8933 resultaten.
Tranen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
544 Mijn hoofd gaat kopje onder
Ik zoek maar voel geen grond,
Voel geen grond, en ik zink diep
‘k zie de lichten vlak boven het water
Maar jij bent -- verder weg dan ooit
Ik zink steeds dieper, steeds dieper weg
Traan volgt na traan, traan volgt na traan
Ik zink steeds dieper, dieper weg
Ik verzuip in mijn tranen
En vechten helpt niet…
De kou als metgezel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
521 Hij ziet de mensen passeren, hun ogen gericht op de grond,
te bang of te moe om te kijken naar wat ze niet willen zien.
Maar hij draagt zijn pijn als een mantel die niemand begrijpt,
hij zwijgt, maar in stilte schreeuwt hij om een teken van hoop.…
De weegschaal van Lessius
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
160 Soberheid is de grond, het trage ademen,
de as waarop een broos gezond zijn draait;
de maat die rust brengt in de overvolle geest.
Ik weet het wel, ik ben die wet toegedaan,
als een reiziger die droomt van vaste grond.
Maar de wereld is een warme, open hand
vol zoete vruchten, zwaar van herfst en sap.…
Liefde, zo kwetsbaar
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.641 Kon ieder zich maar zo voelen…
Geen koude woede of haat…
Maar liefde…
Warmte…
zo kwetsbaar……
Vlucht maar, vogels
poëzie
3.9 met 8 stemmen
4.557 Vlucht maar, vogels,
koud en deerlijk
is 't alomme
vlucht en vliedt,
voor de koude en
voor de mensen,
want de mens en
mint u niet.
Vlucht maar, of hij
zal u schieten,
met zijn roer, hij
droomt daarvan:
vlucht waar hij, met
al zijn wijsheid,
vlucht waar hij, niet
aan en kan.…
Geen Keuze
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.390 En buiten giet het pijpestelen
ik word van binnen zo ak'lig koud
't is toch mijn eigen keuze
omdat ik ook van een ander houd…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 gevoel van onrust bekruipt Haar
dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem uitkijken
Met Hem zal Ze dansen en zingen
Als Zijn hand Haar uit het donker bevrijdt
Begint de koude…
zwart of zoet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
679 najaarsregen, een wankele tafel
waarop menig woord werd doorwoeld,
een halve kop koude koffie, naamloze suiker onaangeroerd
ik mijmer over wat ik bezit en schets u een beeld
u mag zich er vrij in bewegen
biedt het ruimte om mij te zien
en wat ik achterlaat
hoort u het waggelen van mijn pen
op de manke tafel terwijl de regen tegen het raam…
WINTER 2021-2022
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
642 Het wordt een lange koude arrenmoedige winter
We gaan aan het gas
Neen, we gaan van het gas af
De aardkloot in Groningen verdient rust
Onze portemonnee wordt onrustig
Het wordt kiezen tussen eten of warmte
Het wordt eten met mate 2 maal per dag
Kleding aanhouden en dekens doen de rest
We moeten wel meer bukken bij Albert Heyn
Hij, zij, die…
op dun ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 nog niet toe aan zekerheden
is het grijze vlies gespannen
over het koud donker water,
dat de illusie in stand houdt.…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 Hier houdt de tijd zich in, tussen duin en kim geklemd,
waar mens slechts even staat, een schaduw, broos en diep eenzaam,
en de zee, onverschillig groot, eeuwig en ongenaakbaar koud,
voortgaat met haar trage, onverbiddelijke, stille rouw.…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 Verlos ons koud hunkerend hart,
uit deze bevroren greep.
Winterdepressie, deze koude smart.
En als de krokus bloeit,
door sneeuw en ijs,
dan is daar hoop dat groeit.
Trots staat en straalt zij ons toe.
De droom van warmte,
het einde nabij, zo wintermoe.
Demeter's vreugde wedergekeerd.
Nakend, het nieuwe begin.…
De gouden Rune
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.641 Als we dan zouden liggen op grond
die gewijd is aan liefde en het graven
niet meer hoeft om weten
hoe ver de woorden reiken
als je ze niet langer uitspreekt…
Dan bemin ik u, de gedaante
het spelende voelen dat groeit
tederheid die pijn oplost
van het herinneren
het niet meer vergeten.…
Lente-schreeuw
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.554 Houd mij heel even vast
raak mijn verkilde huid,
verjaag waarheid, neem mij
mee naar het hoogste duin,
waar passie aderen vindt
in omwoelde grond, laat
ons wij zijn, geef bloei
aan het naderende voorjaar
fluister liefde richting
lente en geef ons die dagen
waar licht alleen maar zon
zal zijn, reik mij jouw hand…
zij is door groen gedekt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
918 ik heb de lente
weer ontdekt
maar weet de plek
waar grond
geen bloemen gaf
zij is door groen gedekt
zon noch warmte
brengt bloei wel groei
in steeds ontluiken
moet ik echt wachten
tot de eerste bloem
zich ooit zal gaan ontsluiten
ik zie ze kleuren
om me heen
knoppen die me raken
wil geen groen alleen
maar juist de nectar
van…
Helastiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
692 Lachend snoeit zij
verdroogde takken
terwijl de herfst
oogluikend toekijkt
hecht morgen zich in
reeds omwoelde grond
wanneer de laatste loten
buigen klinkt onverhoeds
als de halmen waai ik en
laat ogen stralen op vlagen
van aanstormende wind
haar laatste oude adem
geeft zacht veerkracht
aan een nieuw leven
stormenderhand…
Cannabis
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
777 aanvaarde reis naar aangeboden sferen
ontvankelijk onmachtig te weren
intensief het aangegeven te beleven
ervaart na landing begane grond
dat dagelijkse realiteit alleen bestond
en de geest iets onwerkelijk ondergaan
gepunt festijn walmend met fijne geuren
trekt cannabis ons in dit vreemd gebeuren
rusteloos…
Rode strepen van macht...
