15538 resultaten.
In bed denk ik jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 In bed denk ik jou
tegen mij aan, ik ben -
mijn vormen in jouw handen
en kan even vergeten
Mijn buik van binnen vol
blauwe plekken, juist daar
verlang ik jou, wil ik jou
voelen en geen uur weten
Schoon en geurig uit bad
lang en gelukkig
sabbelen en strelen
onsterfelijk keten
Doen wat ik kan, dromen
Mijn zinnen, mijn horizon
verzetten…
Zandpendel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
164 Op dragende tonen trekt
de stoffelijke wereld uit een fles
die scheef aan zijn navelstreng hangt
en leegloopt over de blauwe mat
van het bewustzijn
van iedereen die erbij is
in sierlijke lussen een spoor -
een pendelende gedachte
Er schijnt steeds meer licht
door de fles en de wind
in onze zintuigen
wist de patronen uit
die we herhaald…
De pimpelmees
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
397 op een stille ochtend komt hij even kijken
een klein vogeltje blauw en geel
de pimpelmees blijft niet lang
hij zit hij kijkt hij zingt
zijn liedje is zacht
maar het vult de lucht
het zegt niets groots alleen dit
de dag mag beginnen
wanneer hij weer wegvliegt
blijft er iets achter dat niet weggaat
rust licht een kleine glimlach…
Kaart van een Grieks eiland
gedicht
3.1 met 69 stemmen
44.789 Ik leef deze laatste dagen gebogen, voor dat alles,
voor dat verlegen lichaam, dat weemoedige hoofd
waarmee je sprak, voor dat alles
levend wordt begraven,
ik bedoel, ik leef gebogen over die kaart,
je weet wel, zo'n veel te blauwe zee,
zo'n veel te blauwe hemel:
Happy days in Greece.
*Herman de Coninck…
Verdronken vlinder
gedicht
3.8 met 163 stemmen
31.436 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe…
zoveel moois
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.226 zoveel moois op deze wereld
ik verbaas me erover
als ik die beelden zie op tv
luxe schepen doorklieven golven
dieprode kleuren van zeilen
het prachtig blauw van de zee
de snelheid van het leven
een vliegtuig komt los van de grond
verdwijnt achter wolkenmassa's
het blauwe heelal verblindt
haar schoonheid stilt mijn stem
een vrouw rekent…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 De tabakswolken blauwen.
Poes spint er bij de koele haard;
en van de wanden schouwen
diep ernstig op de zwijgende waard
Feldmarschall Blücher en keizer
Wilhelm en der alte Fritz,
mannen van staal en ijzer,
een groenomlauwerde heldentrits.…
Geboorte van de kleuren
gedicht
2.5 met 22 stemmen
10.749 Het blauw was nog zo bleu.
Indigo bleef maar bleken.
Violet werd olievet.
En verder was er zwart. Elke nacht
waren de tijden zwart. Elke zee
was zwart, elk woud, elk werelddeel.
De kunst was zwart, zo zwart als
de wereldziel. De inkt was Oost-Indisch
kleurendoof.
Moest er nog daglicht wezen?…
Picnic
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
515 ik zie de bomen al groen bewegen voor
de blauwe lucht, vogels schieten heen
en weer, van boom naar boom naar boom
en wij leggen ons neer op het kleed en
genieten van deze dag, het blauw van
de lucht spoelt de zorgen van ons af,
verwarmd worden we door het geluid
van spelende kinderen, en de auto's
niet al te ver weg storen ons niet eens…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 De lucht is blauw , de vloed is ijs,
't Blinkt al in de avondzonneschijn,
En langs de takken, bruin en grijs,
Hangt de ijzel, als een blank gordijn ;
Daar vliegt, met korte vleugelslag,
Een kraaienzwerm door 't pijnboomhout...
't Is toch een heerlijk ding in 't woud,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 Wanneer, in 't vroegste morgenkrieken
De zee wordt zichtbaar aan de kust:
Dààr, tussen die twee laatste duinen,
Een strakke, grijsarduinen lijn,
Die straks, wanneer de neve'len ruimen,
Een blinkend blauw juweel zal zijn!…
Strandbeleving
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
633 Strand 2
De golven wit,
de wolken grijs waartussen blauw,
het zand een crème
'k merk ik hou zoveel van hem,
hoor zelfs zijn stem,
tussen 't gekrijs van meeuwen,
tussen het gebeuk van golven
tussen 't gekraak van schelpen.…
Een oud dagboek
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
595 Het roze geluk… het blauwe verlangen…
nooit hadden verwachtingen zo hoog gezweefd
als een ziel die zich omkleed in nieuwe gezangen
en iedere dag in een opperst geluk wordt doorleefd.
Maar idool en droom gingen spoedig sterven
in tranen van bittere ontgoocheling.…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 Uit het stille tij
een blauwe flits vliegt omhoog
oog in oog met licht
Langs de oever tuurt hij
stil, zijn vurige borst vangt het zonlicht
dat glinstert in het water. Een scherpe roep snijdt door
de ochtendstilte, een teken van leven in het waterrijke natuurgebied.…
Opmerkzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Waarom zouden wij lopen door drukke straten
tussen massaas die niet kennen en niet zien
in doolhoven tussen huizen onbekende mensen
waar de adem je wordt afgesneden
waar geen kruimel horizon is te ontwaren
en de blauwe hemel wordt verduisterd door woontorens.…
wieg maar in lentes uren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
882 je bloem
het korenblauw
tegen het grauw van
opgetrokken muren
je bloeide
daar alleen en
wortelde in puin
van het verleden
het armetierig groen
gaf toch een
schitterende bloem
halsreikend naar het heden
kom open maar
laat zon je warmen
draag vrucht in wind
en rust in sterke armen
wieg maar
in lentes uren
jouw groen en blauw…
Kus ze tot parels vannacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
Zijn Laatste Blik
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.932 Nog een keer deed hij
zijn ogen open
Ze waren groot
en heel erg blauw
Het was toen
bijna afgelopen...
