3975 resultaten.
Ik hou van Berkel-Enschot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 eigenwijs, na een hele lange reis:
eigen geluid, open huid,
kaal en naakt:
tenslotte welbespraakt via
bevlogen manier van uitdrukken
niet gedoemd tot mislukken.
Door geloof en houden van
in Berkel-Enschot.…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 droomtocht over vertrouwde velden
ver boven nietigheden verheven
in de palm van trotse luchthelden
naar iets nooit eerder begeven
ik voel de ijle koelte op mijn huid
de gespreide vleugels houden halt
het zweet breekt plotseling uit
nu de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Het lot lijkt mij te bestieren en
dringt binnen door mijn huid.
Ieder porie, elke vezel wordt geraakt,
terwijl ik een zucht van verlichting slaak.
Ondanks de leemte die er is voel ik een
diep gewortelde geborgenheid al lijkt alles
een gemis.…
Hondsdolheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
969 Spuitkanaaltjes van zweetklieren
duizenden injecties de zore goorte in
regenbogen brekend op mijn huid.
Tierelierend heen en weer zwierend
daze adem dampend in mijn
eigen kooknat gaar gestoomd
teeltvlees bitterzoute spierwitte
olifantenscrotums brandrood
mierstekend vilvulvavel.…
er is een andere kant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Laat mij je wakker schudden
uit het dagelijkse
uit de dingen die verdrukken
het concrete
nauwelijks merkbaar
als vlooien van de wereld,
schudt het toch
als een harige hond van je huid.
Hoe komt het toch
dat je de aarde niet voelt trillen
van het leven?
Elke knop
iedere geboorte is liefde
doet leven.…
ZWOEL EN KOLKEND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
679 Het zout parelt op mijn verhitte huid
Zwoele dagen met sprankelende emoties gekruid.
Ontembaar verlangen om dergelijke zeldzame uren te delen
Opborrelende gevoelens zo pittig en heet; een climax om te stelen.
Zintuigen observeren nauwlettend alles wat leeft en heerst
Vingers tasten en proeven; dit resulteert in een magisch feest.…
Het jonge naaktmodel.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.068 achttien lentes jong; staat met het hoofd iets opgeheven
strak lijf, de fraaie borsten fier naar voren gedragen
schilder doet haar linkerarm nog iets verlagen
de blanke huid glanst; is met olie ingewreven
het korenblonde haar hangt welgevallig over haar schouders
haar slanke figuurtje geurt naar witte seringen en rozen
vanwege haar onbevangenheid…
ga ik diep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 onbestemd
over wegen van verwachting
thans weer over paden
waar mijn zin wordt afgeremd
en hoop wordt uitgeladen
zo gaat het op en neer
van momenten vol tevredenheid
naar een tijde van pijnlijke
doch menselijke in verlegenheid
dat alles in wisselwerking
met de parate rede
en indrukken die schaven
of warmte printen op de huid…
De droomboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in een voldragen landschap
de vol gedekte tafel maakt de
spijs te over en bitter zoet, ongewild
geleid door de blik vanuit een silhouet
een warmste verleiding in het ongekuiste
dessert van het liefdesalfabet,
daar liggen we begraven…
Vrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Voel de warmte op je huid.
Wees weer zuiver,
als kind, verloren blij.
Het is zo puur.
Zo eerlijk, en uitsluitend,
alleen,
maar mij..…
Twee priemende bosuilogen in de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Majestueus doordringen in de
nacht twee priemende ogen
onverwacht, naar al wat
tijdens de nachtelijke uren
met huid en ziel zijn weg
moet sturen langs de koningin
van de nacht; het angstig sluit-
stuk van een nacht, die ongevraagd
wacht.…
Lieve Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ik wil eindelijk weg uit deze oude huid.
Het belemmerde me, gaf me pijn en onrust.
Eindelijk wordt nu mijn verdriet gesust.
Lieve Droom,
Denk maar aan morgen.
Dan begint het leven zonder onnodige zorgen.
Ik hoef niet meer bang te zijn voor wat komen gaat.
