5374 resultaten.
Begeerte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
552 De schaduw die over
haar rode lokken zal vallen
zal zalven en slaan.
Dat ik het schrijnen voel...…
Middagbreker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
576 De grote torenklok
galmt de dag doormidden
stilstaan en wachten
op het carillon
daar tingeltangelt al
een vaag bekende melodie
stappenplan aanpassen
ritmisch het plein rondlopen
afwisselend in de schaduw
en in de volle zon
als de melodie weer stopt
naar het bankje in de zon
vandaag geen plannen meer
behalve kijken naar de mensen…
Kleine lieve levenslijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
549 het was voor
het eerst dat ik een
schaduw zag op je gezicht
er donkerde iets
op je huid waar de tijd
nog geen vat op had gekregen
jij die altijd voor alles
en iedereen moeiteloos
overeind was gebleven
je ogen in tegenlicht
ietwat geloken misten
net dat alerte stukje ik
alsof zij wisten dat
de kleine lieve levenslijnen
zich…
omzomen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 ik weet 't, het lijkt zonderling
zo alleen door bos en hei te gaan
maar vergeet niet één ding
hier kun je bevrijd gaan en staan
of verwaaien met ruisend blad
hier vinden hersenhelften elkaar
strijkt licht elke schaduw glad
reiken zintuigen tot de evenaar
op 'n pad dat nergens naar gaat
tel ik gaandeweg mijn bomen
die zijn zich van geen…
Zoveel ogen uit het hart.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Schaduwen werden zij
in een steeg die je
nimmer meer bezocht.
Waar geen toekomst
was naast een verleden.
Mensen, gezichten, ze
prikkelen een gevoel
waar je niet meer bij
lijkt te kunnen komen.
Je wilt iets met hen
delen van toen,
maar hoe onbereikbaar
zijn zij geworden als
in voorbije dromen.…
Een mistig vergeten
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
607 ik streel je gezicht
pak wat donkere
schaduw erbij
anders weerkaatst
licht in je blik
juist daar
waar ik tast
jou zoek lijkt
weten een vaag
en mistig vergeten
wij bewandelen
stukjes bekend
jij lacht met de
bloemen die jou
hebben herkend
nog schijnt
de zon in een
wereld voor samen
toch somber jij
regen wat vaker…
als stenen vallen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
798 stilte hoort
die jou berooft van vlinders
zoals een weeskind, op zoek naar verbinding
kan je niet een beetje bewegen
naar leven in de avond, gebaren overnemen
van de wind die verlangt en als vanzelf klinkt
als het lied van vrijheid
kom - verlaat de woning van de dood
waarin sombere stemmen schuiven
kom - ik wil meer zijn dan jouw schaduw…
Haar mystieke kant
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 in een valse
onweerszon
schittert de
monoliet zijn
boodschap tegen
donkere wolken
magistraal torent
hij hoog boven
het stille land
schaduw werpend
op haar warme
mystieke kant
zij voedt de
atmosferische
energieën diep in
het spanningsgebied
van het reflecterend
geestelijk verkeer
zij zijn onthecht
waren een eenheid
op interstellair…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 dag schudt zijn veren
en weegt zijn loden last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen…
Aan de rand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het spel van zon en schaduw
belicht telkens weer opnieuw
haarden van herinneringen.
De stad ontplooit zich.
De torens blijven wenken.
Als vingers tikken ze mij.
Engagement en eigendom
weerhouden mij verder.
Getikt door de spanning
tussen tastbare biotoop buiten
en verruimende mogelijkheden
van de virtuele stedelijke kosmos.…
Leeftijd der grijzen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 ooit zal ik
met je mee gaan
samen op reis
een zomerse ochtend
je hand die me
met liefde leidt
het perron
tussen schaduw en zon
rondom statige bomen
eerst koffie voor
de trein arriveert want haast
is aan ons niet gespendeerd
de bestemming
is bekend maar gelukkig
bepalen wij tijd en verblijf
het is een genoegen
om ongedwongen…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 het filmpje
is gebroken
de werkelijkheid
staat stil met
beelden uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen…
de nevelbrug
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
760 zelfs mijn schaduw onderwater nam gedwee,
de vele hindernissen, moeiteloos en zonder struikelen.
