5142 resultaten.
Apocalyptische wederopstanding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 In donderend geweld is verzet gebroken
mijn huid gescheurd en wonden open
ledematen met lood verzwaard
de adem afgesneden
rotsen geteisterd door beukende golven
stranden gespoeld tot stinkend drab
duinen geëffend, vervallen,
bescherming verloren
velden bruin verbrand door de droogte
wouden in vuurzee opgegaan
dieren door dorst gestorven…
Rambo
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.488 'Ik ben een commando, man, ik ben geslaagd'
Vertelde laatst een kennis bij het stappen
'Van harte dan,' zei ik vrij afgezaagd
Toen heb ik naar zijn kundigheid gevraagd
Zijn antwoord wil ik graag aan u verklappen
'Ik laat mijn vijand eerst naar adem happen
Voordat hij van de aardkloot wordt gevaagd
Ik kan een bovenbeen doormidden trappen…
Geloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Door jou te leren kennen
leerde ik mezelf herkennen,
maar vooral een ander diep levend
ademend en liefdevol wezen te lezen
in jou, waarlijk mens!
Mijn ene, diep gekoesterde wens.…
Kerstmis 2013
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Zwarte vogels wieken door de grauwe lucht;
Hoe lang nog deze gevangenschap, dit niet
in vrijheid kunnen ademen en beminnen?
Hoelang nog dit gesloten-zijn, deze armoede?
Toch is er vreugde: er is een Kind geboren,
een Redder zonder troepen, een tedere mens
die vergeving brengt en vrede, die nieuw maakt
maar...wie ziet dit nog?…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 in hoop verzucht verzet ik mijn
schreden en inhaleer het offer
dat mijn adem draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Verlaten sneed een voorlaatste diepte,
scheurde lucht om te ademen, branderig van geur
brandde de ziel het weemoedige hart,
sprong als een hinde over nissen van kleur.
Enerverend bedelde zoektocht
naar een oplossing, huilde weerstand
als een kind in hem, tranen zacht..…
Wereld
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.185 .
------------------------------
uit: 'Buiten adem', 2001.…
CORNWALL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
587 Verbeelde mij een jeugdtrip
waarin ik beland was
op klimhoogte
doch had de kracht niet
het te bestijgen
heftig trokken de paden
doch mijn benen werkten tegen
mijn adem ging over in zuchten
poriën braken open
en lieten hun tranen
Cornwall, St, Michaels Mount
Tintagel en King Arthur zwaaiden
wenkten hoog en laag
en ik kroop onder de…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 luister ik,
naar de roep van het vragend leven,
terwijl de hemel nog glinstert van de dag
en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht,
waarbij elke schaduw
als een doffe hartbons
strompelt door mijn lijf,
woorden nog nagalmen,
mat, doof, leeg, zwervend verloren,
sleuren en trekkend,
uiteindelijk geknakt en totaal gebogen,
tot mijn adem…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
843 Soms, lachte zij, kan ik deze
wereld wel achter het behang
plakken
Je doet maar, werd er dan
gezegd, terwijl de dingen
die haar moeder haar ooit
leerde werden grootgebracht
tot duizend-en-een leugens
Ze was een tegenval, een
vaderskind, ze was alles wat
haar benen konden dragen, tot dat zij
haar adem liet beweren dat
de wereld ieder tussending…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
De Schepping 2
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
449 liepen hoog
Ze rolden van het oppervlak
Tot in de hemelboog
En Jahweh ging weer aan het werk
Dit keer met pomp, al gauw
Verdween het water uit het zwerk
De Hemel kleurde blauw
Beneden was het nog wel nat
Maar boven lekker droog
En God zei: ~ ‘k Ben op ‘t goede pad
’t Is netjes voor het oog
Ik pik nu eventjes een blaas
-Dat ik op adem…
Dronken van wat was...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Ondenkbaar waar
veroorzaken we elke zucht bij elkaar
in dat ene warme onontwarbare wezenlijke moment
van duizend keer samen zijn,
tot de stilte hoorbaar de nacht verlengt
en onze adem
dromend het getij van onze hartslag luistert,
roerloos, bijna onbereikbaar, ondenkbaar glijdend
naar een wereld die nog niet werkelijk is ...…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 het Wad graast op de eeuwige velden waar
de herfst zijn kraamzorg heeft neergelegd, haar
schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan…
Hoe is het om nu te leven
gedicht
4.1 met 7 stemmen
4.451 Hoe het is om nu te leven –
door verleugening en kromspraak
uit de taal verjaagd te worden
knecht te zijn van hen
die ons zouden bedienen —
Tot monddode wezens vermalen,
door naamloze machten beheerst,
wordt ons de adem afgesneden,
wordt het mes ons op de keel gezet.
---------------------------------
uit: 'Cantus…
Fluitles voor de stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
427 De stad slaapt bedompt onder daken
op zware adem,
de huizen tot een blok verlamd,
overeind door de schelle lichtkrans
van een lantaarn.
