29130 resultaten.
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Niet steeds vaart mijn schip zonder schade
maar krijgt in tegenwind dikwijls averij
meert op tijd aan, aan veilige kade
mijn navigator is steeds aan mijn zij.
Hoe verder ik de horizon nader
bereik ik rustig water, kom ik aan land
en in de verte wenkt mijn Vader
noodt mij te rusten in Zijn hand.…
Stuiteren gestaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 rolden
oppervlaktes bolden
licht klingelde in
transparante lucht
zij kwamen
van bovenaan
tevreden naar beneden
lieten zich helemaal gaan
een glazen waterval
die fonkelde in
muziek van de zon
tot de pot alles won
rusten samen
zonder geluid in
gelijkvormige kromming
tot er eentje verschuift
als een lawine
waaieren ze uit
maken vaart…
Afhankelijkheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 stralen
van verbondenheid
in een warme familie
uit genetische band
jouw meegaandheid
was een heerlijk nest
waar ruimte voor
ontwikkeling was
vertrouwen op zijn
best als afhankelijkheid
met liefde werd toegedekt
jullie zijn steeds op
een bijzondere wijze
een gebleven soms voor
even uit elkaar gedreven
maar altijd samen in de
vaart…
Wanneer het hart gaat bloeden.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 jouw wrede mond blaast wolkjes
over de vaart, ik kan ze lezen
SOS, averij, schip in nood.
Het leven in mijn schoot gaat dood.
Het is als dobberen in een onbarmhartige oceaan,
wanneer het hart begint te bloeden
komen vroeg of laat de haaien aan.…
Voorbij het rif
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
1.650 vaart een majestueus schip,
volkomen uit koers geraakt
bij het omzeilen van de Kaap
in ‘t allerijl verlaten nest
gaat het gekraai verloren,
serene rust aan de overkant
omgeven met zacht groen
soms zo wonderlijk levensecht
bevalt het water voorbeeldig
gedragen haar mooi evenbeeld
met zeilen hoog gehesen
toont ze haar behouden sterkte…
Stolpersteen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 Vesuvius' as
stijgt ten hemel
uit een bijna
dode vulkaan
de laatste adem
vaart in Paradisum
uit de krochten
van het Vaticaan
Een stofwolk van niks?
Françoise Sagan
heeft millionsellers
geschreven
bladzij na bladzij
zeker tien meer
dan achtenzeventig...…
Feest
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
400 Zie hem gaan door een straat
weer verkeerd het feest is elders
wanneer en waar hij ook gaat
het leven overspoelt de kwelders
en trekt zo kerven in zijn ziel
zie zijn zwoegen op de oever
waar hij aanspoelend neerviel
zijn vaart verloopt steeds stroever
en elke partyboot passeert
met opvarend vrolijke gasten
geen die voor hem aanmeert…
Laatste Kwartier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
560 Men speelt liever een pot pandoer
Gehechtheid aan de duiventil
Geheimen blijven hen bespaard
Onder tulband of nón lá
Maar vrouwen op mijn grote vaart
Ontmoet ik in kaftangewaad
Of minder, in de bioscopen
Nachtclubs, vreemde biotopen
Filippijnse musici
Ambassador Hotel Wang Li
Voluptueuze Venus vamps
Uit Vladiwostok, Vienna Garden…
HELP!
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.701 't Is ook die snelheid die me
zorgen baart,
dat supersnelle roven, rennen in
volle vaart.
HELP bel 112, red me, 't is hier
niet pluis,
daar loopt er weer een,'t is een
M U I S…
Suiker.
