7971 resultaten.
Goddelijke gruwel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.097 dient zich aan
Met uwer aller lot begaan
De geest angstig verward
Sluit het sponzend in het hart
Gevoed door de geletterden
Dringt het in de open wond
Woekert rond om te veretteren
Ieder ander geloof te verketteren
Luistrend naar wat het boek zegt
Met woorden in oeroud geschrift
Genocide moorden terreur volgens gebod
Verschuilend achter…
Kantelpunt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
648 Wij samen in het nu
als splinters in een momentenrij
De gesluierde geheimen achter de dood
de kracht van zweven en van drijven
het raadsel van de liefde geeft zich niet bloot
ik leg mij neer, besluit dichter te blijven.…
Kieskleurig
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.405 Boeren, burgers,
zelfs de allerhoogste heren
ik zie ze vaak genadeloos
op kleuren selecteren
het kroeskopje van het Afrikaanse land
de pareltjes uit oosterse culturen
ze rollen weerloos van het strand
verdwijnen achter muren
Elk kind weerkaatst zijn eigen tint
flonkert over rimpelloze meren
voor boeren, burgers,
al die diepgevallen heren…
Verslagen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.144 Levend op de laatste bonen
gezoet door de honger van het gemis
Lijkt een ieder mij uit te wonen
als ik me telkens weer vergis
Zonder doel voor ogen
beleid is van de baan
Vuile was hangt te drogen
en ik begin er niet meer aan
Niemand kan me nog vertellen
wat er nu nog nodig is
Ze kunnen het voor me spellen
maar ik blijf achter…
ik ben naar de zee gerend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
797 ik ben naar zee gerend
alles achter me gelaten
de sporen in het zand
zijn niet voor mij bestemd
we waren bang
om op het strand
te lopen als de vloed
zich teruggetrokken had
en iedere voetstap
zichtbaar was in de
kaalheid van nieuw land
geen hand om ze te wissen
de hemel duikt de verte
al voorbij, een pier met
meeuwen op een rij…
Valentijn…stiekem
hartenkreet
4.0 met 41 stemmen
7.531 Ik kan “vandaag” stiekem bekennen dat ik om je geef
Houden van, is de volgende stap waarnaar ik streef
Zul je er ooit achter komen wat ik voor je voel?
Een kaart, bonbons en bloemen, heiligen ze wel “het doel”?…
Costa del Sol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.135 ijskoud stampte de wind
door jouw witte straatjes
in het nauw gedreven
hield hij zo het leven
achter de gesloten luiken
de sinaasappelbomen
rond jouw plein
het bronzen kind
in jouw fontein
verkleumd verlaten
de wind vond rust
op een bankje bij de kerk
de hemel brak het licht
bracht leven in jouw wit
de zon deed weer zijn werk…
de taal
gedicht
4.1 met 31 stemmen
15.075 De taal behoort aan de vogels
ík ben te mens om te vliegen
ik sta als een huis op de wereld
gebouwd en dik uit aarde
ik ben ongeveer degene
die schuilgaat binnen de muren
en uitvloeit achter de ramen
van de blauwe achterkamer
het geurt er naar mest en naar liefde
er staat een plant in een kooi
de taal behoort aan de vogels
de mens schuilt…
Het zwijgt er woorden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
685 hoe schijnbaar lucht danst
in de weerspiegeling
van getraliede ramen
blauwig paarse bloemen
geuren mij toe in het nest
van het met riet getooide huis
achter me een stenen muur
waar een eenzame tafel
enkel de wolken draagt
als in gebed verzonken
het is mijn tuin niet
ik snoei ook de rozen niet
maar plooi me nederig
tussen de avond…
jouw spiegelbeeld
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
967 je fletse ogen
staren door het raam
waar achter niets
en alles is te zien
hier, lijk je,
ogenschijnlijk,
in het luchtledige
opgegaan
voor je staat koffie,
op een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in…
Is het nu zomer, is het nu herfst?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
858 De geuren van verval en heimwee,
van niet te begrijpen vergankelijkheid
en toch toekomst en perspectief
versmelten met een vleugje romantiek
want niets is voorgoed afgelopen, gedaan,
niets zal oeverloos vergaan;
moeder aarde draagt haar kinderen
tot zij zelf kunnen lopen, praten
over wat er achter de horizon wordt vermoed;
zo is het goed…
Modern
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
968 Ik kan jouw prachtige gedichten
niet beantwoorden met een reactie
misschien is zelfs mijn kleinste ik
geknecht aan een dichterlijk antwoord
voor zover mijn woorden in gedachten
reiken, iets bereiken van die rijkdom
aan innerlijke emotie van jouw moderne
stijl, van pure gevoelens in woordvorm
waar blijf ik achter met mijn kleinood
en…
vadertje tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
792 ach vadertje, vadertje tijd
dat u juist nu, door donder in nachtelijk
ontij het oudje komt halen
al dagenlang ligt zij op zolder
haar droge hoest hangt aan de balken
als uien
ach vadertje hoort u
hoe zij lijdt
en ziet u
hoe moeke schreit
achter jast zij
de piepers in tranen
nu kom vader, ik zal u voorgaan
het is een hele klim
maar…
oude kerk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
783 in de holte van een torenspits
een kreupele kroon in de mist
glipt de duif door een kier
het gebinte kreunt onder een dunne mantel
trefzeker als de naald van een kompas
strijkt de duif neer in de afdruk van een rubberzool
ribbels in een vlies van slijk
herinneren aan de gebochelde dwerg
die schichtig maar sluw
achter orgelpijpen wegduikt…
Ontkenning
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.696 Hoe hij ook probeerde
te kijken door de glazen
van haar bril
De ervaringen en
gevoelswaarden waren
een heel verschil
De verwaarlozing
en liefdeloosheid
waren zo duidelijk daar
Waarom bleef zij
zich zo verschuilen
achter de waarheid van haar
Nimmer heeft hij
dat kunnen begrijpen
totop de dag van vandaag
Blijft het hoe, en…
Mystiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De rust is ingetreden
Roerloos liggen bladeren
Windvlagen zijn verleden
Lage wolken naderen
De takken bedekt met dauw
Aan mist overgegeven
Schimmen achter in het blauw
Met het uitzicht verweven
Twee bomen door de tijd heen
Naar elkaar toe gebogen
Hun twijgen vlechten ineen
Nevelige atmosfeer
Het stenen erfgoed geeft weer
Symbolen…
Intimiteit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.974 Lichte geluiden verraden hartgeklop
waarvan het ritme wordt opgevoerd
opeens wordt alles losgelaten
en blijft een roze blos achter op je wangen.…
Gong,
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
918 Ergens moest je zijn en overal ben je,
raakte je achter de schermen van de dood?…
Pasen in zicht!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 Dood en zonde
liet Hij achter in Zijn graf.
