5008 resultaten.
de laatste kleuren
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.153 mijn opa's heb ik nooit gekend
en het doodsgezicht van mijn oma in de grauwe bedstee
is nooit heengegaan
wanneer lopen we langs het afscheid;
de slaap die blijft als een roos
op een steen gebeiteld
het noodlot al in kinderhanden
die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht
dat in alle eenvoud een schaduw tekent
de dood wordt een…
Het morgenraam schuift
gedicht
3.2 met 5 stemmen
5.282 Terwijl ik wankel op het slappe koord
waarlangs de slaap geschrokken vlucht,
vangen je armen mij beschermend op
en in hun warmte raak ik met de dag verzoend.…
Scotch Terrier in een koffiehuis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.613 Hij werd als ik in 't Paradijs geschapen
In wilde staat en ligt voor zijn plezier
Thans in dit zeer voornaam café te slapen...
Een eender lot? Neen, wat men ook vertelle,
Ik ben beschaafd en dit onmondig dier
Kan voor zichzelf niet eens een glas bestellen.…
in valle lacrimarum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 het mistroostig ras
van assad en trawanten
heerst op aard
in dit dal van tranen slapen
vooralsnog de zachte krachten
…...........................................................................................................…
Halt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 huilen er nog wolven
doorheen gewoelde kindertijd
te vroeg onder slaap bedolven
verloren ze met het bos de strijd
het leven is begonnen
wijze woeste regenvlagen
langs ruiten lekend bezonnen
wissen "de" stof uit de dagen
de einder bestrandt gedachten
van schepen tot drijvend wrakhout
vanop schuimkoppen blijven ze wachten
tot weer een…
Open plek ?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
599 Het is een korte weelde als de bomen in mij slapen
en met de wortels reiken tot aan mijn schedeldak
tot de bottende knoppen in mij ontwaken als de
lentewind klopt aan de deuren van mijn vezelpak.…
Rubens vrouwen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
940 Een rechte vorm is slap, niet stijf
en ook al voelt het ronde zacht,
een ronding heeft een diepe kracht
Het ronde heeft nog meer om ’t lijf
Wiskundigen, die weten ’t wel:
je krijgt meer vrouw per eenheid vel…
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 sluimer, liefste, en slaap
uw eenzame winterslaap,
en ontwaak als de bevende zon
door de lentlijke evening gaat,
als een vlinder uit haar cocon,
als het vuur in uw donkere haard."…
Maart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 De slaap was gevlogen de rust brak aan stukken,
het jankende grauwen ging dwars door het bot.
De oren met luchtige kussens toedrukken
bood ook geen soelaas, nee mijn nacht was kapot.
Dus Gorter zijn Mei, ja hoe mooi ook geschreven,
komt toch ietwat laat met zijn nieuwe geluid.…
In het voorjaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
772 met een zachte stem
wat je toe mag komen
neen, ik verdraai het daglicht niet
ben ook geen schaduw
die woont in de nacht,
voel maar de bries van tederheid
die de nieuwe aarde verzacht
ik ben het, de lente
die je naar binnen brengt
en ook naar buiten geleidt
diep in jou bevindt zich
ruimte met rust
vandaar uit wordt de koude
in slaap…
Sepia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 In een waas van sepia treft de slaap mij
een droom wiegt de wereld
tot ze stil wordt
en verlaten raakt
gestreept vullen tinten de leegte
voller hoeft het ook niet te worden
ver weg huilen ontroostbaar de boshyacinten
langzaam trekt de sluier op
zoals een bruid van haar voile wordt ontdaan
en vol hartstocht de nacht wordt ingetrokken…
Ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
687 zoals zij ontwaakt
uit de meanders van de slaap
en het water dat
straal na straal
de donkere uren
uit haar nachtvel wist
terwijl het licht, het vroege
in ovalen over de muren vlekt
het aburn van haar
in een lichte laaie zet
zoals zij zichzelf herhaalt
in spiegelbeeld
jurk over het strakke lijf
of andersom maar dan in jurk
zoals zij zo…
Ook hier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Het verlangen is een wilde perzik
smacht naar eetbaarheid
De geur van Verbena op jouw huid
van henna in het haar
Een rode zon boven het schiereiland,
dat traag zich uitstrekt, een lichaam
van vlees, bloed en bot, dat sidderend
de grijsblauwe golven snijdt
Natuurlijk mis ik je niet
jouw afwezigheid doet pijn
armen om me heen
in de slaap…
Zwarte zwanen, witte zwanen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 de rivier van mijn ziel
Ik heb eigenlijk nooit echt geloofd
Dat hun aanwezigheid mij zo zwaar beviel
Rustgevend maken zij rondes zonder geluid
Stromend zwart water als ondergrond
Het leven staat volledig uit
In het donkere verbond
Zwarte zwanen zo machtig als God
In het donker van de nacht
Zit ik in het niets op slot
En voelt het slapen…
Onze tijd samen duurt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 's Ochtends ben jij avond
die wij 's nachts genoten
Tijd stuurt mijn tong
naar jouw intiem
het laken net als ook ik
hoort jou volop genieten
In een mum
voel jij mijn warmte samen
De nachten zijn
lekker aangenaam
en heerlijk warm
Uren die ons doen slapen
na avond intiem
Iedere dag
valt de avond eerder
met als gevolg dat de
nacht…
En weer vliegen de ganzen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
6.023 En weer lichten bomen,
decembertijd,
met zingen en feest en cadeaus
dan kijk ik omhoog
naar het vleugelgordijn
en bedenk hoe anders het
dit jaar zal zijn
zo eenzaam en slapeloos
En nog steeds raast een oorlog
en verjaagt mijn slaap.…
Leer mij toch leven
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
508 Ik droom het soms in ’t diepste van de nacht
en kan dan niet meer slapen. Nog veel moet
losgelaten worden eer ik leef of sterf.
