5038 resultaten.
Winterwerk
gedicht
3.5 met 19 stemmen
19.267 De sarabande spelen op de vrieskoude
deel. De uilen hebben het klavier onder-
gescheten. Stom staan de dingen
van de zomer om je heen, strohoed,
trompet. Omhoog die bovenstem, waar
vogels schuilen op de balk, en dan omlaag.
Vertraag het lied, houd in totdat bloed
stolt en adem stokt. Kan zij nu gaan?
Doorspelen.…
De maat,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 de kleur niet in ademzucht
kaast de beelden af op dikke huid,
onttovert haar wereld in schel
contrast, verveelt zich in treurig
geluid van hebzucht, de ballast
van een verlaten bruid, verovert
zij nog haar kroonjuwelen, bereid
om die voor ons te stelen,
verrast ons met haar toverfluit,
een weerbaar lied dat ze probeert
met ons te delen…
staand bij je graf
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.250 denk ik na over
het mysterie van de dood
jouw leven was nog niet af
herinneringen komen boven
als ik de film afdraai
in m'n hoofd
van jouw sterven
vullen tranen m'n ogen
die even m'n zijn verdooft
staand bij je graf
de bomen kaal voor de zevende keer
tijd vliegt voorbij
maar het gemis is
er telkens weer
want je blijft altijd
een deel…
Aquarium
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.141 Zo drijft mijn vers in mij, zelf deel van God
En iets, dat met verstand en weten spot,
Verbergt zich in kunst’ge doorschijnendheid;
En wie het leest, voelt, voor het ogenblik
Verplaatst, buiten de grenzen van zijn Ik,
Trillen ‘t mysterie van zijn eeuwigheid.…
Op de grens van liefde en haat
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.372 Weg is de romantiek
Het verdriet
en het kwaad
worstelen met elkaar
op de grens van liefde en haat
tussen twee oren
die niets meer te luisteren hebben
Een mond die niets meer te vertellen heeft
want woorden bereiken enkel
een bestemming waar geen antwoord leeft
Ze maken geen deel meer uit
van wat zij hoort
De wedstrijd is gespeeld
Er worden…
Op het duin,
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
949 smetteloze wangen, de bleke lippen
tuiten zich in gene van een
groot verlangen, de sokken tot
de magere knieën opgetrokken,
de blonde lokken verleiden zich
en de zwoele avondwind, in
beeldspraak tot hun zwijgen,
maken ze hun fortuin eigen,
om die met zachte hand
te strelen en de toekomst te
borduren met gemanicuurde
steken en te delen…
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken om te spelen
de hemel is een blauwe ruit
zon en wind zijn nu te delen…
Dood eenvoudig rood
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.815 wat ik je zeggen wilde
wat wij delen
een lach een traan
geboorte verjaardagen
vakanties, dagjes uit
het einde van mijn relatie
ziekte dood
alles is in de loop der jaren
door ons gedeeld
in vriendschap met liefde
jij leeft mee, ik leef mee
je was er, je bent er
dan met een mailtje
dan met een brief
of een klein presentje…
Cirkelloop
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.161 Oneindge wereld, onvoltooid heelal
En onbegonnen, maar waarin elk deel
Beeld van het heel is en een lichtgespeel
Langs de eeuwge banen, zeg, zal eenmaal, zal
Ooit zijn het eind van uw gestage brand,
Gij diamant in 't holle van een hand?…
in t`veld
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.166 Over de tijd kunnen wij niet heersen
de oneindigheid niet beheersen
wachters verdwijnen langzaam
in t`veld
het licht telt nog de sporen
zij kunnen ons volgen
vogels fluiten
u kunt ze horen
Om te kunnen overleven
moeten wij delen
kunnen geven
in`t veld
lessen verdwijnen nooit
zijn alleen in het onderbewustzijn gegooid
de rijmers rijmen…
Stel je eens voor (Imagine)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Stel je eens voor dat je geen bezittingen hebt
ik vraag me af je dat kunt
geen hebzucht of honger
verbroedering van alle mensen
stel je eens voor dat alle mensen
de hele wereld samen delen.
Je kunt zeggen dat ik een dromer ben
maar ik ben niet de enige
ik hoop dat je je op een dag bij ons zult aansluiten
en de wereld zal dan één zijn.…
De weg van het hart
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.722 De weg van het hart is de weg van liefde
Wie kiest om deze weg te gaan
Die ziet het leven in een ander licht
En komt in een andere levensbaan
Wie in dat licht de wereld ziet
Die weet dat plant en dier en mens
Bedoeld zijn om als één te leven
Zonder afscheiding of grens
Wij delen allen Moeder Aarde
En dienen allemaal te leren
Onze dierbare…
verlangen
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.031 mens vertrouwt
Mag ik met je praten
wil je zeggen wat je voelt
of ben je bang dat ik niet snap
wat je daarmee bedoelt
Mag ik naast je liggen
zomaar even, zonder doel
gewoon er zijn, zonder te praten
alleen maar wij, en ons gevoel
Mag ik je liefde geven
al weet ik niet goed hoe
ik kan je niet bereiken
en vaak ben je zo moe
Mag ik delen…
Jutters
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
682 Drijfhout van onmacht
ebt mee naar open zee,
waar de verstekeling uit
ervaring leert dat gevoel
en wijsheid zich niet onder
een paraplu laten scharen,
alleen uit een tolerantie,
zijn visie moet vergaren
in een nog te componeren
refrein,waar hoofd en hart
één kussen van de rede zullen
delen, boodschappen verpakt in
transparante…
eenzaamheid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
783 eenzaamheid,
ik voel het in mijn hart,
zonder spijt
maar enigszins verward,
voel ik dat jij niets met mij kan delen
ik heb jouw liefde nodig
kan het jou iets schelen?
