Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.645):

Achtpoot

Mijn hoop en fantasieën
strekken zich
als eindeloze tentakels uit
over de bodems der oceanen
waarvan ik alle restjes
en overblijfselen
van levens en verworpen
ideeën schraap
ook tegendraads
gedraaide schelpen
restanten
van gênante eenvoud
waarvan iedereen walgt
evenals
de gezonken scheepsonderdelen
uit oorlogen
die nooit hebben plaatsgevonden

Doordeweekse
en doorweekte krantenkoppen
laten hun inkt vloeien
door getijden
woorden zinken
in hun eigen wijze diepte
of liggen plat
met hun nalatenschap
op het wad te spartelen
happend naar een lucht
die zo snel verandert
dat van een windrichting
geen sprake meer kan zijn

Gelukkig gaat de zon onder
in het beste geval