7677 resultaten.
De dromende druïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Licht en donker,
dicht en door mekaar,
een Byzantijnse mozaïek.
De bladeren dansen het ritueel
en de wind preekt bekering.
Ik, dromende druïde, ben eraan onderhevig.
Vol eerbied pluk ik maretak,
elk blad is een droom,
wat kan ik dromen!…
Siberië
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Prozac dicht het gat
in een mensenhart
het leven zit nogal
slordig in elkaar
bloed zoekt als
de rivier een uitweg
en perst zich door
de nauwe kloof
hoe vangt een mens
het groot verlangen
van de vogel die in
een handvol dagen
Siberië bereiken zal
is dat hoog gegrepen
of raak ik verder
van huis?…
Snaren van de ziel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
593 De zon gaat kopje onder
ik kan haast niet wachten
tot ik je in mijn armen sluit
de maan schijnt zacht en zoet
ik heb je zolang gemist
en verlang naar je warme huid
Nu je zo dicht bij me bent
in je nachtpon van rood satijn
nu je halfnaakt voor me staat
aan het begin van de lijn
is er geen plek op aarde
waar ik liever zou willen zijn.…
Lichter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 M'n kraag hoog
De jas dicht
Geen betoog
Alles ligt
Open en bloot
Lezend verlicht
Alleen het rood
Van de kou op je gezicht
Er valt geen sneeuw meer
Alleen nog hoop
Keer op keer
Geen koek noch zoop
Zo meanderende de winter
En het geluid ervan
Richting wat verbeelding
En nog zo wat dan…
Ik vertel je wat ik aan je bewonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
580 En die dicht tegen me aan,
in mijn armen ligt.
Ik vertel je wat ik aan je bewonder.
En vertel je hoe graag ik bij je ben.
En ik weet dat ik zonder
jou, alleen slechts duisternis ken.
Het geluk is er nu in overvloed.
En met jou aan mijn zij
leef ik in mijn droom
en weet ik weer hoe liefde zijn moet.…
Ode aan muzikanten en zangers
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Wanneer je door de muziek
van je hart gevoed
de vreugde voelt
binnen stromen
schoon en stralend als
het voorjaar
met zangvogels
en twijgjes en de
schone bloemen
van Zijn grond
Och wat een
troost in het dan om in
eenzaamheid
en pijn
dicht bij
jezelf en de
blauwe lucht te mogen zijn
In een grandioos
muzikaal…
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 De open groeve wacht
en dicht bijeen gedrumd,
geeft elk van ons
u nog een kruis.
Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…
29 april 2025
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 jupiter hoog aan
de hemel in het westen
op een meidoornhaag
vliegt een wit nachtvlindertje
ineens middenin
een overweldigende
zoete kruidnagel-
achtige geur wandelen
onder een berk staat
een egel wat op te eten
hij laat zich rustig
bekijken en neemt dan de
benen door hoog gras
en duikt dichte struiken in…
De jonge dichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 Ik doe mijn best
denkt hij,
zo nu en dan
tevreden,
tussen het dichten door.
—————-…
zieltogend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
161 ik bezweer het einde,
ontken het afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
zij zei daarentegen
het is al jaren zo
dat ik je verveel
en jij mijn liefde mijdt
-alwaar woorden
zijn verworden
tot zuchten
raakt de ziel verdwaald-
*
de deur valt dicht,
voor de laatste keer;
zij gaat,
door de toekomst ingehaald…
zeeën rollen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
667 leve de kronkel
van de waterlijn
altijd
in de weer
eb of vloed
trekt of woedt
golven rollen
schuimend koppen
eeuwig is ’t soppen
van grijze wolven
brullend voor de Heer
d'dichter bij 't water
vol in luister
’t wordt steeds later
verweert in 't duister
zuid wester in z'n sonnet
met zee die bergen verzet…
Kruispunt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
706 Vanaf Kattenburg over het plein
recht door het rode licht
naar het Scheepvaartmuseum gefietst
Dat nog jaren dicht bleek te zijn
met voor de deur twee oudere heren
die naar dat licht zaten te staren
Op hun knie ieder een briefje
met kader voor een turfrubriekje
Ik vroeg of ze auto's noteerden
Ze hadden er allebei één staan
Nee zei de…
Levensbad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
450 Dagelijks drijf ik in het water.
Dan verander ik in een vis,
die zwemmen moet.
Dagelijks word ik een ander mens,
die geleidelijk lichter wordt.
Totdat ik weer grond voel,
waarop ik wankel loop.
Gelukkig verandert deze dag in morgen.
Dan draai ik de kraan weer open.
Dan zie ik het leven stromen.
Dan voel ik me als een vis.
Weer schrijf…
Schrijvende vissen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
568 Tussen alles en bijna niets,
in badkuipen en in oceanen,
zwemmen vissen.
Vissen die niet gezond zijn,
gaan drijven op hun rug.
Zijn, op sterven na, dood.
De dichter ligt lekker in zijn bad,
draait de kraan nog verder open.
Het water stijgt tot aan de rand.
De dichter verandert in een vis,
die heerlijk schrijven mag.
Vissen worden meestal…
Vleugelgegons
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
5.257 met licht en liefde aanlengt
Een lenig land voor dichter en troubadour
waarin alles schijnt te buigen voor klanken
en de kleuren van wapperend pompadoer
voor de geur van wijnlekkende ranken
Ik wil mij vlijen naast de gedichtenbron
in het lome veld achter de gedachtenmuur
tussen het sterrenlicht en late zon
Terwijl ik hoopvol naar de sloten…
De maan schijnt in jouw ogen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.273 Ik hoor de nacht vallen
samen met de deur in het slot
het is een gevoel, onbeschijfbaar
en toch, het voelt zo goed.
