39105 resultaten.
Sneeuw
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
989 Ruimen meteen die rommel op,
druk in de weer met bezem en met schop.
Het straatje moet weer schoon,
zo wordt het hier verwacht,
Wat zullen de buren anders denken.
Hier is geen tijd voor winterpracht.…
De sneeuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 De sneeuw het smetteloze wit
niet te beschrijven
Dat onbezoedelde witte kleed
niet meer met woorden te bevuilen
Alleen je ogen staan vol licht…
Sneeuw
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
683 Je weet niet meer wat je nog moet geloven
Is dit nieuws fake of is het toch echt waar
Liegt men de waarheid weer eens bij elkaar
Komt al die zegen regelrecht van boven?
Op 1 april...die Hiemstra met zijn grappen
Er komt veel sneeuw...je zou er zo intrappen…
Sneeuw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
403 de gevallen sneeuw
maakt de wereld stil en wit
en bedekt het zwart…
Sneeuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
353 Het sneeuwt
In mijn
Aderen
Witte
Vlokjes
Sneeuw
Vallen
Door mijn
Aderen
Zie hoe
De hemel
Bloedt…
Rode Rozen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
985 Die dag vol regen en hagel,
Bij het afscheid brak de zon weer door,
Rusten zal zij tussen rode rozen,
En de liefde van iedere geliefde.…
Regenboog
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 Wind, regen, ik kan er tegen,
hagel en bliksemschichten
zullen me niet laten zwichten,
dondergod laat van zich horen,
ik laat me bij het verschijnen
van de zon alleen bekoren,
verbaasd kijk ik omhoog,
want in al haar glorie staat
aan de hemel prijkend
de regenboog!…
Onomkeerbaar september
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
881 De scholen zijn nu állemaal begonnen
Het laatste staartje van vakantiepret
Maakt plaats voor de vertrouwde vaste tred
Plichtmatig wordt de weerzin overwonnen
Naar school of werk sjokt héél het peloton
Bij regen, hagel of de laatste zon…
Bezitsdrang
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
575 Zij beet
vals om zich heen, terwijl haar baas
met een luchtdrukgeweer hagel op mij
afvuurde en krijste:
'Blief met dien poten van mien poedie of!'.…
Weersverwachting
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 En overal spruit het jonge leven uit de aarde
De eerste bloemen kleuren weer het dorre veld
En kleurrijke bloesem bekleed elke gaarde
De winter met sneeuw ijs en kou zijn weer geveld
En samen dromen wij van rozen en bloemen
En dagen in de zon te veel om op te noemen…
Smeltend zachte handen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
699 heb de sneeuw geproefd
in smeltend zachte handen
je tanden glansden licht
ogen ruimden winters wit
liepen zonder paden
je evade in eerste voetafdruk
ik adamde als gade in
ons paradijselijk geluk
zijn de wereld rond geweest
beleefden daar ons eigen feest
niemand die ons groette in ons
elkaar nog ongerept ontmoeten…
Uit het leven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
550 Bekende namen komen in beeld
van hen die de vergetelheid
hebben weerstaan
zij sluiten aan bij onze dierbaren
die ons vertrouwd zijn als sneeuw
op rijp geworden herinneringen
dwarrelend over gelukkige tijden
bij een warm en teder moederhart
dat vanaf het eerste begin
beschermt en met moederzorg
haar hoop doet koesteren
op een liefdevol…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik weer hoe ik naar warmte hunker,
hoe zoveel niet echt gelukkig maakt
omdat de honger en de dorst veel groter zijn
dan wat voedsel en drank kunnen stillen.…
sneeuw in poppen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
930 we zagen ze staan
in onbegaanbaar
trokken ze hun sporen
na stilstaand in de
sneeuw te zijn geboren
de koplamp licht
het leven op
het lijf gerold
en met de hand
plaatst men de kop
we jachten
langs hun
leven heen
ze smelten nu
van kop tot teen
gedenken zacht
de winternacht
die filevormend
sneeuw in poppen
weer tot…
Kortom
gedicht
3.6 met 5 stemmen
4.766 Taal valt armoedig in een zin als:
weet je nog we gingen
met de eerste sneeuw naar Praag
om samen op de brug te staan
en smelt al bij; we gingen niet.
