5775 resultaten.
een mooie dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 badend in het schijnsel van het zinderende ochtendlicht
omgeven door het ruisen van de traag bewegende zee
betoverd door een vlinder die een daverende dans verricht
onschuldig en bekoorlijk en zo dans ik met haar mee
het klamme mos, de paarse bomen, weerkaatsend in de felle zon
de geuren die de prille lucht haar stille gratie geven
erkentelijk…
Ei,ei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
843 Een karretje op de zandweg reed,
't was in het groene dal,
in 't stille dal,
waar kleine bloempjes bloeien overal.
Klein vogelijn op groene tak,
zingt daar zijn lustig lied,
terwijl in 't schommelend wiegje,
het wonder is geschied.
Ei,ei, 't was in de Mei, ja, ja.…
Gebeeldhouwd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
417 ze jouw
gezicht waarin
de lijnen door
de tijd zijn gegrift
je bewegen volgt
de metronomische
tik van je leeftijd
waardoor alles op
protocol wordt verricht
je lach klinkt hoog
en wat verdroogd
waar ooit zachtheid
schaduwde spant
perkament de kroon
nog spreken je
handen een eigen taal
zijn je vingers watervlug
in het stillen…
Zeemacht (Domburg)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Dan kruipt haar zilte nat
een glibberende slang in stille draf
bestrijkt eerst zacht.
Het rulle zand al bang wordt laf
doorweekt en wijkt.
Maar als zij met haar golven en hun kracht
het blubbernatte strand bestormt
het nu bedolven
land weer bodem vormt
bewijst de zee weer eens haar macht.…
Twilight zone
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 de afgelopen week
_______________________________
Als stilte zonder woorden valt
In een blij makend licht
Is bij een schemersterrengala
Een tweeling, hier en u
Jong en oud is er, ik neem
Een kiekje in joyeuze pas
En maak een foto van geluk
Als een deskundoloog
Maar London Bridge is down
In een tweewereldenbestaan
Will Britannia still…
Chinees liedje in Europa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Het meisje waaiert
haar waaier, waaiert
de brug op, over
het koele water
De heren turen
terloops naar boven,
het vrije meisje
wil zich verloven
Het meisje waaiert
haar stille wenken,
de ruches ruisen,
wat zou ze denken?…
scrip'ta manent', ver'ba volant'.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
560 Mijn schrijven is niet deugdzaam
verheelde woorden
Anders beleefd dan een boek aanschaffen
Met vingers voelbaar gelezen door de bladeren glijden
bronwater zonder droogrest
Tafelbladen zonder kruimels
Ontlichamen
zonder ritselen
Het woord dat eerder was
dan het schrijven
In stopakkoorden
beschrijven
Stille krachten
zwijgen
Gesproken woorden…
de overkant gevierd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 van tijdelijkheid
in een warme schoot verborgen
huist ons verleden in de verhalen
van hen aan wiens stam wij wortelen
een tijdloze schatkist zonder bodem
vol van de herinneringen en sporen
die hen in onze geschiedenis bewaart
aan de eeuwige overkant van het nu
dierbaar verscholen in hoofd en hart
leven de mensen en momenten voort
in stille…
Waar liefde woont
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
843 In die diepte, een stille wens,
Fluistert elke ster, bij elke lens.
In jouw ogen, mijn lief, mijn licht,
Zie ik mijn wereld, in evenwicht.…
WAT VOORBIJ GAAT LEEFT
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.152 alles wat gebeurt
gaat eens voorbij
en bestaat niet meer
en toch iedere keer
als ik iets van wat was
voorbij zie komen
in mijn dromen
bestaat het weer
ook al is het maar even
een vorig huis waar
ik graag woonde
mijn lieve hondje
dat mij al z’n liefde toonde
ouders die weer verder leven
dat stille verlangen
naar haar met die vlechtjes…
onnavolgbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
529 terwijl goden over graslanden
achter demonen raasden
de mens op eeuwigheid jaagde
plukte iemand de laatste
zomerroos in het zonnerood
plantte iemand een amandelboom
terwijl een vlinder bezweek toen
de lucht haar vleugelslag licht beroerde
drakenbloed zich kronkelend
in het duister verborg
verslond de nacht de stille
zwarte schepen…
Naamloos
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
443 ik heb
mijn handen
uitgestoken
vingers gespreid
in ultieme vraag
om hulp maar
er is niemand
die vertraagt
even op of
terzijde kijkt
hun blikken zijn
naar binnen gekeerd
het opdringend
bedelen is men
al vele jaren
grondig verleerd
in een maatschappij
met een bezetter
honger lijden
en een niet te
stillen dorst
is het recht…
Een klein fortuintje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 het is mijn
seizoen de
lente die
opkomt als
een bloem
kleuren en
geuren die alles
zachter maken
in aromatisch
voorbijgaan
zo ook de
aantrekkend
dansende wind
die alles even
aantrekkelijk vindt
die ook groeit
en pittig zal
aanwakkeren
na een lange
stille mistige rust
die de lente
in blad en steel
in groeispurt naar…
VANUIT EEN RECHERCHEUR
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.005 Ik zou je missen als het mocht
Jane Doe, dat moet je echt geloven
Waarom moest juist jouw kaarsje doven
Wie heeft je magerte gekocht
Waarom zag niemand hoe je vocht
Met moeite kom ik dit te boven
Ik zou je missen als het mocht
Jane Doe, dat moet je echt geloven
Voor jou nog lang geen stille tocht
De schouwarts, rustig aangeschoven
Gunt je…
Avond in Mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Groene velden van ons eerste geluk
zijn uit een andere geschiedenis
in door verdriet vergeten verleden
omringd door geschilderde geesten
om het stille duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
met mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen…
Droefenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Mijn eenzaam hart weent stille,
Niemand die ’t voelt noch ziet,
Dwarrelt neer als blaadren van bomen,
Onzichtbaar voor wie niet ziet.