Weg uit alle haast die ons roept
overal zijn wij nodig, en zien ze ons graag
het is ondenkbaar geschenk
de nacht, het samen slapen gaan.…
je schaduw wil me kelen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
950 gooi je bloemen, dwing
me maar opzij te gaan
je schaduw wil me kelen
kijkt me donker aan
manshoog knak en
vierendeel je alle stelen
de schijn van kleur bloeit rood
maar dat kan niemand schelen
we droomden in muziek
hoogpolig sloot de hemel zijn
akkoorden, een dissonant in
woorden, die we nog niet hoorden
we zongen tot de vleugels…
...
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
3.698 maar niet dood
je beeld verschijnt als ik wat sta
te staren naar een pagina:
een Hawaï-bloes paars met rood,
je lange vingers op het bruidssatijn,
een hoofd waarvan ik weet dat
het van jou moet zijn
Ik heb je langzaam zien vervagen
tot ik de ramen van de kamer
sloot…
Levensmoe
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.545 Moedeloos buigt het grijze hoofd
zich over de gevouwen handen
ogen weerkaatsen avondgloed
leven drukt zwaar op het gemoed
de tijd heeft hem zijn kracht geroofd
De mond trekt een droevige lach
als gedachten naar zijn Magda gaan
die lang geleden al haar ogen sloot
hem voorging in een oneindige dood
de vreugde meenam uit zijn oude dag
De…
verloren-gewonnen
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.355 De natie zit kapot
De achterhoede werd versterkt
De deur ging op het slot
De laatste man werd bijgestaan
Het aanvallen beperkt
En toch valt dan die onbegrijpelijke goal
Die nooit had mogen komen
Het einde van een baan
Kapot zijn alle dromen
De coach kan gaan
De spelers storten zich ter aarde
Na ’t horen van het laatste fluitsignaal
Wat…
uit de stilte van vroeger
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.556 zacht streel ik
je huid zonder geluid
hoor ik je woorden
uit de stilte van vroeger
de valse accoorden van
muziek die niet klonk
geen toon die vibreerde
wat je ook probeerde
je ziel ging altijd op slot
gesloten door pressie
barricades van agressie
alle gevoel ging kapot
hij jatte je vrijheid
de trouw aan jezelf
ondergroef…
DE SCHOMMELSTOEL
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.506 Een bed, een kast, en haar schommelstoel
en een breiwerkje op haar schoot
zo heeft men haar gevonden
toen zij voorgoed haar ogen sloot.…
Niemandsland
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.373 Raadsleden lopen niet in zeven sloten,
in de verste verte is niemand op zijn plek.
Flitspalen vergroend tot plantenbakken,
de Oostrand erkend als natuurmonument.
De Brug voorzien van allerlei gemakken,
geen AIVD’er die vraagt wie jij wel bent.
Probleem alleen met de spiegel aan de wand.
Erin kijkend concluderend: ik zié niemand……
Zwijgen
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
701 De dwang tot verandering
sloot deuren en bouwde
hoge muren, waarachter
steeds meer verzwijgen,
omdat spreken
nooit meer veilig kan zijn.
(c) Chatfant | 16 juli 2007…
Nocturne
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
798 De tijd is rijp om zich te melden bij de abt
maar dan verdonkeremaant de lector
het hem bekende slot van het kapittel:
“zij waren beiden naakt,
de mens en zijn vrouw,
en schaamden zich niet voor elkaar.”…
Contrast in schaduwwoorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.676 je doet me denken
aan een verdwaalde avond
waar melancholische
papierprinsessen
dansen op lippen
in een verlangende vlucht
naar uitgestrekte armen
je doet me denken
aan het stille geluid
van platte steentjes
die dromen keilen
door eenzame nevels
tussen smalle sloten
van herinneringen
rakelings langs
het wateroppervlak
je doet…
Brechtje (deel 1)
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.794 ze zegt hoe ik het zo netjes kan houden
en zegt dat ik mag houden
van mezelf
Brechtje stelt me vragen
die ik beantwoord met een spiegel
waarin mijn verleden me beangstigt
maar de werking van haar woorden
ruimt de angstcomplexen op
en ze vraagt of ik me goed voel
en zegt dat ik mag voelen
en ik straal
Brechtje weet niet beter
een slot…
Kikkerdril en stekelbaars
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
832 er zijn geen sloten meer
vol kikkerdril en stekelbaars
het schepnet ligt te rotten
hoor alleen de nieuwbouw weer
na sloop nu voor de tweede keer
geflipt was ik door tiel
het etiket hadden we afgeweekt
natuurlijk niet het punt
dat uitgeknipt en opgestuurd
iets heel verrassends voor ons deed
wat kroos en waterblad
we dachten zo de wereld…
Raapte vruchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 De sloot wou ik omzeilen
maar de afstand was te groot
de diepte kon ik niet peilen
ik at van het laatste brood
Ik stierf, de laatste blauwe luchten
omringden mijn doelen die nu verloren
leken te zijn in een afgrond waar
donder heerste en de goden
aten van mijn erfenis
al streelde het verlangen om dán toch
op deze aarde te blijven maar…
kasteel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.051 buitentorens
tot een steekspel om
zij zonder schroom ontbloot
charmeert in avondrood
de middentoren fonkelt opgetogen
de ophaalbrug kraakt zacht
ik hoor een licht gekreun
het ijs sluipt dieper in de gracht
geen mens wordt nog verwacht
twee witte duifjes strijken neer
zij vliegen heen en weer
het sprookje van weleer
maar binnen in het slot…