9787 resultaten.
het is meer dan een onderwerp
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
624 het licht verandert
het wordt lente
een vederstrelende stilte
brengt een zoen van jou
ik hoop dat dit nog jaren doorgaat
vrijelijk
door je bloemlezing heen
wanneer ik met wat vroege rozen
naar je toe zal komen
of enkel met de geur, gloeiend
en zonovergoten in mijn hals
en over alles, het besef, zo ongedurig in de wolken
wat…
Ogen maken geen geluid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
481 ik schilder nog
in zwart en wit
maar weet niet goed
meer hoe het zit
ik ben contrastgestoord
jou kleur ik roze
op het rode doek
ik krijg je zo
niet uit de verf
wat ik ook doe
je lijnen zet ik neer
wat ik ook probeer
jij springt er
totaal niet uit
je ogen maken geen geluid
dimensieloos
vervlak jij op het linnen
ik penseel je hart…
Op naakte huid
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 *
jouw adem, uitgestoten langs de lente
geurt liefde tussen boom en blad
en valt
in milde streling op mijn naakte huid
waar de zomer bloeit liggen oeverloze lelies
waar wat schaduw kust
rust de tijd in een rivier vol stenen
het water gaat haar weg
en waar ik mijn blozen leg, blinkt de roze
avondgloed…
Zij wenst de wereld licht
hartenkreet
4.9 met 69 stemmen
3.193 balancerend tussen wit en zwart
wenst zij de wereld licht
in het hart van haar gedachten
bloeien witte rozen
de mooiste is gekozen
gedragen over de drempel
van een grijs verleden
waar meeuwen krijsen
in het stille sneeuwen
van pijn..…
Haar warme gulheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
520 zie je sporen
op het herfsttapijt
een zacht geritsel als
blad zich weer ter aarde vlijt
hoor je in het
merelfluiten dat
in eigen melodie een
territorium gaat sluiten
voel je in de wind
die kil doordringend
de roze wolk verjaagt
zodat de schemering vervaagt
en dan je lach
haar warme gulheid
danst in het ochtendrood
eindelijk geef…
Verborgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
619 begroet door het roze ochtendgloren
rekken wolken zich uit als de krant
zich opengevouwen aandient
om het gedrukte nieuws te openbaren
het regent letters vol ongeloof
en afschuw over hoe onveilig de wereld
is heel ver weg maar ook dichtbij
zijn onzichtbare grenzen overschreden
blijft de pijn voor nu verborgen
daar het brein dit nog…
lentepartituur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 We hebben afscheid genomen van
crocussen en narcissen
Nu is het de beurt aan de bomen
die weelderig groen zullen kleuren
we genieten van de magnolia
die haar bloemen heerlijk laat geuren
en van het zonnige geel van de forsytia
dan gaan roze en witte bloesems
met overvloedige trossen weer bloeien
zo heeft alles in de natuur
z'n eigen tijd…
Zeg werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
668 zeg werkelijkheid
waarom verdrijf je mijn dromen
wis je het handschrift
van de hoopvolle zon
leg je een schaduw
over mijn vlinderminnend voorjaar
mijn schildering
van roze en witte bloesembomen
zeg werkelijkheid
waarom ben je soms zo subiet
zo duidelijk daar, kruis je
mijn gedachten, mijn verwachten
verbreek je zo vaak de betovering…
harde noten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
602 laat ik maar mijn rode glas
met witte wijn verkleuren
het roze glanst
als ik wat tegenlicht door flinterdunne
schaduw laat
buiten, op de straat
speelt een orgel levensliefde
op de maat
van mijn muziek
alle poppen dansen en hun handen
dragen stokken naar de zijkant van mijn hart
anderzijds een bleinen bel
ze slaan de maatstaf van…
Kom dans
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
554 Zijn we te blind
te vol van ijdelheden
om ademloos
de zon te zien
verdwijnend in een roze wolk
Kom dans met mij
door wilde nachten
met maanverlichte achtergrond
dan laten we de ochtend wachten
dansen we de cirkel rond
