3326 resultaten.
Vaderhuis
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
2.127 het vaderhuis
herbergt de levenden
slechts voor even
in de tijd
voordat ze
vergeefs bescherming zoeken
onder andere daken
voordat het huis
de doden zamelt
in zijn stenen
voordat de vader
de levenden achterlaat
voor eeuwig
de doden meeneemt
huis-zonder-vader:
stenen…
Het Net
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.305 De duisternis slokt mij op
De zon breekt door het dode wateroppervlak
Om mij heen stijgen luchtbellen
Dan word ik gevangen
In een ragfijn net
Het zit strak om mijn weerloos naakte lichaam
Zo strak dat het afdrukken achterlaat
Het doet pijn
Ik ben opgesloten in het water
Een gevangenis, en toch niet…
Londen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
810 Zeven juli tweeduizend en vijf
Weer een dag die de boeken ingaat
Als een dag waarop we stilstonden, stijf
Bevroren van angst en vol van haat
Haat voor het niet weten
Niet kunnen voorspellen wat er komen gaat
Wie heeft dit op zijn geweten
En weet hij wat voor verwoesting hij achterlaat…
vreemd verbonden
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
704 langzaam zal mijn naam
een herinnering worden
wanneer de tijd zich vult
met grenzen uit verleden
wat ik ingehouden bezit
is slechts een rimpeling
- te min en vluchtig
om aan te raken –
gewenste dromen
het grote, onmogelijke woord
alles zal zich neerleggen
in wat ik was
een spoor achterlaten
in wat even heeft bestaan
vandaag…
Strand
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
911 Glanzende druppels vallen
van je lichaam op het zand,
je omtrek achterlatend.
Vanavond
zal een bedachtzame golf
je afdruk westwaarts dragen
en ongetwijfeld zal
het zeewater dan
net iets zoeter smaken.…
Later
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.306 Later is opeens geworden
Nu
Toekomst
Zonder aanloop
Dromen en idealen
Verwezenlijkt of nog niet
Later zo dichtbij
Bij mij
De tijd onopgemerkt voorbij
Geleidelijk
Geen grootse gebaren maar
Leven wat geen spoor achterlaat
Maar bestaat
Alleen in de verbeelding en vergaat
Nu
Alles is eengeworden met de dagen die zijn voorbijgegaan…
Saterday night fever
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.940 Beelden in kronkelende naakte zinnen
Verdwaasd de rusteloze hongerige geest
Overmannend sluipt de passie naar binnen
Dringt in libido van het sluimerende beest
Weerstand wordt fluisterend gebroken
De ongeremde jacht dendert voort
Achterlatend aangeschoten dochters…
Lopend langs het strand
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.255 Lopend langs het strand
voetstappen achterlatend
in het zilte zand
luisterend naar het ritme
van de golven aan zee
zweven herinneringen als
vlinders met me mee
onder een wolkenloze
lucht zo blauw
genietend
maar zonder jou
lopend langs het strand
in gedachten
hand in hand…
Och mocht ik, dan…
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
495 mocht ik al wat woorden
laten bloesemen uit mijn hand
kon ik al iets vruchtbaars
achterlaten in een gedicht
dan
zou ik de mooiste zomer
schrijven op een lijn van licht
warmte wuiven in de nerven
van elk beschreven blad
och, hoe graag zou ik elk vers
een signatuur meegeven uit mijn hart…
Een week
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.302 tot de winterdag
de zondag
alles dicht ging sneeuwen,
liep ik door de
weekse dagen
alles droevig achterlatend.
--------------------------------------
uit: 'Mijn duizendbladig boek', 2008.…
Alles wat los zit
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
507 Kleermaker ben ik,
Een deugdzaam beroep,
Een echt vak nog
Dat vakmanschap vereist -
Door anderen wordt
Er doorgaans op mij
Neergekeken -
Want zij vinden mij
Niet geleerd, ik ben
Immers niet zoals zij -
Ze begrijpen niet
Dat ik het cement ben
In het losse zand
Dat zij daag'lijks achterlaten,
Ik ben het immers, die
Zonder…
Dat dit het is
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Dat dit het is,
Wat zich uitbreidt
Tot een last
Die de draagkracht
Vele malen overstijgt -
Allengs draaglijk wordt
Nu gedachten woorden
Vormen die een weg
Zoeken door de pen
Die hun sporen
Achterlaat op
Het papier
San Zeno di Montagna, Verona, dinsdag 15 juli 2015.…
als koe
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
523 zoals de schilder
zichzelf ziet als koe
de weide is het leven
waarop hij terugkijkt
waarin hij graast
en nog iets achterlaat
als bijdrage voor
de vergankelijkheid
de schilder is de kwast
en de penseelstreek tegelijk
hij klampt zich vast
aan z'n expressie
geeft gehoor aan drang
naar iets dat niet meer is
of het moet afscheid zijn…
Abrupt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 het verschil tussen gisteren en vandaag
is een immense stilte
die je achterlaat
je stond aan het roer van een schip
met eindelijk verse wind in de zeilen
al ben je abrupt van koers veranderd
heb je het aardse verruild voor het hemelse
want zomaar tussen gisteren en vandaag
is het doek gevallen…
De Regenboog
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
273 Na een bui van wind en regen,
komt een wonder ons tegemoet.
