7480 resultaten.
Vlokkenval...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
710 Sneeuwvlokken zijn
prachtig van struktuur,
ik bewonder als betoverd
de vorm ervan; wit en puur
dik, rond of ragfijn.
Als ik lang genoeg naar
de vlokkenval kijk
is het net alsof
de vlokken stilstaan
en ìk stijg alsmaar.
Meegevoerd op de wind
door de lucht suizen;
alle kanten op
rakelings langs huizen
ongedwongen als een kind
Hoe…
Verlangen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.224 Opgewonden Zonder sleuteltje
Hakt de merel in een klokhuis
Pasgevallen sneeuwvlokken
Plakken nog op zijn staart
Smeltende parels glanzen
Aan de zachte twijgen
Van de hazelaar. Overmijdelijk
In februaribloei geraakt
Meer pit moet de merel
Van verlangen naar het voorjaar
Doen opvliegen Margaryte
Ondanks staalgrijze lucht
En het rumoer…
Wit-lof
snelsonnet
3.6 met 33 stemmen
3.646 De sneeuw die viel, is vast voor mij gevallen
En omgekeerd viel ik daar ook weer voor.
Dus dringt het doelbewust niet tot mij door
Hoe straks de tijd mijn vreugde zal vergallen.
Ik vind de witte wereld eeuwig mooi
En denk niet aan de smeerboel van de dooi.…
AFLOSSING
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
11.287 teer wit het weer
het vertakte uiterlijk
van diverse struiken
trotsgrijs torenen
de populieren hoog
boven de verzilverde
elzen en meidoorns
uit oprit met wilgen
doet een boerderij
vermoeden waar mist
triomfantelijk hangt
onzichtbaarheid bevroren
stuiptrekking is van
verlate winter voorjaar
aflossing van de wacht…
sneeuwstil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
813 De sneeuw omarmt me met stilte.
Ik geef je mijn bevroren handen,
laat je smelten in mijn borst.
Adem krult als wolkjes langs je hals.
Ik huil om de wereld zo wit,
grijp me vast aan je doorweekte jas.
Ik zeg dat ik nooit zou willen sterven.
Je knikt en tikt
een sneeuwvlok
van mijn schouder.…
tussen geest en natuur
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
880 Wij bedekkken ons met dekens van steen
onder de wind die zich niet laat vangen
regens die uitspoelen en zon verlangen
daar gaan de druppels duidelijk heen
Overgoten met het hemelrijke vocht
absorberen wij niet de wezenlijke dingen
vruchtbaar zal de cyclus weer beginnen
omdat het in de winter niet mocht…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 Winters glorie roept
de weergoden aan
strijkt over,
bedekt het
landschappelijk leven
met koele passie.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.
De vorst
aan grond, bodem
in berusting
hier begint
de natuuromslag
te groeien in het
najaarslicht.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
Besneeuwd winterland
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
919 Twee verliefden.
Een spoor van wit in ‘t zand.
Wolken boven het water
trekken voorbij aan dit winterland.
Even één zijn met de kou.
Totdat de zon het zicht doet smelten.…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw
omwonden door nevelige wolken neer
de maan bleekt stil door de atmosfeer
als ‘n troebel oog befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende…
Februari,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
914 door weer en wind
geen zondagskind
vier weken in de schaduw
tussen maretak en bladerdak,
geen droomhuis voor de zwaluw
maar noch door zwart of groen of grijs
laat jij je camoufleren,
fier tussen ijs en ereprijs
staan je klokjes te flaneren…
Maitiid
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.187 De winter blijft niet hangen -…
Seizoenswisseling
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.602 Begroet vol verlangen in
Cyclische schoonheid
Dauw en
Eikels, een
Flits licht op als een
Gier de hemel splijt
Hagel korrelt neer
Illustreert het
Jaargetijde
Krachtig
Lucht drukt zich
Majestueus uit in een
Najaarsstorm
Onweer
Plenst wolken leeg
Regen kletst gestadig in de
Schemering
Tintelingen brengen
Uitdrukkelijke
Verandering
Winter…
Boom
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.266 Geen zuchtje ontsnapt
zijn bleek geraamte
wit drukt zwaar
op z'n schouders
Diep geworteld hoopt hij
op een warme bries
die hem weer laat
opbloeien…
Winterkou
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
1.227 Het vriest.
Nederland doet zijn plicht.
Men strooit zo veel,
het lijkt wel sneeuw
wat er ligt.…
Gouden regen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.348 de ochtend blaast wolkjes
terwijl ze zich
wakker licht
in alle vroegte
ze strekt zich uit
rekt schaduwen
en opent
vol verwachting
een nieuwe morgen
die hongerig
de dag verslindt
onder een grijze stroming
hult de aarde
zich in een
wit gewaad
de straat glijdt
glanzend voorbij
en donker
stert de hemel
een sprookjesachtig…
Het wak
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
914 ijzig blaast
een koude wind
over een sneeuwwit
oppervlak
tot aan de rand
waar water
nog deining heeft
dankt de eend
in stilte
het wak…
IJskoud
snelsonnet
3.8 met 45 stemmen
3.953 Zodra het sneeuwt denk ik vaak aan de prent,
Die op mijn school zo mooi boven het bord hing,
Waarop het nog om pret en om de sport ging,
Wanneer de jeugd elkaar een beetje jent.
