406 resultaten.
magiër
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 avond is een moordende magiër
met zijn gele oog van rottend vlees
midden in zijn veel te wijde tovenaarscape
in ijzig blauw van weggeveegde dagen
de warme mond vol rood gesmeerd
bedropen de baard van het vuur likken
met zwellende buik rondom het middenrif
deinend wassend kleuren mengend aquarel
meanderend door de moerassen der gemoederen
de verf…
Heb De Wereld Lief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
518 haar gekke dagen
die menigeen soms plagen
de stilte van de nacht
het onweer dat ons nog wacht
de behaaglijk warmte van de zomer
de verkwikkende winterse koude
de pracht en praal die je voor ons bouwde
je gaf het zoet en zuur
was het huis van moeder natuur
je gaf een vinger
we namen de hele hand
waarmee we je ziel hebben verpand
je verf…
De schrijvende hand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
438 Het wikkende hoofd
dat loslaten kan
en rollen over heuvels der fantasie;
gekanaliseerde dubbele ladingen
in nauwkeurig geplaatste,
tot in de puncties verzorgde, muzen:
worstelend in de modder,
rollend door verf en klodders
achterlatend in verzen.…
Het oog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
316 er plotseling zon
ontstond
achter zijn pupil
groen kwam erbij
het oog begon te wandelen
door bossen die
nog niet bestonden
blauw werd toegevoegd
het oog werd een meer
waarin het zichzelf
vergat
toen de schilder zwart nam
er een druppel doorheen
trok
kantelde het licht,
het oog zag ineens
dat kleuren niet bestaan
de verf…
Taalbad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
782 Hij die verdooft met klank en zin
Hij die de vorm in de verf zet
Zijn volbloedig woord
Sierlijk als een gulden snede
Lomp als een neushoorn
Vlijmend of kreupel of koket
Versmelt in vers en sonnet
Met een vermeend gemak
De mist is zijn dekmantel
Hij draagt het alfabet naar elders
Ontkurkt het bewaard gedicht
In een roes, een waas van…
een oud huis
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.273 een kakkerlak proeft het vermolmde
hout, woont tussen muffe splinters,
weigert zijn sterke schild te buigen,
en reikt naar gezeefd, groenig licht
met zijn lange sprieten, verlangt
de verf is afgebladderd, roestige
vlekken verraden gebrekkig onderhoud,
een scherpe geur doordesemt dit
oude, verlaten huis en besmeurt
het behang met groezelige…
Verhuizen en stress
hartenkreet
2.8 met 27 stemmen
8.523 Stress omdat het alles in één keer moet
omdat er zoveel nog moet gedaan, behang
en verf tegen de muren, nog geen gordijnen
voor het raam en de dozen moeten leeg en
de kasten moeten vol en niemand die de
leut ervan in ziet echt, er is geen lol.…
we schetsten stukjes leven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.159 ogen altijd stralend
blikken vonkend van verhalen
we schetsten stukjes leven
mengden onze kleur door het
pigment van liefde mee te geven
toch verdonkerde het licht
hadden we steeds minder
zicht op de tekening van morgen
we schaduwden de zorgen
schilderden de zon te waterig
werden te vaak katerig
verloren ons in grijze tinten
de verf…
Gewoon gezien op straat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
878 een zakdoek
nat van kindertranen
en hand de andere even kwijt
vertellen ieder hun verhaal
van droefenis of diepe spijt
het tuintje bij een voordeur
verwaarloosd met armoedig groen
panden zijn uit betere tijden
verwaarlozing is niet
met verf te bestrijden
zag je wachtend op de bus
je haar verward
je blik iets schichtig
gewoon wat in…
schilderij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
830 het koperen licht valt door het hoge
raam, het witte doek en palet wachten
op beroering. iemand in de verte roept
wat. het penseel tekent de eerste
strepen, ergens achter in de kamer
kijkt iemand met dichtgeknepen oog
en amper ademhalend toe, een paar
klodders verf vallen op de grond..
een begin van een beeld ontstaat.-…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
aankomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 de stad was al krom
en er zat rot en roet alom
en vieze molm in het gebinte
en er zat rat in de groene verf
en in de voegen vergif
en er droop goedkope droomslijm
en namaakdras af van het zomer- en
winterterras.…
Akkefietje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
814 Vooralsnog laat je verf niet los.
Jouw blazoen bleef onbeklad -
de kunst van het retoucheren.)…
Zomer (III)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.124 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt zich…
Waterververs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.051 (Met verf.)
Het meest valt er nog te verdienen
aan slagschepen van de marine.
Vaak is er een verver die mee mag.
Soms heeft-ie veel werk door een zeeslag.
Gevarengeld kan-ie vergaren.
Er wordt met gevaren gevaren.
