558 resultaten.
Ik een vriend
netgedicht
3.7 met 79 stemmen
8.201 Ik zal je met mijn eenzaamheid
iedere dag verwarmen
Voel je je weer leeg
kom dan in mijn leven
Ik zal je met mijn leegheid
steeds bescherming geven
Ben je pessimistisch
laten we samen treuren
Gedeelde smart is halve
en opent nieuwe deuren
Als je depressief bent
huil dan maar met mijn ogen
jouw tranen zal ik koesteren
met mijn mededogen…
Geen Keuze Gelaten
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
1.870 Gelijk witte bloesem afgerukt van een lenteboom,
de ontstuimige storm zonder mededogen verjaagt
een liefde, welk ontsproten in onze zielen bloeide,
om te verdrinken in mijn zilte tranenstroom
waardoor het leven uit jouw geliefd gelaat,
kansloos, ondraaglijk langzaam wegvloeide.…
Onthulling
poëzie
2.3 met 9 stemmen
2.652 't Is of uw zachtheid, liefde en mededogen
Verering voor "het vrouwlijke" beveelt:
Want hiervan is uw blonde schoonheid beeld!
De ware vrouw in u houdt me opgetogen....
En zúlk een liefde is niet, die elk begrijpt:
Uw schoonheid heeft mijn ziel daartoe gerijpt.…
oude man
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.244 en eiste van het volk een zware tol
in wreedheid was hij niet te evenaren
hij zaaide angst en moordde voor de lol
de zwarte kerkers zaten overvol
met door zijn beul bewerkte martelaren
maar toen ik laatst die beelden van hem zag
vermoeide ogen, rimpels en gebogen
vernederd door een bitter hoongelach
verscheen een vreemd gevoel van mededogen…
Herfstbetoging
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
820 coach Tabaksblatt
hij zegde echter goed ingelicht af
waardoor er ongedurige ruis ontstaat
in het bijeengeveegde kleurenbad
sonoor autogebrom wordt hoorbaar
onrust gepaard aan bladergefluister:
M.E. verschiet van kleur krul je op
maak je kleiner de grond in en daar
is Openbare Werken met de wagen
wezens in oranje hessen slaan zonder
mededogen…
verkwanseld aan koning dollar
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.070 waar was ik toen de dollar mij de macht ontnam
en slinks en sluw tot koning werd gekroond
waar was ik toen emotie werd gehoond
materie in de plaats van mededogen kwam
waar was ik toen - een mensbeeld zo verschraald
in naam des konings dood en verderf ging zaaien
moraal hoog in het vaandel ging verdraaien
en liefde grondig door het slijk gehaald…
razen in een waas
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
506 de waas van het moment
sluit velen van ons de ogen
het is de eigen wereld die telt,
vervloekt zij het mededogen
de tijd die men heeft
wordt nagenoeg opgegeten
door het zoete van moeten
hoe ik dat zelf ervaar
of hoe de ander dat beleeft
kunnen gedachten wel, doch
gevoelens onvoldoende meten
men loopt niet meer op blote voeten
van schoeisel…
Zinloos geweld
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
2.669 een lang smal pad
ze was echt in alle staten
sloeg verwoed om zich heen
haar schreeuwen mocht niet baten
want ze was hier heel alleen
hij ontdeed haar van haar kleren
betastte heel haar mooie lijf
penetreerde meerdere keren
want zijn lid bleef steeds maar stijf
de angst stond in haar ogen
maar dat deerde hem niet
hij kende geen mededogen…
Cocon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
545 Zonder ons in die pijn te kunnen wegen
veel verder dan een vast verdriet, leidt
terug naar eerder genomen punten
ontdooit in malse voorjaarsregen
schuilend in een cocon van mededogen
in een kluwen waaraan niet is te ontkomen
hangen ervaringen te drogen
in een milde lentezon.…
Liefde.
hartenkreet
2.9 met 76 stemmen
6.441 liefde is beslist geen gewoonte
liefde is zuiver blijdschap
liefde is wandelen in de eeuwig zingende bossen
liefde is creatief zijn in alles wat je bent
liefde is nieuw zijn tussen gisteren en morgen
liefde is mededogen, luisteren en geven
liefde is loslaten van al het materiële
liefde is de geborgenheid ontvluchten
liefde is leven in…
REGENDAG
poëzie
3.6 met 15 stemmen
3.879 Waarom zonder mededogen
Stort ge er de uwe bij?
