4375 resultaten.
Bon voyage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.653 Haar wilskracht kende weinig grenzen
de pijn verdreef zij met een lach
een schittering had zij in haar ogen
haar liefde sierde elke dag
Zomer schreef zij met vette letters
in het dagboek van haar leven
bloemen fleurden altijd haar huis
door kind of vriend met liefde gegeven
De winter met zijn te korte dagen
verteerde zij niet zo goed
zij…
Ik heb de tuinman lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
957 Ik heb de tuinman lief
en zijn gebaar
dat met het rijpen van de zomer
zachter wordt en houdzaam
om het volle van de vruchten en de weelde
van veel en van vergeten.…
Fragmenten
gedicht
2.7 met 62 stemmen
18.283 De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
Zomaarcafé
gedicht
4.4 met 399 stemmen
8.748 gezelligheid
vóór elk biertje roep ik
gewoontegetrouw gewichtslooslauw
binnensmonds bismillah
ik ben de jonge Marokkaan
en zijn anderstalige gedachten
Het van vroombloed kleinerwordend
zitbeeld in mijn vader
en moeder herinnert mij
steeds marginaler aan mijn stamland:
rotshol sinds ik hier gewoon ben
Let niet tweejaarlijks in de zomer…
Met jou
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
2.581 Ik droom er van met jou te gaan
door zonnige weiden
hand in hand in de jonge zomer
en mij te verblijden
dansend op een regenboog
van gouden tinten,
midden in je stralende aura
Ik wil in je ogen kijken,
peilloos diepe meren,
zoekend naar de beelden
die je van mij bewaart
Luisterend naar je zoete stem
die de onrust bedaart,
de kilte verdrijft…
Broeikaseffect
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.469 De zomer heeft naast haar ontluikend blad,
net als de winter, herfst niet te vergeten,
een atmosfeer die zwaar verrot mag heten,
met regen, -wolken, -bogen en zo wat.
In ieder jaargetijde zit het klad.
Wanneer je zulks bot stelt krijg je verbeten:
“Stop de vervuiling!”, naar je kop gesmeten.…
wolken en wat strand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 ik pak wind
voel zonnewarmte
in mij stromen
geluk glijdt langs
mijn lijf, met jou ga
ik weer zomer dromen
witte wolken en
wat strand, branding
zingt verkoeling
zand is heet
ogen in vervoering
als ik over liefde spreek
in schelpen
horen we de golven
het bulderen van de zee
de mooiste heb je al
gekozen, je geeft me die
met je…
Sinkel
gedicht
3.7 met 62 stemmen
24.495 Met de zwier van een zomerse marktkraam
waait ze luchtig door zijn seizoenen
verkoopt de zwaarste zaken in katoenen
en papieren kusjes zonder logo of een naam
ze verpakt met de allerlichtste kooswoorden
een knipoog en een bundeltje slotakkoorden
gretige handen ritselen door haar waar
de planken buigen en het zeil waait op
matzwarte schoenborstels…
Op zoek
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.037 Fladderend tussen bloemen en struiken
ga ik op zoek naar de zomer.
Maar ik sterf voor de dag om is
en zijg neer in de haren van een kind.
Ik ben als een roos.
Geurend naar de zon en de aarde
ga ik op zoek naar een beetje warmte.
Maar ik breek door de striemende regen
en verwelk in de handen van een kind.…
doorsnede
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
721 als jaarring stond
in een achteraf
vertraagde groei
van lucht en maan
veeg ik wat aarde
naar het grijze
vergezicht
naar de voorbijganger
en het splijten
van de weg
waar elke steen
schuurde
mij tot zwijgen bracht
en in al wat ik zweeg
zag ik hoe smal
het voorjaarshout
bladerde
hoe donker
het landschap beukte
tegen de zomer…
leven krimpt tot een gebaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
624 de tijd al trager
leven krimpt tot een gebaar en blik
langzaam is er rust gekomen
als stilte in de ochtendmist
huizen dromen tegen heuvels
onder hemels wit en blauw
zachte flarden ruisen uit het dal
vermengd met geuren van verval
water kabbelt litanieën
pluizen dollen in de wind
kleuren delen groenversnijdend
schilderachtig zomers…
en vlijt ze loom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
706 je streelt leven
in de boom koestert groen
en vlijt ze loom
langs takken die je buigt
en met een zachte ruis
sluit je de zomer
bladert met geritsel
door de kroon.…
Dansend jaargetijde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
525 je streelde 't zonlicht
dat kuste lief je wang
verleidde je zo de lente
dat duurde niet te lang
bloemen gingen blozen
bomen spontaan in knop
je danste en vierde
jouw schoonheid daar ten top
je omarmde de zomer
wat bruinde zij jou
verlangend naar de herfst
kwam zij toch al gauw
daarna volgde de winter
ijskoud streek ze neer
betoverend…
Droomzon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
657 Waar lentezon, in zomerse warmte geladen
zorgt voor liedjes, fluitend over de paden
waar mannen, soms hun plicht verzaken
en mussen zwijgen op de zolderdaken
ontwaakt de stad in tussenpozen
voor hen, die slechts de droom verkiezen
tot nieuwe wegen, andere plichten
desnoods het schrijven, over verliezen
waar menigeen, hen op komt zoeken…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot
voor jouw intens verlangen
ik plukte bloemen jij de kleur
de warmte maakte lomer
ik rook je haren herkende geur
de bomen droomden zomer…
Buig jouw zilveren lepel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
654 innemende natuur
en weef jij woorden
naar het woord van toen
met groene ogen
en een fruitijsje
voel ik jouw huid
een tijd verspilt met zwijgen
in mijn gretig hart
heerst een duisterstorm
heb ik je eindelijk gevangen
in de droomstreek van verlangen
voel ik jouw tong
zal ik die dichter zijn
achter deze zonnewind
of blijft de zomer…
Oude Bibliotheek
gedicht
2.1 met 156 stemmen
21.783 Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.…
Ik ben een plot gericht denker
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
813 Ik ben een plot gericht denker
hou wel van een plot
een verhaal begint toch ergens
de vraag is waar,
waar begint een verhaal
een golfbeweging, waar landt water
waar zwem je veilig of juist niet
ik hou wel van troost
een regel van een huisarts
'n zomerse border in volle bloei
herfst en wintersneeuw en lente
van zeker en onzeker…
Angst en overwinnen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
835 rechtgeaarde schippersdochter
binnen de vaargeul
van de boeien blijven
het ging fout
een zeestomer loeide
angst geboren
deed haar op de kotter vragen
waar de reddingsvesten waren
gelukkig overwon ze
nu kijkt ze terug
op de prachtige foto's
en ze glimlacht
om de wind
die haar de ellende van
de dag van toen
nog even toefluistert
zomer…
Boerenpronkers.
