2973 resultaten.
De spiegel van vroeger
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
467 ik hoorde
muziek van
lage en hoge tonen
zij riepen een bericht
van algemeen belang
maar woorden waren
menselijk en zij berichtten
hun regelmatige info’s
op tal van frequenties
lang geleden dat
ik mensen heb horen
praten nog eerder
moet dat een
gesprek zijn geweest
ik herkende mezelf niet
moest in de spiegel
van vroeger kijken om…
Spiegel bij nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 Zo leunt de spiegel op de ommegang van zon en maan ...…
Spiegel van de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 gemaakt op het
trotseren van de eeuwigheid
in grijze stof
verbinden zij hun
schoonheid met de aarde in
het dragen van de werkelijkheid
tijd en plaats
bepalen in grote lijnen
het weefpatroon dat opgevuld
wordt met persoonlijke structuren
in voortborduren
zien we ogen en de lach uit
het leven van mensen die werken
en slapen in de spiegel…
Metalen spiegel
gedicht
2.0 met 15 stemmen
23.750 Geen gezelschappelijk leven leidde ik. Ik groette mijn sibbe, buren.
Gaf mijn vrije tijd aan het Boek, uitgezonderd de uren uitverkoren
door me voor scherts met mijn kinders. Wat oude vrienden betreft, ik
miste hun por in de ribben niet om bonmots als Van je vrienden moet
je het hebben. Toen kwam ik bij de kroon op voor de goor belasterde
krijgsgevangengenomen…
Spiegel van mijn ziel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
898 De spiegel van mijn hart
toont in een strakke lijst
mijn liefde voor haar die
'k nog slechts ken door haar
woorden en een beeld van een
mooie foto; digitaal
De spiegel van mijn ziel
daarentegen, toont in een
sierlijke lijst de gezamenlijke
schoonheid van twee mensen
met een getekend, deels
geschonden, herstelbaar leven
in een mooi verhaal…
Een stem in de spiegel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 in haar spiegel
woont een stem
ik voel me ellendig
zegt ze
het kan altijd erger
zegt de stem
kijk om je heen
zie de ellende
van zovelen
luister naar de verhalen
van mensen in nood
kijk naar het nieuws
en huiver
dat is heel erg
maar je eigen pijn
en verdriet
voel je het meest
zegt ze
verdriet en pijn
horen bij
de mensheid…
De spiegel zwijgt
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
786 Ik vertel haar van
ingeslepen jaren
vertakkende twijgen
geëtst in neerwaarts vel
uitgedijd tot struiken
in een nek van craquelé
liever zwijg ik
over kreukelende leden
boven vuurstenen ogen
bescherm ik het glas
tegen geblakerde scherven…
Ik kijk in de spiegel
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
2.232 De spiegel geeft mij kleur
laat mij beseffen
dat ik nog gelukkig bruin ben
trots op mezelf.…
spiegelende realiteit
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
1.899 ik zie jou staan
in de piste
van een lingerieboetiek
als kwetsbare figurante
op het wedijverend glas
de verbeelding zoekend
die een weg naar jezelf baant
of iemand die je ooit was
je draait je half om
of kijkt over de schouder
naar elke starende blik
die je ego tracht te vangen
aldoor wisselend van pose
om de bevestiging te vinden…
Als de spiegel beslaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 hebben
altijd een naam gehad
maar door hun leven
liep een schaduw
die de echte macht bezat
zij waren naamloos
moeilijk te traceren
deze onzichtbare heren
hoewel soms dames
staat konden maken
zij liepen minder in de gaten
ook in het klein
spuugt schaduw zijn venijn in
levens die met lach lijken omgeven
weet dat als
de spiegel…
Holle spiegels
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
574 ruimte herbergt de eenoog ,
eenling in z'n soort, spiegelt
zich niet met achterdocht,
erodeert niet in getal,
houdt het oog gericht
op de ingelegde treden
waarin zool en ziel,
in oordeel wordt beleden ,
de ware uitkomst zich berg
afwaarts waagt terugkeert op
z’n sluipende schreden van verval,
vertekend beeld, gelaagd in holle spiegels…
ontmoeting in spiegel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
818 onvoorwaardelijke
allesomvattende
onuitputtelijke
lieve liefde
hoe onvermoeibaar
heb ik je gezocht
noord en zuid
oost en west
in diepste diepten
en in verste verte
hemel en aarde heb ik bewogen
water en vuur
uitgeput en moedeloos
op mijn schreden
teruggekeerd
en thuis gekomen
poets ik mijn spiegel schoon
na zoveel lange…
De wereld is een spiegel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
548 hemelwater viel
in kleine spettertjes uiteen
op mijn wangen
zonder pose
worden zorgen opgetild
door deze neerslag
de wereld is een spiegel
in tegenwerkende krachten
die de mens opvoert
als wil tot macht
hoe zal ik mij weren
tegen schijnverrijkers
zoals je het ziet
ik zucht, sluit mijn ogen
tussen de buien door
laaf ik mijn dorst…
SPIEGELS VAN ZON
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
698 Langzaam
vergeelt het landschap
veld na veld: zonnebloemen
Ze steken af
tegen het blauw
van Franse luchten
Steken af
tegen het geel
van velden vol graan
Steken af
tegen het groen
van weiland na weiland
Straks glijdt de maan
het dekor van deze
boerenroman binnen
Blijven de zonnebloemen
worden handspiegels
van maan.…
Spiegel bij nacht
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
742 Met nevels omhangen zonder zicht,
met niets omhanden doods en dicht
voedt ze zich met beelden van weleer.
Jagend over barre grond bloest,
eenmaal met de kop in aas, haar gierenkraag
en gaat ze op hinkepoten rond.
