Alle inzendingen over wijk

869 resultaten.

Sorteren op:

Laatste trein

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.121
Perron 3 Maandagavond, nee dinsdagochtend 00.13 uur in mijn hoofd wil een zin niet wijken “hoop is uitgestelde teleurstelling” minstens twaalf jonge mensen misschien dertien verlaten de trein ik stap in in de lege coupé is hun warme aanwezigheid nog voelbaar onschuldig-blije stemmen galmen nog na ik dompel me in dit bad…
Lizzy28 november 2002Lees meer >

Van goed hout…

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.168
plankenvloer kraakt het verleden gesmoord door stof verstopte kieren onder kaal getreden pluche kleden spijkers buigen; de koppen geroest niet willens hun houtgreep te vieren nagels woest geslagen in de knoest ruw wreken de splinters zich tegen de vuile zolen die hen open gekrast achterlaten na een regen van vegen Nee, de delen barsten te wijken…
sacrajewa16 september 2004Lees meer >

Gevallen blad

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.620
Treurnis zal nu langzaam wijken; toch blijft er het gemis. De zomer treedt als laatste aan en daarmee ook de zonneschijn Je mag weten, van nu af aan, dat hij bij Hem mag zijn.…
Leon22 november 2004Lees meer >

Oude jaar

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.903
O, mocht de wereld wijken met de omzwaai van de tijd. Daal, hemel, tot ons neer, wij laten de aarde los, om zelf niet te bezwijken. Ontruk ons aan ons zelf en houd ons vast o Heer!…

In ultra violet

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
kaats de zon weerbarst haar stralen laat me maar mijn bruin gaan halen in het ultra violet ja op mijn eigen bed ik zag je tussen wolken met schaduwen de hele straat bevolken je nam de mensen in warmte met je mee kou en wind volgden gedwee maar nu de lente komt en jij weer schalks lijkt te kijken naar het blauw dat niet zal wijken…

Getrouwheid

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 740
onder de tomeloze liefde tijdens het langzaam wijken bespeuren ze ongewild de angst voor een laatste maal de daad hoe zuiver toch volbracht het vlieden van hun minnekracht bij het verschijnen van de dag samen met hun gedeelde dromen zomaar weggevlerkt op vleugels die zich niet lieten vermoeden toch nog voor een stuk omwenteling van hun…

En garde

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.078
plekken en stof om in te bijten na het vertrappelen dan het verzorgen, dekens vol troost op gehavende schouders en zoete woordjes schuren in gescheurde oren die vinger die nog wijst uit het oog, uit het hart de dolk die daar niet hoort en franjelintjes in het haar daar stamp je maar mee door een bloedrode zee even snel na het wijken…

druk zwart in wit achter elkaar

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 704
laat spiegels toekomst maar bekijken schrijf het verleden af een nieuw gezicht en laat het oude wijken gewoon wat politiek de beurs is vast in trek een stukje rampgebied moord en bloed is ook niet gek plak stukjes aan elkaar die iedereen kan keuren combineren doen de lezers maar ze moeten altijd…

Glastempel

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 611
Lachend pakt zij de scherven van haar zelfgeblazen huisje waar sterren geen barsten meer kunnen snijden in reeds blauw geronnen bloed aders volgen puur en ademloos gesneden lijnen langs links waar onregelmatig bonken geen kamers meer sluit doch hartnekkig tegen beter weten in volhoudt de laatste scheuren in de muren blijven wijken en…
metha7 juli 2006Lees meer >

Tegen beter weten in

gedicht
3.1 met 31 stemmen aantal keer bekeken 20.473
Muren die niet wijken. Een hemel die zwijgt. Ooit een weg, honderd wegen naar het licht - alles loopt dood. Wat ooit bevrijdde, heelde, verzoende - krachteloos.…
Hans Bouma22 september 2006Lees meer >

Haar vroeger naakt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 877
Wanneer de houten deuren wijken op de tocht (op avonden van harde wind en hoorbaar sissend water), is zij het steeds die bleek & rechtop in de kussens de kamer binnen komt - ze zegt geen woord, maar speelt haar weemoed in gegiechel om een alledaags verleden (haar vroeger naakt, ooit glad & harig van verlangen), en laat zich gaan vanuit…

PROSPERITEIT

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
De hemel hangt ontroerd Boven novemberweide Ik wijk niet van zijn zijde De doodsdrift is ontvoerd Met peperkoek gevoerd Niemand kwam tussenbeide Zij kreeg een vrijgeleide Die knibbel knabbel koert Ik voel me, hemel, zo content En kijk u zielsgelukkig aan Skeletten vol ontbladering Staan met mij in omkadering Van grenzen in een nieuw…

Ineens is alles onbeduidend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 643
De tijd staat stil, de dingen wijken, de witheid van de sneeuw bekoort nu niet. Er is nu enkel het verdriet, de onmacht om nabij te zijn, de dingen ongedaan te maken, te zien hoe alles onbeduidend en van geen tel meer is te weten. Toch moet je door, je kan niet anders, het leven vraagt niet om je lach, je ironie of je verklaren.…
Adeleyd20 januari 2013Lees meer >

Winters hart

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
Wel, winters hart Dat goeddeels door De seizoenen heen Bevroren blijft, Winterweer dat van Geen wijken weet - Vertoont vandaag tekenen Van inzettende dooi - Mid-januari en Hijmersma Maait het gras alsof Het juli is vandaag, Fiets met open jas En verder alleen Een bloes door het Dorp waar ik Mijn leven leef, Hoor de…

