39166 resultaten.
Zijn laatste plaag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 eindeloos golft water
loom en monotoon langs
nog opstandige stranden
er is weer ruim
voldoende zand voorhanden
in deze posthistorische tijd
geen mensen meer
om avontuurlijk te landen
en elkaar de schat te betwisten
nog hangen sporen van strijd
als tekens van haat en nijd
in de opgeschoonde lucht
zacht zucht het land in
weldadige…
Waar is mijn speer (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
734 ze uit het slop
Ze werden stevig en ik had weer moed
In Frankrijk zag je vroeger het duel
De pub was een arena voor de Britten
Als je in de VS het niet ziet zitten
Dan schiet je; zet je levens op het spel
Waarmee kon je de jager in je temmen
Zij die het wisten; de Victorianen
Op school de vechtjassen versus de hanen
De dorst naar avonturen…
verlies
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
730 dat kind – je eigen
je bent het zelf
Jij bent dood en ook weer niet
Nooit wordt je weer compleet
wat was – geen ommekeer
Je blijft de gelijmde vaas
waarvan je altijd de breuklijn ziet
Nee geen vergelijk – geen vergelijk nu
Maar toch geloof me
je hond moeten
laten inslapen
dat wezen waar jij en
dat zoveel om jou geeft
en zoveel avonturen…
Bevlogen vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 De zucht te behouden houdt niet
gevangen hetgeen kiest voor een eigen avontuur.…
Thea
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
831 Het klinkt beslist avontuurlijk.
De sterren beginnen al te flonkeren.
Weet jij veel hoe je dichten moet.
Dat is voer voor letterknijpers.
Die hebben nog nooit de zon gezien.
Vertel dus nog maar eens uitvoerig
hoe de werkelijkheid in wezen werkt.
Fris ons geheugen voor altijd op.…
zij dichtte mij
netgedicht
2.6 met 20 stemmen
1.172 zij dichtte mij
dichterbij een brug
vrije wegen om
de overkant te bereiken
dichterbij luisterend verstaan
zij dichtte mij
dichterbij glooiende graslanden
schapen in de wei
stromende woorden
avontuurlijke akkoorden
zij dichtte mij
dichterbij haar zachte stem
leven in lichte taligheid
dichterbij schrijvende zinnen
van aanstekelijkheid…
Oudejaar Haiku
netgedicht
4.0 met 38 stemmen
652 Oude films kijken
Je weet al hoe het afloopt
Lekker gezellig
Geknal van buiten
Hopelijk dit jaar voor t laatst
Raam dicht, muziek aan
Het jaar afsluiten
Achterlaten wat klaar is
Nieuw avontuur wacht
Geknal van binnen
Kurk van een feest fles bubbels
Traditie die blijft
En ja natuurlijk
Gevulde oliebollen
Oerhollands…
Levensecht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
189 In een milddadig etherisch Noorderlicht
Richt hij bevlogen door het gezicht
Zich als behept met een neurose
Op het naaktmodel's ontblote pose
Aanvankelijk losjes opgezet
Penseelt hij ten voeten uit haar portret
Dat al snel gestalte krijgt en signatuur
In vlotte gestes met hang naar avontuur
Zijn toets meesterlijk hanterend tot…
Herfstgedachte van de wandelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
102 Herman dwaalt daar nog langs het kale meer
wanneer de kille herfstwind ruw begint
het bange hart zoekt rust en zoekt niet meer
slechts bladeren jagen mee met het avontuur
een stemmig zwijgen ongehoord maar klaar
spreekt de geest diep in het duister aan
het droomkompas wijst nu de weg waarnaar
de mens met al zijn feilen door moet gaan
daarom…
M'n Danslief in Den Haag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
742 lippen proefden naar likeur
haar lijfje voelde van fondant
zij toonde slank fragiel elegant
's avonds tegen elf haar chauffeur
vroeg 'zeer geachte jongeheer
heeft u bezwaar of hartezeer
als zij nu stapt in onz' voituur'
knikte van 'k kom van goede manieren
boog ingetogen teer lief goedertieren
zij sprankeld' 'dank je voor 't avontuur…
Een laatste kus aan Gijs (deel twee)
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.053 Ik beleefde vele avonturen,
samen met mijn vriendje Gijs,
want het verbeelden van een wereld
verborg veel getier en kindergekrijs.
Uit kinderhanden vouwde ik dromen,
die op het maanlicht glijdend,
de pijn deden vergeten
tot het ochtendgloren.
Ik ontwaakte echter nooit op de maan.…
Een vleugje borstenbloot
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
721 ogen domineerden
een lang en slank postuur
de stem was zacht en warm
verleidelijk op avontuur
handen wuifden
woorden weg in een
charmant gebaar terwijl
je stem veelzeggend was
een neusje in de wind
gespeelde verontwaardiging
het rechten van de schouders
licht mokkend als een kind
jij liet je tanden zien
in het flitsend spel van…
De rode daken
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.136 Nog even is de straat
van het gehucht
voldoende voor
zijn jonge zucht
naar avontuur.
Vlug kent hij de geluiden
van elk uur.
Achter de 'gelagen'
zal hij later dwalen
door de beemden
tot de beide Neten.
Op hete zomerdagen
duikt hij met zijn kameraden
-lenige dieren-
joelend in de uitgespoelde bochten
der rivieren.…
Jeugd
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
931 Dit jonge lijf vol jeudig vuur
stortte zich in reis en avontuur.
Nooit was er enig bezwaar
tegen elk vermeend gevaar..
Ik genas van elk klein malheur
zonder de hand van een docteur.
De vrijheid van dit bonte leven
werd uiteindelijk toch versneden.
