3533 resultaten.
En ik denk alleen tranen zie ik soms in vragen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Het pad dat denken heet zal maar zelden gesloten zijn.
En ik denk alleen: tranen zie ik soms in vragen
wat loopt een mens zo alleen soms te dragen.
Dan vraag ik mijn hart en ziel even om wijze raad.
Ja. Laat het een weet zijn, ik blijf mijzelf keer op keer,
dit gedeelde geheim is nu ook geen geheim meer.…
Alleen gelaten?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 Het gezicht afgewend van
een beloofde wereld die hij
schiep, een volmaakte plaats
waarop hij als eerste liep,
uit die klei waarin hij droomde
modelleerde hij zijn eigen beeld,
perfecte spiegel in alles wat zich deelt
lichtjaren later opgedragen
door de visioenen die hij
zond, om zijn spoor te volgen
bleef het pad niet gezond
waar zijn…
Mijn gebed bemint de liefde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 Mijn gebed bezit geen woorden
Het behoeft ook geen cliche’s
Het betreed geen platgetreden paden
‘T is geen gebed van dominees
Mijn gebed woont in mijn hart
En het spreekt een eigen taal
Het is boven tijd verheven
Het vertelt een oud verhaal
Mijn gebed is eens begonnen
Zomaar midden in een zin
Het heeft angsten overwonnen
Nu zit er weer…
Ochtendgrijs
hartenkreet
2.7 met 32 stemmen
591 Open twee vensters waar zij onverwacht en
zonder al teveel moeite een morgenhemel hebben ontdekt
Een lucht gelaagd met verscheidene verschillende wolken gegoten in
een ongereptheid en uitgestrektheid; er komen nieuwe ontwikkelingen op het pad.…
Lente in het park
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
544 Hoe een ongekende zachtheid mijn zintuigen
prikkelt waarbij allerlei vogelgeluiden als een variërende
achtergrondmuziek het pad kruisen van waar kleurrijke muzieknoten
golven en meestromen met een notenbalk van waar einde nog niet is geschreven.…
Zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Over een pad
van verend vochtig mos.
Het was zomer.
Ik verbaasde mij,
wat jij niet allemaal zag!
Eerst een uil,
hij zat op een tak, heel stil.
Zie je hem wel?
Hij maakte me bang
zijn ogen volgden ons overal.
Toen opeens een enorm gekwetter,
op een open zonnig plekje.
Een heel nest jonge vogeltjes,
uit het nest op de grond.…
in de lucht, zo ruim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 verleden wachten
die blijvend wenkt
een enkele ziel weet wat ik bedoel
maar daar ga ik niet heen
onder 't blauwe dak, wellicht grijs
draag ik een symboliek in steen,
wel op overdrachtelijke wijz'
ik zoek in de lucht een brug
met een verlichtende zucht
blazend of in een gerucht
het gaat over, ik noem dat
de trage gang van
een schuifelende pad…
De taal van mijn hart
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
454 Bovendien verrast ze met allerlei echte emoties
en ware gevoelens die een voor een worden geuit op hetzelfde
moment stelt haar klein stemmetje gerust en laat me wandelen op een pad
geplaveid met menig geluk van waar de bestemming nog niet is geschreven of gesproken.…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Hoe ik het pad van het leven bewandel waarin de
dagen bruin verlicht worden door het strogeel van de zon
terwijl mijn bloed de kleur van de rode bladeren zal aannemen
Ik raak van de weg en beland in het laatste kwartaal, de tijd tikt door.…
Het leven kan jouw speeltuin zijn
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
725 Zo werd ik op mijn pad gezet.
De speeltuinpoort stond open.
Het enige wat ik behoefde te doen
was de speeltuin in te lopen.
En al val ik soms van de schommel af
of blijft de draaimolen eens haken,
dat gebruik ik steeds weer als signaal
om mijn eigen keuze zuiver
en vooral bewust te maken.…
Gestoei in het hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Vanmorgen een onbedwingbaar iets:
Binn, dorp in Wallis
met de trein daarheen,
de beek te horen klotsen,
de keien, het pad
de houten oude huisjes weer te zien
Maar zag ook hoe duidelijk
dat dit alles in mijzelf al is
En toen ik hier stond bij onze sloot,
hoe mooi en diep die spiegelt,
de uitgebloeide paardenbloemen aan weerskant, het…
grieks vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 grieks vuur in het dal
een oude geschiedenis
van gras
de heuvels zijn traag
gestrande schepen
de lange droom is
een middag
oude rotsen als
het versteende bekken
van een offerdier
Ik ben alom het wijde pad
badend in de hemel
ligt een verlaten fort.…
De herten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 De stilte suist in het zomerse bos,
insecten dansen zoemend om mij heen,
langs zanderige paden bedekt met mos
staan kruidig geurende dennnebomen
roerloos in de berm te dromen.
