10116 resultaten.
BINNENSTEBUITEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
562 Het is de maand van het spirituele
Ik lees ’t essay van Sophie van der Stap
Het raakt me, nog geen dertig en zo knap
Ontleden al het individuele
Ze heeft de Fransen lief, het zijn er vele
Eén vissenkom is voor haar veel te krap
Maatschappelijke grenzen, zet u schrap
Establishment u vat haar maar ten dele
Het liefst begeeft ze zich in andere…
Het onafwendbare
gedicht
3.5 met 2 stemmen
8.390 We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient,
wil je soms wieden omdat het zich aandient.…
de aarde onder je voeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 gaf
maar opdroogt
valt stoffig af
het veen
altijd koud en nat
optrekkend vochtig
om je heen
zompig bruin wat
bij Dollardklei
weer anders is
niet te doen
die plakt met kilo's
aan je schoen
klonten blijven
aan je vingers hangen
laten niet los
verstijven
drogen lichtgrijs
in harde brokken
die je ook weer
los moet kloppen
af moet schrapen…
jazzist
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
718 mijn vrouw neigt zich nogal
lydisch uit te drukken
wanneer ik het spleen
van deze tijden verzucht
het fingeren met een kroontje
de vinger soms in de lucht
ze zet zich dan schrap
als een dorische zuil
de voet op mijn indolentie
en wijst me op mijn plichten
de gemakzucht de modaliteit
het verslijten van de fauteuil
als ik dan replikeer da…
Herfstdag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
762 Zet me schrap, bijt op mijn tanden,
harde wind speelt teder om mijn mond.
Als een kus vanuit de verte, vanuit het verleden,
zo ervaar ik dit geluk schenkend moment.
Want in gedachten is het alweer eeuwen geleden,
ook al voelt het voor mij nog ooh zo bekend.…
De weg liep dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
619 hoe konden zij
niet zien
dat de wereld
aan hun voeten lag
welke angst
strooide er zand
in de ogen
van hen beiden
dat de maatschappij
te intens was
te groot leek
om te overkomen
waar woorden
stokken, en tranen
het verdriet niet
stelpen kunnen
blijft het gemis
voor altijd
voelbaar…
Heb ook jij die levensvragen sommige dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 In de hete zomer van 2019 smolt veel,
zoals ijs op een knisperende hoorn voor een deel
daarnaast vele gedachten die spontaan welden
aansluitende dagen die voor de hittegolf telden.
De kinderen en de vele oude van dagen
ze smolten zonder om clementie te vragen.
Pas toen de hitte en hun plan weggetrokken was
voelde menigeen zich weer beter…
Samen gebonden, samen vrij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
673 Liefde tot het toegeven
Samen gebonden, samen vrij
Niet willen houden,
Niet willen geven.
Samen gebonden, samen vrij
Tot het betere,
Elkaars beste.
Samen gebonden, samen vrij…
SAMEN LACHEN, SAMEN HUILEN
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.507 samen lachen, samen huilen
samen voeren we uw strijd
u vroeg toch niet om die ziekte
en om deze afhankelijkheid?
samen gaan wij nu de strijd aan
in de kracht van God de Heer
houdt mijn hand vast lieve mama
wij zijn er voor u, telkens weer…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 Dan, tegen beter weten in,
speel ik opnieuw met onze schaduwen
en omarm het silhouet van samen zijn
wegdromend in onze vertrouwde melodie.
Ik kijk uit naar
onze handen in elkaar
de warmte om ons heen
de blik in je ogen
de lach om je mond
het praten, onze woorden.
Ik kijk uit naar...…
Zing een ode
gedicht
3.0 met 28 stemmen
14.759 Schraap een stem bij elkaar en zing
in deze toonzetting, zing de getijden
van licht en donker op de middenlijn
van aarde en hemel; voor ze scheiden
breken we brood en schenken wijn.
----------------------------------------------------
uit: 'Een vlieg met gouden vleugels', 1997.…
Jaarringen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
547 In de botte nerf krijg je het koud
geraspte krullen liggen om je heen
vermengen zich met druppels bloed
dit boomsap de pijn niet kan verlichten
zo rasp en schraap je iedere vezel, de
harztranen de barsten niet kunnen dichten
totdat er niets te pellen overblijft
uit het hart van de geschonden kern
en ben je uit het juiste hout gesneden.…
nooit
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.412 Schrap dat woord
Niet meer gebruiken.
Het is verleden tijd
De mensheid kent het niet meer
Eeuwige liefde
En vriendschap is een vraagteken
Wanneer men het gebruikt,
meent men het niet.
Vervangen door misschien,
het is eerlijker
Vriendelijker, niet geheel afgewezen.
Met misschien heb je het raden naar.…
Geen vrees
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
582 Woedende wolken
scheuren kleuren
uit een sprookjesboek
terwijl het zand roerloos rust
in aanzwellende zuidenwind
trekken dennen kragen op
weldra barst de toorn los
het land zet zich schrap
verankert de karige boedel
de zachte glooiing biedt ruimte
voor hemelse cascades
en duivels vuurwerk
het gewest kent de kuren en grillen
van…
Koffie-taartjes-levenspad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
615 Ik wil voortaan elke dag
Koffie met heerlijk groot gebak
Daarvoor heb ik een zwak
Maar al etend ook mijn gemak
En heb ik echt lak
Aan alle goed bedoelde adviezen
‘Elk pondje gaat door het mondje’
want elke opmerking in die richting
Ontbrandt in mij een lontje
En dat ben ik voortaan zat
Ik schraap mijn gebakbordje leeg
Om het weer snel…
Levensbroden bakken
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
486 Uit de dagelijkse verhalen,
die we van woordmeel bakken,
scheppen we ons leven.
