6267 resultaten.
Verslagen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.144 Ik maak even pas op de plaats
even neem ik mijn rust
Mijn gevoel is nu bovenmaats
alsof ik door de duivel ben gekust
Levend op de laatste bonen
gezoet door de honger van het gemis
Lijkt een ieder mij uit te wonen
als ik me telkens weer vergis
Zonder doel voor ogen
beleid is van de baan
Vuile was hangt te drogen
en ik begin er…
De winter en mijn lief zijn heen
gedicht
4.0 met 70 stemmen
30.623 Er zit een merel op het dak,
zijn keel beweegt, zijn snavel beeft
alsof hij in zichzelve sprak.
Hij luistert: uit een verre boom
klinkt als het ketsen van twee stenen
een vonkenregen van verlangen
zo luid, zo helder en zo bang.
De merel stort zich met een kreet
vol wildheid in de voorjaarsvlagen.…
obsessie op afstand
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.371 de foto's genomen van jou
Je vult de lege stilte's
met je leuke praatjes
Ik zou je willen zeggen
dat ik echt van je hou
Maar niet op een manier
die ze in de liefde bedoelen
Ik zou het uren volhouden
alleen maar praten met jou
En dat jij mij uit zou leggen
hoe je het zo mooi maakt op papier
De liedjes die je schreef
alsof…
Eenzaam
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
2.133 Ik kijk naar buiten
alles is somber
de wereld lijkt te huilen
mensen lopen over straat
iedereen lijkt eenzaam
eenzaam zoals ik
ik voel de tranen komen
het lijkt net of ik stik
ik voel een brok in mijn keel
nee, ik wil niet meer
ik wil niet meer leven
het lijkt of de druppels me begrijpen
ze blijven maar vechten en strijden
alsof ze strijden…
Mijn Valentijn
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
4.541 Eindelijk heb ik je dan gevonden
ik denk aan jou, ieder moment
Je bent als door de hemel gezonden
het lijkt wel alsof ik je altijd al heb gekend
Maar ik ken je nu nog maar een paar weken
en ik weet, jij bent de enige voor mij
De manier waarop je ogen naar me keken,
zette alle andere gedachten opzij
Uit velen heb je mij gekozen
en ik wil je…
wandeling met jou
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
2.354 , een vogel zong
er was een hond die blafte
er waren stemmen in het ritselen
van bladeren, toekomst voorspeld
verleden ontrafeld, ik deed
mijn schoenen uit en jij kon niet
achterblijven, hing de jouwe
de veters aan elkaar geknoopt
met een zucht om je nek
op het breder wordend pad
kwam je naast me lopen
hield mijn vingertoppen vast
alsof…
Roet van mijn leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
793 de kaarsen werpen schaduwen
die als doeken alles afdekken
de ramen glanzen vermoeid
alsof ze langzaam
in diepe vergetelheid
wegzakken
als je dan
je hoofd wegdraait
gloeit je haar rood
in het schemer
ik zie alleen contouren
en ben onzeker
over het bestaan ervan
jouw vormeloosheid
in de schaduwen
is de weerspiegeling
van mijn onkunde…
Is het nu zomer, is het nu herfst?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
858 Is het nu zomer, is het nu herfst
want zon en regen, wolken en licht
spelen krijgertje alsof het verwende kinderen
zijn die niet goed weten wat ze willen.…
Kussen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.779 Zij kusten en kusten
en alles rondom
dat loste zich op
in een stralende blom
van goud en briljanten
van zilver en vuur
zij kusten en kusten
al meer dan een uur
De spoorwegen staakten
de moordenaars moordden
de dijken die braken
maar allebei hoorden
ze niets dan de liefde
die zong om hen heen
en 't was alsof de aarde
rondom hen verdween…
Splitsen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.166 Beter half prettig
dan heel verpletterd,
het is alsof mijn lijf
tegen een rots is gekletterd.
Dat splitsen wil maar niet lukken,
wat ik ook probeer,
ik blijf oefenen,
misschien lukt het een keer.…
muffe koekjes en rabarberspijs
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
953 zondagmiddag kwart voor twee
ik schep rabarberspijs in het ronde potje
er zijn er twee, eentje leeg om op te halen
eentje gevuld om mee te brengen
bellen hoeft niet maar ik doe het toch
hoewel ik weet dat de deur al enkele keren
op een kier heeft gestaan alsof
die Zwitser de tijd zou vergeten
placemats in knallende kleuren houden
de kinderen…
Liefdesklimaat
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
971 eens stuwden zij ons voort naar later
op golven van genot en hoop
maar weerstand brak hun vloeien
in een verkillende samenloop
nu zijn de woelige woorden van jouw hart
verstard als moleculen in bevroren water
ik ril alsof – in enkel tule
de kou ervan mij ijzig vat
en hunker eens temeer
naar het vertrouwde geklater
van jouw bruisende…
verdwijnen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.400 Ik wil verdwijnen
Verdwijnen naar een plek waar het rustig is
Vol met geluk bovendien
Naar een plek waar geen verschil is
Waar iedereen er hetzelfde uit zal zien
Ik wil verdwijnen
Zonder dat iemand het merkt
Zonder dat iemand me mist
Zonder dat iemand me zich herinnert
Alsof ik nooit heb bestaan
Ik wil verdwijnen
En alles hier vergeten…
Vluchtig vermogen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.017 nog even en hij is voorgoed verrekt
de uitgeblazen geldballon
die al chronisch ging verslappen
wij namen veel te gretig happen
met voorspoed opgeklopte lucht
vergaten dat het rijke vet
reeds tienmaal weggezogen was
verdwaasde keizers dragen niets
dan een kaart met plasticwaarde
alsof je daarvan gouddraad spint
geen cent gespaard noch…
mega retorisch
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
925 riep ze uit
met een gezicht
zo blinkend naief
alsof het ochtendsnot
van haar gezicht afliep
'Nonsens' repliceerde
ik schijnbaar onverstoord
'Het geluid van een ovulerende man
die kotsende zijn darminhoud
door zijn neusgaten perst
lijkt me in het geheel veel echter aandoen'
voegde ik er nog aan toe
'Super! Cool!'…
Ontmaskerd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
570 Zij zingt met haar hele lichaam,
argeloos, alsof zij niet meer terug kan:
één van de raadsels van de wereld,
om eens volledig in de schijnwerpers te staan.