De naam zelfs die ik altijd door maar erf.…
Lang geleden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik wilde breken, wreken,lijden
en slapen met duizend and're meiden.
Maar de tijd heelt niets, dat is een leugen.
Jij bent nog steeds bezit van mijn geheugen.
En die ene wens wil ik maar niet verzaken.
Want na al die jaren gaat geen dag voorbij
van weemoed en van rusteloos ontwaken,
denkend, lag zij maar aan mijn zij.…
Opa
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
840 Slaap ik hier? Help me dan?
Leg me uit hoe dit kan?…
Verpleegd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
556 We gaan nu slapen, morgen mag u schrijven.’
Er komen dikke tranen bovendrijven
Het zit me al een hele tijd tot hier
‘Kom op, u moet straks zelf weer kunnen douchen.’
Ik voel me een zak zand, zacht uitgedrukt
Is zij nou van de ondersteek gerukt?…
Lieve Mammie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
651 #
Wat lig je nu rustig
Slaap zacht lieve mam
Het is goed zo, straks naast papa
Denk nog maar, aan Amsterdam…
1 keertje nog....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
597 Dus mag ik je nog een keertje zien,
zodat ik wat rustiger slaap misschien
want ik mis je zo...…
Schokland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Het was alsof ik in een spiegel keek
De allereerste keer dat ik je zag
Het was een onvergetelijke dag
Qua levenswijsheid was ik nog een leek
Ik was verbijsterd en totaal van streek
Ik voer nog lang niet onder eigen vlag
De dichter die in mij te slapen lag
Ontwaakte en waagde de oversteek
Het is nu alweer dertig jaar geleden
Dat ik verliefd…
Achter beslagen glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 werd getoond
de kou sloeg om mijn hart
voelde opnieuw hoe onrust heerste
sloffende voetstappen in de onooglijk saaie gang
hoorde vals gezongen zinnen
weer borrelt storm omhoog in mij
geef het de ruimte
die het verdriet van toen verdiende
het spook van dementie
nu weerkaatst de zon wat vreugde
van een bezoekje zonder pretentie
ze slapen…
Stralen op kerstnacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.206 ingedoken
heb tussen alles wat
in onbruik is geraakt
de dozen kerstfeest
weer tevoorschijn gehaald
open in verwachtingsvolle
stilte de grote koffer
waarin de beeldengroep
en stal met zacht papier
in houtwol is verpakt
om te stralen op kerstnacht
de rollen groene mos
waarop ik mij een herder
waande tussen schapen
die rustig lagen te slapen…
Onze horizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Zeven miljard mensen,
staan vandaag wakker op,
gaan slaperig weer slapen.
Velen worden vandaag geboren.
Ontelbaren gaan weer dood.
Zo zal vandaag verlopen,
zoals alle dagen verliepen.
Vanavond zal onze verre zon,
als een bol van laaiend vuur,
boven onze horizon staan.
Nabije troost.
Ver van onze angsten.
Ver van elk probleem.…
Geen kracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Geen kracht overdag
Geen slaap in de nacht
Nu alleen nog ontzag
Voor die laatstgeleden lach
Gordijnen nog dichter
Dan mijn gesloten gevoel
Vuurloze brandstichter
Gevoelens onderkoeld
Zo was het niet bedoeld
Waarom zijn anderen zo cool
Waarom weten zij wat ze moeten doen
Waarom hebben zij zoveel poen
Waarom kom ik mn bed niet uit…
Eeuwig moment
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
589 sluiten zich als vanzelf
en mijn omgeving laat ik achter
ik ga onderweg, weet niet waartoe,
naar ergens waar ik klanken delf,
de bodem is er zachter terwijl
een melodie rijpt, ik weet niet hoe
de reis voelt als eeuwig aan
en het zijn is dan onder - bewust
er vormt zich een balkloos gedicht
waarvan de noten bij het ontwaken
in een vredige slaap…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Zou hier als de schemer is gezonken
al kwakend "slaap zacht" hebben geklonken.
Of wellicht het lied van de eenden bij het riet,
met in hun klank het gloren in het verschiet.
Zelfs in het meer zuidelijke hoeksche land
ook bloemen meedeinen in de akkerrand.
Of liepen geliefden langs deze paden
die in de avondlucht deze grond betraden.…
stilte
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
627 kabaal
naar een plaatsje ideaal
ik zoek en blijf maar zoeken
bestaan die plaatsjes wel…
het klooster zou mij kunnen helpen
of begin ik eerst wel met mijzelf…
de muizenissen in mijn hoofd
verjaag ik één voor één
ik zet alle vensters open
en veeg ze er massaal doorheen
mijn bed voelt goed en warm
alle zorgen zijn nu van de baan
ik slaap…