36396 resultaten.
Overal zag ik je
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.979 in de lucht tussen langzaam
dansende wolken in een bos
achter de bomen met hun zwarte lover
in het plasje met de salamanders
naakt op het gras zo stralend als een maan
maar stralen kan alles had je afgelegd
alle antwoorden slechts in vragen
gekleed deelden we alles wat we hadden
tot we niets meer konden en niets
meer bezaten.
nu is de maan…
Twijfelaar
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.055 Als ik je niet volgen kan,
is dat dan mijn schuld?
Als ik niet weet waar
je het over hebt,
doet mijn begrijpertje
het dan niet?
Als ik je liever zie gaan
dan komen,
is het dan mijn schuld?…
Een wens
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
1.357 De dag is weer voorbij
en de nacht is gekomen.
Buiten staan de bomen
te dromen.
ze fluisteren toch
nog zacht:
"Ik wens je een goede nacht.
'k ben zelf niet bij machte...
De wens is de vader
van de gedachte....!"…
Onrust
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
674 de nacht ligt naast me
het is wachten op de storm
er is een muur van regen
er is geruis, gehuil, gekraak
donder op zeg ik en het bliksemt
als ik diep in zijn ogen kijk
lees ik zijn ziel en zijn oude liefdes
hij leunt op me en rilt
we lijken twee stokoude mannen
ooit konden we drinken als Richard Burton
dansen als Michael Flatley
zingen…
De nacht en het verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 In de wijdheid van den dag,
uit zuiver goud gegoten,
ligt vol met donkren drank gelopen
die overlopend ’t hart bedropen
en ’t goede licht geblust heeft, ongenoten.
Ik waad door slaap, de diepe watervloeden
waarmede Noah overweldigd werd, gelijk;
de oogleden zwaar, de ledematen haast ademloos,
en neergelaten; door de ingewanden zonder dam noch…
Adem van het Moment
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
393 Hart klopt zacht,
stilte spreekt,
in jouw ogen,
vind ik mezelf weer.
Zonder woorden,
voel ik het licht,
een fluistering,
die nooit zwicht.…
Heden Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
341 HEDEN NACHT
De wind raast.
De takken breken.
De tijd tikt door
als een defecte hartslag.
In de zwartste hoek
kijken sterren toe.
Zwijgend.
Als getuigen van niks.
De nacht houdt z n muil.
Geen genade.
Maar dan:
Het grijs breekt.
Het licht dondert binnen.
Niet lullen.
Niet hopen.
Gewoon:
Gaan.…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 in dromen reiken sterren en
bomen elkaar de hand, ze
schuiven aan bij de dis
van een groter geheel
spreken is voor later
zegt de kruin tegen
de staart van een
vallende ster
hun ogen breken schimmen
en gedaantes maken
elkaar het hof, het universum
raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre…
Die avond..
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
638 Die avond,
die avond nog,
en een roos
die bleef liggen.
Het riet zei iets,
het riet zei het weer,
zacht in het water,
zacht en nog eens zacht.
O water,
krinkelend water,
waar gaat gij,
waar gaat gij heen.
De roos bewoog niet,
de avond ook niet,
alleen het riet
wist mijn naam.
Ik bleef staan,
ik bleef nog staan,
bij het veld…
Even
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
224 ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap wiegt
ik bloei wanneer de zon mij liefkoost
en soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapends toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
619 Oneindig zijn de vloeren van de nacht,
zeggen ze.
Ik noem het gewoon een harde stoep
waar je op landt als de barman je buiten flikkert.
Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten,
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.…
verte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
215 door de heesters van alle
tijden die we zijn
gepasseerd zie ik in jou
het zachte violette
dat als een regenboog
mij de brug biedt om de
oversteek te wagen naar
dromen die wandelen als
passanten de nacht
binnen, ze plukken het fijnste
van mijn slaap, wat
achterblijft zijn de
drogredenen van dit bestaan
doch, met jouw brug
zalf ik de…
nochtans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
142 die het duister haar
had toegedicht
de nacht werd een kijker
wijl de schemering
zich wijdde aan het prisma
van de traag opstuwende zon
en de slaap bleef waken…
De nacht.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
264 Leven in de nacht.
Je voelt de kracht van de maan.
