Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Houten kerk Bickerseiland 1968

netgedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Ik droom dat ik ‘n eeuw geleden over oude gladde stenen loop een meisje huppelt voor mij uit schijnbaar uit het niets komen paard en wagen plotseling opdagen Een stem schreeuwt in m’n hoofd Grietje is dood, ze is overreden mannen en vrouwen in het zwart die in de donkere aarde staren beelden vervagen bij m’n ontwaken Een eeuw later…
Custor2 maart 2009Lees meer >

Het laatste Woord

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
God nam het Woord met groot gezag door 't rollen van een steen. Maar toen dat licht, zo mooi en zuiver een voorjaarsstraal als warme deken geen toekomst meer voor dood en huiver want God zal blijven spreken.…

Dodenherdenking

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Schuifelend komt de stille groep tot staan voor de ruwe steen beplakt met namen van hen die nooit meer tot ons kwamen; wie voelen nog de pijn die hen werd aangedaan?…

Stonedhenge

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
(voor Hubert Lampo) Volg de stenen op de oergrond en puur het vuur uit de stappen van het licht. Ik sliep met de vrouwen in jouw boeken en ik kwam weer aan. Droombeelden werden aangewakkerd en in het zand van mijn verleden vond ik magische sporen. Ik lachte naar het kind diep in mijn hart.…

splinter van onderwerp, het lachen op het onderspit

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
al wat slaat is waanzin van wild om zich heen schoppen het leven en ik lig niet eens op de steen van hardvochtigheid ik wou er me duchtig de kop splijten maar tussen het oog en de lippen ligt de boutade die de ruggegraat abseilt het verwordt me tot een doorn in het oog van de tijd die ik nog heb had ik liever nog even het echte de adamsappel…

JA

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.310
Op een mooi zwart paard gezeten begeleid door glanzend witte duiven rijd ik in nevelen gehuld door het drassige gebied de varens knappen modderspetters spatten hoog met souplesse ontweken door de snelle duifjes op een open plek blijven we staan en plotseling zie ik door de slierten mist kantelen en een ophaalbrug opaalblauwe stenen…

voetstap

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Je schopt de stenen voor je uit ook jij wilt een gladde weg zelfs door de modder wil je gaan en glij je uit? Da's pech... Elke voetstap is er een met bloed, zweet en een traan zo ben ik uiteindelijk ook alleen gegaan..net als jij de wereld in na jaren bij mijn ouders, maar wat wel gebleven is zijn hun beide schouders.…

Infernale impressies

poëzie
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.996
De gekken zitten in hun kerkgebouw Als stomme mummiën: met stenen ogen Staren ze onwendbaar langs de lage bogen En horen van Geloof en Liefde en Trouw Uit 's herders mond, die kalmpjes staat en nauw Iets hoorbaars voor een oirbaar mens kan pogen Te geven aan de onzaal'gen, die bedrogen Om 's werelds eêlste goed, zien lauw en flauw.…

VERDWAALDE ROTSEN

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 936
Eens schoven ontheemde stenen voort met reizend poolijs, bleven op vreemde grond, gaven mensen tehuis, bewaarden doden, spreken na geheimzinnig bestaan dit woord: "Onze kalme ouderdom maakt jong leven bont, 't verblijdendste wat alle tijden boden."…

Ik lig op mijn stil-doodbed

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.998
Daarbuiten wachten dorre bomen, zwart in schitterkou der wijde winternacht, hoe nu mijn grote Smart verstenen gaat, en in een akelige lach verstard, houdt aan de sterrenloze Hemel wacht, dood-koud en steen-bleek, 't ronde maan-gelaat.…

liefdes rapsody nr 1 "het zomerjurkje"

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 822
niet….. dat ik dat kon ik laat een traan want ik mis je weer je bent zo’n mooie vrouw de onzekerheid doet zeer toen jij zei we gaan voor goud dacht ik nog; rustig aan maar de hemel werd weer blauw op die ladder….naar de maan ik zit soms in de kroeg ben dan liever eventjes alleen als het samen gaan niet kan voelt mijn hart als ijzig steen…