Gevangen is ze in de ommegang van zon en maan.
Het zweven heersend in een ander rijk
vegeteert ze tot de zon weer aan de hemel…
Het spiegelend vuur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 Ik heb ze gevouwen en beoordeeld
jouw musicerende briefjes
alsof de zon voor ’t laatst
de middag noemt en sober
wijzend naar jou het kermend
licht herkent dat zich om je heen
schaart, om toch vooral
het duister in je ogen te doorklieven
ik zag op het eiland een veld met dahlia’s
ja ook jij bloemde eens in kleuren
die ik niet wil noemen…
meisje in de spiegel.
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.335 een meisje in de spiegel zegt hallo.
hallo zeg ik.
wat vreemd.
ze vraagt hoe ik heet.
ik vertel mijn naam.
opeens is het even stil.
we keken mekaar aan.
opeens ziet iemand mij staan.
ik glunderde.
zij ook.
echte vriendschap.
zoiets heb ik nog nooit gehad.
ik kon mijn oren niet geloven.…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Wat is leven? Ogen die elkaar niet zien,
hout op hout de woede van het lichaam,
draaiend in het cirucusspel van heden.
Het is een straatnaam aan een huis,
de ogen rode tekens aan een voorhoofd,
terend op de gedachte aan gisteren:
'Ik loop in zoveel duisternis
dat ik blind ben van vragen.
's Nachts de koele mist van de liefde
bij dag de…
in de spiegel - senryu
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
782 werp een grote steen
tot plons in diepe zorgen
’t voorhoofd rimpelt…
Een spiegel Mist
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
603 Of is het ochtenddauw
weg is mijn spiegelbeeld
ik zie het niet
niks, waar ben ik nou?
Ik wacht....ik zal 't zo wel zien
weet zeker, komt wel goed
als de dampen zijn vervlogen
gewoon zoals dat ging voordien
Ik wacht, maar wat er ook gebeurt
geen enkel zicht doemt op
ik poets, ik wrijf, nee niets, geen kop
zie niks, geen blik die…
Weer (spiegeling)
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
590 Weer verbleekt de herinnering
van een gezicht, weer worden
straten leger, intens bevolkt
met schimmen, weer verdween
de ziel van de betekenis in
de onbeantwoorde vragen,
Weer minder bleef je de stappen
trouw wat zo lichtend terugviel in
het stof, opgewaaid in berouw.
Weer te snel begraven, gaf je het
af met beide handen, ontpop…
Spiegel van herinnering.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
524 Ik weet mijn jeugd is voorbij
het is nu een “spiegel van herinnering”
Uit de nieuwe bundel"Spiegel van herinnering"
isbn:978-1-4466-5988-5…
De nacht is een spiegel
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
1.136 Laat mij niet
de laatste zijn
keer terug waar
ik verdwijn, luister
de wind fluistert,ik leef
waar een bloem verdrinkt
in het water dat ik geef
droomt het donker
de dingen licht
de nacht is een spiegel
zonder gezicht
een verloren verleden
vaarwel gekust
breek de dag als een
scherf in mijn hand
waar de zon op rust.…
Spiegelende beelden
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.088 het regende
toen ik afdaalde
langs ons pad
met ingesleten treden
het was al lang geleden
dat wij hier waren
heb het lang gemeden
ik was het zelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
met zoemende muggen
maar hoor ook de kwetsbare
stilte tussen ons beiden
je sprak in
sprankelende blikken
over jouw luchtige…
spiegel van de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 vanavond wil ik lopen in de schaduw van de maan
de nacht om me heen slaan als een deken
de schemering zijn in het donker
het stof onder mijn voeten
tussen mijn tenen laten ontsnappen
en verspreidden zoals de sterren aan de hemel
de nacht heeft altijd al meer van me gehouden dan de dag
net zoals dit lege glas
klaar om gevuld te worden met de…
De Spiegeling van de stad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Het land ter zielen
aan de oevers van
de kade, uiterwaarden
Het tegenlicht
van glinstering
weerkaatst het
zwevend gruis
Lichtend pad
kabbelt het spreken
in de wuivende kraag
Het land ter zielen
houdt de voeten staande
rond de spiegeling van
het stadsgezicht…
Spiegels der ziel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
482 vanuit ieder perspectief
kijken ze dwars door je heen
houden zij je in de gaten
eindeloos turend
observeren zij iedere stap
elke beweging die je maakt
ongekend verlangen
wakkert de nieuwsgierigheid
aan om dit mysterie te ontrafelen…
spiegel zonder glans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 Spiegel wat is er aan de hand
Zie jij ook mijn buitenkant
Ik ben het zat
Als ik kijk ben jij mat
Is alles dof
Het lijkt wel of ik van binnen plof
Wanneer ga je weer stralen
En kan ik je dofheid weg halen
Geef mij een kans
Ik wil weer glans…
De spiegel heeft gekust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
694 de voordeur klapt
het hek slaat dicht
ik hoor nog hoe
de motor start
en weg ben je
alleen de sporen
op het pad
vertonen in twee
richtingen dat
jij het hebt gehad
je geur hangt
flauwtjes in de kamer
sterker in het bad maar
alleen de spiegel heeft gekust
wat jij nog op de lippen had…
Nu spiegel ik de dagen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
631 scheurde gordijnen
maar de waarheid
bleef verschijnen
in glas dat
nachtelijk zwart
mijn gezicht weerkaatste
genadeloos de
lijnen plaatste waar
ik geen weet van had
heb nagedacht
zag een leven verdwijnen
in het mat van glas
nu spiegel ik de dagen
zelfs dubbelglas kan nooit
twee waarheden verdragen…