7646 resultaten.
Schemering van de binnenziel
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
501 haren, klinkt thans de stem
die ons meeneemt in verhalen, de verbeelding
voorbij, de horizon die lacht
en in de schemering van de binnenziel
breng jij mij schelpen, die meer waard zijn
dan het andere nutteloze, hetgeen ik achter
moest laten in mijn visuele droom
nu je geniet van de zomer, ben ik blij
omdat het niet meer regent in mijn hoofd…
Opplakdeur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
422 Achtervolgd door de waan
Van de dag probeer ik
De werkelijkheid te verstaan
Door de waarheid te zoeken,
De waanzin los te laten,
Te eindigen met een kristalhelder
Licht dat deze dag beschijnt -
En door de mist in dit
Doorleefde hoofd neem
Ik onverwacht de voordeur
Uit het verleden waar dat
Me zo eigen was, maar door
De mist…
Haar oude ouders
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.366 Haar oude ouders zonder oude spullen
die hun beroofde hoofden van nog gekker
weg wilden trekken, zijn op droge benen
hierheen gekomen, hopend op gedogen.
Hun Heer kwam mee, die kan hier ook aanbeden
en hun Maria heeft ook hier die ogen.
Hun tenen schieten wortel in hun schoenen.
Hun woorden durven zich niet te vertonen.…
Nog minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Vanmorgen zei je:
dat kan niemand je meer afnemen
ik liep langs het strand
de wind woei het niet weg
de golven spoelden het niet mee
het zand bedolf het niet
de meeuwen konden het niet overstemmen
integendeel
alles leek het te willen aanzwellen
zodat ik bleef,
bleef zwelgen in de herinnering
van mijn hoofd op je schouder,
hoe dat leek…
Over vele jaren van nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 Foto's zijn te downloaden
uit de beelden in je hoofd,
en emoties zijn te lezen
in een gemoedsrapport.
Als je hart stopt met kloppen
of cellen zijn aangedaan
worden die gewoon vervangen,
en over 201 jaar
vliegt de aarde uit haar baan.…
Demente vrouw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
616 Blijf maar binnen, zeg ik,
blijf maar in jezelf, dan
kan je niets gebeuren, en
ze verbergt zich voor kille
blikken en boze buien
en blijft zitten waar ze zit
Een schrepele kat lijk je,
een verschrompelde roos,
een gekooide vogel vol
onrust, groei maar krom
naar binnen, naar jezelf
toe, je hoofd naar je hart,
je blik op…
op de rand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 onder een
schaduwrijke plataan
zag ik oogluikend
de vage contouren
van het wiegend
bladerdak
ik hoorde een haan
kraaien en ergens
blafte een hond
ik wankelde op
de luwe rand van
gaan of blijven
op de rand van
waken en slapen
zweefde ik
de diepte in
waar morpheus
met zachte hand
het maanzaad over
mijn knikkebollend
hoofd…
De volgers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 ik zie geen ogen
hoofden gebogen
zo schuifelen ze voorbij
de volgers
die mijn leven delen
zij schuwen werkelijkheid
ze weten enkel hoe
ik was en ben geweest
zijn afwezig op mijn feest
niet even langs gekomen
in het achterna jagen
van mijn virtuele dromen
blikken zijn verweesd
zij denken enkel geest als
solitairen met kleine schermen…
een verslaving heerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
632 je zult het weldra niet meer weten
wat je mij vroeger hebt aangedaan
maar ik zal het nooit vergeten
het orgelpunt van je bestaan
verslaving is een harde drug
het voorwerp lijdt en speelt geen rol
het karakter dwaalt, valt van de brug
je hoofd is leeg en klinkt als hol
wat kan een mens toch stom gaan doen
als de duivel heerst over…
lieflijk is zij die naar seringen geurt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
634 Eén hand woelt door mijn haar
terwijl de andere me lieflijk bezweert
me niets in het hoofd te halen.
