3724 resultaten.
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Jezelf zijn
is geen gesloten vorm,
maar een keuze in openheid:
door wie, door wat
laat jij je bewegen?
Hoe wijder de deur,
hoe rijker de ruimte.
Open dus je hart, je ziel -
laat binnen wat je voedt,
wat je optilt, wat je draagt.
En wees niet bang
om te sluiten wat niet voor jou bedoeld is.…
De zwarte veer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.102 en bestaan
de pennen naar de hemel
de schacht nog in de grond
een vleugel teruggebracht
tot wat de aarde vond
geen beweging meer
geen richting, geen enkel geluid
de open lucht die boven haar ontsluit
zwart nog tegen het bleke groen
door regen zacht gewassen
geen spoor meer van de hoogte
geen schaduw van de vlucht
een stille vorm…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 Hun kleuren kantelen naar
een palet dat zich zonder haast terug-
trekt uit de wereld, waar nerven dunner worden en
de lucht een laatste glans legt op vormen die ooit vol leven waren.…
lief, onze rotatieas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
153 daar mijn ziel
de wapenen reeds had gesust en
de intieme betrokkenen die mijn geest
bewonen al in herinnering had gesteld
lief, jouw hoop draagt jouw kracht
die ik nimmer in spierballen taal
kan verrekenen met het wiskundig
vermogen die de taal van
abscis in een gemeenschappelijke
noemer kan delen met jouw ordinaat
ach lief, we vormen…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 Wat sterft, trekt zich terug in ongeziene diepten,
waaruit de aarde zwijgend nieuwe vormen boetseert.
Ik wandel waar de wind de laatste kleuren losmaakt,
met in mijn borst de ruimte van een open wond.
De herfst spreekt niet; hij laat zijn stilte achter,
en alles wat ik voel, wordt even grond.…
Alleen; moeder en kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 De band tussen moeder en kind
is een onlosmakelijke
staat ook los van
welke willekeurige wetenschap
Maar toont telkenmale aan
dat de vader vooral z’n best moet doen
iets van dat natuurlijke te veroveren
Deze schrijver en zeer invoelbare vader
zal daar meer dan z’n best voor doen
In het besef, dat het, het kind is
onze gehandicapte…
Boekenweek “De moeder de vrouw”
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Ik ging online om het journaal te zien:
Ze stonden, man en vrouw, aan overzijden
en leken de verbinding te vermijden
die nieuwe bruggen bieden, tien op tien.
O, dacht ik, o, dat daarop schrijvers stonden
die met hun zangen ons bewaren konden.
.
.
"De moeder de vrouw", Martinus Nijhoff
Ik ging naar Bommel om de brug te zien.
Ik…
Alesia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 In het geweld
werd menig held
en stam geveld.
Alesia.
Romeinenknoet
op keltenmoed
is ravenzoet.
Alesia.
Een klaproosveld,
een bronzen held,
verhaal vertelt.