Kom dans met mij
naar hoge toppen
waar de bron ontspringt
het wilde water nooit zal stoppen
de liefde het leven bezingt…
Laatste reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
675 Jouw menselijke ziel in versteende emoties
innerlijk bezworen, samengekomen
tijdloos in herinneringen
beschreven in brieven als in boeken vergeten
voor nazaten achter horizon en ochtendlente
naast het sterfbed van verlangen
in een oeverloos denken
zonder heimwee of dromen
vergezeld door witte rozen
jouw laatste reis naar doodse stilte…
zachtjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
625 op haar roze jurkje droomt
een mannenoog, een mannenlach
hij geniet bij voorbaat van een tere huid
in ruwe werkmanshanden
die hij zacht, heel zacht
laat landen rond haar buik
ooit droeg ze daar zijn kind, een jongen
die met grote sprongen door het leven danst
haar liefde glanst in grote ogen
tussen vrouwelijkheid en deugd
in de oude…
Wens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
616 en zo zou het ook gaan
het ging anders en op die manier beschreven
lijkt het op dat vreselijke ding
dat boven de schoorsteenmantel van mijn oude tante hing
maar goed, dit wilde ik zijn
een gekweld en eenzaam schrijver
achter een vies en versleten gordijn
maar nu ben ik uitgegroeid
tot de man wiens hart zo is ingelijfd
dat als de rozen…
Oplevende natuur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Langzaam tooit zij in bloemgewaad
haar bruidsboeket geurige rozen
terwijl haar bruidegom, de dageraad,
haar beziet met innig blozen.…
Kroontje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 zo roze, bloot en zacht
Je kleine lieve lijfje, zo blij en lang verwacht!
Een kus op je wangetje
Een lange weg te gaan.....
Op jouw zachte bolletje zal een kroontje staan
Soms zal je wel eens denken:
Waar moet dat naartoe?
Lieve kleine prins,
Wat wij nu willen zeggen:
We love you!…
Wolkendeken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Lang geleden dat ik schreef
Ik nachten vol gedachten bleef
Letters stroomden uit mijn keel
Woorden emoties veel te veel
Lang geleden dat tranen vloeiden
Rozen in mijn broze hart opbloeiden
Vlinders dwaalden door mijn ziel
Ik steeds dieper en dieper viel
Lang geleden dat ik je voelde
Dat ik altijd wist wat jij bedoelde
Nu sta ik op…
zomernachten in Juli ( 2013 )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
563 beloftes werden gedaan
op windstille dagen
gepassioneerde nachten
laten ons nu geeuwen
steden betraden we met
gretige nieuwsgierigheid
ik herinner me de dame met
een zwarte hoofddoek
bijna ongepast in de felle zon
ze verkocht rozen in een mandje
jij kocht ze gul
strooide ze over mijn lichaam in de
nacht die kwam
ach, ze waren…
licht absurd (maar mooi)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 begaan met kleine dingen
die mij niet onopgemerkt blijven
het laatste dwarrelende blad
een kroonkurk tussen kiezels
op 't pad van de begraafplaats
de verloren geraakte sigaar
met het kleurige bandje (AGIO)
en bij een witmarmeren zerk
de vaas met rode rozen
zo zoek ik met eigen ogen
in een wereld van wanorde naar
de kleine dingen die…
herfstig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 wijl één enkel vlinder
honing tracht te puren
uit een roze rode begoocheling
bloeiende munt me aanmaant
de blaadjes te plukken vooraleer
ze wegkwijnen onder de grond
mijn berk zich met gezichtsverlies
bezig is aan te kleden
in herfstig geel
talrijke geruchten uit de notenboom
verloren raken in
het hoge droge gras
speel ik helemaal…
Licht bewolkt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Een landschap blauw met roze grond
Gemiddeld maar toch zo verwond
Door afkeur, sentiment, gebrek
Geen dag meer vrij van ons gesprek.
Als ik toen, met m’n stomme brein,
De juiste woorden had gekozen.
Zou ik er altijd voor je zijn,
Waren wij in liefde virtuozen.