Kleuren dansen in de hemel,
als een vrolijke groet.
Rood en oranje stralen samen,
geel en groen staan zij aan zij.
Blauw en paars maken het af,
een prachtig schilderij.
Maar de regenboog blijft niet lang,
voor je het weet is hij verdwenen.
Toch laat hij een glimlach achter…
Jouw warmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 ik wil perspectief
geen vergelijk
dan blijft de horizon
nog buiten mijn bereik
diepte om
in te verdwalen
een handreiking die
het beste uit mij kan halen
licht en schaduw
in scherpe contrasten
om nog nauwkeuriger
op mijn grenzen te passen
mag ik jouw warmte
als mijn rode draad
een horizon die liefde
in perspectief nog open laat…
(In)zicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
631 op de top van de berg
waar de horizon me ruimte geeft
klim ik verder naar de plek
luisterend naar mijn innerlijke stem
weet opeens wat me gelukkig maakt
luisterend naar mijn innerlijke stem
klim ik verder naar de plek
waar de horizon me ruimte geeft
op de top van de berg…
Reiziger
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.466 De wandelaar staat op
rijzige gestalte
plant zich voort
langs ´s heeren wegen
lopend naar de einder
Achter de horizon
ligt de toekomst…
Grens
hartenkreet
4.5 met 66 stemmen
1.307 Telkens weer als je een grens
een stukje kan verleggen
is daar een nieuwe horizon
die heel veel heeft te zeggen.…
Melancholische nachtrust
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
777 Ik neem haar op, zonder verweer
en weet dat zij mij dit wilt schenken
Turend naar de horizon
voel ik mij zo alleen
Maar de nacht is waarmee ik samenspon
wij zijn méér dan één…
't Is lang geleden (19)
poëzie
3.8 met 8 stemmen
1.484 zilveren waterval,
En, lange rivier van choraalgeschal,
Golvende pijen achter pelgrimsstokken;
Banieren zag 'k bergop, schokkende, klimmen,
De kop vooruit, en goud en zilver glimmen
In verre tweespraak met nog lage zon:
Schuivend langs achtergrond van blauwe pijnen,
Naar 't oosten zag 'k, in 't oosten hen verdwijnen
In morgennevel op de horizon…
Ver verleden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
866 Het was
in een ver verleden
dat ik je tegenkwam
Zo ver weg, en toch dichtbij
gevoel, gedachten, geluk
samen en toch alleen
Pijn, verdriet en onmacht
boren in mijn ziel
een donker gat
Misschien kom ik je
opnieuw weer tegen
op een verlaten weg
En is er weer licht
aan het einde
van de horizon
En kunnen we samen
herinneren, voelen…
(geen titel)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.153 noodzakelijkerwijs legt de zee zich uit
maar laten wij nu uitzien inzien naar
haar zuinige golven
dat alles tevergeefs herinnert aan het
uitzicht van ons
de zee onbehulpzaam
omdat de elementen
onbehulpzaam en
buiten blijven
ze ziet vooruit
noch ziet ze iets
ze komt ons toe en schuift ons onder
in heel haar lichaam vastliggend
tot aan de horizon…
De glimlach
poëzie
3.5 met 30 stemmen
5.407 En ik heb het nagekeken
Tot de donkre horizon,
En ik heb zolang gezeten
Tot ik niet meer kijken kon.…
Waar bleef wel de meetkund'ge
poëzie
2.9 met 10 stemmen
1.985 Hij liet een paar reusacht'ge tekenveren
Achteloos liggen op de horizon.
Wat cirkelboog en punt daarbuiten leren,
Neergezet, scherp, met heldergeel crayon
Op effen vlak van blauwig grijs carton,
Staat in het oost de nacht te mediteren.…
Golfstroom
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.609 Door die triomfboog rolt, als door een tuit,
Een zee van zomer 't laaiend mengvat uit,
Iedere golf een parelmoeren zon:
De veerkracht van de koele Atlantis trilt,
Als hij omhoog die vloeîende zomer tilt,
Dampend van horizon tot horizon.…
Nu draagt, zelf triomfant balancement
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.211 De aarde is een schaal; hoog ligt de horizon.
Plots'ling een stem - naar 't scheen, van uit de zon -
Dwars door de wind, die 'k koud voel langs me gonzen:
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet IX in de cyclus 'In de Hoogte'…
Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint
poëzie
4.0 met 11 stemmen
1.555 Geen horizon, geen streep van schuim, geen wind:
Plots'ling lopen er banen, zonder vouw,
Vol glans, als op de hals ligt van een pauw,
Prachtig-glad lint naast evenwijdig lint.
Ik kijk. 'T is alles effen.…
Ontspringen van een nieuwe dag
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
729 Zittend
op draden van spinrag
ontspant zij haar vleugels
en laat haren wapperen
in wind
zij voelt de kracht
van de dag
die reeds ontspringt
aan de horizon
kleuren verspreidend
in oneindige fantasie…
Rustig vaarwater
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
512 een golf aait het zand
de zee kust de horizon
en omarmt het strand…