6857 resultaten.
hitte in het holst van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
595 Ik meen me te herinneren op een zelfde golflengte
veeleer
aan de andere kant
van d’aarde
ik trek mijn kleverige
haren weg mijn hand schrijft koelte
van blauw op wit
een beetje gaat rond
meest' is ongezegd
verborgen in het onbevroedde
onbeschrevenen
ik wuif het weg in de wereld
ongewenst
niet zonder invloed
het is in gang gezet
globaal…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 het is gekomen
en gegaan, min of meer
we wilden weten
van de hoed en de rand
alsnog luisteren naar stilte
wijken in verstand
nevel en hoogwater
we moesten tijd rekken
beleggen in geheugen
om verleden te vergeten
op de gang naar een deur
een zucht zonder gezicht
het gesloten boek, terwijl
niemand zich kon herinneren…
droomnevel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 in de vroege ochtend komt een schim voorbij
zo een die er soms is maar nooit weggaat
dieper dan schemer als een schip met averij
op een zee waarin doodgaan niet volstaat
op een zuchtend eiland waart een ijl fantoom
dat als verstekeling eeuwig achterblijft
en zoals dat hoort in een vroege ochtenddroom
nooit in iemands herinnering beklijft…
Voor daarna
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 Iets wil je overhouden
van een dag, bijvoorbeeld van vandaag
van schroeiende hitte
die niet wijken wil
nog flirt met de late uren
die schemerend blozend
glijden naar de nacht
Iets
van wat is geweest
van dat voorbije
wil je overhouden
iets gewoon, gering
als herinnering
zoals verschaalde wijn in een glas
avondwarmte die nog kleeft
tegen…
Honingbloesem
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
472 Ik herinner me de liefde
uit een andere stad
waar je woont, ergens in de verte
en je weet dat mijn naakte ziel zich zorgen maakt
je spreekt voor onze waarheid
samen voor vrijheid zorgen
dronken vlinders op weg naar honingbloesem.…
Tijd om weg te gaan.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
614 Als ze je gaan vertellen
wie je bent en wat
en vooral ook wat niet
Als ze je verleden
willen doen vergeten
maar je weet niet waarom
Alsof de herinneringen
niet hebben bestaan
als was het slechts een waan
Maar jij weet
uit de grond van je hart
dat je je best hebt gedaan
Dan is het tijd...…
Ouder zijn geeft uiteindelijk rust..
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.279 Woensdagmiddag schoolvrij
de wereld was even volmaakt
tussen toen en versnipperd
heeft alles anders gemaakt
in het midden voelde veilig
links van mij innemend sterk
rechts zijn liefhebben geprezen
beiden ook te lezen op één zerk
ouder zijn is in veel opzichten
de verklaring van herinneringen
mijn eigen volgorde daarbij past
al lang…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
Alzheimer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
555 Je herinneringen zijn wazig.
Zoals je ogen in je blik.
Vragen waar alles is gebleven.
Vragend naar alles wat je mist.
Je nostalgie komt naar boven.
Zittend allemaal in je hoofd.
Met een glimlach ga je slapen
Totdat het licht wordt gedoofd…
Dromerig verdwalen.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Ze maakt zich los van deze tijd
leeft zich vrij
tot ze ooit eens verdwijnt
als een verre herinnering
vervaagt ze in vergetelheid
door nachtelijke stilte ingefluisterd.