Wat zou ik , je buik is mals,
je stem is zacht en je hals geurt vaag naar seringen.
Fluisterend zing je mee met David Bowie
en net als dat Chinese meisje
leg je me genadig het zwijgen op.…
Spoeling
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
576 Immers, na de kille vleesrilling
gaat ze gelijk weer met de benen wijd
het hoofd in de nek
trots en onbeschaamd
om wat ze in zich heeft:
wederom een geboorte,
lente!…
Pappie loop toch niet zo snel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
701 Dat zei ik, toe ik klein was
nu ben ik volwassen
maar het gevoel is gebleven
ons leven trok snel aan ons voorbij
in mijn hoofd loopt alles door elkaar
je liet zien wie je was
jij legde de lat hoog
wat vaderliefde betreft
daarom geef ik je het DIPLOMA LIEFDE
je bent met vlag en wimpel geslaagd
gelukkig ben ik nog net op tijd
ik verdrink…
Brandend antwoord
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 Mijn pen brandt op het papier
Ik zie de woorden, één voor één
Gaan zij in vlammen op
Het vurige verlangen
Verdween
En steen voor steen
Bouw ik de wereld op zijn kop
Maakte ik zoete zinnen
Was mijn hoofd volkomen leeg
Om jouw antwoord te bevragen
Ben jij krom of ben ik scheef
Mijn tranen vallen eenmaal
Om te doven wat ik schreef
Vullen…
De ontdekking
gedicht
3.9 met 45 stemmen
7.279 Hij hield lezingen, gaf interviews,
lichtte zijn bevindingen uitvoerig toe,
en alle mensen schudden hun hoofd van verbazing -
maar ze haalden ook opgelucht adem,
want zij bestonden nog wel,
en achter hun deuren, tussen hun jassen, in hun kelders
omhelsden zij elkaar,
in het donker, prooien
van eenzame begeerte.
----------------------…
Elementen haiku
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
638 Vuur
Vlammende golven
Oranje, geel en vuurrood
Verbinding met Al
Lucht
Adem na adem
Leven we bijna vanzelf
Totdat het op is
Water
Soms hartstochtelijk
Soms een sereen oppervlak
Niets is wat het lijkt
Aarde
Voeten op de grond
Hoofd in de koele regen
Een idee ontkiemt
Geestkracht
In de stille nacht…
DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Mijn ogen beginnen te twinkelen,
m'n wintertenen jubelen constant,
in mijn hoofd gaan belletjes rinkelen,
ik bevind me in Winter Wonderland.
Komende tot dat magische besef,
wanneer ik het vijfde glas glühwein hef!…
Het antwoord ligt in de stilte.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Zo stil in het hoofd,
zo stil, zodat ik
altijd wat hoor,
tussen alle regels
en wetten door zijn
vermomde geluiden
kwetsend voor het
luisterend oor, ze
vullen ongenode
de witte vlekken
in mijn geestesoog,
het is de rust die ik
omarm, ook niet
van een dialoog, geen
pretentieloze discussies,
waarin altijd iemand
over z’n waarheden…
Het mag, rust maar.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Dus weet als binnenkomer, leg je hoofd gerust neder
voor je het weet keer je weer anders weder.…
De zachte kant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 zelden heb jij
je tranen laten gaan
hoewel het water
vaak tot je lippen
heeft gestaan
dan leek je
onaangedaan en
opende de ramen
om de benauwde sfeer
snel weg te laten gaan
je vermande je
hield het hoofd nog
even rechter in verder
en er zeker niet aan
onder door gaan
van die kracht
had ik nog graag de
zachte kant gezien…
Stammenstrijd [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Grenzen in ons hoofd
waar het onveilig wordt
en we op onze hoede zijn
voor wie er binnenkomen
met een mond vol
vragen en kritiek
die zich gedeisd houden
als goede buren
met democratische rechten
om de overheid te ondermijnen
waarbij ze verkleuren
tot ze zich sterk genoeg wanen
