3863 resultaten.
Met of zonder franje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.252 Wazige beelden dwarrelen
als dromenstof door de
fluisterstille kamers , waar
alleen de ruisende kledij
van de gastvrouw ritselt als
een overspelige beek, gespreid
over de woelige lakens van het
ontwaken, stromen voetsporen
door het duister om dichterlijk
bij haar ademtocht te raken.…
Het meisje van toen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
869 Ik ben al blij met de momenten,
dat ik een stukje dichter bij het meisje van toen ben.…
Sierui
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 De ene vliegt ver, de andere wat dichter.
Wij zijn de vruchten van onze moeder.
Nu hebben we zelf een opdracht,
een gezin met vele kinderen stichten.
Ik land op een zachte bodem,
ergens niet ver van mijn moeder.…
Aan zee
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.571 't Lichte zingen van de zee
Draagt de ziel op zwingen mee
Waar zij dichter
Bij de poort
Zachter spreekt en lichter
Hoort.…
Uur van de waarheid
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
618 zie mij als dichter bij de nacht,
gedachten van de dag
zijn bevlekt en bevracht
maar eindelijk zonder gezag
lossen op in het dagelijks zweet
zout, zuur, vreugd en leed
ik maak van de hemel gewag
de plek waar niets er toe doet
enkel de pendule tikt zijn gang
er is even iets wat niet moet
behoudens de letters die ik
nog even niet bevroed…
Beproeving
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.422 de wrede smart
Wil zelfs geen dichter sparen-
Dat moest mijn teder vaderhart
Op bitt're wijs ervaren.
Hij, die ons allen heeft gewrocht,
Zo wijs en goedertieren,
Hij heeft ons ditmaal zwaar bezocht;
Ons Jantje lijdt aan klieren.…
Mijn Stille Dicht Nu en Voorheen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
814 Tien jaren lang dacht ze aan geen kansen
Op meegevoel, des dichters krans!...
Dicht mijner jeugd - hoe arm aan glansen,
Vast blij-gedurfd en fris-luid zeggen wou 'k u thans!...
Och arm, alsof ik baat zou vinden
Bij stem uit onbezorgd voorheen;
Wàt baat me? o immer meer beminde!…
Horror waanbeelden en bezuiniging taferelen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 elkaar wijs maakte dat wat
niet aanzienlijk is
ook niet bestaat, er klonk bijval en applaus
onder de gelijkgezinde dieren
onvrede sloeg de pan uit en
de raaf is er in gevlogen
smulde van het aas van wat was begonnen gewekt
in het boze bed
woede duisternis en verdriet
met de halsstarrigheid van een
lange koude winter waarin de
dichter…
Spreek je nu eens uit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
703 Luisteren is voor mij niet moeilijk
een en al oor zijn voor jou
we gaan het bos in om samen te zijn
je klemt je teveel vast aan het leven
luister niet meer naar die boze trom
je komt steeds dichter bij de waarheid
hoe meer je er over praat en nadenkt
je bent echt wie je denkt dat je bent
ik zie al weer die vertrouwde glans in jouw ogen…
Broedplaats?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
351 Het werd door tijd en dicht te
vondeling gelegd, boreling
van het eerste uur, het waren
grootste dichters die rond het
kraambed hebben gestaan, kon
snel begrijpen wat de pennen
zagen om voor de taal maar
te verzwijgen, begeerte om
niets te willen missen, zonder
een gedrevenheid zal verder
niets en weinig delen uit oprechte
vragen…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Je eigen levensstijl voortzetten in deze corona-hel
Met edelen lijnen in hun zwoegend gezicht gegrift
Dokter verpleegkundige en dominee met biddende handen in 't licht
De dichter met zorgelijk gezicht zucht gebogen over zijn schrift
Omgeven door licht vouwt hij zijn handen en bidt om erbarmen
Voor oudere, kwetsbare, en kinderen in isolatie om…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 Wat vele dichters worden.
Wat ik zelf ook ben.
Onze spiegels zijn thuis gebleven.
Huisdieren hebben dat niet nodig.
Dieren denken niet zoals mensen.
Denken wel, filosoferen niet.
Zonder weten, voelt een dier,
wat het doen moet.
Wat mensen zijn.
Wie ik ben.
Mensen zoeken veel te ver van huis.
Verdwalen in zelfgemaakte kennis.…
Oude waarden?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 Veulens bij een hek terwijl de
schemer valt, koppen dichter
bij elkaar, de ogen kool getint
waarin blikken vol vuur om
de warmste glans te stelen
hun hals getooid met fiere
manen, opgetuigd in een land waar
de hemel haar onbelaste lichaam
torst, een onbeschilderd stilleven,
in het web van de vrijheidspin
met zijn penseel de ware…
Proflicentie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
565 NETGEDICHTEN
de plek voor poëmen
van amateurpoëten
Geachte niet-genomineerde dichters
waar ook ter wereld op het wijde web
u bent, als ik het goed begrepen heb
verbaal begaafde onbetaalde zwichters
Ook ik behoor tot de papieren tijgers
die zich hier ophouden in 't
legioen
der hobbyisten die niets anders
doen
dan tegendeel te zijn…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Ik ben geen held,
geen dichter, slechts iemand die leert verdwalen zonder de weg kwijt te zijn.
De rivier vraagt niets, draagt wat
haar wordt toevertrouwd — oud hout, gebroken
stem, verhalen zonder begin of eind. Ik leer te luisteren naar
wat niet gezegd wordt: de taal van stroming, van verdwijnen zonder verlies.…
Op slot?
snelsonnet
5.0 met 23 stemmen
1.073 Ik liet vanmorgen vroeg mijn hondje uit
langs weideweggetjes en lindedreven,
waar knoppen groen getuigen van het leven
en in de toppen fier een lijster fluit.