het onbekende van dit woelig akkerland,
met zijn groene hemel en donker blauwe grond,
lieten mij plots nemen, de nevelbrug die mij verbond
naar het mystieke... aan die eindeloze andere kant!…
Voorheen bomen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 De bomen waar ik altijd langs liep
onder schuilde bij de eerste regen
die me schaduw gaven in hete dagen
waar ik de vogels in hoorde zingen
in lentegroen en najaarskleuren
zijn ineens veranderd in een stomp
Groenbeheer meneer, werd mij
na veel doorverbinden verteld
waren ze dan ziek of gevaarlijk?…
HITTE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 wie kan die hitte dragen
die morgen op ons drukt
die ons straks gaat belagen
waarschijnlijk slechts drie dagen
waar niemand door wordt verrukt
als ze ons schaduw en huis injagen
even denk ik geef nu maar regen
en als dat weer is geweest
denk ik wat toch een wens
had maar weer gezwegen
straks in de winterse kou
herinner ik me als menig…
Nocturne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 diepgezonkenheid
in sepia en indigo
van nachtdoorwakenheid
overvaart naar duisternis
als tijdelijk anonymus
een verblijf incognito
naar een etherisch geestenrijk
vergetelheid, gezapig slapend
in het dromenrijk
de duisternis van schimmen in
het tijdelijk dodenrijk
niet meer dan ademen
in diep verhulde dromendaad
licht en schaduw…
nergens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 nergens wordt het later
in de tijd die zich verhult
met omlijnde schaduw trekkende
bewegingen, een uitgewoonde
cirkel die september tracht te
ontwijken door de vensters
voor even te sluiten
het bladerdak ontrafelt
minitieus het ontsproten
jeugdig licht dat gespleten
de eindigheid voorziet van baldadige
invasies welke de chromosianen…
De godin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 statigheid
nog lange takken
lover genereert
heb ik mij neergelegd
ja tegen wind gezegd
zonder op te spelen
hoorde ik al de groene
melodie van velen
pas ontloken en nu al in
het zonnig koor gekropen
in warme vlagen
weten zij de muziek te
dragen van de eeuwenoude
dirigent die elk blaadje
persoonlijk heeft gekend
in een door schaduw…
Zwart hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 in het zwart hart
speelt licht nog
met illusies omdat donker
geen schaduw kaatst
jij bent de eenling
die daar naar binnen gaat
in oprechte bewondering
de rest achter zich laat
er zijn geen contouren
op muren van kracht
en emoties die pulserend
bewegen in leven geven
soms varieert
licht naar helder rood
als zuurstof zijn
opgelichte…
in je hoofd varen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 vaar naar Socotra
als je snakt naar schaduw
en drakenbloed
wilt oogsten
vergaap je aan reuzen
getooid met dichte
brede kronen in het
drakenbloedbomenbos
staar ademloos naar
het ontzagwekkende
terwijl de klei onder
je schoenen kleeft
lange puntige bladeren
plukken neveldruppels
als de oceaanmist over
Socotraanse toppen jaagt…
Scherpe bron
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
477 de oogopslag lijkt
al voldoende voor
een homerun zonder uit
als de posities in
het verre veld op
winnen zijn gesteld
dan blikkert zon
zijn genadeloos
scherpe bron
is het weerbericht
totaal van slag en
dag zijn honken kwijt
met blinden in
de volle zon schreeuwt
overwinnen al verloren
anderen joelen juichen
met de schaduw…
Pandemie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 Met een onversperbare vlucht
Werpt het zijn schaduw, sleurt de nacht,
Duikt op in het geringst gesperde,
Holt het inwendig grondig uit.
Het zoogt zijn borst aan vleugjes long
En transplanteert vernietigend
En vliegensvlug zijn vliegerhuid,
Maar valt op slot ook zelf ten prooi
Aan vleugellamme statistiek.…
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 in het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt…
1,5m lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Soms kijk jij op, luisterend
of er iemand is, dan val ik
niet in jouw armen, zo intiem
zijn wij niet met elkaar
hoeveel ik ook van jou hou
Ik kom zo dichtbij als mogelijk is
ik wit mijn schaduwen, was me
in de geuren van jouw huis
en sluip rond als een spook
zonder laken
Soms kraakt er iets
dan kijk jij even op
zonder te zien waar ik…
Even iets en dan zwijgen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
695 Echo van stille schaduw van de zomerdag
nu in de luwte jouw stem weer herinnert
aan de heimwee van jaren in de wildernis
toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek
bij de boom, die treurde aan de waterkant
waar de dode vis lag vol met vliegenlarven
probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen
omdat ik een zwaan zie landen op het water…
Achter het geduld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 donker duwt
de avond het
laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor…
Hoop doet leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Die sterke rots in glans getooid
weet van het hemelblauw daarboven
de rollende storm en bomen gerooid
takken met armen te mager om te loven
Van wie het helste kwaad ontmoet
die bijna zijn vergaan
in het weerlicht zien we ze staan
rondom schaduwen en donkere wolken
ach hoe getergd zijn de volken
Het schreien en zuchten
bliksemend…
De kleur van geld
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
409 zacht gaan
je vingers
over mijn huid
in het oplichten
als de schaduw
voorbij is dooft
de uiterste datum
langzaam uit
ik zie je lach
wacht op de
boodschap die
mij niet zal
verontrusten
want voor het
raken wilde jij nog
wat kusjes smaken
in het goddelijk
ambacht als
schepper en
restaurateur
krijgt de zorgpolis
steeds meer de…
Schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 je ladderde
in veranderend
licht de ontelbare
treden naar
beneden waar de
bloemenmand voor
heden de kleuren
van morgen al had
jij hebt selectief
naar het zonlicht
breken gekeken
met armen vol
keuzes corrigeer jij
stukjes schaduw
tot schoonheid en
harmonie in balans
waar eerst het
prille nog kille licht
de natuur verkent
gaat…