Een onbarmhartig hete zon markeert
op open terrein de lege plekken,
waar schaduwen en lichtvlekken
de realiteit een andere betekenis geven.…
de regelfabriek
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
408 het remt creativiteit blokkerend
het vermogen zelf te denken stil
met kokervisie van beheerszucht
blindeert het zicht op verbinding
met wat in het leven van mensen
hen dagelijks echt en werkelijk is
regels procedures en protocollen
maken mensen robot en machine
roven creativiteit en werkplezier
verstikken motivatie en initiatief
het pad…
Als de lente ontwaakt
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
596 Wat is het heerlijk om al dat moois van
dichtbij mee te maken waar ontplooiing en ontwikkeling
rijmen met elkaar op hetzelfde moment komen nieuwigheden op het pad
Lente is terug; een uitdagend seizoen van waar einde nog niet is gesproken of geschreven.…
De helende kracht van de natuur
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
487 Het begint al in de morgen, het
ogenblik waarop een serene zonsopgang een
gouden gloed over het glooiend landschap werpt terwijl rivieren over
hun kronkelende paden fluisteren en bossen die leven van het geritsel van de bladeren.…
ZELFLIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Vergelijk je niet met anderen, ieder heeft zijn eigen pad.
Werk aan de winkel, we beginnen met een blanco blad.
Wat je aan jezelf niet geeft kun je ook een ander niet geven.
Het is geen egoïsme, maar bewust beleven.
Zelfliefde geeft een boost en laat de liefde stromen.
Naar alle mensen met dezelfde fantastische dromen.…
Greek salad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
778 O nee, groenteman
Waarom stuurt men geen drankorgel op pad
en niet zo'n ei dat niks met koken had
maar nou voor gans de natie weer mag gluren
hoe copypaste werkt bij je eigen buren
Daar zingt-ie in zo'n spot, o groenteman,
nee laat ook maar, ik ben vandaag wat snibbig
en snipverkouden en een pietsie kribbig
maar toch een fijne…
De melodie van ziel en emotie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Wat ben ik blij dat ik jou heb tegengekomen op mijn
pad daar ik kennis maak met verschillende vormen en maten, voel
ook breekbare en kwetsbare fracties die in het geheugen worden opgeslagen
O Muziek, waar jij ook bent laat me het dan maar horen want jij bent er voor ons samen.…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Klok tikt door in een tempo dat je haast niet kunt volgen,
een constante stroom van taken, die je van je pad doet afdwalen
terwijl de seconden zich aaneensluiten in een ritme van eisen,
dwingend, haastig, zonder de tijd te geven om stil te staan of te ademen.…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 De wind fluistert over de oude paden van steen,
een symfonie van stilte waarin het leven door echo's ademt.
De hemel draagt de dromen van hen die rusten onder de aarde,
en de bomen schudden hun bladeren als een stille groet aan wat was.…
Wisch toe borch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
597 tot middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen
sliepen, stierf de laatste klank
weg na het middernachtelijk uur
en legde je je oor te luister
dan hoorde je de hese roep
der nachtuil in de duisternis
obscure cirkelgang des levens
stil begin der jacht op muizen
heden ik en morgen gij
en van sit tibi terra levis
geen sterveling op pad…
Rijmen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
642 Met de i-pad op de schoot.
Mijn man hoeft ook niet meer te meten,
want hij is al heel lang dood.
Toch hadden wij een mooie tijd,
Een tijd die veel te snel gaat.
De “riemen” schrijf ik in een boekje,
dat bij velen op de boekenplank staat.
Toch is het goed er even aan te denken.
Omdat het een deel van je leven is.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Het zachte licht valt niet groots,
maar zoekt zich langzaam een pad langs barsten
in muren, over stof in verlaten kamers. Ergens dringt het door tot
achter het hart, waar nog naamloze openheid blijkt te bestaan voor iets dat wil groeien.…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 De geur van vochtige aarde
stijgt op uit het gedempte pad, mos en regen
mengen zich tot een diepe, zoete adem, ik hoor het druppen in
de verte, een trage cadans, alsof de tedere wereld haar hartslag zacht laat horen.…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Ik weet niet waar dit pad eindigt,
maar het ademt.
Het leeft in mij.
En telkens als ik val,
weet ik –
ik sta alweer op.…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Ik volg een pad op het scherpst van de snede,
op zoek naar een ongezongen lied —
een broos staccato van ondertonen,
beladen met verlies en verdriet.
Een stille weg naar onbestemde plaatsen,
in ontluikende onschuld gedoopt.
Hier mondt een rivier van tranen uit,
waarheen zij onvermijdelijk loopt.…
net zo lang blijven zitten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
347 omgangsvormen
de normen zonder gedeelde waarde vervagen
langs verschuivende grenzen van oprechtheid
net zo lang blijven zitten
tot de woorden betekenis hebben
er weer lucht in de zinnen komt
alle gedachtes bouwstenen vormen
de energie van de zon voldoende voedt
wat moet om gelijkheidsidealen te behalen
de verdwaalde gelovers op het rechte pad…
Strand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
325 Ik vraag je
jouw nieuwe pad te volgen
zoals je naam,
en wij afscheid nemen in liefde
saam van elkaar…
Herfst in de lucht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.107 Het is 20 augustus
Een zomerdag die met de herfst vrijt
Orkaantijd
Schoonvegen van de gehele aarde met minachting van de zwaartekracht
Nijd
Orkaanwoede
Woedend schudt de wind de kruin van de notelaar in onze tuin
Hevig, nat
Een verzopen bloem ligt op een noot op het pad
Modderige kattepootjes volgen mekaar in huis tot op een zonnig plekje…