Ieder raam verlicht.…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Ik herken zinsneden uit hun beelden
zelfs die over de golven en branding
het mulle zand en voel hun genegenheid
in elke korrel en minuut van de nachten.…
[ Ik doe maar alsof ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Ik doe maar alsof,
wanneer ik weer ga slapen --
alsof jij er bent.…
nadien...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 tijd voor verder gaan
roept herinneringen op
om jou te volgen
switi lobi…
gedicht in elf: kanker
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.821 voor rian
kanker
een strijd
tegen onzichtbare cellen
chemokuren en bestraling volgen
aanvallen!…
kuieren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 soms zou ik mezelf
wel eens op de voet
willen volgen...
maar dan wel
in mijn eigen tempo…
Tijd is een geloof
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
743 hoor de dansende vertes, de zee
ze schudt en schommelt haar huid
natuurlijk, zonder nadenken
kijk terug over het land
de planten
ze knippen zichzelf
en vervallen weer tot wassen
zonder wachten
zonder versnellen
tijd maakt natuurlijk niet uit
tijd is een geloof
wat een geluk te zijn
als het land en de zee
en de tijd er niet…
nu ga ‘k met jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.102 de epiloog voorbijsnellen
in dichtersplaatsen; ogen
ravenzwart, gans nacht. Eros
tegenwoordigheid: Venus
in ‘t opgeklapt bed
en vrijende geografie
van lijven.…
Zoekende tocht
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 zee
van meer dan alledaagse dingen
twijfel niet de keuze bepaalde
Goede morgen dageraad
ik zoek een goede morgen
liefst ook nog een goede dag
als ik de baan van de zon volg
ben ik dan op de goede weg?…
Een stille stem
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.768 nu maar los, laat alles maar vervagen
Er komt een einde aan een lange nacht
Een stille stem beantwoordt al je vragen…
Ga maar gerust, ginds wordt op je gewacht…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 Onhoorbaar sluit de nacht zich dicht...
Mijn ziel wordt vol van eeuwigheid.…
Duisterweg
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
527 Het is rustig in de nacht
jouw woorden verdwijnen langzaam
uit het geheugen, lachwekkend misschien
maar de somberheid doet me dwalen
ik volg de duisterweg naar heimwee
waar nachtbloemen wiegen in herinnering
en misschien schrijf ik je nog een lange brief
over hoe fijn het was samen in het liefdesbed
wanneer herinneringen dreigen te vervagen…
volg het krullen van de lijn
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.897 ik zie de golven overslaan
hoe donker wordt verzwolgen
hoe wit maar steeds blijft gaan
ik volg het krullen van de lijn
het schuim verdwijnt en laat
de diepte zwart verschijnen
ik draai en kolk mee
het sissen wiegt verleiding
ik voel de vrijheid van de zee
nog aarzel ik terwijl
het water langs me gaat
vandaag zich spiegelen laat…
Jouw weg, Zijn weg?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
647 De weg van het vertrouwen,
Met vertrouwen willen volgen.
Zijn plan, Zijn doel met jou…
Wat is van dit of dat het doel,
Van de vreugde, van het verdriet.
Het willen volgen van Zijn weg,
Zonder onbegrip willen vertrouwen,
Op Zijn plan, Zijn doel met jou….…
De andere helft
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
706 vlij mij neer in jouw schoot
in je verblindende
zachte bos van dromen
van alle glorie en geheimenissen
deze weg leidt me
tot een existentiële waarheid
van liefde en openheid
jij brengt mij thuis waar ik bij hoor
aan jouw oever
daar voel ik mij verenigd
de andere helft van m’n andere immers
ja, ‘kweet het
volg je hart, volg je gevoel…
Warm
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.012 Vingers die me volgen in een zee van kleurende golven
uit een droom die op jou lijkt
zoals je weer ontwaakt.…
Mona Lisa
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 ogen
een paar ogen
ogen die kijken
ogen die volgen
die mij volgen
die mij aankijken
ik kijk terug
kijk ze aan
diep in de ziel
dring ik door
poel van gevoel
spiegel van ziel
vonk van de geest
vensters
van persoonlijkheid
maar er blijft
altijd iets
van mysterie
meer woorden
zijn overbodig
missen de essentie
kijken, kijken…