Helaas verscheen dit kort bericht:
De dichter.. is erin gebleven...…
Dakloos dromer,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
710 Zonnen wil hij vreten
zich nestelen in haar
cellen zonder de ogen
te kwellen die zich
branden op het netvlies,
kind bij een kloppende
rivier, verloren hart in de
illusie van het avontuur, de
aarde bewegen elk kwartier,
te herontdekken bij elke slag,
op te lossen in de mist van
erbarmen, hoogtepunt van
een drankgelag, verstijfd…
Slechts een silhouet ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
640 Ze is slechts een silhouet,
duivels spel in avontuur,
hierin werd ik overklast,
recht door mij en puur
in mijn gevoel gekrast,
haar schaduw kleurt de
graven wit, komt helder
dichterbij, ik schilder mijn
ruimte op het broze pallet
van onstuimige eerbaarheid.…
1 (De held kan niet bewegen)
gedicht
2.5 met 35 stemmen
11.888 In zijn blauwe kamerjas
heeft hij om drie uur 's nachts hier niets te zoeken
dus nu begint het avontuur. Zijn vingers tasten
met een vertrouwd gebaar al in in zijn badstof zakken
op zoek naar het bekende pakje.…
Tegen welke prijs?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
844 Wie zoekt niet, met groots
allure, de mystiek van z’n
avonturen, uit ervaring van
verdriet en schijn?
Noortje zoekt het kleine,
verdiept zich in de echtheid
van de mensen, richt zich op
hun onontdekte schreden,
intuïtieve treden naar niet
bestaanbare mogelijkheden.…
afgeschoten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 en zwaai vrolijk af,
tot later
als jouw gevolg zijn dagen telt, tel ik
mijn zegeningen in een plas
vol zilte druppels: parelend in wit en zwart
luisterrijk als zon haar strepen trekt
goedgemutst en goed gebekt
bega ik thans mijn eerste fout, beseffend
dat ik stout veel beter kleur beken
maar ach
het mag geen naam bezitten
als avontuur…
In de nadagen van onze levens...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 Zovele avonturen had ik reeds beleefd...
Met de herfst, het oogsten, het sprokkelen van hout
om een mooi kampvuur aan te leggen
liet ik nooit blijken
hoe diep de stille liefde was; ik had alleen die
éne mens tussen handen... die éne mens in het hart.
Ik had gewacht tot de aankondiging, de beloning
...in de nadagen van onze levens.…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
is het de herkenning
die de projectie veroorzaakt
of de projectie
die de herkenning raakt
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
vrouwen met zalmneusjes
mannen die lijken op Pinokkio
bij de sloot zitten een paar…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
Bezoek
gedicht
2.4 met 5 stemmen
2.045 Dan komen grijsverteld de verhalen
waarin altijd hijzelf de hoofdrol speelt,
vol avonturen uiteraard. Ja ja, knik ik.
Soms valt hij stil, dan worden wit
zijn knokkels op de leuning, hij hijgt,
zijn ogen zoeken hulp, maar waar, bij wie.…
Rare Mensen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
594 De reden waarom vluchtelingen vluchten
wordt in Europa amper onderzocht
een mens maakt zomaar niet een lange tocht
als hij in 't eigen land niets heeft te duchten
Dus waarom gaat een mens op avontuur?
Wanneer je thuisland wordt kapotgeschoten
dan vlucht je weg, desnoods in rubberboten
je rent, je zwemt, je klimt over een muur!…
Zevensprong, zomerzon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
515 Avontuurlijk of bestuurlijk;
flierefluitend of vooraf bepaald;
draait de wegwijzer zeven maal een rondje
zonder dat de kern iets van een nieuwe essentie
naar voren haalt.…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
798 Het allermooiste is zij
Zij met haar mooie
blauwe ogen,
haar engelenhaar
Zo mooi,
zij ontroert mij diep
Zoals zij loopt,
speelt, haar lokken
veegt uit
haar ogen
waarmee zij
verwonderd ziet
Haar stem
praat in
geheimen
die zij alleen
begrijpt
en weet
Zij beleeft
wonderlijke
avonturen
in een wereld
van haar
hoe die ook heet…
Levensloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
435 het mededogen,
los van valse hoop
in een briljante
tocht op zoek naar
eilanden van de zon,
alleen door tijd bemant,
troost te vinden in
de vriendschappen
te schuilen in het
het hunkerende
bloed, wat op het
manifest van lijf
en leed geschreven,
bleven we aan elkaar
verwant, om het beste
deel gegeven naast de
avontuurlijke…
Koffiegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
691 Ze beleven ook avonturen.
Ze slapen onrustig.
Ze piekeren.
Ze tobben.
Koffiedromers dromen verder
in rustige koffiehuizen.
Daar vinden ze zichzelf terug.
Ze bedenken er oplossingen.
Ze ontmoeten er mensen.
Ze ervaren verlichting.
Ze vinden troost.
Koffie vertraagt de tijd.
Koffie brengt geluk.
Blij lost koffie op!…
Het klassieke profiel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 ik kon niet langs
het klassieke
profiel van
je gezicht
waarvan het
voorhoofd
zijn afkomst al
jaren wist in de
neus en jukbeen
partituur van
voorgangers uit
het eerste uur
toch heb ook
jij het avontuurlijk
nomadische
bloed en de
onrust uit de
volksverhuizingstijd
waarin het leven
zich op ruwe wijze
presenteerde wat
men…
Afkicken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 De woordenslaaf is hondsmoe,
hij verlangt naar een woordenloos paradijs
vol naakte Eva's in een bos bij Stroe,
waar talloze borsten hem omringen,
hij snakt naar avontuur, onwijs,
als van een losgeslagen nar
en continu dwaze liederen zingen,
reizen als Pipo in een bontgekleurde huifkar.…