Het bakken van smakelijk brood,
zullen we echt zelf moeten doen.
Leermeesters in het levensvak,
leggen ons de beste recepten uit.
Met liefde gebakken levensbrood,
smaakt zoals banket dat doet.
Meesterlijk gebakken leven,
doet ons leven super goed.…
in de stilte tussen lijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
907 ik ben storm
jaag het water op
in woeste grijze golven
ze slaan kusten dood
maken het land erachter
troosteloos in watersnood
ik kap de trossen van
de ankers die al schrapen
doe de zeelui in afgrijzen
snel het schip verlaten
snijd de life-lines door, hun
sterven heeft geen enkel oor
ik ontketen kracht
de orkaan jaagt nu volledig…
Natuurkundige les
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.473 Veel kleine handen schrapen, in de rokjes
Vers uit de lucht, sneeuw op een grote schaal.
Dan gaan ze er mee naar binnen in de zaal….…
Dag pap, berichtje van je dochter
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.687 Er staat een stevig briesje,
de golven geven witte koppen,
we moeten ons schrap zetten,
tegen zoveel natuurgeweld.…
De kier van het seizoen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Mistwolken vormen schaduwen
tot aan de ochtendrand tot
ondefinieerbare wezens,
vermomde beelden die mij bezoeken
de kieren van de nacht in het vizier
om zelfstandig de juiste stand te vinden
die alles vastlegt in een keer, die de
angst verkommerd wanneer de mist
de keel schraap van de dageraad
de lokroep van de toenemende zon
ontwaakt…
voorbij Wagenborgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 voorbij Wagenborgen
vergrijst het gras
het kromt, zet zich schrap
maakt zich zorgen.
boven Woldendorp
tussen de windmolens
heeft het grote
industriegebied Delfzijl
dorpen opgeslokt.
chemiereus Aldel
kabouters, sagen, feeen
zijn allang gevlucht
voor de vieze lucht
zij zien het wel.…
Wrevel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 de gevel kristalliseert
en slaat wit uit
de damp van mijn adem
beslaat de ruit
het dringt in mijn botten
zonder geluid
ik zet me schrap
hoe kom ik hier uit.
herfst en winter woelt
weg met lekker weer
scherpe kou die voelt
doordringt steeds meer
is niet goed bedoeld
het neemt geen keer
het einde der tijden
drukt me neer.…
Beginnen in schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Liegen en bedriegen beginnen ergens
in schoonheid, iets mooier maken
dan het is, kijk maar
naar jezelf
iedereen en alles dat aangeboden wordt
om eraan te verdienen, zelfs ruïnes
zijn meer met wat fantasie, dus
koop een kaartje, zie, hoor en huiver
bij huisdierkrokodillen in woonkamers
die in kisten hun keel schrapen
om een jongen tussen…
De onbuigzame wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 ‘t Giert onophoudelijk
met een kracht die je niet evenaart
de wind is nietsontziend
neemt mee, wat ie op z’n weg ontwaart
Bloempjes delven ‘t onderspit
mensen zetten zich schrap ook dat
een Maartse storm zoals deze
we hebben het vaker gehad:
Maar zonde blijft ‘t…
Nog een Eind te Gaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
256 hond zoekt zijn snuit
in dichtbebladerd zand
de man aan de lijn gaat vreemd
in zichzelf
zijn taal is van ziel en van land
wellicht niet de mijne
De jacht is nu open
voor wie niet navelstaart
oker, oranje, tinten van rood
het ligt voor het rapen
al wat geweest is:
schoonheid op apegapen
Een waterhoen schept deining
het diep zet zich schrap…
Achtpoot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
216 Mijn hoop en fantasieën
strekken zich
als eindeloze tentakels uit
over de bodems der oceanen
waarvan ik alle restjes
en overblijfselen
van levens en verworpen
ideeën schraap
ook tegendraads
gedraaide schelpen
restanten
van gênante eenvoud
waarvan iedereen walgt
evenals
de gezonken scheepsonderdelen
uit oorlogen
die nooit…
Dag dieren!
snelsonnet
3.5 met 36 stemmen
2.880 Gedenk de dode dieren van vandaag:
De kippen en de varkens en de koeien,
Die men vanwege ziekten uit moest roeien
Of die verdwenen zijn in onze maag
En denk in het bijzonder aan de zwaan
Die ook al wordt bedreigd in zijn bestaan.…
liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Met jou wil ik de wereld rond
Als ik viel en jij nog stond
Hielp je me altijd van de grond
Als ik het eventjes niet zag
Was daar jouw glimlach
De glans van jouw ogen
Heeft me nooit bedrogen
Eén blik is genoeg
Alles op tijd, nooit te vroeg
Ja tot het eind der dagen
Blijven mijn ogen naar jou vragen…
[ Papa en mama ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Papa en mama
zijn zo stil, dat ik extra --
precies op hen let.…
HARTE-LIEF EN SMARTE-LEED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
182 Elandsgracht, Zuid-Jordaan, zondagavond 6 juli 2026
recht tegenover "Stoot je hoofd niet" Cafetaria
ik eet een patatje en een frikandel-speciaal
mijn labrador ligt aan de overkant met bankje water
een mooie vrouw zoekt contact met mijn labrador
zij voelde hem, zij streelde hem, zij
zij vlijde zichzelf geheel op de stoep
dicht bij mijn…