Ze verdwaalt dromerig.…
Parkinson
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
536 met mijn hoofd
dicht bij jou
luister ik
naar je gemoed
is het een merel die fluit
of zijn er blaffende honden
het ruisen van de zee
of huilende wind
laat het de lach van het kind zijn
dat jij was
als je danste en sprong
en aftelrijmpjes zong
aftellen doen de jaren
herinneringen tellen op
soms wel
soms niet
dingen van…
Nachten zonder jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
559 De stille nachten zonder jou
zijn toch net alsof we samen zijn
zo voelbaar in oude gewoontes
jij en ik zijn samen
in onze liefdesdromen
jeugdige energie bruist
uit eigenzinnige bronnen
de verse lakens van het nieuwe bed
dragen geen dierbare herinneringen
je bent er niet, dat is niet fijn
toch is het net alsof we samen zijn.…
‘Gone with the wind’
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.799 Een herinnering
uit de tijd toen alles nog zweefde
kan zomaar aankomen vliegen
zonder enig hoogteverlies
kan er windstilte zijn in het hart
wanneer rood het verlangen kleurt
de geschiedenis daar omheen draait
lang geliefden
in de armen van vandaag vallen
samen verder gaan
naar wat uiteindelijk wacht
waar de bestemming meer is
dan…
Animo begeesteren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
446 Je bent in alles denkbaar
in de pot suiker in de keuken
voor de kruidentuin bij het raam
nare vergeten herinneringen
heimwee naar een nooit en nergens
over voetstappen die ik vergeet
in het voorbijgaan onder de maan
wanneer we kussen tussen regen
kom ik je steeds opnieuw weer tegen
jouw naam alweer verloren
uit mijn naam ben je niet…
Nog even samen met jou
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.708 ik de deur weer sluiten
ik hoor hoe jij de straat uit rijdt
terwijl ik hier om je sta te huilen
Alleen op de bank
voel ik nog de warmte van je lichaam
en omarm het gevoel dat jij hier achterliet
denk ik: had ik je maar nooit laten gaan
En toch, ik weet
er komt ooit een dag
dat ik je werkelijk zal loslaten
dan ben je mijn mooiste herinnering…
Zo zie ik jou
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
3.117 De laatste keer
Zoals je was
En ons verliet
Zo zal jij altijd bij mij blijven
Jouw laatste blik
Die laatste lach
Die niemand kent
Zo zal ik jou in mijn dromen volgen
Mijn liefde voor jou
Is verankerd in mij
Jouw licht blijft schijnen
Zo zal jouw ziel blijven bestaan
Het leven gaat door
Is in een seconde voorbij
Maar je moet weten…
kaars
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
994 symbool van feest
symbool van licht
symbool van dood
feest van kinderen
stralende ogen
blije gezichten
cadeautjes
taart met kaarsjes
licht voor mensen
romantisch
sfeerbepalend
overal
kleine kaarsjes
dood van mensen
flakkerende vlam
herinnering
kaars met naam
nooit vergeten
kaars
symbool van feest
symbool van licht
symbool…
Envelop met foto's I
gedicht
3.6 met 101 stemmen
33.206 Dit zijn dus de foto's die ze
om ik weet niet welke reden
niet meer in een boek liet.
De meeste hebben de kwaliteit van industrieterrein -
niet bedoeld om er te zijn, als je er niet hoeft te zijn,
niet bedoeld om er te wandelen op zondag.
Juist daarom kom ik er zo graag.
Ik neem het kind dat ik niet heb
ermee naartoe.
Hier is de tijd…
De Blauwe Stad
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.109 Ze ziet de herinneringen zich verdringen.
De bal in buurmans tuin en and’re dingen
die glashelder door mijn gedachten gaan.
Vol van gemoed komen we bij het eind
van de laan: Een immens groot zandgat
waar eens in het hoogveen mijn terrein
lag, naburig Meerland nu een woestijn.
Een rennende hinde verzoet slechts de pijn
die ik voel.…
Mankes 2
gedicht
2.9 met 21 stemmen
9.636 Mijn vaders tronie vult het schilderij
een sloot loopt uit zijn pols naar horizon
waarop zijn kin rechtstaat een heldere lijn
omgeeft zijn kale wezen en de zon
nergens zichtbaar natuurlijk plakt hem gauw
tussen kleine wolken en het blauw
ik meen hoewel van zorg de verf haast breekt
dat er iets vrolijks uit mijn vader spreekt.