-----------------------------------
uit: 'Servetten Halfstok', 2007.…
Een nieuw nirwana
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 het licht van een
beangstigende
flakkerende zon
wordt weerkaatst
door de toplaag van
grote woestijnen
die door reusachtige
windsnelheden
losgelaten heeft van
de eigen domeinen
wat niet kon
hechten is verloren
gegaan in de kleine
luwteplekken die
iedere zwaarte zelf
heeft geselecteerd
naast de monumentale
gladheden van de
hemels…
De zon schijnt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.431 Ik word weer lekker wakker
de zon schijnt in mijn hoofd
Dat komt omdat jij mij weer
al je liefde hebt beloofd
Regen, sneeuw of ijzel
niets dat mij nog deert
Dat heb ik sinds de dag
dat jij bent weergekeerd…
Grijze ogen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
995 Kijk me niet zo aan
met die grijze ogen van jou
die mij doen smelten
als sneeuw zonder onschuld
in de felle zomerzon.
Maar wend je ze af,
dan jengel ik net zo lang
tot ik ze weer zie
en de zonsverduistering voorbij is,
het Eeuwig Licht weer schijnt.…
Uitersten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Natuurlijk niet de hoeveelheid
die gezien op het nieuws in
Amerika naar beneden viel,
maar een leuk pakket,
zodat ook de kinderen
weer eens mee zouden maken,
wat sneeuw pret is!…
Lentebloemen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
440 de sneeuw
smolt zacht
waar jij je
voeten zetten
om de eerste
kleuren op
lentebloemen
te leggen
kleine eilandjes
waar het groen
pril was
opgeschoten
knoppen
door de kou
tussen open
en gesloten
wachtend
op de warme
adem van
je stralende lach
de sporen
lezend die je
al van verre
glinsteren zag…
DE RIMPELS VAN LENTE
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
545 Nu al kan ik
de rimpels van lente tellen
April grillig
weet niet wat ze wil
Er is wind
uit allerlei hoeken
Er is regen
en hagel herinnert aan winter
Wie mint er...
zo'n lente?
Misschien de vogels
in hun spiegels van water
Misschien de vogels
bouwend aan hun nest.…
GAS
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.253 Je hangt zo ongrijpbaar
zonder kabels aan de lucht
onmogelijk te verstenen
soms hagel je op hoofden
maar meestal zweef je
voetloos voorbij, groter
dan de aarde; had ik honderd
vorken, ik kreeg geen gat gemaakt
had ik duizend handen, ik kreeg
je niet gekneed…
Scheiding
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
829 toen het fundament
voor twee geliefden
niet verankerd bleek
op een stevige basis
van wederzijds respect
kwamen er scheuren
na de heldere uren
kwamen donkere wolken
waar was jij
bij hagel en blikseminslag?
strovuur doofde
wat rest is geblakerd zijn…
als sneeuw voor de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.063 want ik besef,
ze kunnen ieder moment
weer verdwijnen
als sneeuw voor de zon...
die momenten zijn soms
zo pijnlijk mooi
die mogen nooit
zomaar verdwijnen
als sneeuw voor de zon...…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Maar eerst wordt nu een nest gebouwd.
Al jaren gaat dit zo,
heel vakkundig en secuur.
Gevlochten van takjes tegen het hout.
Ik weet dat dit zo is, want
strakjes als de winter komt,
het blad verdwijnt door sneeuw en ijs...
dan hangt het daar, als een bewijs
van een voorbije zomer.…
Sneeuw met Pasen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
745 Sneeuw met Pasen,
op een eerste lentedag, ik wijs het af.
Het is een leugenaar, gladjes
sprekend met koude, temerige stem,
dat het warme licht en de geurige bloem
zijn ongewis, dat de nieuwe lente nog verre is.…
Le col de l'homme mort
gedicht
2.8 met 33 stemmen
8.098 schemeren
de tijd was niet te vatten
we gaven aan de dingen namen
we deelden vragen met elkaar
we zegden, kijk, een buizerd
geen spijt maar dromen en gedachten
kwamen neer als sneeuw
eerst kleine vlokken, twijfelende
dan grote die gestaag en eensgezind
het landschap overdekten.…
In het vlokje zien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
806 Een vlokje van koude sneeuw
Smeltend in een warme hand
Hoorbaar in elke eeuw
En vloeibaar de palm omarmt
Kristallen die helder verdwijnen
De drup die de hand verlaat
De regenboog die gaat schijnen
En met volle schoonheid weer gaat
Een vlokje van koude sneeuw
Die alle kleuren draagt
Hoorbaar in elke eeuw
En ons met het prisma behaagt…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 wit
zoals het onschuldig lichaam
van de winter, mijn lot
in het weten
blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden
zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo…
Het decor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 heb de mooiste
momenten verzameld
uit de kunstschatten der natuur
een onweersslag
wat schuimende golven
door zee aan land gebracht
regensluiers en het
vallen van de eerste sneeuw
zonsondergangen met verdwaalde meeuw
wilde ze delen
met een groter publiek
maar in poseren ontviel steeds de ziel
ik had het decor
van bewegen vergeten…