177273 resultaten.
het eiland Ulsda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 ga maar na
de Dollard
landinwaarts doorgestoten
het eiland Ulsda
lag in zee
tegenover Winschoten
als ik goed versta
een belangrijke plaats
groter dan Beerta
twee steenhuizen
waren daar
maar weldra
spoelde alles weg
ik onderga
de kern van Ulsda
tussen A7 en het spoor
verderop gaat De ...
Demaskerade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 De maskers
die we dragen zijn als bunkers
waarin we achterdochtig wonen.
Maskers zijn vermomde angsten
die we medemensen tonen
zodat we ons ware gezicht
niet te hoeven laten zien.
Maskers figureren in het spel
dat ons ego met ons speelt.
Het toneel
waarop mensen vaardig spelen
toont o...
Houdbaarheidsdatum
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
389 jij hebt nooit
je hand opgehouden
er was altijd
voldoende vertrouwen
in eerlijk levensgeluk
zelden ging er iets stuk
calamiteit en
onvoorzien waren
de predicaten die je
niet in eigen handen had
een stukje verzekering
dat altijd al vergeten was
het breekpunt
is onverwacht
opgedoke...
Danklied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
383 wij zien jaren
van moeite en leed
onze sterke handen beven
het tedere leven
waarin wij vanuit dit ons levend huis
van zang en vreugde
hoop en verlangen
de wisselende maan hebben gezien; een
biddend ademhalen
dat de dalen van stilte opent; grijs en oud
jong en blij
op zilveren voet...
Het zwijgen van tarwe
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
462 Hoe herken je het zwijgen van tarwe
aan het spreekwoord in de wind
wanneer landelijke tongen verdwalen
in wildernissen van de grote steden
hoe zal het zwijgen voortduren
in stilte die geen ruimte inneemt
door kale leegte tussen muren
naast het asfalt van de snelweg
hoor het zwijgen v...
De historische werkelijkheid
gedicht
2.7 met 23 stemmen
12.926 Is dit nu de werkelijkheid, deze stilte
van uitgewerkt hout in een uitgewoond huis
dat zoals geblakerd vaatwerk in vitrines
een zaak van gewicht is, door onze voorouders gemaakt?
Of dit: men leefde gebogen over akkers en houtvuren,
verloor de kiezen jong, de kinderen jong,
geleund op gereedsch...
Terwijl de aarde om het zonlicht gaat
poëzie
3.4 met 21 stemmen
4.423 Terwijl de aarde om het zonlicht gaat,
terwijl de bossen stralende energie
van de zon drinken, terwijl ieder wie
leeft, de lucht gebruikt, alles brandend staat.
Terwijl de aarde tellekens beslaat
met damp, haar zee geeft wolke' aan haar gelaat,
terwijl de aarde aldoor voorwaarts vliegt,
en...
Welk draaiboek?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
445 Vergeefs begeerde zekerheden
van de brug af gezien heeft dit
geen gewicht als die is opgehaald
met goede rede langzaam komt
terug op de stoel vanuit de
vanzelfsprekendheid?
Of blijven de slagbomen half
gesloten, verkent de toekomst
in vele vormen, argeloosheid
als vergezicht, de stip o...
MIJN GESCHIEDENIS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Ondanks mijn zeer gezonde levensstijl,
heeft ziekte mij tegen de borst gestuit.
Ik red het niet met wat groente en fruit.
Ben geestelijk een uitgewrongen dweil.
Nadat men mij de uitslag had gezegd,
heb ik nogal wat traantjes weggepinkt.
Mijn gezonde lichaam heeft mij verlinkt.
Hieraan helpt...
Stukje Taart
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
559 Ze wil dit land gaan leiden, Sigrid Kaag,
En dus besloot zij zich te kandideren,
Maar haar partij gaat mogelijk halveren,
Toch gaat zij níet uit van een nederlaag.
“Ik hoef er nu alleen nog maar,” denkt zij,
“Een stuk of drieëndertig zetels bij.”
Laat het regenen op mij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Sonja Francesca Pronk
nimmer wordt jouw naam
nog uitgesproken
toch zijn de herinneringen
nog altijd daar
diep donkere geheimen
blijven voor altijd
vervlochten in jouw blonde haar
verstopte je bewust de waarheid
gemaskeerd door jouw ranke gezicht
met je guitige lach
de messcherpe pijn...
STEVE BIKO
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
459 je stierf door wrede rassenhaat
hun angst verwerd tot doden
biddend en wel tot Gode
bevreesd voor zwarten, roden
we weten toch hoe dat gaat
je stierf door wrede rassenhaat
apartheid vroeg om doden
geweld was in de mode
en wet in de apartheidsstaat
je stierf door wrede rassenhaat
vermen...
Nachtlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 Starend in het nachtlicht
dat aantrekt als een magneet
word je soms ouder
voor je het weet
Wilg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
406 Door inheemse stilte wentel ik mij
bij het zoet water meer
waar blanke nimfen spiraalvormig dansen
in een cirkel van zilvergroen gras
alsof verlegen verliefd zijn
ook bij de oppervlakte hoort
van een noeste onherbergzame woestenij
te ruig en stoer om echt te strelen
ik kronkel mij lenig
...
