36197 resultaten.
de donkere dagen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
509 zullen ze ons ooit
belagen
de donkere dagen
de dagen
zonder golfslag
zonder zon
de dagen
van uitgeloogd
verdriet
de dagen
dat we vroeg
gaan slapen
zonder ons af te vragen
waarom
zullen ze ons ooit
belagen…
Een nieuw verleden
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
361 Bij het wakker worden
uit mijn slapeloosheid
ben ik moe
van de taak
een nieuw verleden
zien te maken
hoe dan ook
geënt op wie ik ben
geweest, met een gezin
en een moeder
die me kende
een tweede leven
zien te leiden
onder een zon
die fel genoeg is
om mij te verwarmen
en de schaduwen
te verbleken…
Karekiet
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
366 Elk vogeltje dat door de zon
gewekt is
Zingt spelenderwijs zoals het
gebekt is
Doch dit poëem valt daarbij
in 't niet
Het is geen merel maar een karekiet
Een vroege zangvogel zoekt niet
naar worm
Maar naar een sonnet vol ritme
en vorm!…
Ik leef nog...
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
460 Ik leef nog,
tussen zon en schaduw,
tussen stilte en geluid.
Ik adem nog,
al voel ik soms de leegte
die door mijn dagen waait.
Ik glimlach nog,
al is het soms voorzichtig,
al is het soms wat klein.
Maar ik leef nog,
en dat alleen al,
is een klein wonder!…
Ik kijk uit het raam
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
160 De zon die opkwam.…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 Het was hem, of de nacht begon,
De bange duistre nacht,
Al had nog niet de lieve zon
Haar halve loop volbracht;
Aan zon en bloesem hing zijn hart;
Het dacht niet aan zijn boze smart,
Aan bittre pijn en nood;
Te sterven was zelfs wreed en hard
Voor 't Kindeke van de Dood.…
stoffig
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
909 bier
batavier
kelt
held
tijd bederft tijd
ijlt
geilt
op de proef der proeven
hoeven
luister maar naar de grond
a white horse
and hell fought with him
come
come
in
in the middle and back
white and black
so come and go
so
so
nooit helemaal
door het licht in de lugh gegaan
ik wacht op de wereld
die samen wil gaan
samen bestaan
o zon…
Vertrouwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 Als je de zon ziet,
probeer
haar een beetje te
omarmen
en te genieten,
want ze is er ook voor
jou.
Als de vogels fluiten,
kunnen ze je misschien
wat verder
helpen,
naar iets moois in het
leven.
Het komt goed,
maar het kost tijd en
energie en dat is logisch:
wij zijn ervoor je.…
De voetbalvader
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.802 Ze krijgen van hun zonen dus nooit genoeg.
Jij zigzagt als een haas door de defensie.
Ik sta hier met een kater langs de lijn.
De geur van gemaaid gras verzacht de pijn,
maar 't wachten blijft nog op die ene actie…
WEEMOED
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.445 Dank, o zon, dat gij mijn zangen,
Als g'in 't leven slapen gaat,
Voor dees grauwe gasthuisgangen
Mild en goed behouden laat.
Dank, o weemoed, dat gij dromen
Zendt door mijne droefenis,
Wijl dees donkere dagen komen
Wijl mijn zon gestorven is...…
Sicut filius.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.300 Toen heb ik blij verstaan,
Dat ik, in liefdes woning,
Als zóon mocht binnengaan!
------------------------------
Sicut filius - Zoals een zoon…
Nu Is Het Feest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 laten we toch feest vieren
nu het nog kan
en niet bang zijn
voor dan en dan en dan
laten we nu genieten
zolang de zon schijnt
ooit valt er weer regen
dus nu voor ze verdwijnt
laten we ons bezatten aan het leven
niet te veel denken aan later
daarvoor is het nu gegeven
ooit ontmoeten we wel de kater
maar nu nog even niet
laten we elkaar…
Mijn liefste, jij, het meer en ik.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
672 Mijn liefste, zo lang de warme wind waait,
de uitbundige zon groots schijnt,
de malse regen drupt,
leef je in het diepste van mijn gemoed,
dat is wat ik weet en het doet me goed.…
de kapot geschoten zon
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.972 al die gezichten
ze weten het en kennen mij
een vreemde in hun land
ze kijken maar
begrijpen niet, hun ogen zien
ook nooit mijn stil verdriet
de kapot geschoten zon
het branden van mijn handen
toen de oorlog pas begon
ik droom nu de familie
het spelen van muziek
het dansen van zovelen
we vluchtten voor de dood
de honger en het…
Zon zee en liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.998 Ik zie ons urenlang op de golven deinen
met mijn ogen dicht en jou aan mijn zij
we zullen verliefd aan de horizon verdwijnen
ik geniet intens van deze vrije valpartij
Omhelst door de stilte van de zee
laten we ons meevoeren onder de zon
prachtige wolken reizen met ons mee
die waren er al toen onze reis begon
Het oneindige nodigt ons gastvrij…
In de regel breekt de zon door
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 Haar blonde krullen
blauw gestrikt,
in de armen van mijn vader,
die haar draagt
naar waar de zon doorbreekt.