Nu rijst ons loflied uit de nacht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Nu rijst ons loflied uit de nacht om 't grote werk dat is volbracht, het klinkt tot in de hemel door en mengt zich met het eng'lenkoor, het graf ligt er verlaten bij, de doeken liggen zij aan zij, geen zware steen die weerstand bood, het leven hoort niet bij de dood, nu rijst ons loflied uit de nacht voor Hem die ons de vrede bracht, die…
jan mul15 april 2011Lees meer >

't Tijdloze en 't Tijdelijke

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.398
En de ovens langs, waar rode stenen drogen In 't zelfde zonlicht, kronkt de blauwe stroom, Die boten met een zacht geraas bevaren; Zo zag ik, wie maar even leven mogen, Met wat reeds daar was meer dan duizend jaren, 't Tijdloze en 't tijdlijke als droom van een droom.…

LIJDENSWEG NUMMER ÉÉN

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Waar je mij voortaan kunt bereiken is zeer ver weg van je hart van steen Daar waar ik de tijd laat verstrijken is op adres Lijdensweg nummer één Waar ik jou totaal poog te vergeten is waar ik welhaast elke nacht ween Heb je dan alleen mijn lief geheten denk ik op Lijdensweg nummer één Waar ik steeds aan je moet denken hoe de maan maar voor…
Ton Rijkers17 augustus 2011Lees meer >

Keervers

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.708
als rood en weemoedig het daglicht gaat liggen commissies weer zwijgen den haag zich verbergt tirannen in bunkers de weldoener spelen de lente een klaproos op slagvelden legt als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen dan weet ik van zeeën van nooit en nog verder en dat liefde vluchtte…

Ik weet een tuin

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Ik weet een tuin in de zonneschijn Waar mooie bloemen en bomen zijn; Ook witte stenen met gouden schrift En schone woorden er in gegrift; Waar blanke beelden staan opgericht Met klagende ogen in treurgezicht. Veel vlinders fladdren er heen en weer Of zitten stil op de bloemen neer.…

begraafplaats

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.381
Wanneer ik zo al wand`lend daar op de stenen kijk, aanschouw ik de jaartallen van levens arm en rijk. Daar liggen al de lieden, die al zijn heengegaan, de atheïst en vrome, schouder aan schouder saam. Ze kunnen niet meer praten, al zijn ze dicht bijeen, en ook elkaar niet schoppen tegen het zere been.…
wim rhebergen13 september 2012Lees meer >

Op een huid van Indisch goud

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
een ondoordringbaar doodzwijgen Hij drinkt zijn verdriet van harde tranen verslikt zich en barst Hun oudste dochter is reeds het huis ontvlucht Bekleed haar ‘ vrijheid ‘ met taal en tekens uit een niet geziene wereld De andere dochter waaiert door de kamer als een wajangpop, maar haar schaduw danst niet mee op de klanken van de stenen…

Nachtzijde

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 679
Nu sterren loom hun licht ontsteken de maan zich langzaam wassen laat herkauw ik stof uit stenen breukvlak waarop het denken krassen maakt De droom is levensboek en spiegel Het bed herbergt een duister lot Waar slaap mijn starre wanen pelt een weg baant naar een verre God Verloren in de grot der blinden gemaakt door Hypnos’ beeldfabriek…

Craquelé-slib

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Bovenop een hoge berg bivakkeerde ik als sneeuw Langzaam maar zeker stroomde ik als water op weg naar de zee In grote hoeveelheden door lange, diepe bedding slijt en rond ik vele stenen water van armen slok ik op Craquelé-slib als in kunst nadat water in massa verdween door laagte getrokken, op weg Immer.…