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.399 je van me vindt
stoer of aardig
misschien wel drie keer niks
Nee, daar kijk je te lief voor
meestal word ik nerveus
als iemand lang naar me kijkt
nu helemaal niet, gek is dat
af en toe kijk ik wel
over je schouder naar buiten
om mijn ogen niet teveel te verwennen
het is druk op de brede rivier
en terwijl er een schip door je haar vaart…
eekhoorntje
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
1.216 met het zonlicht op je staart
spring je met gezwinde vaart
razendsnel over de muren
naar de tuin van de buren
op een zonovergoten tak
ga je geheel op je gemak
zitten knabbelen aan een nootje
dat je vastklemt met je pootje
in een stadstuin verwacht je niet
dat je zomaar een eekhoorntje ziet
je hebt me in mijn ziel geraakt
van deze dag…
de rivier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
743 de nachten verstommen in neonrood
een laatste duwbak in de zilveren vaart der naties
wat flarden van overkantse muziek
rimpels in de tijd
blauwe vaandels
in de optocht van hebberige dwazen
misthorens blazen de aanval
dijken angstvallig op deltahoogte
slapen de eeuw uit
een sleper ploegt de voren van een nieuwe tijd
ze zeggen dat het…
Ernst
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.918 mijn voorhoofd rimpels krijgt,
Mijn brede wenkbrauw nederdaalt,
Mijn oog niet blinkt, maar duister straalt,
En uitspreekt wat mijn mond verzwijgt,
Een traan mij langs de wangen schiet,
Mijn schedel nederbukt naar de aard,
Bezorgde vrienden, vrees dan niet
Dat wanhoop mij door 't harte vaart…
Schaatsers kraken stilte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
684 zon staat laag
rietkraag warmt
sloten met
een gele kant
kristallen kou maakt
water strakker
langs de zomen
verzwart in ijs
een brug teveel
eenden kwaken
hoenders houden
ijs en water los
schaatser kraken stilte
knisperend in vaart
diep de koppen
pegels in de baard
noordooster schrijnt
de winter over land
duurt maanden voor…
Namen in het zand
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
862 zoals verlangen branden kan
ik teken namen in het zand
en schelpjes leg ik daarbij uit
De zee van eb golft nader
rustig maar bewust en sterk
tot aan de namen in het zand
die zijn getekend in een kader
Speels glimlach ik naar mensen
die reflecteren mijn geluk
want door die namen in het zand
herkennen zij mijn wensen
Op de horizon vaart…
Suiker.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
644 vindt
stoer of aardig
misschien wel drie keer niks
Nee, daar kijk je te lief voor
meestal word ik nerveus
als iemand lang naar me kijkt
nu helemaal niet, gek is dat
af en toe kijk ik wel
over je schouder naar buiten,
om mijn ogen niet teveel te verwennen
het is druk op de brede rivier
en terwijl er een schip door je haar vaart…
SCHAAK
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.291 kaarslicht speelde op het bord
op kristal dat blonk
de vlam verzonk in rode port
zijn ogen verdiepten die vonk
trouwe pionnen
bewaakten haar dame
de zijne kwamen
zagen en wonnen
zoet was haar wraak:
schaak
hij sprong naar voren
schaakte haar dame, voor op zijn paard
voerde haar mee in een duizelende vaart
aan haar toren ontkwam…
GEREPATRIEERD
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
584 Ze was nog jong, pas zestien jaar
Ze vond het niet erg, de weeffout
In de huid van zijn rug
Haar jongen was zo mooi verder
De striemen vielen in het niet
Bij zijn donkere ogen
De smaak in haar mond als ze kusten
Was die van vreemde, verre specerijen
Hij was ermee geboren dacht hij
Jaren later, op het uit de vaart genomen
SS Rotterdam…
Wat?
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
823 En mindert dan vaart
De vrouw is nu dichtbij, schuw en stil
Donker verlangen op haar gezicht
Ze beseft, hij is alles wat ik voelen wil.
Wat moet zij doen?
Als zij naast hem ligt
Hij
Deze man met groen en felblauw,
Maakt Liefde zoals zij niet kent
pure oerkracht en rauw
Wat is te doen?
Hij laat haar voelen, jij bent...