Alesia.…
MAXIMA, ZE VEBOND ME!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ze was er niet
En toch weer wel
Ze was er voor mij
Ze was erbij
MAXIMA
Ik zag haar zingen
Ik zag haar dansen
Ik voelde haar traan
Ik ervoer haar schoonheid
MAXIMA
Ik zag haar inzet
Ik hoorde haar inzet
Zo zuiver, zoet en zonnig
MAXIMA
Ik voelde geen kou meer
Ik voelde warmte door merg en been
Ik voelde volle Argentijnse…
Futhark
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 ᚠ
vonk, vee en welvaart
veel, heel veel rijkdom
ᚢ
viriel en vruchtbaar
vitale oeros
ᚦ
defensieve doorn
destructieve drift
ᚨ
goddelijke geest
geeft wijsheid adem
ᚱ
rijd en reis ridder
richt je roer op koers
ᚲ
toortslicht, lichtbaken
laat kennis je leiden
ᚷ
geef gul, geef offers
geen gratis geschenk
ᚹ
vervulling, vreugde
vrij…
EET SMAKELIJK ALLEMAAL!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
689 Soms zit de dood aan tafel
Soms zelfs eet ie mee
Het is geen smakelijk gezicht
Het laat boeren en scheten
Moeten we dat 'smakkelijk' aanhoren
met slijm vallend van de lippen
Soms wordt het ons te veel
Moet ie eten in de bijkeuken
Maar veelal is ie niet in huis
Niet uitgenodigd, niet nodig
Dwaalt ie rond in het buiten
Dan is er…
Totale Revisie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
577 Op gangen en wegen
langs heuvels en dalen
dient sluipenderwijs
bij tijd en wijle
de noodzaak tot inzicht
in eigen beweging
van introspectie
tot zelfreflectie
zich vroeg of laat
hoe dan ook aan
ter voorkoming
ener nakende
niet uitgesproken
doch wel voorvoelde
winterdepressie
cerebrale regressie
door minder doorspoeling
van bloedvaten…
DE MANESCHIJN IN 'T BOS
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.579 Ik dool in een betoverd bos,
Waar een onzichtbre hand
Figuren in verscheiden vorm
Schetst op de loverwand;
'k Zie vooglen door de blaadren dwalen,
Hun vederdos van zilver stralen.…
VRIENDSCHAP
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
6.291 Zonder woorden weten dat ik haar snap,
al die dingen vormen een woord: Vriendschap...…
telegram voor jou !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.016 zijn sterk
lijden de stroom
totdat ze bezwijken
is niet ongewoon
eindelijk een doorbraak
beëindig de strijd
om te verhullen
wat je begrenst
passeer je grenzen
zonder legitimatie
verlies de controle
over dat mens
geen blauwe lichten
of sirenes alom
paniek is onnodig
vertel het gewoon
vrienden komen nader
vormen…
Kei
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.961 Voor mij
Ben jij een echte kei,
zacht en rond gesleten,
Mooie vormen vormden woorden,
Ik heb het al geweten:
Met jou wil ik versleten raken,
Samen een klein wonder maken,
Samen een klein wonder zijn
Ik heb het echt geweten:
Met jou wil ik versleten raken,
Samen een klein wonder maken,
Samen zijn.…
verboden liefde
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.893 Fluisterende gedachten
"ik heb je zo lief"
En warme lichamen zoeken traag
Elkanders vorm.
Ik voel de glimlach die ik niet kan zien
Maar wel verdien?
En jij zegt zonder woorden;
"ik heb ook jou lief,
Hou me nog even vast,
Ondergedoken!
Voordat ik wakker word"
.....Betovering verbroken.…
O laat me...
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.145 O laat me eerbiedig u aanstaren,
die biddend voor uw voeten kniel,
om in één enkle blik te ontwaren
uw hele wezen, vorm en ziel:
mijn hele wezen zou 't bezielen,
dat thans langs duistre wegen zwicht,
en, boven 's levens stormend wielen,
het heffen in uw glanzend licht.…
Echte liefde
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.170 dat ik word bedrogen
Maar je bent het echt die naast me ligt
Dankzij jou voel ik me weer herboren
En ik geef je mijn hele hart en ziel
Ik heb mijn eenzaamheid verloren
Toen ik als een blok voor je warmte viel
Jij bent het mooiste in mijn hele leven
En hebt ervoor gezorgd dat ik weer straal
Samen gaan we veel mooie dingen beleven
En vormen…
ongelooflijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
796 we vormen een lange lange rij
van tachtig mannen gearmd
een weggevaagd perspectief
we waren eens keurig begraven
gruwel onttrokken aan het zicht
na bijna een eeuw aanschouwen
onze bruine knoken het daglicht
zie eens onze versplinterde botten
die verroeste tommyhelmen
met daarin onze verwoeste hoofden
en onze modderlaarzen nog aan
zie…
Tijd
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.150 In feite zijn de sterren hetzelfde, maar als je goed kijkt, zie je miniscule verschillen, in kleur, grote en vorm.
Op de hele wereld vind je nergens een copie, van niets niet.
Alles en iedereen is uniek, en toch hetzelfde.
