851 resultaten.
meeuwen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
516 niet echt koud
maar de meeuwen zijn er
in het midden van stad
aan de randen van de grachten
zitten ze te kijken of wat
maar als er een paar stukjes brood
door de lucht vliegen van een man
vliegen ze overal en overal krijsen
je zou een meeuw bij de keel
willen pakken maar lukt je niet
de trams, de auto's, de fietsers
de open brug…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
liep ik over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
ik ademde, jij was in ademnood
in mijn droom die uit…
Boodschapper....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
913 De Vrede
wil ik brengen
de vrede
op geheel de aarde
Niet enkel
in de
twaalfde maand:
duister december
Voor mij
geen andere waarde
zo belangrijk
als vrede
Het brengt
vriendschap &
liefde
met zich mede
Dus ziet u
me vliegen
bij daglicht,zon
of even neerzitten
op oever,wal
dak of brug
denk dan
even terug
aan mijn…
op je schouder
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 de zoektocht
naar een vader
is een lange
weg die langs
ravijnen scheert
de reis is een
mengsel van
wervelende
verlangens en
onvervulde vragen
de dooltocht door
een landschap van
zwarte gaten waarin
tijd en ruimte
verzwelgen
het is de queeste
naar een brug
die verbindt met
de afwezige
het gemiste
hoe vindt men een…
Dieper voelbaar voelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Dat ieder mens
liefde nodig heeft
om leed te relativeren
staat geschreven in boeken
door de droomgeleerden
die het leven slijten
en woord na woord
in dromen overdragen
misschien komt er een brug
en lezen we verborgen onschuld
dan laat ratio een nieuwe God zien
om ons inzicht te bewijzen
in een dieper voelbaar voelen.…
Geef me de ruimte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
590 Geef me de ruimte
Ik krijg geen lucht
Al die verwachtingen
Al die verlangens
Die constante zucht
Geef me de ruimte
Ik krijg het benauwd
Het ongeduld
De schuld
Het laat me niet koud
Geef me de ruimte
Doe een stapje terug
Laat het even zijn
Laat mij even zijn
Ga van mijn rug
Geef me de ruimte
Om te bouwen
Dan bouwen we een brug…
Putjesschepper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Een putjesschepper uit Zaltbommel
Die schepte uit veel putjes rommel
Maar ja het was zijn vak zodat
Hij met zijn scheppen vrede had
Maar soms kreeg hij toch tegenzin
Want men vond wat hij deed maar min
Dan wilde hij graag een verzetje
Iets anders scheppen met een netje
Dus vissen in de Waal misschien
Bij Bommel om de brug te zien
Dus de…
´Kunst is meer dan vorm en kleur´
hartenkreet
2.2 met 23 stemmen
728 Het is een brug tussen twee zielen die elkaar vinden in een beeld of een klank.
Kunst is een dialoog, een uitwisseling het is een vraag en een antwoord.
Het is een uitdaging en een ontdekking het is een verhaal dat nooit eindigt.
Kunst is een geschenk, een genade het is een vonk die iets aansteekt.…
Slootmeermin
gedicht
3.2 met 4 stemmen
3.274 Daar gaat ze
onder de brug: even onzichtbaar…
Met het licht op de wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Waar is de brug, waar is de dam
De kaars dreigt uit te waaien
Wat rest is nog een vage vlam
Weet hij nog op te laaien?
- Gelukkig lichten sterren nog volkomen
En schijnt de maan, waarbij je weg kunt dromen...…
Reeboksater
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
217 Waar langgerekte plantages
uitgestrekte bosschages
ruisen als een prélude
à l'après-midi
een reeboksater die als volleerde balletdanser over kali's
van modder en drijfzand springt
staat een mandoer die hem
dubbelkoppige Ianus, opwacht
en tot bedaren dwingt
als achter hem over de brug
een koor van sirenen
als karyatiden
het klaaglied…
ijshoofd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
588 er ligt een hoofd op het flinterdunne ijs
midden op de kreek, even voorbij de brug
sleepsporen met bloed komen uit het riet
een roerdomp staat als een bundel te kijk
het hoofd slaapt met open ogen en mond
aan de oostkant ingesneeuwd, blond haar
in de wilgen schateren roeken het land toe
macaber beeld in een kalend landschap
één nacht ijs…
je tandenborstel heb ik weggedaan
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
3.512 je foto met jouw kinderen gaat terug
de dekbedhoezen in de zak voor Polen
ik loop nu heel alleen over de brug
zoals jouw laatste woorden mij bevolen
zo kort geleden nog deden we alles samen
zo heel intens, alsof we twintig waren
we gaven alles wat we deden nieuwe namen
ons praten, lachen, strelen, kussen, paren
jij bent als eerste uit ons…
In mijn geboortedorp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 Fietsen met te laag zadel
en dan klein als vroeger
over de Westduinweg
naar het stille strand
achter jou, die vlot en vlug
over de brug
langs straten waar ik zoveel liep
naar mijn ouders
de lucht blauw
het stille druk
maar wij lopen verder
waar het rustig
veren aan de hemel
liggen arm aan arm en dij aan dij
't water fris en glad
een…
een eenden suite
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.026 dichtgevroren gracht
uit het wak onder de brug
vliegen drie eenden
twee eenden zwemmen
op het gestrooide brood af
en meeuwenvluchten
eenden weten zo
goed om en om groen en bruin
elkaar te vinden
eenden op bezoek
ze inspekteren de bloembak
nog een keer broeden
een koppel eenden
vormt het vliegende schuim
van storm en regen…
Eeuwig verbannen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
