Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

Nachtvlinder

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.372
mijn nacht is de ongeziene bodem van mijn werkelijkheid om die te betreden daal ik af naar onbekende diepten kan geen muur van licht mij weerhouden van mijn weg maar steeds wordt mij het zicht ontnomen trekt de dag mij terug en opnieuw is het pad onzeker als ik het betreed nooit raak ik werkelijk aan de schaduw die mijn diepste gronden…

Met as vervuld ( haiku’s)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Aarde sluiert licht, nachten te ondiep in de barre grond begraven. Wolk aan de horizon, ondergeschikt aan hemelen om elders heil te zoeken. Onder bomen ruist de dood, lichaam rekt zich in ijver, de maan kraait in z’n vijver. Door de zon verdroogt, fluistert vuur de dagen uit, wensen met as vervuld.…
pama26 mei 2009Lees meer >

Zuster Lieve

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.983
De wereld ging hem uit toen hij de uitkomst niet kon velen en dus suste hij de schade met een vinger op haar mond Toe - zeg maar niets mijn liefste Lieve zuster die hem wat kon schelen en hij trok gehaast de deur dicht met een sleepspoor op de grond Het was gebeurd - niets aan te doen wat zand erover - liefst kastelen al wat overbleef was…

mijn liefde met jou

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 777
Ik vind jou leuk, kusje, tik de grond. Leuker, leuker, kusjes, in het rond Teder valt gras in liefde Volgens menselijke precisie en Zeker met voorbedachten rade Kussen de ogen de kleren bloot.…

Pen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 979
wat je niet kan voelen Schrijf over gister en eergisteren Schrijf over morgen en overmorgen Over mijn pijn en verdriet en alles wat je om je heen ziet Schrijf over alles wat ik heb gedaan en alles wat ik heb misdaan Schrijf, schrijf mijn pen Schrijf mijn beste vriend Schrijf over mijn liefdes die ik heb beschreven en hoe ze mij de grond…
mohanned26 december 2009Lees meer >

- Contrasten -

netgedicht
4.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 855
contrasten net zoals het leven ze vervat het verschil tussen tegenstellingen dromerige romantische lentepoëzie, naast zachte sprookjesachtige schakeringen, kleuren traditioneel, doordrongen met sympathie het gevoelsleven heel mat, maar met fantasie de lantaarn is wit, de grond verijst, zwart zonder tussenliggende speciale grijstinten grote…

JP wil niet met Wouter

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 716
Jan Peter wil niet meer met Wouter Wouter wil niet met Jan Peter ons wordt verteld dat we samen moeten werken Er is geen vertrouwen meer in de jongens er is geen grond meer voor samenwerking wij moeten alles slikken Ze kunnen niet meer met elkaar maar zonder wordt het helemaal niks dus komen de vrouwen nu aan bod Want dan pakken we Jan…

Aubade

netgedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.502
De grote rode zon klimt boven de horizon en de merel denkt dat ‘t zijn werk is, stapt trots rond, viert de geboorte van de nieuwe wereld en danst euforisch de regenwormen uit de zwarte grond.…
Custor9 april 2010Lees meer >

Tranen-breuk

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Klauwend in 't rond voor ruimte toen het verdict van "niet goed genoeg zijn" haar nietigheid aanduidde en rakende harde woorden het resterende beetje eigenheid totaal de grond inboorden. Leven hoefde niet meer. Donkere regenwolken braken open.…
Katty11 april 2010Lees meer >

"Versleten"

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 522
Achilles en mij zo hebben verwond, tot welke soort ik hoor of uit welke ruif ik werd gevoed weet nog immer niet en moet ervaren wat me het meest bekoord,als vogel uit het lot of hand z’n nest beschrijft op smalle rand van z’n bestaan, houdt de schaduw van mijn schim het langste stand tot ik op korte wieken met beide poten op de grond…
pama23 april 2010Lees meer >