om verschillen uit te vergroten
en andermans verlies…
Droom lustig
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.657 De werkelijkheid
kent vele gezichten
de wereld komt binnen
onrustige berichten
gedachten zaaien nieuwe dromen
droom lustig viert het hart een feest
om het einde te vieren
van een vers begin
afscheid nemen
van wat is geweest
droom lustig
gaat het hoofd
op avontuur
en hangt haar spiegel
aan de zwarte muur
de rituelen worden…
Speels dansend gaan
netgedicht
5.0 met 63 stemmen
487 je haar
lichtte op
in het speels
dansend gaan
onder vrolijke ogen
licht priemde
tussen de krullen
waar de slag
van de vlechtjes
ruimte gaf
en droop in
gekamde ruimte
naar beneden in
ochtends ritueel als
de zon verscheen
misverstanden
waren er niet
ieder had met
eigen sores genoeg
aan het hoofd
pas in het
gouden blinken…
aan jou
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.397 als je de pijn
van het afgesneden zijn
voelt in zijn volle venijn
drink dan uit mijn mok
als je de pijn
van het afgesneden zijn
voelt in zijn volle venijn
leg dan je hoofd op mijn kussen
als je de pijn
van het afgesneden zijn
voelt in zijn volle venijn
trek dan mijn wintertrui aan
en laat het schurende schrijnen…
Valse hoop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
372 Een zacht briesje fluisterde,
Er hangt iets in de lucht,
Gaat rond als ’n gerucht,
Waarnaar alleen ik luisterde,
Er hangt iets dreigends boven,
Hoog boven m’n hoofd,
Iets eens was beloofd,
Ik niet wilde noch kon geloven.…
De profeet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
215 Maar niemand luistert
naar een zonderling
Met een vergiet op zijn hoofd
En tanden als botte messen.
Een tuinbroek als uniform.
Zachte voeten die bloot
Over gras heen gaan.…
Omdat het kan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
225 De stilte in de straat contrasteert
Met het lawaai in mijn hoofd,
Mijn gemoedsrust zeer versteert.
De files van vluchtelingen bij grenzen,
En kopers bij benzinepompen
Worden dagelijks langer met het uur.…
Voel dan, als je durft
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
310 Ik voel dat mijn einde weer in zicht is
als ik bijna weer van iemand houd
Want liefde is slechts tijdelijk
En die tijd vind ik niet meer vertrouwd
Want als ik hier dan stil en rozig zit
en ik merk ik verlang plots naar haar
Dan gaat mijn linker hoofd redeneren
het wil niet weer in scheur vergaan
“Doemdenken”, pleit dan de rechterkant…
Misvormd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
146 Die mengeling van beste wensen
bewondering en medelijden -
gistend en borrelend in mij
zodra ik haar zie
Mijn maag en keel draaien zich om
Ze misvormen mijn menselijkheid
Haar ogen schieten
sneller dan mijn gedachten
haar hoofd reikt om de hoek
naar de zon, een rots luiert
in de holte van haar rug
Knikkende knieën
Het ene been slingert…
Hit and run
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
637 U kent die uitspraak vast en zeker wel
U refereert eraan intuïtief
Ook in dat snelsonnet nam hij
voor lief
Waarnaar verwezen wordt in 't voetbalspel
Al was het Rinus Michels om het even
Men nam het in de mond van rechts tot links
Gevleugeld werd het woord van
onze sfinks
Maar naar nu blijkt, leidt hij een eigen leven
Is voetbal oorlog…
Bully
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
362 Je blaft in mijn hoofd,
zonder huur, zonder schaamte,
zet je laarzen op mijn gedachten.
Je gilt harder dan gezond verstand,
overschreeuwt elk fluistertje hoop,
tot er alleen nog echo is.
Je noemt je zorgzaam,
maar je redt me kapot,
redt me de afgrond in,
in naam van veiligheid.…