992 Iedere dag weer moeten scoren
onder de brug, in een portiek
waar zijn dood wordt geboren
een lichaam, dag en nacht ziek
Verslaafd aan de verdoving
een geestelijke verhuizing
bewust een levensberoving
infecties en vergruizing
De naald, maar ook de pijn steekt
hij weet zich nooit meer te ontspannen
elk contact met familie ontbreekt
zij…
Band
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.846 Had ik beter toen geluisterd
naar wat je nooit hebt gezegd
doch van binnen hebt gefluisterd
was de brug misschien gelegd.…
Kringen in het water
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.106 ik voel vertrouwen
in je armen
in het bewegen van je vingers
sierlijk laat je
schoonheid vloeien
in de zomer,
nu voorbij
het kringt in hoge twijgen
en het diep gegroefde schors
ontvangen over het water
wacht het stromen,
los in mij
langs oevers
en langs bomen,
de brug van…
mijn zwijgzaamheid (vervolg)
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
773 naarmate de jaren korten
en seizoenen vervlakken
groeit mijn zwijgzaamheid
soms schiet praten
het doel voorbij
er schort iets aan de brug
naar de overkant
planken vallen in diepten
van ijskoude gevoelens
onbereikbaar blijkt
de waterkant
mijn ogen spreken niet meer
dof en verduisterd als zij zijn
uitzichtloosheid krijst
in verstopte…
Dwangbevel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 ik tel,
een, twee, drie,
stoeptegels
hallo buuf
ja, ook goeiemiddag
opnieuw
ik tel,
een, twee drie
tot de brug
een vliegje in mijn oog
ik moet terug
ik tel,
een, twee, drie
stoeptegel ligt dwars
ik struikel over vier
vijf hechtingen
in mijn knie
ik tel,
een, twee, drie
pillen heel secuur
het moet
zegt mijn natuur…
levensader...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 bevaren me
varen de stroom
op en neer
beladen en onbeladen
Schepen bevaren me
kennen mijn nukken
onvoorspelbaar toch
mijn daden
Schepen bevaren me
wind en ontij
mijn handlangers
mijn trawanten
Schepen bevaren me
ik doe ze schutten
en sluizen van
ondiep naar dieper
en omgekeerd
kennen mijn ruwe oevers
botte kanten
altijd een brug…
de smaak van aarde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 als de stilte van de wind
je heeft gegrepen
een ongekende vogel
uit het beeld verdwijnt
als je oren je ogen niet meer volgen
wat verborgen zit
haar rijkdom openspreidt
keer je dan je laarzen
draai je dan je rug
maak je van je stappen
een opgeblazen brug
of laat je je verdrinken
in de diepte van de lucht
in de vluchtigheid van…
Bruggenbouwer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 Zo vaak al ben ik bruggenbouwer
Geweest tussen hen wier standpunten
Mijlenver uit elkaar lagen,
Altijd gegaan voor eenheid en compromis -
Eindelijk is het tijd geworden
Een brug te slaan tussen mijn oude
En mijn nieuwe ik;
Het oude ik opgegaan in een
Gevoel van buitengesloten zijn,
Vervuld van wrok en pijn,
En mijn nieuwe, van…
Niet Vergeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 vierkante
zonnetjes op
de keukenmuur
een brug tussen nu
en op den duur
een herinnering aan
wat straks
nog te doen
N.B.…
Naamloos
netgedicht
2.1 met 43 stemmen
20.955 Tussen de diepte en de heuvelrug
Verliep het verlopen
En verliet de brug
Het verleden
Aangekeken met lede ogen
Verbogen en bezweken
Geen weg terug
Afgesloten en bewaakt
Door de hand
En de zucht geslaakt
De band
De lucht opgeklaard
Een naam naar verre oorden
Exotische gedachten
Geluid van zij die lachten
In nachten te verwoorden
Dankbaarheid…
Suites voor Annemieke XV
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
492 binnen het raam
opwarming van de aarde
sneeuw in maart
weg in een sneeuwstorm
zonsopgang en ondergang
en zwarte takken
spagaat op de brug
in een ijzige windvlaag
gaat leven omver
het leven omver
in de diepe zwarte nacht
een stom stoepje -
de nieuwe ijstijd
gaan we met z´n allen te lijf
aan de evenaar…
nergens anders
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.284 gevangen ben ik
in de vuist van je hart
bouw je een brug
naar mijn ogen
beantwoord ons
het hoofd in de wolken
en linkervoet in de hemel
ik ruik je bloed
ben hongerig naar je zijn
vol littekens je huid
die ‘k lik en ‘k laat niets toe
anders dan liefde
jij weent en lacht
alles wordt lichter
enkel wat zomervogels
zijn nog gekwetst…
Sluis
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
489 lachte toen je me vertelde
dat je de zon écht voor mij
had opgevouwen zodat ik morgen
mijn jas thuis kon laten
ik keek je aan, stopte mijn hand
in mijn jaszak, balde een vuist
en wist niet of ik huppelen
dansen of stampen moest
het regende zo hard dat zelfs
het daglicht in het water viel
je rende weg, voor de avond uit
maar helaas de brug…
Het milieu
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 O zoele zoete zomeravond
in juli, geurt weelderig de
rozenstruik zoet
sensueel
Toen wij in het gras,
tussen
klavers en bloemen,verkoeling zochten
In
de rivieren, olieachtige drijflagen
van blauwwieren
Na de brug een gistend krot, schimmelt
blauw de paddestoel grauw,
een nijpend moment
waarin we alleen maar
konden hopen.…
er is altijd een overkant
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
592 zie de zwemmer
hij is daar en wacht op vloed
dagen om te begrijpen
wat hem doet drijven
duinen krabben
het lichaam zonder water
heeft hij dan niet gevoeld
niets dat als een rivier begon
spiernaakt
de brug is hoog, hoger
dan de honderd nerven
in het zand
een laatste ark
kokhalst splinters uit het stof
nog van de tijd over…