Doolhof - tweeluik

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 564
I tussen al je zwijgzaamheid trillen snaren melktobbe gedachten wortels raken niet gehecht aan de grond tussen paden als je de eindregels niet kan vinden over de goddelijke deugden (geloof, hoop en liefde) ter inzage tot geluk liefste mijn lief in ogenschoot van oeroude klanken van innerlijkheid primavera amen II…

Aambeeld van de poëzie

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 790
Aarde is hij, gestampte vreugde en verdriet, teelt van verleden en een toekomst op de akkers van nog te vormen taal, waarop hij alleen het onkruid wiedt, gewassen woorden ontstaan in trage groei, breekt inspiratie open, gezaaid in onwelriekende geuren van bemeste grond in een bestaan dan komen literaire knoppen geleidelijk tot bloei…
pama3 juni 2010Lees meer >

Lege lijst?

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 622
Mijn geest waart rond langs vreemde kamers, passeer de mensen die ik kende, hun verleden getekend op onverlichte muren, daar hangt nu een leeg raamwerk,waarin een favoriete droom werd ingelijst, sta ik op dezelfde vloer, alsof ik hem zelf heb opgeborgen in een kist, die men in de grond liet zakken, dat moment draaide knopen in…
pama1 september 2010Lees meer >

Beste tijd.

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 675
Maar al waar ik keek, mijn ogen bleven leeg Mijn handen reikten tot wanhoop gedreven, hemelhoog, in een poging de regenboog te omhelzen Mijn voeten, zwaar in de klei, bewogen al lang niet meer, die waren vastgezogen in Moeder aarde ’s zwartste grond, besefte ik. Waar was ik in de tijd verzeild geraakt?…
Peterdw.4 november 2010Lees meer >

Het herfstbos

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.748
Overal hangen rode bessentritsen glimmend aan een struik te blitsen, een laag zonnetje verzilvert schuine stralen naar de grond, waar op het kleurig tapijt zoeven nog mijn schaduw stond. Het herfstbos vastgelegd in RGB gaat digitaal met mij mee, alleen de ekster blijft zwartwit en ook de inktzwam wil niet kleuren.…

in deze doolhof van letters

gedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 9.077
oh ik geniet als ik u wanhopig naar het oude evenwicht zie grijpen apodictisch conferencier is de dichter een mol die 's nachts uw land openwroet en 's morgens staat u veranderd en bevreemd naar zijn nagelaten werk te staren het is geen kunst als stilstaand water diepe gronden te hebben de dode speelgoedpop met de gebarsten kop te strelen…
J. Bernlef29 december 2025Lees meer >

Intriest - Vrie triestig

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 653
de lage zon schildert een zebrapad in onze diepe, lege tuin de buren leveren boomzwarte verf wij een grasgroene straat daar waar het kippenhok niet staat komen er al paaltjes uit de grond met grijs kippengaas errond zal ik oversteken?…

BIJ SPINOZA’S PORTRET

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Meester van ’t stil, wijs woord, lichtend fanal Dat al wat is doordringt; de heldere blik, Die dwars door waan en wankelbaar beschik Het Ene als grond, vorm, zin zag van ’t Getal.…

SPEL VOOR DE TOEKOMST

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Een ouderlijke schertskreet, die gevaar beeldt, jaagt de jongen het riet door, de weke grond op. Drang naar eigen roem drijft hen steeds sneller voort. Onnoemelijk veel welkome burchtjes heelt het knoestenrijk onder taaie slingers hop: ruime wildernis binnen 't knusse woonoord.…

Als Mozes had doorgevraagd

gedicht
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 10.692
Zolang jij je niet laat kennen houd ik benen op de grond, armen om het kind. Mij scheep je bij geen bramenstruik af met ‘ik ben die ik ben’, een kleine vlam, een donderstem. Mozes was iemand van zijn tijd: dankbaar voor het leven, bang om door te vragen en ook: een man, die vragen niet zoveel.…