Ik zou graag eens langskomen;
reizen is duur; wat mij drijft, is
het beleven van wind, slapend en dromend,
waaruit wij niet meer terug kunnen.…
Twee wateren één
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.632 In de diepste kamer van mijn ziel
verborgen in het oneindige
Is de liefde veel te groot
overdondert steeds de grenzen
Alsof je met je hele ziel
mijn binnenste omsluit
Onwerkelijk, verdwaasd en loos
de weg naar jou is ver
in tijd, in daden, in onze naasten
in onze kinderen en dromen
wachtend steel ik bij wijle je tijd
minuten zijn uren…
de cirkel van leven
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
1.121 vanuit de toekomst
droomt een ver verleden
zich langzaam naar mij toe
terug van weggeweest
na een lang vergeten feest
waar het dromen zag breken
alsof het niets was
op zoek naar het heden
valt het zomaar
uit de lucht
in mijn schoot
met een zucht
naar liefde
en ik wou
dat ik het leven
kon omarmen
om het bevroren verdriet
te verwarmen…
Komen kaarten van vertrek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
592 het thuisfront
is aan het verhuizen
steeds vaker komen
kaarten van vertrek
ik heb er
nooit zo opgelet
familie en de vriendenkring
waren altijd goed bezet
het zijn meer afscheidsbrieven
grijs gesteld op naam
alleen waarheen zij gaan
staat in kleine letters onderaan
alsof zij nog niet weten
dat ze welkom zijn geheten
door een grote…
Zoetste vrucht
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
681 Uit haar schoot weerklonk
sirenen, gezang zonder
woorden, stapte ze uit haar
lichaam, gebaarde met de
ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de Alpentoppen
gloeien tegen het decor van
het naderend…
Haar hoge C
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.160 Haar hoge C
verweeft orkest
en viool
golft mee op de wind
over bergen,
door de dalen,
streelt ze kussend
het ruisende lover
in de wolken
onder de zon
stralend zuiver,
geeft ze de lucht
een hemels gehoor,
zo harmonieus
het is alsof
ze betovert.
Haar hoge C
streelt zacht
het diepst van de ziel
van oor tot oor.…
De stier en de tribune
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
919 Het beest werd afgemaakt, alsof ie van tevoren wist:
dat deze wedstrijden altijd door de mens
gewonnen worden.…
geschenk
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
560 met de rechterhand
schreef hij zijn verzen, angstvallig
de toekomst vermijdend
alsof
lijnen voorspelbaar waren
de linker bleef gesloten
voor de wind die met de bomen mee
langs het water huilde
herhaaldelijk onderstreepte hij
tot het punt waar een ouder wordende horizon
de regen wilde opvangen:
“als een zon breekt
tel ik de bloemblaadjes…
de kus
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
777 beschrijf me
deze belofte niet als zacht de zee
oneindige golven
wanneer dan ook
geen enkel woord
draagt de eeuwigheid, aan beide zijden
alsof er wind zou waaien, heen en weer
laat het zijn het voorjaar dat komt
twee vogels onvolmaakt
zichzelf
in het vinden en almaar
mooier
beschrijf me niet
maar laat ons
het strand als…
Koude schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een maagdelijk witte nacht
geschilderd door van Gogh
met duizenden stippen
in reflecterende verf
geluiden dempen hoorbaar zacht
en in de verte bast een hond
wind streelt het dorre hout
langs contouren van boerenerf
van zilver schijnt de grond
in licht van wassende maan
die glans gaat in verstijfde water door
alsof alle leven stil blijft…
Paradijs van een zonderling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
729 Afgezonderd
vormen bloemen
en een rantsoen aan woorden mijn wereld
Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen
jaag je dondervogels
door veren wolken
Over het strand
waar de kinderen van de zon
dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte
Een mens verloren
zonder…
De waterproef
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Ik hou van water,
helder als glas
alsof het een gift
in de woestijn was.
Van de zoute zee
in woeste drift.
Oneindig water
voert de ogen mee,
vroeger of later
naar verdekte oorden
achter de horizon
in verzwegen woorden,
land van Babylon.…
CDA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 We moesten al die tijd eraan geloven,
't Was zuchten onder 't juk der PVV,
We moesten met hun dolle plannen mee,
Alsof ze je van al je eer beroven.
Tijd nu, om zelf de mouwen op te stropen,
Alleen, nou zijn de kiezers weggelopen.…
De nieuwe farizeeër
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
526 Wat sta je daar
Vroom te zijn
Schuin voor het
Pand van Gucci,
Naast dat van Versace,
Strak in je Armani pak,
Zwarte baard onder
Je classy zonnebril,
Strakke blik op
Het scherm van
Je smartphone,
Doen alsof je
Heel druk bent,
De indruk wekt
Dat jij een man
Van de wereld
Bent - gebeden
Prevelend in
De naam van
Versace…
Onbewuste schatten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
614 Toch blijft hij zo bescheiden, zo beleefd,
alsof hij zich niet bewust is van de schatten die hij heeft.…