5364 resultaten.
haar vergeten ik
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 zij gaat
maar dan zo langzaam
met wisselende helderheid
naar steeds grotere leegten
in het heden
stervend dood
waar toekomst
een afnemend
verleden kent:
een ongevraagd
genadebrood
zieltogend
gaat zij voort in
nakende ellende
totdat ook het kind
in haar
geen weet meer heeft
van er zijn
of te worden bemind
zij kijkt, zo…
Ontslag(zin)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.297 Joop was 56 toen hij zijn ontslag kreeg
zijn leven was daardoor totaal niet aan duigen
stond zelfs van geluk te dansen en te juichen
terwijl hij zijn verleden even ontsteeg.…
de verslavende kiss
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.913 een deken van grijs
ligt over de Maas
het is nog vroeg
als ik daar naar toe reis
mijn lijf draagt nog de waas
van ene menselijke vervreemding
het was nog kort geleden
dat ik de gerolde Samsom
naar het verleden joeg
ben nu mijn eigen baas
zo wilde ik bewijzen
het was Nico uit Tine
die mij door de jaren droeg
hier aan de kade
op een…
Doolhof
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
784 Maar je zult je erdoorheen slaan
zodat je het verleden uit kunt zwaaien……
Drempelgevoelens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
824 wereld vol met schoonheid
Waar geen zuchtje wind ons stoort
Vergeten dromen laat ik achter
Nu dit universum zich ontvouwd
Ik niet langer draal in zwart
Maar een verre glinstering zie van goud
Ogen die bespieden mij
Vrij van onrust, ook van angst
Welkom in de dit nieuwe land
Waar ik eeuwig naar heb verlangd
Door de poort van het verleden…
vergeten
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.288 U vertelt me graag over uw verleden
de tijd dat u met uw vrouw verkeerde
over uw werk in Indië voor het
Nederlands leger en hoe graag u
in de bossen woonde
maar als u me wilt vertellen
wanneer uw vrouw is overleden
dan is er ineens een gat in het heden
U zegt me dat u het fijn vindt als ik u
verzorg en met u ga lopen
in de rolwagen…
Eindafrekening
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
658 Hij is weerloos, herinneringen komen
over scherpe scherven van 't verleden
langsheen de tijdspoor van z’n leven
uit spleten en holen aangeslopen
Ongrijpbaar als de wind enteren
destructieve apocalyptische scharen
van schuld en schaamte z’n bewustzijn
gelaten ondergaat hij de pijn
De inval voelt als eindafrekening
de balans valt ongunstig…
Droomlied van de liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
891 dromen
ik zou je willen vragen
dingen die echt deugen
zingend over de liefde
zoete wens in duisternis
dat ik je best weer wil begeren
zo lief vind ik jouw zinnen
dromend over de liefde
overtuiging van het geluk
en zoektocht naar waarachtigheid
vliegend over de liefde
van een onbestemde dorst
zijn mijn dromen mijn verleden…
Thermiek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
506 't Verleden
In welke vorm dan ook
Vindt en krijgt
Haar tijd in
't Heden
d'Ooievaar
In mijn jaren van de
Laag're school
Had het erg
Moeilijk
Niet alleen
Zij. Meerdere beesten
Leden echt
Door hebzucht
Van ons
Als mensen
Die veel biotopen
Echt voorgoed
Hels ruï-
neren
De uiver
OP THERMIEK.…
Parels voor de zwijnen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
596 omkeek en vele jaren ouder was,
vergeleek me toen ik werd geboren,
ben ik levend dood of begint het pas
een gedreven duel in een tweegevecht,
lijken beiden helften even echt,
waarvan de waarheid verder reikte
dan het toekomstig pad, zocht naar
de kwaal in het hof van Eden, maar
wist niet wat, waarschijnlijk lagen de
parels in het verleden…
Dilemma's
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.340 Dilemma's overwogen
is de liefde onbewogen
maar verleden tijd
hoe ver is dat nog weg
en de toekomst
begint wanneer?
Of was die al begonnen
en schrijf ik geschiedenis
nu op dit moment
ik lees je in het heden
ben ik nog tevreden
en ga je met me mee?…
Jij groent in rood
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
693 ik ben een vlinder en
vlieg bladeren kapot
jij groent in rood
en blaast jezelf op
mijn vleugels
zijn uitvouwbaar
mijn vluchten
onbetrouwbaar
ik wiek de mooie schijn
als rups was ik venijn
mijn vraatzucht
bleek verwoestend
jij bent herboren
onderhuids omdat
je hart was overleden
zo doodde je verleden
in reageren wordt
het…
Kerkklok van mijn dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
982 en in elke klepelslag
weerklinkt herinnering
langzaam is je luiden
traag als het leven zelf
elke slag klinkt als
reeds eer gegeven
al klink je zo dichtbij
wanneer ik dwalend langs je loop
is het alsof ik droom en
hoor ik mijn voorbije leven
in bijna elke slag van jou in mij
trillend in de open hemel
voel ik het verlaten verleden…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
Olga op het dodenveld 5 + 6
gedicht
2.7 met 12 stemmen
7.200 schrijven
ophoudt om iets anders
te beginnen, zich iets
aan te schaffen, voedsel
inkt, gereedschap
altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
staakt, zoals en schip het anker
licht en de richting
opnieuw bepaalt
daarnet nog op een meer van ijs
en nu vermoeid
het kind de oever opgetild
en zich bewust van een verloop
van een verleden…
begraaf mij onder de zonden van vandaag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
983 Een gezicht, een liefde
Is alles wat ik wil
Het verleden, die pijn
vergeten..…
De Projector
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.009 Het witte doek
ben ik naakt
gestreken, geen kreukel verleden
op zoek
naar bestaansrecht.
