5517 resultaten.
Smerig licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 Ik ben daar niet zomaar gekomen
Eens nam ik de benen
Heb van alles gevoeld
Stopte opeens met dromen
Smeet de deur met geweld dicht
Scheldend, schreeuwend in mijn hoofd
Angst en pijn werden niet verdoofd
Licht werd donker, donkerlicht
smerig licht, donkerrood
Ik wandelde, rende
mijn eigen voeten voorbij
Leven kan altijd beter…
klare taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 spreekt hij klare taal
als hij roept voor
gesloten vensters
mompelend morrelt
aan dichte deuren
is hij een vreemde eend
tussen de klare taal als
hij in bijtende woorden
krast tegen iemand
niemand in het bijzonder
ochtendblauwe woorden
oker-oranje klanken
kleuren het najaar
zijn taal hult de winter
in roze-grijze tinten…
mijn kleur
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
542 rood, geel, en zwart
de kleuren van mijn hart
Belg in hart en nieren, maar
andere kleuren kunnen mij ook plezieren
neem nu rood, wit, en blauw
Holland waar ik zo van hou
met mijn vrienden bij het dichten
kunnen we wekelijks onze pijlen richten
bij Freaks wordt alles wel gelezen
en een oorkonde wordt gegeven
het gedicht in de…
De maan is weggevallen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 De nachten naderen
waarin dwalende manen dalen
door dichte schemerluchten
Landend in de kleine hand
van zij die nog gelooft
De wereld heeft twee vlechtjes
en een lach waaruit een tand ontbreekt
de herinnering van sterren in haar ogen
ze steekt stil haar handjes uit
En vangt de missende maan
die het niet kon helpen te vallen
met als…
Gods armen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
479 Hij zegt: “Kom maar bij mij
Met je vreugde, verdriet en pijn
Ik zal er steeds weer voor je zijn
En blijf je heel dicht nabij.”
Wat een troost, om dit te weten
God, Hij laat ons nooit alleen
Hij slaat Zijn armen om ons heen
En zal ons ook nooit vergeten.…
Gedichten die ik mis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 Voor hen is het dat ik dichten moet.…
Een merel voor mijn raam
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
697 lieve oogjes
heel vertederd aan
’t was of hij zeggen wilde
wat doe jij daar
nog binnen
deze morgen vroeg
was ik voor jou al
aan ’t zingen
toen toonde hij zijn
prachtig verenkleed
en vloog naar de dakgoot
met een kreet
ach mereltje
was ik als die broer van mij
ik maakte van jou
een levensecht schilderij
maar ik kan alleen
wat dichten…
Proxima centauri
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 er is een diepte die ontneemt het licht
met oneindig gewicht en zwaar gemoed
dat omhelst het hart zo dicht
dat het welhaast stikken moet
verder dan de einder gaat dit niet
stiller dan zwijgen zonder woord
met ruimteloze aarde in het verschiet
in een zucht door niemand gehoord
verder van huis door asbreuk en onbalans
een steen die van de…
verre echo's (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 we ontdekken de oceanen
onderdak voor de woningloze
dichter op drift
poëten reizen in het spoor van
Alexander de Grote met karavanen
door dorre oceanen van zand
de lyricus penseelt bedwongen
bergen waarlangs gerafelde
wolken de dalen binnenzakken
in veertien versregels dicht de
sonnettenschrijver een onverschrokken
reis naar de…
Zonder inspiratie...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
766 Wie weet is het met 't dichten wel gedaan
nu zij me geen ideeën aan kan praten.
Maar potverkoffie, 'k wil het toch proberen,
het moet toch ook eens lukken zonder haar.
Kan ik nu echt niet zelf iets fantaseren,
al voelt dat dan onwennig en heel raar?
Ik hoop dat ik het op een dag zal leren.…
Wit en zwart
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.226 Alles gaat
dicht. Dan is het weer nacht.
------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen"
Uitgeverij WEL, Bergen op Zoom (december 2006)…
Een hond in literaire kring
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
524 Als men in literaire kring
sonnetten van de meesters leest
dan luister ik ietwat bedeesd,
want dichten is niet echt mijn ding.
En verzen in verzameling
bewierookt men het allermeest.
Ik zie het aan, ietwat verweesd,
want bundels zijn niet echt mijn ding.…
Jouw stilteland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
370 zelfs als ik
mijn ogen dicht
zie ik nog jouw
stroboscopisch licht
dansen in mijn geest
alle frequenties
heb jij geopend
in ritmiek van
mantra's die zich
herhalen in magie
kleuren zijn
harmonisch zonder
enige dissonant
geen schimp of vloek
verlaat jouw stilteland
jij wijst mij
het pad dat met
zijn krachtlijnen
al eeuwenlang…
Door je haren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 jij wilde
als kind
altijd de wind
door je haren voelen
krullen dansend
langs je voorhoofd
in opperste verwarring
met de ogen dicht
dan in de
stilte eerst met
je vingers voelen
of alles er nog is
met licht zo
kammen dat
kleuren weer in
zon kunnen vlammen
dan pas kijken
en spiegelen in
de winkelruit hoe
zie ik er nu weer…
in je hoofd varen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 vaar naar Socotra
als je snakt naar schaduw
en drakenbloed
wilt oogsten
vergaap je aan reuzen
getooid met dichte
brede kronen in het
drakenbloedbomenbos
staar ademloos naar
het ontzagwekkende
terwijl de klei onder
je schoenen kleeft
lange puntige bladeren
plukken neveldruppels
als de oceaanmist over
Socotraanse toppen jaagt…
VERLICHTE SPEURTOCHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Mensen denken diep na
over het levende geloof
hun vragende gedachten
lopen als vele wegen
krioelend door elkaar heen
zijn soms ook een rechte baan
verlangen naar een trefpunt
dat bijna verborgen ligt
onder koepelstruiken
boven deze dichte kluwen
zweeft voortdurend een grote ster
bij nacht en dag heen en weer
geeft daarbij zonnewarmte…
Heldenfeiten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
517 Dichters mogen over heldenfeiten,
nee, moeten wel daarover dichten,
want Trump is geen Fake of News.
