4350 resultaten.
Ik weet niet hoe ik danken moet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
334 Ik weet niet hoe ik danken moet,
Gij, die ons overal ontmoet
veel dieper dan wij ooit maar weten:
in brood en wijn van Jezus‘ maal,
in ‘t boek van uw en ons verhaal
waarin Gij onze God wilt heten.…
KWELGEEST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Pijnlijke fragmenten maken het verhaal af.
Met mezelf in de hoofdrol, dat is straf.
Amanzimtoti…
de strengste kerk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
155 hun leven
waartegen men geen ander weerwoord heeft
dan zwijgen over dat wat echt belangrijk is
Men probeert de werkelijkheid op te vangen
door de druppels van afgekoelde aardplaten
met een vervaarlijk bot mes af te schrapen
waardoor metershoge stapels onnavolgbaar
gewik en geweeg en/of gewikt en gewogen
materiaal zonder invoelbaar verhaal…
Eenzaam in het duister
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
174 het duister
als boezemvriendinnen
van de onzekere toekomst
geen zware stappen geen literaire plicht
geen loze antwoorden of zotte vragen
maar altijd eenzaam in die nachten
niemand zal er op mij wachten
het hoofd heeft zich eindelijk geordend
het zoekt niet langer naar het felle licht
ik leid de droom niet langer voort
er is geen verhaal…
Alfabet
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
122 woorden die ik gesproken had moeten
De hand op mijn hart die ik zelf heb weggeslagen
En al dat met letters
Zo goed bedoeld
Cool zijn is niet voor mij
Alle zinnen die ik zeggen wil
waar ik dan weer over struikel
Al de fouten die ik maak
En al dat met letters
Letters waar alleen mijn hoofd
niet de juiste woorden van kan maken
Mijn verhalen…
Eenzame roes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
122 Als ik alles mag vergeten
over het leven en het daten,
slaap ik mijn eenzame roes uit
op de grond bij de verhalende boom.
Ik kan het niet weten, ik ben slechts een droom.…
hoeveel herfsten nog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2 dood “ zijn
en zich hervonden hebben in een
overvloed aan geluk - waarom
neem ik dan het geschrei nog waar
van die momenten dat onze
gesprekken verder gingen dan
de beperktheid van een
overvloed aan woorden
vaak roemden we dat ons zwijgen
meer betekende dan alle grenzen uit
een oud atlas en dat wat eens was geschied
een geschonden verhaal…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Hij had alles nog op een rijtje, hij wist
het hele verhaal nog na te vertellen, én
de kleinste details sloeg hij nooit over.
Eén keer was hij bijna een clou vergeten
omdat hij blind over een pad wilde gaan
waarvan hij niet verwacht kon hebben
-wie voorziet alles?-
daar te verdwalen,
het kon niet bestaan.…
thuiszitten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 klokken luiden zacht,
de wereld roept, maar ik zwijg.
muren zijn mijn thuis.
woorden gaan voorbij,
ik wil ze graag begrijpen,
maar ze overspoelen.
te groot, veel te druk,
in de klas verdween ik stil.
verdwaald in mezelf.
diep in mijn dromen,
buiten lachen, samen zijn.
als vriend en leerling.
hoor je mij soms fluist’ren?
reik je…
Tromsø – hart van Lapland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 boven de poolcirkel, stil en sereen
ligt een wonderlijk winters toneel
een stad omringd door bergen en zee
waar mystiek het noorderlicht danst
de nacht komt vroeg als licht verdwijnt
in verfijnde kleuren gloeit dan de hemel
met betoverend groen, paars en goud
de magie van een tijdloos juweel
fjorden fluisteren er oude verhalen
over tradities…
Aan één tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
406 Maar toen schoof iemand aan
met modder aan de schoenen
en een verhaal dat geen samenvatting kende.
Een ouder,
die zei: het gaat over míjn kind,
en ineens werd de tafel groter
en stiller tegelijk.