Weemoed over tijden uit ver verleden,
Toen ik nog vol in ’t leven stond,
Geen gedacht had aan herinneringen,
Louter leefde in het hier en nu.…
Ein Sof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 De beeltenis van mij is geen persoon
Geen verlichte inzichtelijke gedachte
Kan begrijpen wat ik ben: een stille kracht
Een lied dat luidt onhoorbaar schoon
Ik ben het woord dat niet te rijmen is
In verhalen zoek je mij en in de wet —
En als je contemplerend goed op let
Dan wordt hermetisch mijn geheimenis
In ieder oog dat ooit verkikkerd…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
341 in een stuurloze droom ontvang ik een ansichtkaart
iemand zendt me vanuit Auschwitz
vele hartelijke groeten
geen afdruk op de voorkant
geen teken van leven
het duister treedt binnen
de geur van het einde schemert
tussen stille bomen
bergen zwarte aarde brokkelen uit elkaar
de doodgraver duwt spades
in ontelbare handen
vele…
Grootmoeder
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
405 Er klinkt muziek van stille eenzaamheid
in klank gecomponeerd door een notaris
bij de verjaardagscake in grootmoeders
appartementje in het Oosten van de oude stad
haar droeve lach bloeit op in leedvermaak
over wat het leven heeft gegeven
haar medicijnen snel genomen
de dood knaagt aan haar tenen
ze loopt verward naar een keukenkastje
een…
Druildagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
378 een weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken handen liggen argeloos op het grind
het zijn van die druildagen zonder jij en ik
waar je in stille…
Zeevruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.364 Een warm gevoel begint zich op te dringen:
het wordt misschien gezellig in de duisternis?
O neen, te lang mag dit niet blijven duren!
Een dichte damp beneemt nu alle zicht.
De hitte stijgt maar, zonder enig mededogen.
Op deze wijze blijft geen schelp nog dicht.
Er wordt verschrikkelijk geduwd om ruimte.…
Gethsemane
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.585 Wie zal de duisternis peilen
Van deze duistere nacht?
-----------------------------------------
uit: Gebroken kleuren (1939)…
Zou ze met haar
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
965 zonder verdriet
zou haar geduld blijven wachten
tot ze nogmaals komen, en nogmaals
Zou ze met haar nuchterheid nooit
een droom een klap verkopen
zou ze het kwaad weghouden
van paden die naar binnen gaan
zou ze weten dat ze alles weet
van wat hem daar kan vernietigen
Zon trekt de dag naar beneden
waarachter perspectief verschijnt
duisternis…
Paniek
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.360 Hoor deze prachtige dieren rennen
hoor ze vluchten,
voor de duisternis,
die, met den avond
komen zal, magisch en mysterieus
die nacht vol geruchten,
dat ongetemd lijkt met sterren
door de toevoer van de heldernis.
Ze zijn pijlsnel.…
Mijmeringen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.408 Die ogen, die bijzonder groene ogen verdoken in de duisternis,
Ze kijken me aan met verborgen kennis en alwetendheid,
Ze kijken me aan en zeggen: "Ik weet het..."
Moet ik bang zijn of gerustgesteld of denken:
"vergeet het" nee, het is allemaal waar,
er is iets dat me dwarszit en jij voelt het ook.…
Ademnood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.150 Jouw okselgeur is een vlucht uit de duisternis
wegdrijven naar een wonderwolk
Modder en zand van de zolen schudden.
De donder slaat weerhaken in ons,
wij horen elfjes giechelen.
De nacht ritselt
maanstralen raken de riethalmen.
Krekels sussen ons en we strelen,
bevelen elke kus met een vingerknip.…
Hampshire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Naarbinnen gegaan, om de duisternis voor te zijn
en op mijn tenen bijna om niet te verstoren
wat om dit uur altijd zo zwijgend roerloos is,
dacht ik bij 't inslapen nog iets te horen:
het god save the queen als ik me niet vergis.…
Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.800 Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
Groenglazen bergen tot wolken van kralen;
Veilig in duisternis van kalken schalen
Woont 't weekdier, vast aan nooit bewogen grond.…
Een Bron
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.271 Zoals een lief hondenjong is zij vrolijk, zij stroomt
Via geheimzinnige bergkloven in hun duisternis.
Lang geleden heeft zij haar begin verlaten
En de mist overschaduwt het eind.
Zowel de Zon als de bergen weerspiegelen zich in het water
En ook de kroon van de hemel (Kijk!)…
Slapen of waken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.270 van de pratende woorden in mijn hoofd
ze zijn er elke nacht weer
als hel en verdoemenis
uren die blijven duren
muren schreeuwen verlatenheid
het leven niet langer toegankelijk
voor mijn verloren ziel
ik probeer de negativiteit te ontvluchten
met gedachten over zachte tintelingen
warme gloed die me wel kan raken
waarbij nacht en duisternis…