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.483 Rode strepen
Over haar lichaam
Ze ligt huilend op de grond
Met de rode strepen
Over haar lichaam...
Ze heeft spijt
Spijt van de rode strepen
Waarom kan ze het nou niet laten?
Altijd maar die rode strepen...
De pijn...…
Roepend in de woestijn
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 Alles in de grond geboord.
Mijn liefde is gesust,
mijn energie geblust.
Te zijn zonder levenslust
als een zee zonder kust.
Waar is die hand?
Waar is die schouder?
Waar is het leven?
Waar is iedereen?…
glasscherven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.131 haar gronden en haar stammen
een massagraf van scherven
die languit in het bos
verder liggen te sterven
de kleinste vonk
die de zon onnadenkend
aan onze hemel verliest
schieten ze tot een vlammenleger
dat de tedere kleuren
en al wat de bloemen geuren
in zijn hete armen wurgt
het landschap smelt weg
in een bloedbad van asse…
in het mozaik van ons bestaan
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
900 hoelang
zal het nog
morgen zijn
als vandaag
de hunkering
naar toekomst
niet te dragen is
als ik je mis
omdat de tijd
jou buiten zet
en mij belet
je lief te hebben
de dag te eten
uit Gods hand
gedachten
kiezen grond
om op te groeien
woorden boeien
en ze kleuren
kale stenen met
de hitte van de dag
ze passen
in het…
Een goed gevoel
hartenkreet
4.8 met 96 stemmen
4.193 Voor jou heeft de dag niet bestaan,
Voor mij is hij in het geheugen gebrand,
Neen, ik ben echt niet verliefd,
Sta stevig met beide voeten op de grond,
Voor mij had de vriendschap een waarde,
Ach hoe poëtisch, hoor ik je al denken,
Maar vervreemding is wat nu zal komen,
Elkaar niet meer aankijken oprecht,
Na de grens die wij zo vaak hebben…
Armageddon
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
952 Als de wereld vergaat
in een inferno
ontstoken door blinde haat
zal ik niets merken
negeer ik de lijken
en brandende kerken
Het hellevuur
zal mij niet deren
of mijn ziel
ooit kunnen verteren
Mijn mooie wereld
is reeds vergaan
Geen vaste grond meer
om op te staan
Die verdoemde dag
sloot ik je dode ogen
en kuste je bleke lach…
psoriasis (2)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.293 ellebogen als verweerde krijtrotsen
erosie van huid en psyche
schilfers dwarrelend op de grond
slagveld waar nagels constant
pulken celdeling onverstoorbaar
doorgaat op mismaakte knieën
aangetaste enkels en steeds die nagels
laten bloedsporen na op ellebogen
verweerd als krijtrotsen mismaakt
ik kijk ernaar en voel de plekken
op mijn…
Het skelet
gedicht
3.3 met 49 stemmen
14.313 Hier zijn de duigen van een leven,
aangetast door vuil en kou;
een roes van bloed en spieren,
vliezen die als schalen
hersens droegen en
hun idealen, zijn verdwenen
in de grond.
Tuig waarin de tocht een liedje fluit;
koets van been onder de zoden
vastgereden, ooit geledigd
en vernietigd door de nacht;
ribben klemmen als een deur.…
Marokaan
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.163 Marokaan
Kijk me aan
Ik ben een Marokaan
Ik ben hier geboren
Maar kom hier niet vandaan
Luister naar mij
Naar het ritme van mijn hart
Het stromen van mijn bloed
Dat mijn lippen opendoet
Geloof in mij
Ik ben als stille waters
Bezit diepe gronden
En duizende monden
Begrijp mij maar
Het is het proberen waard
Je zult iets ontdekken…
Jouw geur
hartenkreet
4.2 met 87 stemmen
5.372 Jouw adem in mijn nek
Mijn tong in jouw mond
Handen die heerlijk strelen
Kleren liggen op de grond
Jouw mooie lijf is ontbloot
Mijn borsten tegen je aan
Je bijt zachtjes in m'n billen
In het schijnsel van de maan
Jouw geur zo intens lekker
Je ogen kijken heerlijk zwoel
En wij…….we vinden elkaar
In het allermooiste gevoel….…
De laatste draak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
971 De gloed, het vuur,
de warmte, het uur
waarop gebeuren moet
door eenzaamheid gevoed
Gebroken, woest en overstuur
werpt hij een grote wolk van vuur
Een hoge gil verstomt terstond
een vrouw ligt zielloos op de grond
Door pijn en woede destructief
maar tevens kinderlijk naïef
drukt hij zijn neus tegen 't slappe lichaam
en zoekt en vindt…
Verwonderd en verbaasd
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
2.082 Klikklak, klikklak
Zo loop jij af en aan
Verwonderd kijkend naar de grond
Waar komt dat klikklak, klikklak
Toch vandaan?…
Ik keer mijn huid
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.298 lekkend langs mijn gewonde bast
zoekt water vaste grond in aarde
waar zaad verholen wacht
op kiem verwekkend baren
doch gezichtsvelden wilde bloemen
wiegend in diepe dalen
verwelken onder het wolkenwier
van mijn vruchteloos verlangen
want in mij vergroeit de levensader
langs schier verweerde ribben
en onbezwangerde schoot
bloeiend rood…