Wie het nu waagt een sneeuwbal raak te gooien,
Die hoort misschien al spoedig tot de dooien.…
Bloeiende hei
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.600 Maar, als de heide 't schoonste wordt,
Dan komt de winter aan,
Want bloemenschoonheid duurt maar kort,
En vreugd is gauw gedaan.
En 'k zou mijn leven lang wel graag
Zo lopen door de hei....
De vreugde, die ik voel vandaag,
Is haast te groot voor mij.
----------------------------
uit: Iris (1918)…
Winterstilte
poëzie
3.9 met 36 stemmen
9.343 De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witte rijp beijzeld.
De wind houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.
De grond is wit, de nevel…
Voorbereidingen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.081 Spinnen weven ongestoord
vliegjes worden ingepakt
nu de zon een klok rond eerder zakt
en mijn boomgaard aan de mist behoort
Kou zal hier de macht weer grijpen
aanvankelijk om het blad te kleuren
alvorens alles kaal te sleuren
zodat ook hij mijn gaard kan rijpen…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Geen luid geluid, geen luid geluid
De winter vriest de vreugden uit.…
Midwinter
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
5.178 Als "Jingle, bells" één ogenblik verstomt
Dan hoor ik vaag en in de verte
De echo van een eeuwenoud gezang
Al is dat ook al even lang gesmoord.
Dan zie ik in gedachten
Hoe in de donkerste der dagen
Op heuvels en in dorpen
Een vreugdevuur wordt aangestoken
Om daar het licht mee te begroeten.
Want onder klatergoud en kitsch
Glanzen nog…
Tweespraak
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.235 Herfst is jouw seizoen
het lichaam moet nog wennen
tenen en pinken krommen zich
ik wacht op de groene scheuten
of het sluiten van de bast
wil deze winter beter overleven
bevoorraad met trossen bananen
en zo krom zijn en jij zo zacht
met al die watten in jouw hoofd
het lijkt alsof je jonger wordt…
Kwakkelweer
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.513 Ik huiver dit plekje in stilte
schraap moedig bij elkaar
om te laten talmen tot waar
ik kalmen streep tegen kilte
Starend als een vis naar vrijheid
gebonden in kermen aangemeerd
winters steenkoud geconserveerd
ijzingwekkend snerpend respijt
Versteven tot onder, tegen de tijd
over geleverd aan; onderdoor `n
snijdende wind met ijzerkreten…
ijzers krassen vederlicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.696 het ijs zingt weer
zijn koude lied en
kraakt tegen de kanten
doorzichtig zwart
kruist strakkend blauw
uithalend zijn de klanken
wind bijt vorst
in het gezicht
ruggen zijn gebogen
mutsen licht berijpt
ijzers krassen verderlicht
plezier glimt in de ogen
bewegen wolkt
zijn adem uit
in het ritme van
bedachtzaam glijden
ze zien…
klepelde de kerkklok
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
951 een witte wereld
die ons warm verwachtte
je lachte toen ik zei, ik kom
nam alle risico's, was blij
gordijnen sneeuwden
en je opende vrieskou
je huis een warme kerst
ik was zo graag bij jou
we zetten uren stil
in samen met elkaar
toch klepelde de kerkklok
zijn openlijk misbaar
de stilte luisterde
terwijl wij gaven
we telden onbewust…
Zie...
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
4.569 In 't kale hout
de tekening van twijgen
vermoeden van een knop
die straks de lente baart
geel sikkellicht zoekt aarde
zie de maan schijnt
zie de maan...
maar mis het ochtendgloren niet
er wordt een dag geboren
ongekleed en ijzig koud
en zie...
de zon schijnt…
Prille eeuw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.021 't Wordt schoorvoetend licht,
een dun laagje sneeuw:
ijl tintelgedicht
in een prille eeuw.
Een prille eeuw,
met hoop - die doet leven-
op een gouden tijd,
ook al duurt het maar even.
Schemer zuiver en broos,
is dat niet genoeg?
Maar de dag is nog jong,
dus juich niet te vroeg!
Aan de doorgangsweg staan
als geraamten de bomen-
geen…
uitzicht
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.617 ik hoorde de wind door de tochtspleten fluiten
hoe motregen miezerde tegen de ruiten
en heel in de verte sirenes paniek
ik zag grijze meeuwen vlak boven de daken
de kat van de buren mijn zak openmaken
ik rook de frituur van de Smiths-chipsfabriek
en voelde terwijl ik zo wat stond te dromen
het bladloze zwiepen van winterse bomen…
Intifada
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
1.502 In ons land kent de jeugd tot het gaat dooien
Het sneeuwballengevecht als kinderspel,
Terwijl de jongeren in Israël
Doodernstig heel het jaar door stenen gooien.
Het zou wel goed zijn als na twintig eeuwen
Het in het Heilig Land weer fijn gaat sneeuwen.…