Jij warmt je voeten
aan het lijf in de kamer
maar praat met de spiegel
Het doet er niet toe.
Want is houden van niet een doel
op zichzelf?
oh zij was Frans dus "je t'aime"…
Faits Divers
gedicht
4.1 met 19 stemmen
8.967 herken ik de kleuren
maar het is ik die mij huiveren doe
het zijn de eigen ogen die mij breken
en de stenen
die als ontluikende bloemen
langzaam aan mijn ingewanden groeien
ik ben verdronken in dit drijfzandlied
van waaruit duizend doden smeken:
- in dit naaktlandschap dat leven heet
drijft doodgezongen de tijd uiteen -
kringen verleden…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Geen einde, niets dan dromen
van vergeelde vingers langs
beslagen spiegels waarin
ik, ziende blind, de adem
van het verleden wilde
uitwissen met de zee
in Zandvoort, terwijl
de wind jouw haren naar me toe
streek in een duinpan liefde,
alsof ik je moest laten
besterven in ruisend riet.…
Visarend
gedicht
2.6 met 43 stemmen
9.737 Iemand zei je moet je vaart versnellen
om van verleden los te komen, je moet
als een voertuig in z’n vrij de heuvel af
niets houdt je bij, niemand
heeft nog een naam, precieze tekeningen
rekken tot strepen die aan het eind
van de zindering abrupt de grond in gaan
wat je weet raakt achterop, adem
wordt afgesneden als een koord en
als kreten…
Zwijgzaam
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
591 Ik word zwijgzaam
door pijn en leed,
zwijgzaam ook om vreugde en geluk,
zwijgzaam in niet delen
van inzichten die rakelings het weten passeren,
beelden van het heden en het verleden.
Ik word zwijgzaam
om het wel of niet zien,
zwijgzaam om zoveel dingen misschien...…
Prelude ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
634 Deksels vallen van de wolken,
een slagboom aan de horizon,
een paraplu van dromen houdt
de afgedwaalde zinnen niet tegen,
ieder woord een uittocht, snel
verdwenen over de paginarand,
van achter de oorsprong koersend
vanuit een gekend verleden of naar
een onbekende einder, refrein op
een onbeschreven blad, uitvlucht
voor zovele kunstgrepen…
Laatste gedicht
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
831 Wanneer verloren tijd niet meer
te achterhalen valt,
wanneer zowel toekomst als verleden
nog slechts in het nu te voelen is
en alleen gedachten wijzen op het gemis.
Wat wekt het verlangen
naar het opvullen van de schaduw
schimmig spelend in het zicht
grimmig wachtend
op verduistering van het levenslicht?…
Hart van mijn Hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
836 wij trotseren nu met open vizier
het nieuwe leven
hebben het verleden bedwongen
en met alles wat ik probeerde
was jij mijn helpende hand
in ogenschouw
het eerste uur voorbij
strelen handen in schittering
magisch in zwijgzaamheid
onze gedachten
smelten samen ineen
gelijk een ring
liefde doet woorden fluisteren
zo innig als maar…
Bedelaar.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
616 Ik wil geen bedelaar wezen
die smeekt om rust, het verleden
breekt mijn gevoel in delen
die te zwaar zijn om te dragen
heb geleerd ermee te leven
maar mijn ziel hunkert
naar die tijd dat mijn dromen
tastbaar de nacht doorkliefden
ze blijven me bewerken
zoals een puntige mes zich
vlijt in het lichaam "k zal
me moeten vermannen…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Begraaf ons in
een dek van woorden
met een warmend gebaar,
waar zielen moeizaam zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd…
Verveloos?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Het daglicht in de duisternis maant
tot willekeur en schemering,de schaduw
valt over het ontmantelde huis, waarvan
alleen de trap nog over is, de laatste
stap te wagen over de verveloze treden van
de wereld, het verleden is getekend in een
voetafdruk van gebladderde vernis,alleen
de herinneringen en pijn blijven vers.…
Afhaaldag veiling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Met bijenwas
tot warme gloed gewreven
komt in een keuken
ver van Amsterdam
de middeleeuwse tafel
in zachte glans tot leven
geeft spiegelhout
een blik in het verleden
krijgt gouden eeuw
een nieuwe levenskans
door halve eeuweling
in vreugdedans.…
OPA 'S SCHOOT
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
853 Beide hummels hijsen zich
op de vertrouwde knieën
van hun oude speelmakker
wringen duwen krijgshaftig
vernauwen bedelven
de begeerde plaats
grote stramme handen
maken ruimte en vrede
twee ordeloze boedha's
zitten rustig samen
voelen overal warmte
die 't waaiende denken roept
de stem boven hen bezingt
onbekend verleden
dreigend…
Illusie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
583 Haar vulpen schrijft de blues
waar verleden laag bij de grond ligt
danst zij wild op jong groen gras
en vertrapt meedogenloos nieuw leven
ademloos kijk zij niet meer achterom
geeft hartstochtelijk gisteren een schop
en klein als zij is, schreeuwt aandacht
om wie zij ooit was voor de vernedering
die als een rode draad haar leven beheerste…