Een jongere,
die niet vroeg om oplossingen
maar om iemand
die bleef zitten.…
Moeder
poëzie
3.9 met 22 stemmen
2.754 Moeder, ik zou mijn hoofd van zorgen zwaar
nog eenmaal in uw handen willen leggen,
terwijl uw stem m'een oud verhaal ging zeggen,
waarvan ik de heugenis nog bewaar.
Ik weet een avond, 't is al menig jaar
geleden, zoete rook van meidoornheggen,
die bloeiend bogen langs de smalle weggen,
maakte mijn moede leden loom en zwaar.…
Café
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.848 Dan in geroes van vele talen,
In spraak-gewar dat Babylonisch gromt,
We hurken om tafels, naar elkaar gekromd,
Als om een vuur, doende ónze buit-verhalen.
Daar zitten we onder zuilen als in dag,
Stoer lijf bij lijf, elkaar, wijl de uren vliegen,
Vertrouwelijk van 't leven te beliegen.…
Nooit echt samen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.684 loopt het soms wat nukkig
Ik zie wel dat je voor me voelt
Ik voel me ook gevleid
Je hebt me bijgestaan met elk probleem
Nog steeds, in elke strijd
De welbekende schouder
De juiste blik, het juiste moment
Met jou de wereld weer wat rijker
Ik ben dus blij dat je me kent
Dagen die we samen hadden
De sterren die we in de hemel zagen
Verhalen…
't Is lang geleden (9)
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.503 Maar dan deed meester toch een mooi verhaal
Van jacht op leeuw en wolf en 't wilde zwijn;
- En langs de muur schoof stil een zonnestraal; -
Van verre landen, waar nog rovers zijn.
Op straat geklets van emmers. Langs 't kozijn
Dropen de straaltjes. - Heerlijk schoollokaal!…
Mooie praatjes!
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.220 Je verhalen waren tegenstrijdig,
en dat maakte mij nijdig.
Als ik je dat vertelde,
begon je tegen me te schelden.
De maat was vol,
het werd me nu echt te dol.
Ik besloot ermee te stoppen,
alle verdriet en pijn weg te proppen.
Jij gaf mij de schuld,
terwijl jij in leugens was gehuld.…
Die avond laat
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
2.447 verdrietig zoek je
naar warmte in de kou
zachtjes vraag je
om zwijgend begrip
je hand raakt de mijne
bij elk klein verhaal
in je ogen tranen
zij spreken jouw taal
je praat
en praat
tegen mij
die avond laat
over jouw leven
over waar jullie
waren gebleven
over vervlogen tijden
van reizen en geluk
waar de woorden vallen
volg ik je…
Legende
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 Iemand peuterde de verhalen los
uit de gladde gaten van het geheugen.
De gruwel die bovendreef:
De kinderen zochten een schaap om naakt te scheren
een floddermouw om te scheuren
en scholden “vette aap” naar de jongen met de drie buiken.
De oorlog verloren, uitgeteld,
toonde hij zijn blauwe plekken aan de meester.…
DUO'S
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.804 kennen we niet het stel van verloren en weer teruggevonden
vergelijkbaar met uit de pas en in het gelid
armoede en ontbering, omkering van rijkdom en bezit
de plaag van trouwjurk en jacquêt, en even later echt ontbonden
maar hoe zit het in vredesnaam met taal
die toont zich toch bij uitstek in het zwijgen
juist de stilte vertelt een groots verhaal…
kattenliefde
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
2.642 maar over dat dier
is wel iets uit te leggen
Een kat hebben is niet abnormaal
maar mijn kat
dat is, een apart verhaal
Als ik lach
loopt hij met z'n staart omhoog
Als ik huil
houdt de kat het ook niet droog
Als ik ga eten
gaat hij naast me zitten
ruikt het niet naar z'n zin
dan gaat hij pitten
Is de geur echter zijn keus
dan verheft…
Dag huis....dag thuis...