Wanneer hij bij 'n zeeslag een boot verft,
dan wordt-ie als stuntman gedoodverfd,
Met risico's verft-ie de boot.…
Zwartmakers
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.030 Blikken verf doden de tijd
die nodig is om stropdassen, statusdingen
bij uitstek, te borstelen. Grijzend stof is weken
bezig het kostbare git aan te tasten. Bedreiging
van de orde. De ongelijke strijd (kijkdichtheid
hoog) wordt door het grauw verloren. Bekeken
zwart Roet het laatste restje dag tot nacht.…
Kale plekken in de kast
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.323 De hoed afgezet
En dan ineens kale plekken
Tussen het behang en resten verf op de muur
Van pakjes Marlboro die verdwenen,
Rituele slachtingen op de tegelvloer.
Het echoot scheldwoorden
Met wortels in de stamppot gesmolten.
Dan rest de achterstallige huur.
Gekken
Onder melancholie geplet.…
Het mag nu wel...
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.024 Het mag nu wel gedaan zijn,
met oranje verf van oor tot oor,
zelfs België is te klein,
die hollanders gaan maar door.
Het mag nu wel gedaan zijn,
met vlaggetjes van huis tot huis,
Vuvudinges blazen op het plein,
ik hou het liefste grote kuis.…
Intriest - Vrie triestig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
653 de lage zon schildert een zebrapad
in onze diepe, lege tuin
de buren leveren boomzwarte verf
wij een grasgroene straat
daar waar het kippenhok niet staat
komen er al paaltjes uit de grond
met grijs kippengaas errond
zal ik oversteken?…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 Nu tasten wij naar verf en woord
En voeden onze herinnering
Met een gedicht of tekening.…
Niemandsvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
671 Dissonanties schreeuwen om verf
om herhaling van psychose
te voorkomen
in een land dat niet bestaat
is de maatschappij
zwaarwegend moerasland
de boeken zijn gezonken
in een vijver van verdriet
spiegelt eenzaamheid
zijn zonde niet
van niemand ooit vriend geweest
met niets tot vriendschap geworden
uiteindelijk in leegte verdwenen…
Dralende winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 zitten dichter bij het huis
de merel trippelt op de binnenkoer
hoort hij ook plots een dof geruis
van de kater die stil zit op de loer
het roodborstje is terug gekomen
schuilt zich achter de buxusbollen
enkele mussen zitten op de bomen
waar de hond zit naar te grommen
de tuinpad wordt nog niet betreden
het hek vraagt een nieuw laagje verf…
de drempel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
360 Je kijkt niet zomaar naar de verf,
“Je moet kijken met je hart, mam.”
Terwijl je om half zes een meesterstuk bouwt,
Als de avond zachtjes valt.
Dan sluit ik zacht de badkamerdeur,
de koele tegels op mijn wang.
Een vluchteling van geur en kleur,
een moeder, hondsmoe en bang.…
Kippenvel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
233 Kippenvel trof mij
toen ik de hoogten aanraakte met mijn blik
De lucht lag open als een belofte,
maar onder mijn voeten
spande de diepte haar stille mond
Mijn huid wist het eerder dan mijn denken
De afgrond schoof langs mijn wimpers,
zelfs door de verf heen,
alsof niets zich laat verhullen
wanneer het vallen dichtbij komt
Er werd standvastigheid…
jeugdmerken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 frunnikend haar vingertjes bevoelen dagelijks het fabelland.
open ter blik wipt het neusje vrij en voluit,
de lippen uiten het haar omringende en
niets drukt haar pret.
de adem warmt zich aan betterfood koeken,
het haarfluweel wrijft op het silan-hemd elsève-crème open.
mevrouwen zien beaat hun dochter schrijden in
prinsessentred.
bikkelhandige…
Masturbination
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.329 Eens zal ik weer liefhebben
maar tot die dag
is het de enen hand die de ander wast
schilderverf van mijn kwast
Doeken eentonig kleurend
de verf monogeurend, a-sociaal
misselijkmakend slecht werk
trots afbrekend honderd maal
schietgebedjes in de kerk.…
Geschiedenis herhaalt zich
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
676 Kan nog steeds niet tekenen,
schilderen ook al geen optie en verven, op doek,
of deur, geeft mijzelf een andere kleur,
maar de verf komt nooit,
waar ie terecht moet komen en toch;
mijn lieve kind, je komt er wel en ik vind,
dat er meer dan genoeg andere dingen zijn
die je meer dan goed doet!…
Windstil?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 Windstil linnen, elk geluid
gestold, geen streek zelfs
geen veeg te zien, het wit
en zwart voorbij, het niets in
de wereld weg gekeken, glad
getrokken tot aan de polen
geschikt voor weinig de aarde
in meerwaarde in te verruilen
in ruis, verf ademt de hang naar
het diepste evenwicht, in de
sluimerende maat van alle dingen.…