Hij keek nog een keer
naar zijn vrouw...
Zijn lippen droog
en ook gebarsten
kwam hij van zijn
kussen omhoog
een opleving
vlak voor zijn sterven
keek hij ons aan
en naar omhoog...…
trompetten verstrekken muziek
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.248 de grote gedachte
lachte me toe
het was fijn
je ziel te verliezen
niet meer te kiezen
mij maakte het klein
bang en onzeker
gewapper van vlaggen
strak tegen blauw
trompetten verstrekken
muziek tegen kou
armen geheven
het rood van een
band om de mouw
toekomstgeschreeuw
hoofden gericht
blik op oneineindig
in een verbeten gezicht…
Vliegen als een adelaar
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.242 Met goudkleurige kop
en diep zwarte vlerken
ben ik het symbool
van kracht zonder buigen
In 't hoge rotsgebergte
ben ik altijd thuis geweest
waar het verre uitzicht
mijn scherpe oog trotseert
Op weidse vleugels van satijn
laat ik me drijven
doorklief met trage slag
wind en hemelrijken
Waar het blauw van azuur
en ijle wolken zweven…
Opa
hartenkreet
4.4 met 716 stemmen
67.735 De blauwe oogjes stralen..
En ze kijkt weer, niet begrijpend, naar mij...
..waar moet ik de moed vandaan halen...
..Ik vecht tegen de tranen,
als ze 'lieve opa' zegt...
Waarna ze je foto,...heel voorzichtig,
...weer terug op tafel legt...…
Een stroom haiku's
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
954 Onstuimige zee
wast in wollige golven
uit de gouden bron
~
Boven drijven langs
gouden bijen wolkjes blauw
mondjes blazen dauw
~
In rust op gonzen
van de golven drijvend mee
schelpen rinkelen
~
Glinsterend water
waterbellen vol muziek
spiegelt zeeklanken
~
Lichte bries vervoert
avondlucht bij windgetij…
JEUGD
poëzie
3.2 met 32 stemmen
5.167 En in de zomer verre wandeltochten
en dromen in het gras, veel grote plannen,
nog groter woorden; meisjes plagen, stoeien,
gezoen en nu en dan een vleugje liefde,
een wenk, een oogopslag, een stout begeren
als blauwe heuvels, schemerend hier en daar
door dichte stammen van het donkre bos.
--------------------------
uit: Verzen (1912…
Vrouwen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.860 Zelfs al stort de tempel in
Vrouwen blijven altijd bouwen
Schoongewassen linnen vouwen
Vechten als een tijgerin
En te boek staan als heldin
Wolken witten, hemelen blauwen
Zelfs al stort de tempel in
Vrouwen blijven altijd bouwen
Moeder, minnares, of min
Door de eeuwen heen getrouwe
Aan het vrouwzijn met de vrouwen
Moedig blijft…
Mankes 2
gedicht
2.9 met 21 stemmen
9.636 Mijn vaders tronie vult het schilderij
een sloot loopt uit zijn pols naar horizon
waarop zijn kin rechtstaat een heldere lijn
omgeeft zijn kale wezen en de zon
nergens zichtbaar natuurlijk plakt hem gauw
tussen kleine wolken en het blauw
ik meen hoewel van zorg de verf haast breekt
dat er iets vrolijks uit mijn vader spreekt.
-----------…
Verwerken
netgedicht
4.0 met 138 stemmen
13.891 Nu de mist is veranderd
In een helder blauwe lucht
Nu de wonden zijn gaan helen
Werpt verdriet zijn laatste vrucht
De pijn maakte plaats voor leegte
Die leegte bleef niet lang
Want niet alles in het leven
Is is kil, donker en wrang
Eenzaamheid werd weggevaagd
Door een streling van geluk
En ik begin te vergeten
Wat nu heel is was toen…
Windmolen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.196 Drie bladen wentelen rond de as
gelijkmatig zuigen ze wind
in de gestroomlijnde koker
door een kluwen van kabels
verbonden met fijne mazen
het net dat verdeelt
Groene stroom is verwekt
in vallei of poldervlakte
De baron die zich wentelt in blauw bloed
zeurt over de vervuiling van de horizon
de meeuw die zijn vleugels zou schenden
Hij…
In mijn dromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
800 Lange blonde haren
wapperen in de wind
jij bent mijn ik
mijn kind
gekleed in een lieflijk jurkje
in tinten van blauw
mijn lieve kind
ik hou van jou
op blote voeten van vrijheid
kom jij in dromen
vanuit dat verre verre land
reik jij mij de hand
zoveel kracht
zoveel pracht
straal jij naar mij
lieflijk zacht…
Een glimlach
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.134 Om zoveel goede wil
en hartverwarmend kijken;
om hier en daar wat blauwe lucht
en moed die niet wil wijken,
een glimlach naar Hierboven.
Om 't kind dat speelt en ademhaalt,
dat drentelt rond zijn moeder;
om 't vallen van de avond nu,
een vriend zijn broeders hoeder,
een glimlach naar Hierboven.…
Uitgesprookt
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.344 ze is het vechten moe
regels als degens te kruisen
al haar woorden te wegen
ze vallen toch verkeerd
als een weegschaal steeds
wordt gemanipuleerd
en zinvolle argumenten
worden doodgezwegen
-lente was nooit winters
de zomer kende geen kou
en regendruppels in de herfst
droogden altijd op in blauw-
ze is het strijden zat
wist zijn handtekening…