5388 resultaten.
Leeftijd der grijzen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 ooit zal ik
met je mee gaan
samen op reis
een zomerse ochtend
je hand die me
met liefde leidt
het perron
tussen schaduw en zon
rondom statige bomen
eerst koffie voor
de trein arriveert want haast
is aan ons niet gespendeerd
de bestemming
is bekend maar gelukkig
bepalen wij tijd en verblijf
het is een genoegen
om ongedwongen…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 het filmpje
is gebroken
de werkelijkheid
staat stil met
beelden uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen…
de nevelbrug
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
760 zelfs mijn schaduw onderwater nam gedwee,
de vele hindernissen, moeiteloos en zonder struikelen.
het onbekende van dit woelig akkerland,
met zijn groene hemel en donker blauwe grond,
lieten mij plots nemen, de nevelbrug die mij verbond
naar het mystieke... aan die eindeloze andere kant!…
Voorheen bomen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 De bomen waar ik altijd langs liep
onder schuilde bij de eerste regen
die me schaduw gaven in hete dagen
waar ik de vogels in hoorde zingen
in lentegroen en najaarskleuren
zijn ineens veranderd in een stomp
Groenbeheer meneer, werd mij
na veel doorverbinden verteld
waren ze dan ziek of gevaarlijk?…
HITTE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 wie kan die hitte dragen
die morgen op ons drukt
die ons straks gaat belagen
waarschijnlijk slechts drie dagen
waar niemand door wordt verrukt
als ze ons schaduw en huis injagen
even denk ik geef nu maar regen
en als dat weer is geweest
denk ik wat toch een wens
had maar weer gezwegen
straks in de winterse kou
herinner ik me als menig…
Nocturne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 diepgezonkenheid
in sepia en indigo
van nachtdoorwakenheid
overvaart naar duisternis
als tijdelijk anonymus
een verblijf incognito
naar een etherisch geestenrijk
vergetelheid, gezapig slapend
in het dromenrijk
de duisternis van schimmen in
het tijdelijk dodenrijk
niet meer dan ademen
in diep verhulde dromendaad
licht en schaduw…
nergens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 nergens wordt het later
in de tijd die zich verhult
met omlijnde schaduw trekkende
bewegingen, een uitgewoonde
cirkel die september tracht te
ontwijken door de vensters
voor even te sluiten
het bladerdak ontrafelt
minitieus het ontsproten
jeugdig licht dat gespleten
de eindigheid voorziet van baldadige
invasies welke de chromosianen…
De godin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 statigheid
nog lange takken
lover genereert
heb ik mij neergelegd
ja tegen wind gezegd
zonder op te spelen
hoorde ik al de groene
melodie van velen
pas ontloken en nu al in
het zonnig koor gekropen
in warme vlagen
weten zij de muziek te
dragen van de eeuwenoude
dirigent die elk blaadje
persoonlijk heeft gekend
in een door schaduw…
Zwart hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 in het zwart hart
speelt licht nog
met illusies omdat donker
geen schaduw kaatst
jij bent de eenling
die daar naar binnen gaat
in oprechte bewondering
de rest achter zich laat
er zijn geen contouren
op muren van kracht
en emoties die pulserend
bewegen in leven geven
soms varieert
licht naar helder rood
als zuurstof zijn
opgelichte…
in je hoofd varen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 vaar naar Socotra
als je snakt naar schaduw
en drakenbloed
wilt oogsten
vergaap je aan reuzen
getooid met dichte
brede kronen in het
drakenbloedbomenbos
staar ademloos naar
het ontzagwekkende
terwijl de klei onder
je schoenen kleeft
lange puntige bladeren
plukken neveldruppels
als de oceaanmist over
Socotraanse toppen jaagt…
Scherpe bron
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
477 de oogopslag lijkt
al voldoende voor
een homerun zonder uit
als de posities in
het verre veld op
winnen zijn gesteld
dan blikkert zon
zijn genadeloos
scherpe bron
is het weerbericht
totaal van slag en
dag zijn honken kwijt
met blinden in
de volle zon schreeuwt
overwinnen al verloren
anderen joelen juichen
met de schaduw…
Pandemie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 Met een onversperbare vlucht
Werpt het zijn schaduw, sleurt de nacht,
Duikt op in het geringst gesperde,
Holt het inwendig grondig uit.