Tranen lekken langs m'n wangen
Om m'n eigen wee...
Zingen dan uw weemoedzangen,
Droppels, met me mee?
Tranen lekken langs de ramen
Van m'n kamerkijn...
Dropplen droef, we schreien samen
Om wat zonneschijn...…
Moeder II
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
634 of is denkkracht hier vervlogen zonder enig mededogen.
Het is als een heilig pand dat ik onder mijn hart blijf dragen
als weer een dag hun pad ook het mijne blijven schragen.
Ooit trok de zon naar West oogde rood flauwer in de stralen
ik bracht ze terug bij Oost om te klimmen na het dalen.…
Duizendschoon
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
831 schim op
de golven van de winden
rust, naast de leeuwerik
in z’n eindeloze klim naar
dát streepje licht, ontrokken
aan de duisternis, een smetteloze
vlam, een hemelse lampion in
haar aubade de toekomst kust
en aan het heilig vuur ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad,
bron van geurend duizendschoon,
de knopen heeft ontward, het
mededogen…
Spaanse Arena
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
734 schouwspel
van bloed en van zand
het oude ridderspel
in de Spaanse Arena
hé Maria Magdalena
lelieblank zijn haar wangen
zij zit stil en onbewogen
hij heeft haar blik gevangen
doch kogelhard zijn haar ogen
honingzoet zijn haar woorden
maar haar hart is zo koud
als het noorden
hij kijkt alleen naar haar ogen
zij kent echter geen mededogen…
Voor de Zoete Moeder (nu de mei ten einde loopt)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
570 Vraag voor ons dat we weten mogen
wat echt belangrijk is en groot;
vraag voor uw kinderen mededogen,
en bid voor ons bij onze dood.…
Berekenbaar?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
498 de stilte van
de natuur blijvend onderschatten en
deze buur als veilig wordt beschouwd
het onzichtbare blijft vacant tot
de ingreep volgt, tegen die tragiek
zijn we niet bestand, de chaos groot dat
men alleen dat ene visuele stukje kent
een topje van een groter geheel, wat
zich alleen in beschouwing en kennis
toont, zonder enig mededogen…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst
reeds vroegtijdig is verbeurd:
WIJ voelen ons als wezen
de aangereikte witte linten
kunnen tranen niet drogen
of gaten dichten,
veiligheid vervloog:
WIJ zoeken elkaars mededogen…
een kind gevangen in je ogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
742 ik zie hoe in je mond
de stenen rollen en
de woorden dollen in
bezwering van de zee
ik golf in gedachten mee
aan iedere hand een kind
gevangen in je ogen
taal geeft slechts in
blikken mededogen want
liefde waait als wind
je hebt de rots omvat
en weet de generaties
te traceren, voelt geluk
en pijn ziet in het spel
van kinderen…
Meegedragen door de wind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
364 ik loop door de laan
en kijk naar de lange rij bomen
in de seizoenen
die komen en gaan
hoe de liefde begon
op blauwe vleugels gedragen
lichter dan ooit
door smalle kronkelige straten
verbonden met de bron
de rode ader van de witte hemelzon
terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen
onder de koperen ploert
zonder mededogen…
Na het middagmaal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
870 elleboog
en die weer op zo'n zacht tapijt
met een rood-zwart gekleurd figuur
die mij telkens van een blanco
blad weg zoog; een gong vertraagde
nog meer mijn stuurloze vlijt
soms bewoog zij en keek mij aan
zonder een woord te spellen
ik sprak dan door mijn ogen
en heb vaak haar ademhaling
langzaam kunnen tellen
of was het wakend mededogen…
de brullende draak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 leeggezogen en onthutst schreit
moeder Gaya, er is niemand
die haar troost, de draak heeft