La Mort

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
ondraaglijk lijden zoekt toevlucht tot gepland of ongepland, daar ze niet van wijken willen weten in hun hoofd is 't overvol genoeg basta finito hoe vreemd is het als de dood op jouw deur klopt ben jij dan klaar of ben je als de dood ik in ieder geval niet nog lang niet geef mijn portie maar aan fikkie ook al word ik niet oud…
LadyLove30 september 2014Lees meer >

Gemoederen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
Want ZIJ, weten niet van wijken! Dus blijf alert, is de boodschap!…
An Terlouw13 januari 2015Lees meer >

Een klein gebaar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
zonder dat we er bij stilstaan zijn we steeds op doorreis en trekken bomenrijen voorbij langs viaducten over dalen je hoogte valt koud op het dak daarmee wijken alle talen zwijgend of niet, onverstaanbaar het gaat immers om het gebaar om het moment zonder misbaar toen we samen aten en dronken ik zie een hand grijpen naar glas genoegzaam…
Iniduo28 februari 2015Lees meer >

Voeten in de klei

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
in ver kijken gaat het lichaam wijken schiet zien tekort als ogen in wolken dwalen bepaalt kleur de horizon de grens waar lucht en aarde elkaar raken is een blokkade soepel zweeft geest over de belemmering vindt ruimte in buiten het universum trekt maar is varen op een door aarde gegist bestek met voeten in de klei is loslaten…
wil melker6 augustus 2015Lees meer >

Als aan het zand genageld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
jij me mee nu de schelpen kraken wij elkaar naderen weet ik van vaste grond onder mijn voeten voel me intens rijk waarom toch verder willen kijken achter me de plek die zo meebepalend was voor me het nog in damp gehulde wat toekomt wat geen mens kan maken in me de zekerheid van thuis zijn door pure liefde die nooit zal wijken…
Cor van Vliet14 februari 2016Lees meer >

In Flanders field.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
Alleen de vredesduif met de palmtak van de vrede vliegt over landen en vindt geen plaats door een oorlog die niet wijken wil. En mensen die zwart zagen van de sneeuw en kinderen die zonder zandzakjes zitten en vluchten voor de vrede of voor de oorlog?…

'Paardemeisje'

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
Zij aait 'n paard nog niet toe aan jongens aaien Zij wil 't paard met klontjes suiker paaien Zijn hoofd met haar voelen in z'n ogen kijken Zij wil nog -geen seconde- van hek en draad wijken Waardoor zij gescheiden zijn als die de benen heeft genomen na ontelbaar rondjes draaien 'in de bak' alleen in zijn omgeving…

Ochtend

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
Toch lijkt het of de nacht nog niet wil wijken voor de dag. Alsof de zon maar nooit meer schijnen mag. Alsof het nog nacht was schuiven dikke laaghangende wolken over de huizen aan de overkant. De regen tekent strepen op mijn vensterglas. Maar wacht, daar buiten speelt een kind, het springtouw in haar hand.…
Antje25 juni 2022Lees meer >

Net opgestaan, de dag vangt aan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Ze bevalt me op die bank De stof zo blauw haar huid zo blank Het scherm zo tomeloos haar boeiend Ondanks het zonlicht dat er gloeiend Als een voyeur omheen bestaat Voordat het neervalt op de straat De stilte rekt zich zalig uit Tot in een zangerig gefluit Van vogels zwart als hartenbloed Hij wijken moet “Wat is er schat?”…

Verwarrende gevoelens

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
Wil je diep in de ogen kunnen kijken, het liefste niet meer van jouw zijde wijken. Geef mij mijn verloren licht terug, dan geef ik jou, die steunende hand in de rug.…
Pitsikato15 januari 2024Lees meer >

Ringslang

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
op een dwaalspoor door het labyrint van de stad die onthoofd is, verzengd in de gloed van een fata morgana als ogen met zwarte mascara weerspiegeld in glazen van wijken in tinten die op elkaar lijken het dorp van de Os en Nieuw sloten de bomen als eendere loten aan takken ontwricht van hun stam... Wat een puinhoop, die Ring Amsterdam!…

Het regent

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 142
Dan wijken wolken voor de zon, En gaan de paraplu’s dicht. Ik ruik dan die typerende lucht, Na regen in de warme zon.…
Joris Olivier10 november 2025Lees meer >

Wachten op de nieuwe maan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 146
De oproepen kammen de wijken uit Ze maken de huizen leger en mensen incompleet Ook zonder gesneuvelden lijden we al verlies, laden we door de dag seconden met tijdloze verlangens en blijven de nachten donker hoeveel sterren er ook zijn We wachten op de nieuwe maan en het levend terugkeren van de onzen en hun belagers Geen gesloten…
Zywa30 augustus 2026Lees meer >

De weg terug

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.500
De brandnetels wijken niet meer bijten brutaal naar mijn benen machteloos en verdort kijken de gouden bloemen toe.…
Echo5 november 2002Lees meer >

langs de strijk van wat violen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.031
ik zie de hemel opengaan wat wolken dwalen langs het blauw en lossen op ik voel de zon en wind waan me weer een kind op eindeloze vlaktes muziek waait zacht langs strijk van wat violen ik vang met lach je melodie we dansen hitte van de poesta's en wijken later uit naar permafrost van toendra's nu gaan we lente brengen in…
wil melker20 december 2004Lees meer >