Belofte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
Een narcis heel alleen worstelt zich uit de grond. Een merel scharrelt erom heen. Dood blad vliegt in het rond. Terwijl ik naar hem kijk zie ik onder struik en heg al sneeuwklokjes en krokussen, zij banen zich een weg.…
Antje17 januari 2012Lees meer >

Evenwicht

gedicht
1.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 14.508
ik val, ik val net niet, ik sta, ik sta mijn mannetje, ik hou toch stand, ik hou me goed, herstel, o nee, ik val, ik val opnieuw, wiebel, wankel, struikel even, kom weer overeind, nee, nú val ik echt, ik val lelijk tegen, glij tegen de grond, bijna, zwaai weer recht, sta weer pal mijn mannetje zo stevig op de benen, au, o nee, ik hou het…

Tussen kat en hond

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
Diep gevallen, hoe kon het eigelijk ook anders Het was min of meer al gezegd Door een zwerver met een lange baard Gestrand in de prullenbak Ja, in de steeg ernaast Lege flesjes bier op de grond, Tranen eindeloos gevloeid Nu zijn ze droog, hoe kon het eigenlijk ook anders Opgedroogd in mijn ogen, mijn hand vermoeid van het vegen Het wegvegen…

Sneeuw

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.432
De grond wordt zat; en dikker kleven de kuien wat. Ze leven, die losse wittigheên! Ze wervelweven, ondereen, een kleed, waarmede ze de aarde kleên. Er ligt al een deksel van vlekkeloos laken, gericheld, geticheld, op al de daken. Het wordt een stiller, een warmer weer, en zachter zijgen de zieltjes neer.…

Aardverschuiving?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
In de wenteling wordt de aardse zwaartekracht vermeden en deelt zij met anderen de passen, ze zaait de liefde uit de mand van de natuur, woestijnen worden akkers op den duur, groene weiden spruiten uit de grond, ze baart de geur van bloesems uit ieders mond.…
Pama18 maart 2013Lees meer >

Aardvorm?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Er was een aardworm die vanuit zijn z’n diepe hol naar de oppervlakte klom en dacht ik heb voldoende zwarte grond gezien, tijd voor wat ontspanning met een boven vrouw misschien?…
Pama26 maart 2013Lees meer >

Verborgen geluk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Geen vaste grond onder mijn voeten en mijn zintuigen op slot. Toch adem ik en zie alles om mij heen en hoor daarbij ieder geluid. Het lot lijkt mij te bestieren en dringt binnen door mijn huid. Ieder porie, elke vezel wordt geraakt, terwijl ik een zucht van verlichting slaak.…

De Schepping 1

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
toen zelfs nog geen heelal Laat staan een boot of fiets Het was een bende her en der Maar God zweefde reeds rond Hij zag het zooitje aan van ver En dacht: ~Aan ’t werk, terstond De armen uit de mouwen dus De handen aan de ploeg Hier ligt een hele zware klus In zweterig gezwoeg~ Hij schiep een grote grauwe bol Slechts water zonder grond…

Stokslagen.( Raif Badawi)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
met pijn en gesloten mond ligt een man op koude grond op zijn buik alleen te zijn en een rug die schreeuwt van pijn op een kleine stoel gezeten een mensje, het kan niet eten vader weg naar het gevang lange tijd, het maakt hem bang man is op een plein gezet niet gelijk, maar na 't gebed in de naam van hunne leer ging de stok wel 50 keer…
Robert Doek16 januari 2015Lees meer >

Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Mannenhand bemest en egt en wiedt de arme grond. Dan oogsten vrouwenhanden al het taaie vlas en roten, braken, spinnen, weven, daarna pas is daar het witte laken, beeft stille rond de vijver op de blekersweide, baan na baan, de duurste stof. De mensen hielden even stand.…
mark18 januari 2015Lees meer >