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
11.629 huis
Ook mooi, maar ik moet bekennen
Dat ik, voordat het voelt als thuis
Er best aan zal moeten wennen
Dit plekje zal er straks niet zijn
Het huis, de tuin, en ook de buren
Het afscheid nemen doet al pijn
Ik laat 't maar niet lang duren
Dag huis, je was voor ons speciaal
We kwamen altijd graag bij je binnen
Ik hou nu maar geen lang verhaal…
't Is over (geloof me)
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.159 wat ik kan
Mijn hart, mijn ziel, mijn leven
En jij genoot ervan
Maar niet zoveel als ik
Dit is waarvoor ik leef
Hebben en weer verlaten
Pas krijgen als ik geef
Bindingsangst, verlatingsangst
Ik heb allen
Je bent niet boeiend genoeg
Om definitief voor te vallen
Ik vind je saai
Heb je niks meer te vertellen
Ga voor al je zielige verhalen…
Bij de lamp
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.144 En mijn ogen lezen niet
't Oud verhaal van vreemd verdriet,
Waar ik straks de wijzer liet ...:
Door bezonken wolkepracht,
Heel de dag om u herdacht,
Gaat de ziel in tot haar nacht:
Door zo helder avondrood
Naar een nacht zo diep en groot
Als uit leven naar de dood:
Of ge al zonder morgen ging
Buiten levens…
Verveloos, doch warm .....
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.216 De deur naar de toekomst staat
op een kier, verveloos knipoogt
zij mij spontaan een warm welkom
toe en ik antwoord met een lach
ik pak een van mijn sleutels
en open de laatste deur, aan
het eind van een hele lange,
maar oh zo verdrietige gang
Ik ga de trap op naar boven,
de vele treden kennen even
zovele verhalen, die in de loop…
oud in heden
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
794 schoorsteen sierde,
mijn kinderhart deed opjagen
het was somber in de kamer
van het haast uitgezeten
levenspaar
de eeuwige stilte leek nabij
slechts wachten op de dood,
onderbroken door de gong,
ze waren er voor klaar
ik zie ze graag komen,
kruipen op mijn knie
en omarm hun
onbewuste dromen
zullen zij later nog
mijn schaduw zien
verhalen…
het is een beetje waar
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.916 het is 'n beetje waar gebeurd
in dit wat aangedikt verhaal
ach, u begrijpt het wel
'n dichter spreekt 'n and're taal
een agent met diepbruine ogen
is een blauw oog geslagen
een wildslaper in een hertenhok
sliep daar al rustig enkele dagen
dat kan natuurlijk niet
de agent maakte hem wakker
de wildslaper schrok zich rot
het was een…
De kortste dag - Deel 9
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.313 droombeeld raakt verstoord
Mijn nog prille prachtwereld stort in
Hart afgebrand, navigatie verbrijzeld
Koers lamgelegd, gevoel vermoord
“Ik zou je wel eens kunnen kwetsen…”
“Het ging allemaal te snel…”
“Je kunt me vast niet aan…”
“Vriendschap is mijn enige voorstel…”
Dit was mijn week
Spiegelbeeld van een illusie
Geconserveerd in sterke verhalen…
Kies voor jezelf
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.001 Stap uit dit bikkelharde leven
vlucht voor zijn leugens en bedrog
Geloof me als ik dit tegen je zeg
het mooiste deel leven komt nog
Op een dag zul je iemand ontmoeten
die voor je gaat en je niet wil delen
Troost je met de trieste gedachte;
zoals jij bent zijn er nog velen
Goedgelovig en snakkend naar liefde
trapte je in al zijn mooie verhalen…
Baken
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
677 metsel ik met gedachtenspecie
de grillige stenen van de taal
tot een wankel zinnenbouwwerk
zwak getuigt het mijn verhaal
kon ik regels laten zingen
met waarachtig toverklanken
zodat er sterke ranken groeien
en bloeien tot in ver verschiet
met een verlichtend levenslied
deze gewillige betermaker
ontbreekt node de magie
die getijen…
Sporen van morgen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
612 Donzige watten van stilte,
zwijgend in ordelijke akkoorden
die een menselijke kilte overstijgen
geregen tot eigenzinnige verhalen
verbouwd tot uitgeplozen woorden
in stille gang nooit zullen zwijgen.…