Dochter en ik

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.651
Een stomme steen, zei ze. Opletten. Het kind is moeder van de vrouw. Ik bloei, zei ze toen ik haar zeggen wou dat leven bloeden is en niet te stelpen. Ze klaterlachte, kon het ook niet helpen. Of bloeden niet een beetje boeien is? En dat ze snakte naar gemis, geluk, gelul, gelal van jongens in de straat.…

Een zachte dood

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
licht in een ontwakend oog heeft mijn diepste dromen doen smoren schurkt zich tegen harde muren op de drempel van het ochtendgloren door mijn verrijzenis uit de prehistorie heb ik een gedachtefossiel in steen gevangen deze tussen tengere vingers met zelfverkozen tederheid omhangen de nacht heb ik met tijdlijnen verward zodat ten halve keren…

onschuldig vermoord

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 871
Het hart bloedt van onbegrip Een vader die zijn zoontjes vermoord Zij krijgen hun toekomst nooit meer te zien Hun stenen voor een gezin zijn verpulverd. Lafheid, zijn eigen vlees en bloed Dat zo iemand dat doet Haat heeft zijn hart opgevreten Had die man wel een geweten.…

Intieme verschillen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
terwijl jij jouw zinnen probeert te verleggen ademt de zomer een wildlied voor de horizon alle dwergen zijn dappere tuinmannen die nippen aan een lauwe advocaat de stad is een oneerlijke jungle jouw geweten in constante spagaat je voelt je als een jonge man die voor het eerst een gestorven dier begraaft de grond zit vol met wortels en stenen…
mobar23 juni 2013Lees meer >

MYCENE

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
Het is een eigen vondst Agamemnons gouden masker waarin ik Ensor zie gij erkent hem niet als nazaat van uw vergane macht waar leeuwen brullen mijn gelijk reeds eeuwen later na uw sterven ontstond hij in het nieuwe land waar men hun taal verdeelde zwakker dan uw stenen poort doch o zo schoon van stem zij overtreft nu Klytaimnestra zo…

Weg is de toekomst.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
Ik ben niet van steen, maar je houdt van hem. Je hoort niet mijn stem. Je ziet niet mijn verdriet. Je kijkt alleen naar hem. Ik was zo stom. Je dreef van me weg. Kwam 's avonds laat thuis en ineens niet meer. Wat was ik stom! Het huis is nu leeg. De kamer is stil. Mijn hart is verkild. Ik was zo stom. Ik was doof en blind.…

Eilandspolder.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
Ik denk aan de gevels van houten huizen, de stenen, de dorpsstraat van Schermerhorn. Ik denk aan de sloten, de vaarten, het kanaal, het water waarin de polder drijft. Ik denk aan de schapen, de koeien, de paarden, het land dat altijd groen blijft. Ik denk aan de vogels, de bloemen, het wuivende riet, rechte rijen van populieren.…

Wolken van beschaving?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 443
bakplaat van het zonnelicht, de fluisterende stem lijkt van de gene zijne te komen, en zit veilig opgeborgen in het brein, hier blijkt de droom van onszelf te zijn vastgelopen en verleerd die boven een glooiend landschap is bewonderd, gestuurd in vaste gewoontes door een blinddoek en doof voor bevrijdende verwondering tot de onderste steen…
Pama27 augustus 2014Lees meer >

Lijnen van vloed

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
doorstaan Kefallinia boeit door een opeenvolging van liefde voor hare schoonheid die in 't azuur groeit Glooiend landschap met verkenning bergen, dieren speurend naar minimaal standaard Beter natuurlijk meer voor alles dat zijn grenzen uiteraard houdt Lijnen van vloed en horizon dus geen passer duldt Onze tijd van geslepen stenen…

gebroken liefde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Stenen werden opgebouwd tot een stevige burcht. De funderingen waren lucht en dreven als wolken weg. De wijzers van de tijd deze stonden met de seconde juist. Nu is er een wijzer weg onherstelbaar gebroken. Het prachtige weer was hemels om te genieten. De wolken zongen liever hun lied en lieten het water gieten.…