Chaos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Vlagen wind waaien door mijn hoofd
Van links naar rechts en op en neer
Het duurt erg lang voor het dooft
Maar alsjeblieft, ik wil niet meer
De donder op de achtergrond
De wolken alleen nog maar zwart
Druppels en regen vliegen in het rond
Maar ik vind dat al lang niet meer apart
Het is ev...
Hippocrates
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 de zon
is al boven de
verhitte hoofden
broos als een bloem
tot in de tuin
van mijn huis
waar we telkens weer
de valse dageraad zien dagen
rondom het
leven
wekkend
koor
daar breekt ons hart
in jubel uit
ons eigen zuivere land
dat dood en leven bant
Egypte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Egypte heeft van zuid naar noord
het stroomdal van de Nijl
water, leven, vruchtbaarheid
door kurkdroge woestenij
Westerwolde zuid naar noord
dal van de Ruiten Aa
daar zit landbouw, leven, vlijt
tussen hoogveenwoestenij.
Pyramiden zijn er niet
wel grafkuilen uit Steentijd
farao's hebben w...
[ 's Avonds zijn we er ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 's Avonds zijn we er:
grauwruwe muren, rillend –
kleden we ons aan.
Getijdekracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 Dit hoofd ziet zelfs in het zonlicht
dat de nacht altijd wacht
op haar kans,
terwijl het hart altijd de onzichtbare maan
zoekt.
Getijdekracht, splijtend,
er heerst pijn achter het zwijgen
uit verdeeldheid.
Sterren zetten hun koers uit
vanaf hun geboorte, groeien
planeten die mij ...
Dekmantel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Subtitel: Alsnog bedankt
Al jaren duw ik de tijd heel
Ver van mij
Logisch als die van jou heeft
Stilgestaan
Te snappen bij verlies van liefde
En baan
Sinds die tijd is teruggekeerd
Ben ik blij
Maar dat ik destijds ben uit-
gerangeerd
Was beslist geen goede zet
Slechts verkeerd
Vreemde talen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
400 ik zag
een schat
aan verhalen
in de meest
vreemde talen
spiegelen in je ogen
ik heb ze
niet gelezen
ben gewoon
een leven lang
bij je gebleven en
nog niet uitgekeken
de chaos
in je schatkamer
is te groot
zonder verbinding
is er wel begin
maar geen einde
je hebt
power genoe...
Gelukkig geen hernia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 versoepelingen
toen de stijfte reeds aandrong
spontane koprol.
De Vogels
poëzie
2.6 met 14 stemmen
3.043 Een fikse vogel
Gaat bijna zo gauw als een kogel;
Doch in zijn kooi
Vliegt hij nooit zo ver of zo mooi.
Zijn jassen en japonnen, enfin al zijn kleren,
Noemt een vogel: 'mijn veren';
En een kanarie heeft heel veel
Van een jonge juffrouw in 't geel.
Om een vogel aan 't s...
Vervelende ouders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Zo vogelvrij als een vogel gekooid.
Geen spieren gekweekt geen grote vleugels ontplooit.
Nooit gevlogen als een vogel vrij.
Hoog door de lucht.
Waar de kooi niet bij.
Geen sleutel nodig om te denken.
Haar ogen gesloten, nooit op slot.
Vliegt de vogel vrij en blij door de wei tussen koetje...
Zomerlied
snelsonnet
3.4 met 15 stemmen
782 Dit is de tijd voor zoete mijmeringen.
Ik denk corona weg en ook zwart-wit.
Natuur heeft elke kleur toch in bezit?
De bonte bloemen zijn niet te bedwingen,
mijn tuin bewijst dat weer. Daar springt intussen
een kikker op de vlonder! Die ga 'k kussen!
Jachttafereel
gedicht
2.8 met 27 stemmen
13.167 Toen de fazanten aangeschoten werden
juichten zij en vielen
en de hoge hemel
erfde van hun bloed de schijn
en de plassen waar zij spartelden
kregen rimpels van de pijn.
----------------------------------
Uit: 'Sneeuwboekhouding', 1995.
tulpfictie
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
554 zet de wekker buiten
mededinging
te streven naar wat je niet wil
en daarmee niet in serie
geschakeld zijn
de tijdsduur die je aan regen
blootgesteld bent
keuzestress door
vrijheid van handelen
naast liefde en loze ruimte
hartzeer
als inwendig bosbeheer
Reset-plek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 als drukte je opslokt
spanning je opfokt
coronavirus je ophokt
een uitbarsting uitlokt
maak dan korte metten
ga je zinnen verzetten
je mind resetten
moet je opletten:
vanaf Sellingen zit je
op het fietspad
Groot Koolwitje
neem het voetpad rechts
vlak vòòr de Vossenweg
er staan paalt...
SALVADOR DALÍ
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 je was geniaal maar koos fout
pro Franco en franquisme
prins van het surrealisme
geniaal, toch koos je fout
wellicht uit hoogmoed
die niet weet hoe het moet:
geniaal was je, maar je koos fout
pro Franco en franquisme
Voltooide tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Het gordijn van nevel opentrekken
de herinneringen ontsluiten
durven omhelzen wat eens was
achter elke traan een voltooide tijd
niets keert weer
alles is eindig
met trillende handen
de foto’s bekijken van
het lijkt een veel te ver verleden
leren dealen met het heden
waarin het mart...