‘t Sociale leven is op slot gedaan.
De lente trekt zich daar geen loot van aan.…
licht en draaglijk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
495 ik spring in het duister
en schrijf je over
alles wat ik niet weet
alles dus want het
gaat nu eenmaal
over niet-weten
vier dingen maken
de sprong licht
en draaglijk:
1. vanaf de maan gezien zijn we allen even groot
2. jij bent mijn medemens
3. de liefde is de eerste wet
4. de dood schrijft en streept…
Mikis Theodorakis
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
850 de stem van Hellas zal voor altijd zwijgen
fascisten kregen dát niet voor elkaar
M.T. stond, met zijn vrienden, altijd klaar
het lukte schoften niet hem klein te krijgen
voor ploerten is het moorden iets als feesten
- ontmasker steeds door haat verziekte geesten!
Jan woordenaar Bontje, 5 september 2021…
Avondland, mmxxii
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 Heeft zij als een Pandora
het deksel opgelicht
van het oude Avondland
de ondergang belicht
Waar de geest
van homo sapiens
op nieuwe leest
geschoeid werd
herontdekt
opnieuw in kaart
gebracht, verlicht?
Kleiner werd
de oude wereld
van mare nostrum
een terra incognita
lag sluimerend
te wachten
In gouden tijden
zilvervloten…
LAIS CCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 't mengsel mens wil van zijn vrijheid blijven
dromen, en morrelen aan de sloten,
wijl elk ander dier van schrik verstijven
zou, omdat heel klaar de dood besloten
ligt in waar het in leek opgesloten.
't kille lot heeft in de mensillusie
met de tijd catastrofaal een fusie
aangegaan, en zijn zou al 't bedachte.
zo, verdurend in eigen confusie…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 het ziet haar lichaam zwemmen en in de
data wordt het lijf een school baleinen.
het maakt het bont, gemengd met hinde.
meewarig de zwijgende dolfijnen
gebaren: weinig vin en veel venijn. en
zout legt de zon van de zee op zijn huid,
en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid.
wonden die gutsen, golven die lonken
gieten twijfel in een vaststaand…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 het licht was een cirkel en in dat licht
zat heel blij het licht zelf, een vrolijk wicht.
naakt zij was zeer zedig als licht in licht,
en wind speelde wind met haar in het zicht.
de ogen vol onbegrip stonden dicht
te treuren bij het onhandige hoofd:
het leek geenszins op wat haar was beloofd,
ze wou van dat zicht gewoon gaan lopen…
LAIS CCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 nu het dit zegt, zegt het niet hetzelfde
dan als het zegt dat het hetzelfde zegt,
want als het spreekt, zegt het nooit hetzelfde,
hoe vaak het ook dezelfde woorden zegt:
het beweegt immers steevast daarvan weg.
woorden reiken ons vanuit bewegen
onbestaande stilstand aan, waartegen
alles helder lijkt en goed begrepen.
maar de woorden hebben…
LAIS CCV
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
632 glibberig met slijm glijdt glanzend het rot
van in lagen gezalfde gelaten.
met schuim op de lippen, tong die taalbot
voos op brak beroert, wil men het haten.
oprispingen, pogingen tot praten,
alom galmt het zingevingsstreven.
inderdaad ligt met gaten omgeven
god's skelet bloot in de glim der kelen.
zo wordt verval tot hoogbloei verheven:
‘wij…
LAIS CCCXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 een einde is altijd een nieuw begin.
brede golven wind doorlopen de lucht.
een teder omgekeerde kreet wordt in
het bed met haat en liefde opgelucht.
het zucht. genot, van lijven korte vlucht,
heeft net de angst met lentelust vermoord.
het had te lang aanzien, te vaak aanhoord:
handen, ogen, droefenis en misbaar.
het sloot met…
LAIS CCCCXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 verstoord door van vergeten gedachten
de korsten, de kuilen, de keien, de
betonwonden, ontwaken haar krachten.
winddoorwoelde zeewalg opvrijende
is d' erg irritante, bakkeleiende
menswoekering (aurorakotssliertje
in het blauw gapend ochtendkwartiertje).
blaast ’s een eeuw en weg is de plaag.
Gaia vindt vast een ander pleziertje.…
LAIS CCCCIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 ik laster goden met gebed aan jou
alléén, LAIS, en sla verlossing af
die mij laat zijn als parels ochtenddauw,
die mij ontslaat van welverdiende straf,
daar niets mij geven kan wat jij mij gaf.
laat hier en nu in ’t grauw vertoon der nijd
te midden wanklank die in wanklank krijt
de tijd als trap betreden, op en af,
dit pover lied, gebroken zang…
de MOOI EN MIETERSE WISSEL TROPHY 2026
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Hij is uitgereikt
de MOOI EN MIETERSE WISSEL TROPHY 2026
ingesteld door het Jordaan Cultuur Comité
op 1 januari 2026 en op
15 januari uitgereikt
aan de 'CEO' Mevrouw Ingrid Leijten van
de MARIUS MEIJBOOM
woonhuis voor mensen met beperking
op Amsterdam-IJburg…
Koning alcohol (een epos)
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.379 droom en je leven heeft domme pech
dus schud jij weer eens je hoofd
terwijl je nooit luistert naar wat ik zeg
kijk en zie
de zoon is daar en wij vinden hem fit voor de strijd
hij wordt zelfs door de raaf op zijn schouders niet benijd
maak een vent van hem, ik zal je zeggen hoe
ik leer hem “mens erger je niet” maar wat doet dat er toe
de dichter…
Meibloesems I.
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.117 Dit, liefste, is ál mijn wijsheid: liefde is smart
En 't hart is vol, dat God de dichter geeft.…