Van mij…
onverwacht bezoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
673 op onverwachte tijd en plaats onzichtbaar
voor het oog maar met een vaart nauwelijks
te benoemen, raast en snoeit hij schoonheid
plat, velt daarna oude bomen, vernielt
het huis, herinnering, bekleedt alles met
zijn lelijkheid om twijfel te voorkomen
knaagt rustig voort, rooft dan de kracht
knakt de wil: geen lieve moeder die hier
helpen…
In contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
484 maar de beelden in hun
ogen zal ik altijd weten
in contrast lichtten
daar woestijnen op
met donkergrijze bergen
onbereikbaar in hun top
een hete wind waarin
het vocht vervliegt
de altijd zinderende horizon
zonder enig perspectief
gonzend kleuren oosterse
markten vrolijke bedrijvigheid
het verkeer is in goedlachse
stremming zijn vaart…
Verdwaald
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
542 in een vaas
met bloemen
Zijn dwaaltocht
begonnen
aan een open deur
In haar vaart
en capriolen
door mij niet te stuiten
Hier onwennig
de weg -in kleuren-
echt niet weten
Waren het de kleuren?
de geuren? van bloemen
juist van de markt
meegenomen?…
Het schip en zijn Haven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
554 Een schip vaart zijn haven binnen,
elke dag opnieuw.
Een storm breekt los,
het schip slaat op drift.
Het schip zoekt en zoekt
maar vindt de haven niet.
Het schip ontdekt nieuwe gebieden,
maar mist zijn eigen haven.
Het schip blijft zoeken
en vindt zijn beschadigde haven.…
Laatste treinreis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 Het boemeltje maakt geen vaart:
ik heb eigenlijk ook geen bestemming.
Het landschap ontrolt zich traag
aan mijn niet geïnteresseerde ogen,
mijn haast om deze trein te halen
lijkt nu zo doelloos en zonder zin.…
GEMIST DOEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Mevrouw paling glijdt
over de modderbodem
voelt kriebels in haar buik
de vaart waarin ze woont
geeft benauwenis
oevers komen op haar af
ontspruitend liefdesverlangen
jaagt de rusteloze aal
naar onbekende verte
waar in eindeloos water
wijder dan de wereld
vele minnaars wachten
eens het heftige spel
met haar mogen uitvoeren
verder steeds…
Lage wal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 D’levensark vaart voort,
De dood is ongewenst aan boord,
Het leven viert het leven,
Verwacht zo d’dood te overleven.
Met d’levensark varen
Over d’baren kent vele gevaren,
Die ’t leven aan boord bedreigen,
Voortdurend in ’s levens nek hijgen.…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 De tijd verdwaalt in zachte vaart,
en alles glijdt, geen hand die spaart.…
Weerspiegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 zichzelf zo af en toe heel even
op zo’n heldere winterdag
bij een enkele kaal en bloot
zo kwetsbaar zie ik
een heel voorzichtige lach
het zijn zij die het al weer
voor zich zien – het volle leven
ze dromen al weer
hun groen gevulde kronen
heel even
weerspiegelen ze
nederig en bedaard
in een afgelegen sloot
of in een daar lopende vaart…
De ring van Saturnus
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.105 Afgeplat wentelt de bol om de as
In een ring van puin, steen, stof
Miljarden hemellijfjes
Volgen de baan
De kosmische wet
In een samenhang tussen verte en vaart
Door een massieve kluit aangezogen
(Omgekeerd evenredig met het kwadraat)
Zwier- en zwaartekracht houden elkaar in toom
Dan scheurt een reuzekruimel los
De maan die te dicht nadert…
HEMELVAART
poëzie
2.8 met 12 stemmen
3.157 Ten hemel vaart Gij op, o Jezu, om een stede*
voor mij in 't paradijs bij U te maken rede*,
en ik lig hier alsnog (en is het niet een schand'?)
en denk niet aan mijn huis noch aan mijn vaderland.…