Het zoogt zijn borst aan vleugjes long
En transplanteert vernietigend
En vliegensvlug zijn vliegerhuid,
Maar valt op slot ook zelf ten prooi
Aan vleugellamme statistiek.…
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 in het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt…
1,5m lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Soms kijk jij op, luisterend
of er iemand is, dan val ik
niet in jouw armen, zo intiem
zijn wij niet met elkaar
hoeveel ik ook van jou hou
Ik kom zo dichtbij als mogelijk is
ik wit mijn schaduwen, was me
in de geuren van jouw huis
en sluip rond als een spook
zonder laken
Soms kraakt er iets
dan kijk jij even op
zonder te zien waar ik…
Even iets en dan zwijgen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
695 Echo van stille schaduw van de zomerdag
nu in de luwte jouw stem weer herinnert
aan de heimwee van jaren in de wildernis
toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek
bij de boom, die treurde aan de waterkant
waar de dode vis lag vol met vliegenlarven
probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen
omdat ik een zwaan zie landen op het water…
Achter het geduld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 donker duwt
de avond het
laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor…
Hoop doet leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Die sterke rots in glans getooid
weet van het hemelblauw daarboven
de rollende storm en bomen gerooid
takken met armen te mager om te loven
Van wie het helste kwaad ontmoet
die bijna zijn vergaan
in het weerlicht zien we ze staan
rondom schaduwen en donkere wolken
ach hoe getergd zijn de volken
Het schreien en zuchten
bliksemend…
De kleur van geld
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
409 zacht gaan
je vingers
over mijn huid
in het oplichten
als de schaduw
voorbij is dooft
de uiterste datum
langzaam uit
ik zie je lach
wacht op de
boodschap die
mij niet zal
verontrusten
want voor het
raken wilde jij nog
wat kusjes smaken
in het goddelijk
ambacht als
schepper en
restaurateur
krijgt de zorgpolis
steeds meer de…
Schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 je ladderde
in veranderend
licht de ontelbare
treden naar
beneden waar de
bloemenmand voor
heden de kleuren
van morgen al had
jij hebt selectief
naar het zonlicht
breken gekeken
met armen vol
keuzes corrigeer jij
stukjes schaduw
tot schoonheid en
harmonie in balans
waar eerst het
prille nog kille licht
de natuur verkent
gaat…
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 vrijblijvend
dragen geluiden
de wereld langs
tuinen en huizen
verliezen volumen
en vullen zich in
onderscheid met wat
hoorbaar overblijft
deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht…
voortschrijding
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 het raam verdeelt de jaren in uitzicht en kamer
ondertussen speelt alles zich af
in de schaduw van de plant haar licht
soms op de voorgrond en zelden afwezig
blinken sterren nog steeds in hun uithoeken
al fluistert men dat de tijd zich verwijdert
staat op elk moment een woordenboek klaar
om de bladeren in de tuin te achterhalen
die lagen…
Tussen gevlochten takken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 In de schaduw van haar blik
spreekt haar stem
tegen het weten.
Ze koestert de Liefde
als een diamant
vanuit ruwheid
door het leven geslepen.
Ze luistert ...
Helende wind
draagt mildheid
verstrengeld tussen de takken
van haar beleven
Stilte fluistert zwijgend,
kussend, sussend, strelend....!…
Baas over dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 voorzichtig
hebben wij
elkaars schaduwen
schetsend gekleurd
met het
eerste licht
waarover wij
konden beschikken
zijn er contouren
aangegeven hebben
contrasten de
vormen versterkt
pas later toen
wij in elkaar de
pigmenten van
liefde ontdekten
kleurden wij
de grote vlakken
zonder de ander
te gaan overlappen
stilaan zijn…
In geestverruiming
netgedicht
5.0 met 186 stemmen
447 waarmee
velen eindelijk
konden leven
dat voelde hoe
psychoses in geest-
verruiming joegen
met ogen die op
jacht waren naar de
ultieme uitlaadklep
van onvermogen
in communicatie die
stokte als contacten
leden tot brokken
door een gestoorde
motoriek die even
niet synchroon liep met
gevoelsverbondenheid
jij hebt het donkere
uit schaduw…
Het atelier (Vermeer)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
568 het verzenboek dat op de arm rust
dat ze prachtig is ben ik mij van bewust
wat mij betreft hoort ze in die ene hoek
de rok die ze draagt kleur ik met geel in
omdat het prima bij het tafelkleed past
ondertussen doe ik wat verf op de kwast
die moet zorgen voor een prachtig begin
vanaf mijn kruk geniet ik van het uitzicht
en zie hoe de schaduw…
Een mosterdzaad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Een mosterdzaad
Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!…
Herfst
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
616 Vage schaduwen
vermengen zich snel met de nacht.
Verkleumde kaarsen warmen zich
langzaam op. De vlammen dansen
op de tonen van de jazz. 'The
falling léééééaves.' Net zoals de
bladeren zullen ze de winter niet
halen. Ze wuiven enkel de zomer uit.…
Alle wonderen en gaven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 Wie heeft nooit gezeten
in schaduw van bomen in het bos?
Wie heeft nooit genoten
van jonge dieren in de natuur?
Kom, geniet van alle wonderen
die de schepping aan ons gaf.
Kom wees dankbaar voor alle gaven
ons geschonken voor het leven.…
Oud op nieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
799 Terwijl bloemen en sterren elkaar omarmen,
de maan zich verbergt achter donkerte,
schaduwen walsen naar ochtendlicht,
breekt de wereld in een nieuw jaar open.
De lucht ademt onzichtbare beloften.
365 Dagen zonder kaarten of linten
verpakt in een ongeopend bundel
uitnodigend naar zachtheid
verspreid over d' aarde.…