Terwijl een druppel het waagt
uiteen te spatten
op de tulpen,
zojuist geschikt.…
Midzomernacht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.032 Heel even leek de zomer
te vervluchtigen
In haar ogen
en mijn hart
Luttele seconden
een eeuwigheid
Werkelijk en Ondraaglijk
Bittere herinneringen
zweefden als kersenbloesem
uit de met bloed doordrenkte hemel...
... en de zon ging onder...…
De Moeder
poëzie
3.7 met 225 stemmen
63.664 En toen, na jaren,
Melaats, een zwerver
Ter poorte klaagde:
Uw zóon keert weer...
Zag zij hem aan en
Vond gene tranen,
Voor zoveel vréugde geen tranen meer.
------------------------------
uit: Experimenten (1911)…
nadagen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.780 de zon doet ongelofelijk zijn best
smijt onbaatzuchtig met de laatste krachten
-de kou laat nu niet lang meer op zich wachten-
hij strooit de levensvreugd die hem nog rest
de zomergasten zijn nog niet vertrokken
ze wachten op het teken voor de vlucht
de stilte wordt verbroken door gerucht
vanuit de verte roepen zacht de klokken
je strompelt…
Roman in twee vensters (1)
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.130 1
Mijn lief zat voor het open raam,
een zon, die langzaam viel,
omlijstte met verzachte schijn,
in een bleekgouden, tere lijn,
haar hoogvoornaam
profiel.
Toen schoof mijn lief de blinden dicht,
verveeld, een beetje boos,
maar binnen drong één scherpe straal
en op haar mooie mond, brutaal,
danste het licht
een poos.…
een kleine eenzame vogel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.147 passer solitarius
vanmorgen voor het eerst monster ik
mijn makker om den brode:
mahonie glanzen de veren en een vleugje wit
na onze sobere communie hipt hij
het tafeltje af en vliegt
naar een hoge boog van walviskaken
daar zit dan op de nok een eremiet
hij tuurt de wadden af in duizend eeuwen
een streepje dichter bij de grote zon…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 En maar dicteren componeren
orchestreren dirigeren
alles was er al
land lucht water vuur
als vier seizoenen
modder sneeuw rivier en brand
ook knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn…
richtkracht.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 de zon erin laten lezen
letter na letter gelepeld,
straal na straal ingebrand
als een diep optimisme.
steeds met open armen
om het geluk op te tillen
en het warmte te noemen.
al kuierend langs het strand
en je eigen getij waar plotsklaps
een kwal je in de teen bijt.
geef dat beestje een pot
voor zijn etter in te uiten.…
Vertrouwvol ademen in 't koude licht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
527 Nu droom ik al van wandelen in de zon
en kan het juichen haast nog nauwelijks bedwingen;
het lijkt wel of ik grote prijzen won
want hoor: ik loop voorwaar een vrolijk lied te zingen.…
Zonsondergang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Jouw lichaam straalt wat de zon aanduidt
als ik mijn ogen bij zonsondergang sluit.
Jouw parfum herhaalt het kippenvel op mijn lijf.
dat is het gevoel van de persoon die jij blijft.
Zoals de eerste ontmoeting bij zonsondergang
met de laatste symfonie door vogelgezang.…
ja mam...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 hij kan er wat van
mijn volwassen man
zo zitten we dan
een moeder, een zoon,
heel gewoon
een kostbaar moment…
Het strakblauw van hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag hoe
de lijnen
in je gezicht
langzaam
verzachtten
de kleur
weer het
aangenaam
zomerse kreeg
en je huid in
een zachte
teint weer
wat aanrakings
gevoeliger werd
drie ruiten
hielden de
schraalheid
en kou buiten
ongehinderd
scheen zon
warmte binnen
zo kan ik met
stralende liefde
over jou schrijven
in lente en zomer…
Essentie
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
469 Voel jij ook de essentie
van voorjaarsbloemen
in de zomerwind
en laat je vlinders
vrij vergaderen
afspreken dat gedrag
veranderlijk
blijft
of geef je ze vrijheid
voordat de zon ondergaat
rijk geworden
met rijkdom
van eenzaamheid
onder eeuwenoude schilderijen
ooit kom je bij me terug
met slechts essentie
van tijdloos droom verduren…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 De zon brandt, de zon breekt, de zon barst.
Overal is geluk; in deze rode trem die voorbij snort
de brug af, geluk dat zich weerspiegelt in de ogen van mijn welbeminde.
En 's avonds zegepraalt het geluk in de hoog ijl-gele globes,
boven de spoorweg en aan het station; het geluk klingelt
uit een danszaal en verovert de ganse straat.…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 Een blauwe lucht, een hoogstaande zon
Een diepe zucht, een wens dat het anders kon
Frisse zeewind, een langgerekt strand
Een eenzaam kind, spelend in het zand
Een donkere lucht, hevige regen
Iemand die vlucht, zonder te bewegen
Een weiland vol schapen, bloemen, rode en gele
Een kind met een wapen, nooit meer kunnen spelen
Een dikke pak…