Ik hoef niet meer te rennen voor de angst die me in de weg staat.…
Vervagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 me wel, ik kom de vloed door
Waarin de dag me oprukt
En terug in de routine smijt
En spijt,
Ik weet niet meer wat dat dan is
Tot mijn ogen,
De dalende zon volgen, en
De tijden van de dag weer zijn vervlogen
En dat ik hem dan zo erg mis
Als ik dan geluk heb, komt hij
's avonds in mijn bed
Hij kruipt tussen de lakens,
Raakt mijn huid…
Geen leuzen, geen gespijker
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.981 De huid van de woorden is anders
dan hun kern, de tijd tikt niet
meer met een koperen pendel
en bloedarmoede is allang niet meer
romantisch; wij zijn
voorbij 1830, Heine, en alle Wilhelms
geland op grond waar het gras
niet meer zo groen is als goed is
wij zijn neergekomen bij het hese
metaal waar de kleine aëroplanen
uit Olieslagers' tijd…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 frisheid van de morgen die opdroogt
in het vroege zonlicht, dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om te behouden
Zonnestralen wriemelen op de huid…
Tegen de stroming in?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Regen kennen we, het wast de
ogen en het brein, hecht zich
aan de huid en hals van eigenwaarde
waarop rimpels zijn verschenen
het maakt groter dan het origineel
het steek de vingers uit de handen
het vervult de dorst tot lust en heelt holten
van gebed voordat die voorgoed zijn verdwenen
het laaft de ziel der zotheid, draagt de
lemen…
Route 308
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 .;
na 14 prikken in mijn
tere huid en kaakbeenbot
graag ontspannen !…
Waar schaduw geheimen maakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Goudnavel, over genoegens
in het donker, achter de hoeken
waar schaduw geheimen maakt
van verborgen deuren naar de gangen
door het zwijgende kelderlabyrint
waar verlangens vervuld worden
door ronde bedden en zachte
vrouwen die je met zon bedekken –
hun ruggen golven en kreunen
wanneer mijn nagels onsterfelijk-
heid schrijven in hun huid…
Tot de liefste
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 TOT DE LIEFSTE
Na de winter is jouw huid
witter dan karnemelk wit
Naakt ben jij zachter dan
de zachtste poedersneeuw
Jij geeft mij volop te drinken
uit jouw glazen, jouw vat
gekreun, ingehouden zuchten
jouw nagels graven zich in
Jij wenst verhalen over oceanen
zeestromingen en waarom wij
op elkaar zijn uitgelopen voorbij
het smeulend…
Onze Monarch en Opperwezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 Er ligt een generatie geveld
met rimpelige huid
dof als perkament
tesamen met alle
kwetsbare
zwevende tussen
zon en maan
wantrouwen en zorgen
verdoven het brein
steeds meer winkels
sluiten hun deur
voor de corona geur
adem die binnen
komt sluipen
als de pest
dat de economie omver gooit
als na een
oorlog met kanonnen
om vervolgens…
Alleen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 van denken
en nu snap ik het
ze zoeken
ze verlangen te weten wat er speelt
ze proberen te doorgronden
en terwijl ik naar die pupil blijf kijken,
zak ik diep weg
ik passeer langs mijn gevoelens
ik passeer langs mijn gedachten
langs mijn belevenissen
langs mijn meest memorabele momenten
een traan baant zich een weg langs mijn verrimpelde huid…
Klankschalenkoningin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 slaat ze heel secuur
tegen de kristallen klankschalen rondom haar reine
gestalte, gehuld in een Spiderwomanpak met web
door de hoge klanken bedwelmd trippel ik als een
gehypnotiseerde spin langs de zwarte draden van
haar soepel vallende spinneweb op zoek naar de
kern van haar verlichtingsgeluk en stiekem glijdend
langs de wonderschone huid…
De strijd op straat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 bladeren laten
vallen beuken
winden meteen
in agressieve buien
op de kale stammen
breken jonge loten af
laten de vroegste
knoppen zonder
enig mededogen
verdrogen en doen
onverwachte
nachtvorsten de
kwaliteiten van een
mooie oogst te niet
pas dit jaar
heeft grijs de toon
gezet en zijn mensen
uitgefloten geen
vitamines in de
huid…
wat ze begeert
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
509 Wat ze begeert is niet mijn lijf
Dat is al hier, ze speelt ermee
Het eet met haar het weet
Van al haar voelen hoe het voelt
En is al duizend maal door haar ontkleed
Wat ze begeert is niet mijn oog
Dat rust op haar en ziet
De blik gespiegeld anders niet
Haar huid heur haar als mild geel oeverriet
Wat ze begeert bestaat
Het is wel mij…
- Geen titel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Droge huiden naast elkaar.
Gebrekkige talen in de monden.
Proberen houden, maar eerder scheuren met de tanden van verdriet.
U vervelt, gaat u afdwalen in mijn verschijnen?
Of eerder gaan springen in mijn schaduw.
Jammer dat ik de schaduw niet meer heb.
Het is gaan huilen ver van mijn bezwaren.
U herkent deze uitspraken hé?…
Vlinder zonder vleugels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 al acht weken
spierkracht uit zijn lijf geweken
geen grip meer op de teugels
die hem zouden moeten leiden
in deze fase van zware tijden
na een beroerte volgde de val
waardoor zijn bekken brak
trombose volgde, dat ontstoken raakte
grote wond werd met eigen huid gedicht
zijn hart is zwak, pacemaker werd geplaatst
heeft al jaren Parkinson…
OPEN VELD
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 Er is zon die huid van haar bescheen.
Er valt geen licht op het onzijdige.
Het leeft en telt de dagen af, één na één.
Het weet niet eens waar het is aanbeland.
Het ziet het zand verlopen in zijn hand.…
Raedselrafel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Waerover gaet dit quasi mystieke surrealistische droompastiche,
zo vraeg ik u in gemoede af
Een raedselrafel
waar de vogelen des velds hoegenaemd geen droge
desem van lusten
Ik zie, althans tracht
met mijn derde oog te zien
wat mij anders zou zijn ontgaen:
een duister atelier waar veren botten en huid aan een pijnlijk nauwgezette…
Onrust
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
674 is geruis, gehuil, gekraak
donder op zeg ik en het bliksemt
als ik diep in zijn ogen kijk
lees ik zijn ziel en zijn oude liefdes
hij leunt op me en rilt
we lijken twee stokoude mannen
ooit konden we drinken als Richard Burton
dansen als Michael Flatley
zingen als Angelo Branduardi
ik zweer dat ik de zee kan horen
ik proef het zout op huid…
leven met het weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
379 het begon op een gewone dag
toen alles nog klopte
de agenda vol
de toekomst open
en dan
een paar woorden
klinken alsof ze ergens anders thuishoren
maar ze zijn voor jou
ongeneeslijk
levensbedreigend
tijd
ineens verandert kijken
voelt adem zwaarder
ruikt de lucht scherper
ligt elk gesprek dichter op de huid
je leeft
nog steeds…