Voor ons een leven lang en fijn,
Als wij elkander troostten.…
Verlangen naar...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Ik verlang naar vergane glorie
want het komt nooit weerom
maar ik verlang naar dat roze wezentje
wat m’n hart beroerde, maar kom:
Wordt wakker want da’s voorbij!…
Vergadering in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Duidelijk wel het werkwoord
in een oudere volzin
maar ook een roze blos
op onze wangen zijn.
Ik noem je in gedachten
een geweldig welkomstgeschenk
verken weer de plaatsen in je ogen
en vergader met je in mijn hoofd.…
muis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
723 eerst siert hij
in beschuiten gebak
dat in roze of blauw
de geboorte kondigt
van het nieuwe leven
dat harten stromen doet
later boezemt hij
in schuur of kelder
zich warm nestelend
tot angst en afkeer
als hij honger stillend
ons de stuipen jaagt
nu trippelt hij
driftig heen en weer
muis aan muis gevangen
in knuis en kolenschop…
Van binnen uit
netgedicht
5.0 met 183 stemmen
485 zoemend draaide
3d je lach in
alle dimensies
maar vergat
waar jouw ziel
haar zetel had
mooi om te
zien in de roze
rode kleuren
maar het stralend
tonen bleef het
gewone proberen
om van binnen uit
in huid emoties
gevoelvol te etaleren
als extra steun
werd geluid
synchroon bijgevoegd
maar beeld en audio
vielen zo net buiten…
In haar eigen zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 liggen in korte golfjes
zilverblauw
onder de kleurenboog
maar de droeve wolken
onder de verwoestende stadswind
met de pijn van een aangedane boom
met wormstekige bladeren
vol met stervende vlinders
maken haar stem droef van ingehouden tranen
maar in haar eigen zijn
in wonderlijke lichtkring rood als fluwelen
bloedrode rozen…
kinderwereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 moeder op
het voetpad
keek voortdurend
op haar
laptop
het kleine
meisje roze
gekleed raakte
steeds verderop
op de
stenengrond lag
voor haar
zo geliefde
pop
er was
daar narigheid
mee wanhopig
probeerde het
kindje het
te herstellen
er volgde
een dikke
traan
moeder bleef
maar turen
op het
venster maar
daar kwam
plots…
KLEINE GROOTHEID
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
545 Door luchtig eikenlover
dalen vleugels zonlicht
op groepen bosanemonen
hun verblijdende witte kleur
glanst en spreekt van
zuivere wil tot teer bloeien
en ontembare kracht
om na gezamenlijk vergaan
en verborgen wachten
steeds weer opnieuw te leven
in sommige kroontjes
vertoont zich wat ijl roze
een schier verdampte wijndruppel…
Oproer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Waar eens de rozen bloeiden,
Woekert nu een brandnetelveld,
Waar eens de liefde bloeide,
Is nu sprake van zinloos geweld.
Populistisch zaaien van haat,
Is nu wijdverspreid en bon-ton,
Geweld als burgerlijke vrijheid,
D’uiting als men is kwaad.…
Ballade
poëzie
3.6 met 31 stemmen
12.225 – ’t Wordt nimmer waar
Men zei:’ Uw zoon is dood;
‘Hij stierf op zee’… En nog veel meer.
Zij heeft het niet verstaan.
‘Ik kom weerom,’ zo fluistert zij,
En kijkt u lachend aan.
En iedere morgen wacht zij hem.
Dan gaat zij naar de ree
En doolt de schepen langs en tuurt
Naar de eindeloze zee.
En iedere middag wacht zij hem.…
Ik ben de wolk
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.237 Loom drijf ik heen, naar de zon, de zon,
over berg en bos, over stroom en zee,
naar de zon,
de zon!
Gij zijt de zon! Met gouden zomen
omkleedt Gij mij; uw zachte glans
omvaâmt mijn wee, doordringt het gans
tot al mijn tranen nederstromen....
O Levenswee! O Wenenswonne!
Ik ben de wolk, Gij zijt de zonne!…