Dichters zijn geen journalisten.
Donald houdt niet van taboes.
Niet van voorspelbaarheid.
Trump houdt van zijn wijsheid.
Van hele vreemde vrouwen.
Van goedgelovigheid.…
Wonderbaarlijk wonderlijk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Dichters dichten.
Wonderbaarlijk.
Wonderlijk.
Gewoon.…
Regenboog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Niemand lette erop
tot het water over de bergrug heen
het meer in stroomde
Het regende de hele zomer
een dichte grijze lucht-
zee stortte zich
als een wereldoceaan
over de aarde, een dik vel
beukend hout kwam boven
drijven, let niet op de dieren
Kijk niet of er mensen bij zijn
je weet het wel
de oude wereld
borrelt nog een beetje op…
Rosa Moenkin en de hyena
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.074 Toen ik Rosa Moenkin nam,
in het dichte maisveld
mijn begerige handen in haar blanke vlees drukkend
liepen woelmuizen en faraoratten langs onze verweerde voeten.
Een hyena bleef staan kijken
en rook ons hitsige bloed
maar bijten deed hij niet.…
Ochtendroerselen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 Een been buiten bed
andere been erbij
ochtendplas met ogen dicht
en even blijven zitten
dan trekken aan de sprei
en in t geheugen spitten
tandenpoetsen douchen
drogen en, deodoreren
voeten benen oksels
lijnen,vouwen,plooien
met smeerseltjes besmeren
schoenen halen aandoen strikken
terug weer naar de plee
zitten in verwachting
en…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…
Verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
632 kwijnt stilletjes weg in de nacht
omdat jij niet daar bent
nimmer voelde lakens zo koud
verloren lig ik in bed
hoofdkussen het enige houvast
om tranen in te bewaren
in dromen zoek ik
iets tastbaars, en vindt je
in alles wat me beroert
streling van de wind
een vleugje parfum
een kwetterende vogel
waardoor het net lijkt alsof
jij heel dicht…
Ik blijf kijken. (2)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
704 De blauwe vlinder
vliegt hier al lang niet meer
zoals weleer in zonnige tijden
‘k had het nog graag eens gewild
De engel biedt me helaas
ook geen soelaas meer
alhoewel zij mij wel voor altijd
zal kunnen zien
ik haar enkel met m’n ogen dicht
Andere tijden zijn het
en inmiddels al aangebroken
heel andere ogen bezien mij
en overzien velen…
Het avonturen pad
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
533 ik zag jouw
ogen dicht
maar in het
klein bewegen
volgde jij
toch het licht
waarmee
de dromen
opengingen
jij schaduwde
tot de cirkel
was gelopen en
je herinnering
en fantasie
terugdraaiend
naar een
volgende
scene gingen
in de mimiek
van je gelaat
kon je de
emoties zien
waarmee
alles gepaard
ging in spannen
en loslaten…
Ik woluw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 zoals het is, vandaag
mijn eigen leven van vandaag
zachtjes zingend op weg
naar het volgende
kruispunt in het park
wetend waarheen ik ga
linksom of rechtsom
altijd terug naar vrienden
met wie ik gelukkig ben
Ook als ik niet meedoe
met de buren, heel Brussel
Berlijn, Beiroet en Beijing
dan nog doe ik mee
maar anders, leef ik
dicht…
buigzaam leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 de vrouw
dicht als een steen
ogen open als schelpen
wie herkent haar?
de dichter
zijn klankloze stem
in woorden verborgen
wie zendt hem de eerste regel?
de bedelaar
de huid vol ogen
die zonder wapen doden
wie zal hem zien?
de gemaskerde god
die as bewaart
van gesprokkelde takken
wie bespeurt zijn leegte?…
LANDSCHAP EN WERK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Ongehinderd,
zonder iets te bederven,
gaat het venijn voort
door de dichte pijpleiding
naar de stad der nijverheid.
Schone wildernis,
sterk en tegelijk kwetsbaar;
ondergrondse weg
voor scherpe fabrieksvoeding
eerbiedigen elkaar hier.…
mechaniek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 donkermetalige wolkenbanden
als kaarten van dokter Hollerith
ratelden dwingend rollend over ons
sloegen je voordeur dicht
doofden de kaarsen in de gang
ik hou de verkeerde sleutel
het verlangen naar een kind
dat altijd weer geboren wordt
er waait een raam open
het gordijn gelig en rafelig
als het kleed van een
oude bruid
ergens klinken…
EENJARIGE REE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 Hij verlaat zijn moeder
ondervindt de dwang
van plotselinge vrijheid
zoekt overal rent lukraak
vindt nergens een tehuis
slaapt soms onder dichte struiken
dan weer in korenvelden
wordt door reebokken verjaagd
hij besnuffelt een jong vrouwtje
maar weet hiermee geen raad
opnieuw de drang tot wegsnellen
beide harde spitsen
op zijn kopje…