Ik draai mijn gezicht weg van de hemel.
de tijd maakt zich weer meester van mijn gedachten.…
De koningin in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
3.534 rook
Plots brandt je sigarenbandje
En je vriendin ruikt dat ook
Je zit er dan gans naast
Een heer zorgt voor aroma
En jij die slechts krantenas blaast
Uit zijn omwonden corona
Staat met je mond vol tanden
Gelukkig is daar een dichter omhanden
Die je vriendin vermaakt
Ja diep in haar ere raakt
Ze wil het geheel in dicht
Of welke vorm…
Negen maanden hormonen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.891 Hormonen uit het niets maken een wilde start
Maken een potje van je gevoel
Innerlijke geest raakt compleet verward
Een berg gevoelens vormen een enorme warboel
Je voelt je merkwaardig en schaamt je voor emoties
Enorme pieken in je gevoelstoestand
Verloren richtingsgevoel, verlies van de normaalste noties
Maar wij helpen je wel, rijken graag…
Het pronkstuk
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.297 Het ding heb ik op jouw verzoek bewaard
als aandenken aan je mannelijkheid
Glanzend gepoetst pronkt 't in de kamer
je geest huist erin, je bent niet dood
Vrouwelijke kennissen strelen z'n vormen
dat maakt nogal wat gevoelens bij ze los
Ze hebben je blijkbaar erg goed gekend
ze giechelen; niet voor mijn oren bestemd
halen ze fluisterend herinneringen…
Vrede voor komend jaar
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.153 De vrede tussen volkeren is sinds
mensenheugenis al op zoek naar
een vorm van gerechtigheid tussen
mensen onderling en soms, heel soms
is er even vrede over de hoofden
van de mensen onderling, helaas
is dat steeds maar van korte duur.…
Jij bent mijn grootste verlies
hartenkreet
3.8 met 32 stemmen
2.576 respect wat jij hebt verdiend
Kan ik je niet in één enkel leven geven
Elkaar loslaten
We wisten het allebei
Ik heb het nog niet kunnen doen
Daarmee is de pijn van het verlies niet voorbij
Nog steeds verwerk ik de pijn
Die is gebleven toen jij verdween
Jij bent mijn grootste verlies ooit
Daar kom ik nooit helemaal over heen
In de puurste vorm…
ALS JE ME LEEST . . .
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
5.917 vluchtig kan zijn,
als je me leest als een detective,
is de uitkomst niet voor de hand liggend,
maar blijft de spanning wel aanhouden,
als je me leest als een stratenboek,
sla je niet altijd de juiste weg in,
maar houd je wel zicht op de eindbestemming
als je me leest als een strip-verhaal,
ga je je een twee-dimensionaal beeld van me vormen…
Woestijn I
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 hier vormt
door komen en verdwijnen de beweging
voortdurend eert als ode
aan de vrije wilsbeschikking van
de kleinste zandkorrel
ik eet het stof en zuig me vol
van beweging in materie die
voortleeft en niets meer dan
de ruis voedt die zich nestelt
in de schurftige korst rond
het materiële omhulsel van de geest
ik aanbid haar, de hogere vorm…
Narcissus en de zijne
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
906 stemmig het door jou gekleurde gebeurde
voorbij twijfels en mistige mystiek
over rede tot werelden verweven
bekwam jij geluk, het gulle geven
in gehuppel doorheen druilerige druppels
ontwijk jij alle striktheid, wrange vorm
plooi jij nooit recht nooit krom maar
beklijft dit universum, uniek en mijn
voor mezelf de ander gelijk
mijn einde…
BRUID IN EEN AFWIJKING VAN WIT 1
gedicht
2.8 met 144 stemmen
45.958 moet de ranke bruid nog ontsluieren
nu, in een opstuwing van verlangen dat evenals de tussentijd waarin het meevalt
zich aan laat spannen, zoveel in het richtsnoer vastgebeten
dagen verzoend zijn met die ene nacht
die veerkracht genereert
om met haar tot in de zoldernok door te stoten
toch niet haar aangezicht waarvan men de vorm…