Zo kon de boom des doods
weer vruchten dragen
omdat Hij vergaf.
Verrezen uit de dood
ging Hij de Zijnen voor op reis
door de verlaten Hof
naar ‘t Hemels paradijs!…
sleutel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.548 Sleutel
Innerlijk gevoel achter tralies
Verlangen in mijn lichaam
Liefde opgesloten in mijn hart
Voor jaren die voorbij zijn gegaan
De handreiking is afgeslagen
Het verlangen blijft onbewogen
De zorg kan niet weg
De troost staat op barsten
Er is niemand die het ontvangen kan
Er is niemand die het krijgen mag
Mijn hart zit op slot…
het was beloofd
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
694 Lief, mijn lief
wil ik de daggesloten jaren verdrijven
tot ver achter de wind of tot daar waar het hart
zeker is van het aardse licht
het onbekende, temidden van het ruisen
en elk gesprek
dat werd beweend;
het groeien van de leegte
onder het goed-rode zand.…
Ontgroend...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 de einder
stonden bonte koeien en
wollige schapen als
gepoot in de grond
omgeven door
kwakende sloten waarin
plomp en zwanenkruid
welig tierden
het mooiste onkruid
de bermen sierde
daar is natuur verstomd
het uitzicht is versteend
door huizenblokken
stoepen en straten
door horizonnen
verlaten en mijn oog
valt op plastic bloemen
achter…
en zo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.731 verglijdt het leven
achter stappen
die weer klinken
in de stilte van mijn geest
dromen die
illusies waren
die intens vergeefs
in al ons voelen spaarden
weg
in pijn
en smart verstorven
en zo
verglijdt het leven
als een leegte die niet kiest
die alleen in houden
van zichzelf verliest
zomaar, ongemerkt
weg
en al wat dan…
Maakbaarheid van de muze?
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
549 Veel gedachten lijdt al snel
tot ruimtevrees, vervalt tot
voorzichtig tasten, en blijft
in feite vervolmaakt, wat hij
in het ziellespel durft aan te
raken, te delen met z’n handen
die de muzen strelen, is hij tot
stomheid geslagen, schuilt
achter spiegels waarin hij beeld
en alter ego herschikt, likt de tijd
uit wonden die hem naar…
Billen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.024 Laatst fietste ik achter billen.
Het waren er wel twee.
Ik zag ze zachtjes trillen
en trapte trillend mee.
Het fietspad zat vol gaten.
De winter was voorbij.
En waar de gaten zaten,
daar hotsebotsten wij.
De lichaamsdelen voor me
deelden zich aan mij mee.
En dit is wat ik hoorde:
deinend decolleté.…
Rayonnante nudité
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
529 verwonderd en speels
kronkelt het witte landschap
om zich herkenbaar te maken
hallo hier ben ik dan
uit mijn 10 vingers waaien
witte kristaldeeltjes
langs ademtochten
van ruimte bestaan
stapwiegend
achter mij een spoor
dat kleur vertoont
zonder dromen
zo maagdelijk wit
rijst er uit het niets
een sneeuwjacht der stilte
op mijn ogen…
Voorbij de achterkant
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
1.045 In gedachten tover ik een lach
op zijn achterkant
Fantaseer ik een glooiende zon
zakkend achter de bomen aan de horizon
van een typisch stukje heideland
...Denk aan het mooie van een zeeuwse kustlijn
aan verse, nog onbelopen sneeuw op een schoolplein
Of aan: gewoon een blik op de stadslichten
vanuit het raam van de laatste trein
Want hoe…
Pratende golfjes
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
551 Het was nog
drukkend warm en
de gloeiende zon
had zich al even
terug getrokken
achter de bergen.
Terwijl ik wandelde
in het maanlicht
maakte donkere silhouetten
nog puffende geluiden.
Plotseling sloot
de maan zijn ogen.…
Zomeravond- verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
596 De oranje gloed achter de bomen
kondigt de avond aan
door geruisloos zachte schemer
is geen donker of licht
Witte zwanen statig
vergrijzen in het niets
het water met lange stroom
vloeit naar de einder
De kelken dichten hun hart
wat blijft is de geur
stemmend geroezemoes
verstomt, de stilte valt
de schakering regenboog
tinten, als…
linten aan je kist
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.474 de dood maakt witte letters in het zwart
en gelezen bij het laatste beetje licht
schrijf ik in het kort dit dicht
*
achter gesloten deuren
tatoeëert mijn hart de namen
van mijn naasten, het gemis
schreit het leven vaarwel, de laatste
klant, 'k zal me moeten haasten
geen lijnen meer om in te kleuren
slechts wat witte en roze linten…