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.584 De grote vierkante vijver, waar in de zomer
de Boerenpronkers uitbundig feestend de kanten bezetten,
enkel onderbroken door een nog uitbundiger Japanse Kers.
Zelfs de halfwassen reiger om half zeven,
in het vroege staren vaak door mij gestoord,
Ik zal het allemaal best gaan missen, dat weet ik nu al.…
De winter wordt bijna ontslagen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
573 Zie hoe tij de tijd verdraagt ‘t maakt het buitenleven weer zoet
als ook jij uitgeslapen zomerse stappen weer buitenshuis doet.
Menig gewas vreest nog de vorst die zijn laatste nukken torst
maar ik denk al aan zaaien en maaien en het versere uit een tas
aan de bloesem en de granen en het stapelen van het veldgewas.…
Ik geloofde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
442 ik geloofde in je woorden
las menig maal
jouw mooie taal
dacht in elke regel van je hand
gesproken door je mond
dat ik de heusheid vond
o, hoe ik jouw letters
dwarrelend als vlinders zag
zomerend rond een grijze dag
als een helend kussen
voor een hoofd vol dromen
bleven warme zinnen komen
ik wilde voor jou dan ook enkel
wensen…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 Je lichaam glanst
Een rivier
veilig ingebed
tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende…
Het gedenken
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
793 Jouw rok zie ik nog waaien
in de bonte avonturenwind
waar zomer en de herfst
elkander raakten
tegen de winter keerden je
ogen zich tegen het felle leven
het geven ging wel, maar het nemen
was als aderlaten in
een lichaam zonder bloed
nog steeds jaag ik in de sneeuw
jouw stappen na, dezelfde sneeuw
die jou in de dood begroef, soms
overstijg…
Als het leven even faalt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 op een al doorleefde plek
een nieuwe stek
daar verrijst mijn kathedraal
zonder pilaar en heilige graal
geen glas in lood
en zwaar berookte muren
vrijheid gaat weer eeuwig duren
het zelfdragend dak
wisselt steeds van blauw naar zwart
met vage wolkconstructies
de muren transparant
uitgevoerd in seizoengroen
rijk kleurend in de zomer…
Winterdag
gedicht
2.9 met 33 stemmen
12.724 Het zou in één keer zomer moeten zijn,
vol van geloof in helderlichte dagen
die stomme tegenspoed zullen verjagen,
mogen beschermen tegen hoon en pijn.
Wie hier niet thuis geeft, kan hier ook niet wonen.…
het ranke papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
602 hier, ik draag de dag voorhenen
nog in mijn hand
‘k laat niet los al zou dat me wel
verheven, verheven bovenal
in de zocht van elk gewoontedier
neen, laat mij maar
mijn eigen piraat wezen
die zijn bonte kleuren
schouwt zoals de nacht haar
melkwitte huid plooit in het
alsmaar wegvallend licht
luister mijn koninklijke bruid;
uw zomer…
lieve landvrouw
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.728 en als ik je vind
in een thuisloze zomer
anoniem
en tussen regenvlagen
zal ik tegen duisternis vertellen
dat maanlicht in ogen zeldzaam is
ze kruisen dichterlijke stappen
vegen het grind in de kamer op
zonder volgorde om ergens te zijn
wanneer niets geluid geeft in de velden
heide de vlakte kent en de lakens
uitrekt tot sluiers rond verlaten…
Ravenspel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
917 er zaten er twee, goedgebekt
op de grijze nok van een schuur
ze leken tegen elkaar te praten
in een gesprek over mijn ouders
sloeg mijn vader haringen
aan gort
bij het graanveld
waar de tent waarin we woonden
wind verdroeg
liet mijn moeder verhalen los
in een sloot vol kikkervisjes
ze liet ze glijden uit haar hart
tijdens de zomer…