Een ijle fluittoon
is de enige muziek
van de zwak gespannen glans
in het na te tellen etmaal,
weer ontstaan
om de opnieuw geschilde maan.…
het losse zand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
452 de leegte huist in mij
doch mijn onbewoonbaar bestaan
is het middenrif waardoor ik adem
- lucht is de zekerheid die ik aanbid
ruimer dan de leegte kan mijn kamer
niet zijn, het meubilair misstaat wanneer
de zon als een nimf haar schaduw werpt
tegen het fors beslagen plafond
ook de vloer die los van vast mij
laat bewegen in de koers die…
Verjaring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Je bent weer verder,
de adem ingetogen,
de reis nog niet voorbij.
Het jaart een nieuwe dag,
je mag, er zijn.
-
Leg de sluiers van je af,
zie wat alles,
jou weer gaf.
Verwonder in je eigen loop,
het mooist wat men kon geven,
was houvast in je eigen hoop..…
In stroming
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 ik adem lucht
proef seizoenen
in warm en koud
de fascinatie van lente
het aromatische herfstgoud
ervaar hoe water
mij draagt als ik zwem
accepteert wie ik ben
mij meevoert in stroming
samenzijn als bekroning
aarde heeft mij verwacht
ben in welkom geboren
deelde zien in een lach
het met elkaar praten
kwam pas veel later
alles voelde…
Zonder naam
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
819 gewond, bebloed en zonder naam. en
amper te verdragen
blies hij recht in mijn gezicht
zijn laatste adem uit.
dag irakees, dag soedanees, dag
islamiet, dag westerling. je was een zoon,
misschien een vader. nu ben je enkel nog
een man, een onbekende man,
een doodgeschoten man
in mijn dood
gewone ochtendkrant.…
HET GELUK VAN EEN TAFEL
gedicht
4.5 met 2 stemmen
1.809 De wellustige voet
die zonder erg zijn poot streelt
en niet het ademende been van een ander.
De zachte schuierharen zijn het
bij het wegvegen van kruimels
evenals de kleine vingers die een toekomst
van papieren bootjes vouwen op de vlakste zee.…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 kan niet ontkennen
dat de lente vervlakt
het is langzaam wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt…
Wie weet zeker ?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
540 Dat adem lucht is,
die door alle longen stroomt.
Dat wij stoffen wisselen.
Dat legers van microben,
ons egoloos beschermen.
Wie vloeit?
Wie ademt?
Wie wisselt?
Wie beschermt wie?
Dat we denken dat 'ego' bestaat,
en dat ik anders ben dan 'jij'.…
De taal.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.358 Neen, toon hem in de Taal, die uit zijn boezem breekt,
Door de oudren in hun kroost met d' adem opgekweekt,
't Ontvloeisel van zijn ziel, door 't lichaam uitgedreven.
Daar schuilt zijn mensheid in, zijn zelfgevoel en leven.…
Overgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 wit
gelijk een maged reine
of schoon van klank,
onaangeroerd
ook de ziel niet, als de mijne
daar de nacht vaak bij helder licht
vele spinsels vervoert
de schaduw op mij gericht
het geruis onder mijn dak
heeft de oren toegedekt,
niet omdat mijn wil dat wenst
maar omdat de slaap
op eigen wijze
een schone rust bevlekt
terwijl de adem…
vlam des genode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 gelegen
voor het aanstormend vuur zich
ontkreukeld voor het
komend lustig avontuur
en op de hoek van de mantel
floreert een fles wijn met twee
kristallen glazen, altoos gevuld
met een rode gloed die zich
spiegelt op een blinde muur
hij zal niet worden gestoord
onder het liefdesspel door de kou
en schuift met alle moed
en snakkend naar adem…
Dag mijn dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
498 ik zwijg over de woorden
niet geuit voor de ingang van de nacht
het is de stilte die mij overweldigt
ook al schijnt het bed mij toe, zo warm en zacht
en beslaan gedachten het zuchtend kussen
zij nemen de zwaarte van het zijn of de verleden dag
mee naar de onbekende duistere wacht
het zal de adem doen sussen, heb ik zo bedacht
ik rijg al…
Dodenherdenking 2019
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 alleen de warme wind
verzette zich nog
tilde sterren op
met het eeuwigheid lied
een bloemenkrans
gevlochten met
kralen parels
om te herdenken
't herdenken
van slachtoffers
die zijn gevallen
in de tweede
wereldoorlog
alle mensen
die onvolwaardig
bevonden werden
door het systeem
alom stilte
pijnigende gedachten
de adem…
Van dezelfde tijd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
409 Gunt anderen, zichzelf te ademen
en als ik dat niet meer zou kunnen en
waardig de plaats en tijdstip van de dood
te kiezen om me dat oprecht te gunnen om
zich daarin geen moment in te verliezen.…
Papieren feest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 zacht kleurde
je adem het vlak
schreven woorden
lijnen die jij dacht
vervloeiden en
kozen daarna weer
hun eigen pad omdat
ontdekken spannend was
jouw harmonie
kende geen contrasten
zodat misverstanden
hoogst zelden barsten
wel liepen zij
samen de tweestrijdweg
waarbij ieder zijn eigen
perspectief voor ogen had
vaak bracht…