slapeloze nachten
altijd op jou wachten,
hopeloos verliefd
kan het jou iets schelen?…
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 "Begin een droom"
fluister je
jouw lach waarachtig
reflectie door de nacht
hangen gezonde wortels
aan het boomgetekende
organische ankers
van de vrijgestelde ziel
tussen bewegende delen
elementen
voor - en nadelen
balans over emoties
ziel over hart
adem en vrede
groeiend in vreedzaam
respect voor al wat leeft
ben je…
Eenzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 De geheimen hou ik voor mezelf,
zij die mijn eenzaamheid ten diepste met mij delen,
hen koester ik eeuwig in mijn eenzame ziel.…
ontmoeting met een dichter
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
763 ik zoek de lente
en een deel in mezelf
om aan jou te laten zien
schrijf je toe dat er een schaduw is
waarin ik af en toe verdwijn, in veelvoud
en dat het zo moet gebeuren
woordverwarrend tegen het diepe
en de windvlaag, vol met oude kuilen
zo gaat het steeds weer
het staart me aan, het grijpt en richt zich op
vanuit de ribben van doodgravende…
Ben ik resistent?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
595 Er kleeft smart van het geweten
aan ieders handen, geronnen in
de harten van rechtvaardigheid,
geketend in peilloze plooien van
het boetekleed, om het brood en
spelen aan mijn vrienden te uit
te delen, soms aan één, maar soms
aan velen, het frêle lichaam van de
berooide aarde door latere ideeën
te zijn getroost en nagestreefd, wordt…
Picknick met bavianen
gedicht
2.0 met 23 stemmen
7.720 Een baviaan belaagt me onverschrokken,
maar ik wil toch mijn brood niet met hem delen.
Dat wil hij ook niet; liever alles stelen.
De evolutie wordt opnieuw voltrokken.
Dit keer verliest de mens. Ik zit te dromen
over mezelf als aap, behaard en sterk
zie witte, slome wezens nader komen.…
wonden van verleden tijd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
936 gelukkig bent
Maar in de werkelijkheid
Kan ik soms niet zijn
Hoe ik zou willen zijn
Vanwege stille tranen
Wonden van lang geleden
Littekens op mijn ziel
De pijn is gebleven
Sluimerend door jaren heen
Jij hebt mij niet gekend
Het meisje van toen
Lachend en spontaan
Dansend door het leven heen
Jij die zo lief voor me bent
Jij moet me delen…
LICHT WIL IK (naamvers)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 licht wil ik
einders voorbij
gedreven
mijn zucht verhuld
in kabbelend water
juventus speuren
indigo dromen vol
nachtviolen
en langs de bedding
echo’s verzaden
naamletters raden in
bovenaards blauw
ongerijmd tijd met rijp
camoufleren
halfweg het water
tijstromen spelen
lachsalvo’s delen in
aurora-rood
naakt zal ik
gêne voorbij…
Bij de zwarte Madonna van Guadalupe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 In het binnenhofke van de Hospedería
del Real Monasterio zingt een bloemke lof,
in fluwelig edelpaars, exotisch tropisch
dat het hart verwarmt; gotiek versiert de torens.
Ik zit op een bankske. De koekoek roept.
Statig leidt de trap, de treden zakken naar beneden.…
Passioneel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
763 Ik kan zoveel delen
Maar het bereik is te groot.
Een massief gevuld hart
Ligt hier open en bloot.
Verslaafd aan jou.
Wij behouden contact.
Doordat ik rust overdag
Ben ik er voor jou in de nacht.…
Witte regenbogen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
444 De bodem is nog niet bereikt
omdat ik de toekomst niet overzie,
eindeloze put van medelijden, wat
ik niet bedoel, gedempt, gestut en
gevoed door lief en leed, de jaren
liggen grijpbaar in een open schaal,
de bron waarin ik de kwetsbare
verlangens koel, waaruit ik ademhaal
en samen met het licht en
schaduw het leven deel.…
O Rijn
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.641 Gij hebt gekend Germanen en Romeinen,
Gij had uw deel aan dit vruchtbaar verleden
En deze vruchten mogen nimmer kwijnen.…
recept
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.244 gewoon echt jij
al is dit het lichtpuntje van je dag
vind ik dat je je prijzen mag
of geef op straat eens
gewoon een glimlach weg
het doet wonderen
wat ik je zeg
onthaasten is ook een mooi gegeven
dan ga je rustiger door je leven
ik weet, het lost je problemen niet op
maar geeft wellicht wat rust in je...hoofd
dit recept wil ik graag delen…
voorspoed in spijt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 schors dat ons
allen heeft verwond, niets kan mij ontvlieden
want wat mij bindt is de zoete adem
van mijn eigen klucht
nu en straks, de leefregels terzijde gelegd
raak ik noch steen en beitel, herzie
ik de tekst van wat ik schrijven wil, geen poëzie
verlicht mijn gloed maar draagt het onbegrepene
in voorspoed maar ook in spijt [ ten dele…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 Je leven heb je onder de leden
en je wil toch niemand meer laten delen
in die besmetting?
----------------------------------------------
uit: 'De hazen en andere gedichten', 1979.…
Dichter tot elkaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 We duwen molenstenen over een rulle wereld
de grond wordt zacht van de aarde die we helen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
beelden die ver over hun horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos
van de geschatte tijd
zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst die we in alles delen…