
te vertellen
ik leg het gele stof
in de sneeuw, naast kleine voetstappen
en zes jaarringen
hoor slechts het wiegelied
van de boom die met zijn takken zachtjes…
ZWERFPOES
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
779 Een mooi meisje uit een grote stad
zo’n stoeipoes op wie velen vielen
Die bezat een poesje, een zwerfkat
waarbij de mannen wilden knielen
Dikwijls zat ’t poesje voor ’t raam
verlangend naar eenieder te staren
’t Diertje voelde zich wat eenzaam
want ze zag kanjers door de haren
Iedereen die ‘t beestje wilde aaien
die moest aan de eigenaar…
Wonderstil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.161 In ’t geruis
Van wind en blaren langs het raam
Hoor ik de fluistring van mijn naam,
Of in de glinstering van ’t licht
Zie ik uw wachtend aangezicht.…