haar genomen met zijn diep gebrul
niemand die haar temt, in de boeien slaat
of haar woede verstaat
hij heeft vrij spel in het gekloonde
land waar het Wad haar erfgoed
dreigt te verliezen door het vuil
van overheid en ver over de grens
van mededogen…
Met een hart dat tegen eigen ribben slaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Onderzoek met argusogen
en vraag het haar om wie het gaat, zij
alleen kan uitleg
geven, zij alleen om wie het gaat
De wijsheid van de blauwe rivier
zuigt het stof van de wereld in zich op
onder de witte zon
die alles doet om jou te bereiken
lichtjes te toveren
in nieuwe ogen met liefde en mededogen
Ik hou van de waarheid…
Sap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Tussen buien, regenbogen
heb ik gezien hoe hoge takken bogen,
door appels zwaar gewogen
En niet gelogen,
bewogen kreeg ik mededogen met de boom,
hoe de dunne takken
mooie appels tillen mogen,
ondanks schralig vocht,
't groeiproces gedogen
Bijna had ik natte ogen,
maar na een moment was ook dat vervlogen
Ik heb overwogen ze te delen…
het godenvuur in ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
754 vernevelen de koppen
maar de geluiden komen
naderbij in vreemde
talen gonst de strijd in
paardenlijven mij voorbij
de smaak van
bloed en vettig tuig
kreten rauw en ruig
het schreeuwen en het
doodsgereutel brengen mij
de sleutel van de tijd
ik zie ze gaan
met rossen op de vijand af
het godenvuur in ogen
ze doden zonder mededogen…
Bij het afscheid van paus Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 Hij was een herder naar Gods hart,
vol mededogen en barmhartigheid,
met aandacht voor de kleinen,
de zwervers en daklozen,
de gevangenen en treurenden.
Zo graag zag hij de vrede komen
maar was zo machteloos als wij;
toch bleef hij moedig en vertrouwvol
en pelgrim van de hoop
waartoe hij ons ook opriep.…
Het liefhebbende
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.404 Ze wilden alleen donker, waarin welwillendheid,
mededogen voor hun brand- en mottengaatjes,
hun slijtage, hun verschoten kale plek.
Zij stonden met de ruggen naar elkaar, want
wanneer, na hoeveel jaren,
houdt het blozen eindelijk op?…
ZIJN LEED
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.530 bovenmenselijk geraakt
Zo lijdt een mens
soms meer dan hij laat zien
en huilt hij harder
dan zijn tranen stromen
want op de vragen die er in hem komen
vindt hij geen antwoord meer misschien
En in zijn onmacht
sluit hij dan zijn ogen
voor al hetgeen
waar hij geen grip op heeft
zodat hij schijnbaar rustig verder leeft
met voor zichzelf geen mededogen…
Berkenbos
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
881 Kronkelend door witte basten verlicht
Heeft ook hier zijn eigen weg genomen
Schaduwen vangen het laatste zonlicht
Gefilterde stralen verwarmen het zand
Resten van de herfst een kleurig gezicht
Jonge aanplant eerste jaar hand in hand
Door hun kwetsbare naaktheid gebogen
Elementen boetseerden reeds een band
Levend hout gekapt zonder mededogen…
Flat square
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.676 In geen gebaar toon ik haar mededogen.
Verbroken is de ooit zo hechte band.
Intussen kijkt mijn jongste televisie,
de oude Ammerlaan staart mee naar Sesamstraat.
De flat square van mijn jeugd moet in revisie.
Hij geeft een nabeeld waar een schone vrouw op staat.…
De Criticus
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.366 Met slecht verbloemde haat in bruine ogen
stijgt hij toch ietwat moeizaam van zijn troon
juwelen glanzend in zijn gouden kroon
hij geeft kritieken zonder mededogen.
Zijn commentaar direkt en nooit gelogen
geeft hij heel zelden blijk van eerbetoon
hij is nooit aardig dat is heel gewoon
de poëzie heeft hem nog nooit bedrogen.…