-----------…
Souvenirs
gedicht
3.4 met 33 stemmen
24.307 Er wordt weer heel wat prachtigs mee naar huis genomen:
een asbak waar een wulpse Lorelei op prijkt,
een blikken Eiffeltoren die van koper lijkt,
een echte imitatiezijdensjaal uit Rome,
Manneke Pis in zakformaat dat ook kan plassen,
een heilige uit Benidorm (made in Taiwan)
van plastic en waarvan het lichtje branden kan
en stapels leuk bedrukte…
oud geluk
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
690 voorbij het pittoreske Madurodam
achter het gebouw van de K.L.M.
daar lag Klein Zwitserland
over 't witte bruggetje de duinen in
naar het zomers domein
'ons paradijs op aarde'
waar geluk nestelde in een duinpan...
oud geluk dient eigenljk
onaangetast te blijven
veilig achter glas in een vitrine
van het museum van gedane zaken
want…
Uit Warschau
gedicht
3.9 met 158 stemmen
28.879 Het kerkhof van een getto. Stenen. Stenen.
Gezichten die niet zeggen wat ze menen.
Hangende handen. Lusteloze voeten.
Ze waden door een eeuwig puin. Ze moeten.
Maar op een zolderkamer gaan ze leven.
Vertellen. Menselijk bewegen. Even.
Ze worden vogels, fladderen en wiegen.
Tot aan 't plafond. Dan weifelen ze. Liegen.
Schrompelen samen…
mijn liefje in de baarsjes
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
894 u weet wel
zij ik die hier altijd samen kwamen
ze friemelde zo lief met haar laarsjes
terwijl ze in tolkien las
we woonden in de baarsjes
u weet toch wel
jullie zeiden poeslief lekkerding
die ik op het surinameplein opving
terwijl ze haar gezicht kwijt was
met al haar spulletjes
om het er weer op te doen
u weet wel de schat
voor wie…
Hoog -Buurlo
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
468 men kiest hier vrij
een laatste plek
onder boom of struik
dus verwacht hier
geen geordende stek...
wel verwondering
over de opschriften
op de zwerfkeien
die dienst doen als zerk
van het eenvoudige "EVA"
tot een spreuk zonder schroom
"I love you in de blubber"
doch voor wie zich daaraan stoort
is er altijd nog het crematorium…
Toen
gedicht
3.1 met 53 stemmen
38.420 Kerstmorgen vroeg... De prille jaren vijftig leden
buiten voelbaar onder de winterkou,
de rode kolenkachel was nog amper lauw,
maar de elektra-kaarsjes in de kerstboom deden
hun best, de kleine jongen wreef zijn handen,
maar bleef zich warmen aan hun zachte stille licht,
zo af en toe kneep hij zijn ogen dicht,
waardoor het nét leek of…
A RECHERCHE...
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
682 herinnering aan verloren tijd
de smaak van weleer die je terug vindt
in de geur van het verse brood
dat de vrouw van de warme bakker
stevig tussen haar borsten geklemd houdt
'melancholie is het vullen van ledigheid'
of het zoeken naar een medicijn
voor naderende pijn
zoals het kneden van deeg
met blote handen een proces
is voorafgaand…
zuiderpark
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
656 een geordend buiten
haags paradijs
van toen
Adam & Eva
verheven
op pilaren
't zomers domein
van een
zwaan kleef aan
op wielen
die vast allang
verloren
is gegaan…
Te schrijven zoals mijn grootouders
gedicht
2.4 met 128 stemmen
46.018 Te schrijven zoals mijn grootouders
een telefoongesprek voerden.
Ze belden nooit, ze werden
een doodenkele keer gebeld
en konden tot aan het einde
van hun leven niet geloven
dat hun stemmen ook elders
klonken.
Hing de telefoon weer
op de plek van de koffiemolen,
zei mijn grootmoeder bijvoorbeeld
na lage tijd: ze zeggen dat ze komen…
Latifa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.543 Voor Latifa
Wat was het, als ik Haar zag gaan?
Ik overdenk, wat Zij heeft gedaan.
Kennis van Haar daden, Haar woorden,
was dit hetgeen mijn hart bekoorde?
Kan een kind, zo jong van jaren,
de ziel van anderen wel bewaren?
Kon Zij tonen wie Zij was en is? en
wegnemen elke droefenis.
Deze vragen, die Zij in zich sloot,
onthulde zich…